INICIAR SESIÓN“I need a bride,” Drayce said, eyes burning into hers. “And the moment I saw you, I knew—I’d burn the world just to make you mine.” Noong mamatay ang mga magulang ni Zseya ay naiwan siya sa pangangalaga ng kaniyang Auntie Isadora. They treated her like a maid, at tinanggap niya ’yon ng walang angal. Ngunit nang dahil sa isang pangyayari ay pinalayas siya ng kaniyang Auntie Isadora, at itinakwil siya ng kaniyang Lolo Delfin sa pamilyang Arguelles. Sa labis na hirap at sakit, mas pinili na lamang niyang umalis — she didn’t expect to meet the man who’s gonna change her life. Drayce Zamora is a multi-billionaire. A man sculpted by power, precision, and pain. Born into wealth but shaped by loss. His father died under scandal. His mother abandoned the limelight. Drayce rebuilt the Zamora legacy from ashes, swearing he would never be weak again. He owns half the city, but no one owns him. Love? That’s a distraction. Until he met her — Zseya Arguelles. Inalok niya si Zseya na tumira sa mansion niya, pag-aaralin, at handa niya itong protektahan mula sa pamilyang umabandona, kapalit ng pagpapakasal nito sa kaniya. Tatanggapin kaya ni Zseya ang alok ng binata o mas pipiliin niyang tumayo sa sarili niyang mga paa kahit alam niyang mahihirapan siya? Eh, paano kung no choice na siya dahil Boss niya rin ito? Naku, mukhang wala na talaga siyang kawala!
Ver másMatahari pagi menyinari gerbang megah keluarga Xiao di kota Jingchuan. Xiao Fan berdiri di halaman depan dengan pakaian sederhana yang sudah memudar warnanya, sangat kontras dengan kemewahan kediaman keluarganya. Di tangannya hanya sebilah pedang tua warisan dari kakek buyutnya yang merupakan, satu-satunya benda berharga yang masih ia miliki.
"Kau sudah siap, Xiao Fan?" tanya Lao Zhang, kepala prajurit bayaran keluarga Xiao. Nada bicaranya datar, tanpa kehangatan yang biasanya diberikan kepada anggota keluarga bangsawan. Xiao Fan mengangguk pelan. Ia sudah terbiasa dengan perlakuan seperti ini. Sejak ia berusia sepuluh tahun dan perkembangan kultivasinya stagnan di tingkat bawah, sementara adiknya Xiao Tian, sudah menembus tahap jauh lebih tinggi di usia yang lebih muda, seluruh keluarga mulai mengabaikannya. Kini di usia dua puluh tahun, ia masih terjebak di tahap bawah, pencapaian yang memalukan bagi keluarga kultivator terhormat seperti keluarga Xiao. "Dengar baik-baik," Lao Zhang melanjutkan sambil menatap tajam Xiao Fan dan sepuluh prajurit lainnya. "Kali ini kita mengawal peti berisi Batu Giok Roh Ungu menuju kota Fengming. Perjalanan memakan waktu tiga hari melewati hutan Qingshan. Kalian tahu hutan itu dipenuhi binatang buas dan perampok. Jaga barang ini dengan nyawa kalian." Salah satu prajurit, seorang pria bertubuh besar bernama Guo Ming, melirik Xiao Fan dengan senyum meremehkan. "Apa gunanya membawa bocah lemah ini? Dia hanya akan memperlambat kita." "Ini perintah dari tuan muda Xiao Tian sendiri," jawab Lao Zhang sambil mengangkat bahu. "Katanya kakaknya perlu belajar menghargai kerja keras." Xiao Fan mengepalkan tinjunya, tetapi tidak berkata apa-apa. Ia tahu ini hanyalah cara halus keluarganya untuk menyingkirkannya dari rumah. Sejak adiknya menjadi bintang yang bersinar, kehadirannya hanya dianggap sebagai noda hitam yang memalukan. Karena itu, mungkin mereka akan membiarkan dia mati dalam tugas pengawalan barang ini. Rombongan berangkat saat matahari mulai naik. Kereta kayu yang ditarik dua