CHAPTER THREE: SEPARATION

Bumalik si Agatha sa poder ng kaniyang mga magulang na walang ibang dala kundi ang kaniyang cellphone at sarili. Alam niya sa kaniyang sarili na puwede rin siyang palayasin ng kaniyang ama at pabalikin kay Daniel kaya inihahanda na niya ang kaniyang sasabihin upang kumbinsihin si Darius na huwag na siyang pabalikin pa sa bahay ng lalaki. Hindi niya inaasahan na isang mahigpit na yakap ang ibibigay nito sa kaniya nang sila ay nagkita.

“Kaytagal kong hinintay ang pagkakataon na ito upang ikaw ay magbalik sa bahay,” maluha-luhang sambit ni Darius sa anak bago pa man niya ito pinagmasdan. “Hindi na kita tatanungin kung ano ang ginawa ng hayop mong asawa. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay nagbalik ka na.”

Hindi na nagawang pigilan pa ni Agatha ang kaniyang emosyon nang sandaling iyon. Ibinuhos na niya ang kaniyang luha sa balikat ng kaniyang ama. Hindi lang iyon isang tahimik na pag-iyak dahil hagulgol ang nagawa niya. Lahat ng sakit na nararamdaman niya ay nailabas niya ngayon at ang tanging ginagawa ng ama niya ay ang paghagod sa kaniyang likod na para bang pinapatahan na siya nito.

Ilang minuto pa ang lumipas at naging kalmado na rin si Agatha nang muli siyang humarap sa ama. Isang halik pa sa noo ang natanggap niya mula kay Darius.

“Everything is going to be fine ngayong umuwi ka na rito,” sabi ni Darius na sinagot lang ni Agatha ng isang iling.

“What is the meaning of that gesture?” tanong ni Darius sa isang nagtatakang tinig. 

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Agatha, “Dad, I set up myself for failure dahil buntis ako pero pinili ko pa ring umalis sa bahay namin. Hindi ko kinaya ang akusasyong sinabi niya laban sa aming mag-ina niya.”

“Ano ang sinabi niya?” tanong ni Darius na unti-unting tumataas ang emosyon nang sandaling iyon.

“Dad…”

“Tell me everything I need to know,” sabi ni Darius sa isang seryosong tinig.

Pinili ni Agatha na manahimik nang sandaling iyon, hindi dahil sa gusto niyang protektahan si Daniel. Ginawa niya iyon dahil kailangan niyang sundin ang bilin ng doktor sa kaniya. Bawal sa kaniya ang stress lalo na at sensitive ang kaniyang pagbubuntis.

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Darius nang napansin niya ang pananahimik ng anak. Sa kalagayan nito ay alam niyang mas gugustuhin pa nitong magpahinga kaysa magsumbong sa kaniya sa pananakit na ginawa ni Daniel. Isa pa, lalaki rin siya kaya sa tingin niya ay alam na niya kung ano ang sinabi nito sa nag-iisa niyang anak.

“Alam kong pagod ka kaya pumasok ka na sa kwarto mo para makapagpahinga ka,” sabi ni Darius sa anak. “Lagi ko iyong ipinalilinis dahil alam kong darating ang araw na uuwi ka.”

Niyakap ni Agatha ang kaniyang ama. She is thankful dahil naiintindihan ni Darius ang sitwasyon kahit na hindi siya magsabi.

“Sabihin mo lang sa akin kung ano ang gusto mong gawin sa mga susunod na oras at nang maihanda ko iyon nang maayos,” sabi ni Darius nang humiwalay si Agatha sa kaniya. “Huwag mo nang intindihin si Daniel. Kung gusto mo na siyang hiwalayan ay pinapayagan ko na rin iyon.”

Isang tango ang ibinigay ni Agatha, “Bigyan ninyo po ako ng isang buong araw upang mapag-isipan ang susunod kong hakbang.”

“Ano ang gagawin ko kung sakaling magpunta rito ang iyong magaling magaling na asawa?” tanong agad ni Darius sa anak. “Papayagan ko ba siyang makita ka?”

Umiling si Agatha, “Sapat na ang mga nasabi niya sa akin ngayong gabi upang wakasan ang aming pagsasama. Kung kailangan ninyo po siyang ipadampot sa security ay puwede ninyo po iyong gawin.”

Napangiti si Darius. Nakikita na niyang muli ang Agatha na kilala niya.

“Huwag kang mag-alala, everything will be fine,” sabi ni Darius. “I won’t allow him to hurt you again.”

Napatitig si Daniel sa singsing na iniwan ni Agatha sa mesa bago pa man ito nagpasiyang umalis. Alam niya sa kaniyang sarili na dapat ay masaya na siya ngayong ibinigay na ng babae ang kaniyang kahilingan. Iyon nga lang, kahit na anong pagsasaya ang gawin niya ay napapalitan agad iyon ng isang emosyong siya mismo ay hindi maintindihan.

“What the f*ck did you do to me, Agatha?!” inis na tanong ni Daniel habang nakatitig sa singsing. “Dapat ay masaya na ako ngayong hiwalay na tayong dalawa.”

Habang iniisip ni Daniel kung ano ang kakaibang nararamdaman niya ay pumasok si Gavin upang bigyan siya ng isang malakas na suntok. Nalasahan niya ang sarili niyang dugo dahil sa pagputok ng kaniyang labi.

“You had one f*cking job! And that was to love your wife pero pumalpak ka pa!” sigaw ni Gavin sa kaniya.

Umahon ang galit ni Daniel sa pag-aakalang sa ama niya umuwi ang nasabing babae. Isang ngisi ang kaniyang pinakawalan.

“Ginamit na naman pala niya ang kaniyang –”

Hindi nagawang tapusin ni Daniel ang kaniyang sinasabi dahil muli siyang sinuntok ng sarili niyang ama. Pagtingin niya kay Gavin ay nakita niya ang galit sa mga mata nito.

“Hindi mo alam kung ano ang magiging epekto sa atin ng ginawa mo sa iyong asawa!” galit na sambit ni Gavin sa anak. “Isang malaking katangahan ang ginawa mo!”

Nakaramdam ng inis si Daniel nang sandaling iyon, “Kusang umalis si Agatha rito sa bahay kaya hindi ko na kasalanan kung umuwi siya sa kanila. Mabuti na ring magkahiwalay kaming dalawa dahil hindi ko na rin masikmura ang pagmumukha niya.”

Napapikit si Gavin, “Hindi ko alam kung saan ako nagkamali sa pagpapalaki ko sa iyo. Hindi kita pinalaki para lang maging tanga sa isang relasyon!”

“Papa, alam mong sa umpisa pa lang ay labag na sa aking kalooban ang kasal naming dalawa ni Agatha,” sabi ni Daniel in a blunt tone. “Kayo lang ang nagpumilit na ituloy iyon kahit na alam mong may mahal akong ibang babae.”

“Because that marriage was good enough para manatili