kuda membawa peti berharga di tengah formasi. Lao Zhang memimpin di depan, sementara Xiao Fan ditempatkan paling belakang, posisi yang dianggap paling tidak penting. Saat melewati pasar kota, Xiao Fan sempat melihat adiknya, Xiao Tian, sedang berjalan dengan angkuh dikelilingi pelayan. Pakaian sutra mewahnya berkilauan di bawah sinar matahari. Di pinggangnya tergantung pedang spiritual tingkat tinggi, hadiah dari ayah mereka untuk merayakan terobosan kultivasinya bulan lalu. Mata mereka sempat bertemu sejenak. Xiao Chen tersenyum tipis, senyum yang penuh dengan kesombongan dan penghinaan. Kemudian ia berpaling seolah Xiao Fan hanyalah orang asing di jalanan. Hanya seorang gadis pelayan bernama Su MinCheng yang melepas kepergian Xiao Fan dengan air mata. Xiao Fan pun merasa berat meninggalkan pelayan itu tetapi dia harus melakukan tugas ini. "Menyedihkan bukan?" Guo Ming tiba-tiba berjalan di samping Xiao Fan. "Dulu kau adalah putra sulung yang seharusnya mewarisi segalanya. Sekarang lihat dirimu, bahkan prajurit bayaran seperti kami diperlakukan lebih baik darimu." Xiao Fan tidak menjawab. Ia sudah mendengar ejekan serupa berkali-kali. Setiap pil peningkat kultivasi, setiap manual teknik, setiap kesempatan untuk belajar dari para tetua, semuanya diberikan kepada Xiao Chen. Ia hanya mendapat sisa-sisa, bahkan makanannya pun lebih sederhana dari para pelayan. Keluarga Xiao memiliki motto yang kejam namun tegas: yang kuat mendapat segalanya, yang lemah kehilangan segalanya. Di dunia kultivator, aturan itu adalah kebenaran mutlak.Kinabukasan, pagmulat ng mga mata ko ay naamoy ko agad ang mabangong aroma ng kape at tinapay. Napaangat ako ng ulo at doon ko nakita si Drayce, nakasuot lang ng simpleng puting shirt at pantalon, abala sa pag-aayos ng tray sa gilid ng kama. May kasama pa itong maliit na vase na may isang pirasong bulaklak na tila pinulot lang niya sa garden.“Good morning, my love,” bati niya, kasabay ng isang banayad na ngiti. Para bang wala ngang nangyari kagabi, wala ang bigat, ang tensyon, at ang mga salitang nagdulot ng kaba sa dibdib ko. Ang nakikita ko ngayon ay ang Drayce na kilala ko, maalaga, laging iniisip ang ikakagaan ng araw ko.Umupo siya sa gilid ng kama at iniabot ang tray. “Breakfast in bed. I figured you deserve something special today.” Hinawakan niya pa ang braso ko nang marahan, parang ayaw niyang makaramdam ako ng kahit kaunting bigat.“Drayce…” mahina kong tawag, habang nakatitig sa kanya. Hindi ko mapigilang maalala ang nangyari kagabi, pero ayokong sirain ang kasalukuyang sa
Narinig ko ang mabilis na tibok ng puso ko habang nananatiling nakatitig sa kanya. Hindi ko alam kung dapat ko bang sagutin agad o hintayin muna siyang kumalma. Pero bago pa man ako makapagsalita, bigla siyang bumitaw sa kamay ko at naglakad papalayo, huminto sa tapat ng bintana.Nakatalikod siya, mga kamay nakasuksok sa bulsa ng pantalon, balikat niyang bahagyang nakayuko. Para bang pilit niyang kinokontrol ang sariling damdamin na kanina lang ay muntik nang sumabog.“Drayce... please, calm down...” pagsubok ko nang pagpapakalma sa kaniya.“S–Sorry...” rinig kong bulong ni Drayce bago ito humarap sa akin, at hinawakan ang kamay ko.Saglit kaming nanatiling nakatitig sa isa’t isa, pareho pa ring ramdam ang bigat ng sitwasyon. Ngunit sa halip na muli siyang magpadala sa emosyon, huminga nang malalim si Drayce at dahan-dahang bumitaw sa kamay ko. Lumapit siya sa mesa, inilapag ang cellphone at saka siya umupo, parang sinusukat ang mga susunod na sasabihin.“Alam kong natakot ka sa sinab
Pagkatapos akong halikan ni Drayce sa noo ay nanatili kaming magkatitig sa gitna ng tahimik na hallway. Para bang huminto ang mundo sa paligid, pero ramdam kong pareho kaming nilalamon ng bigat ng nangyayari.Bigla niyang hinila ang kamay ko, mahigpit pero marahan, at mabilis kaming umalis sa lugar na iyon. Hindi na niya inalintana ang mga mapapansing empleyado o ang mga matang maaaring nakasulyap kanina sa tensyon nila ni Nathan. Lahat ng hakbang niya ay puno ng pagmamadali, parang ang tanging importante sa kanya ay mailayo ako sa kahit anong panganib.Pagpasok namin sa opisina niya, mariin niyang isinara ang pinto at saka siya napasandal dito, humihingal na parang galing sa laban. Ako naman, nakatayo lang sa gitna ng silid, pinagmamasdan siya. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng katawan ko, hindi dahil sa takot kay Nathan, kundi dahil sa lalim ng damdaming ipinakita ni Drayce.“Drayce…” mahina kong tawag, lumapit ako ng bahagya.Dahan-dahan siyang tumingin sa akin, parang nahihirapa
Bago pa ako makatalikod, mabilis na lumapit si Nathan sa direksyon ko. May kung anong ningning sa mga mata niya, hindi basta ngiti ng pang-aasar, kundi para bang isang lihim na plano ang binabalak niya.“Interesting,” bulong niya habang nakatayo sa pagitan namin ni Drayce. “Ngayon sigurado na ako. Hindi lang tingin, hindi lang pahiwatig… she’s the reason you’re acting different.”Mas lalo akong nanlamig nang mapansin kong lalong nagdilim ang mga mata ni Drayce. Tumigil siya saglit, pero ang bawat hakbang niya papalapit kay Nathan ay parang nagdadala ng bagyo.“Back off, Nathan,” mariin niyang utos, halos nanginginig sa pagpipigil ng galit.Pero imbes na umatras, mas lalo pang ngumisi ang pinsan niya. “Or what? Lalabas ka na lang bigla at aamin sa lahat? You’re too careful for that. Which makes me wonder…” Bahagya siyang tumagilid, diretsong nakatingin sa akin, “…how far are you willing to go para protektahan siya?”“Don’t,” mariin kong bulong, halos hindi lumalabas ang boses ko. “Nath
Tahimik pa rin kaming nakahiga, at halos makatulog na ulit ako sa dibdib niya nang biglang tumunog ang cellphone ni Drayce sa nightstand. Pareho kaming napatingin doon.Kinuha niya iyon, at sa nakita niyang pangalan sa screen, agad kong napansin ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon niya—parang nag
Pagkatapos ng mahaba at magulong gabi, sa wakas ay nakalabas na rin kami ng venue. Tahimik kaming naglalakad papunta sa kotse, tanging tunog ng takong ko at yabag ni Drayce ang maririnig sa paligid. Pagpasok namin sa loob, hindi ko na napigilan ang tanong. “Bakit mo binago ang usapan?” Saglit siya
Paglabas ko ng opisina ni Drayce, ramdam ko pa rin ang init ng labi niya sa akin. Pilit kong inayos ang sarili ko habang naglalakad, pero halatang-halata sa repleksyon sa glass wall na namumula pa ang pisngi ko.“Ma’am Zseya?” tawag ni Mia mula sa desk niya, nakatingin sa akin na para bang may nahu
Kinabukasan, maaga akong pumasok sa company. Kahit gustuhin ko mang magpahinga pa at magpaka-busy sa ibang bagay para hindi isipin ang envelope kagabi, wala akong choice kundi magpakita, lalo’t alam kong makikita niya agad kung absent ako.Pagbukas ko pa lang ng elevator, napansin ko agad ang titig












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reseñasMás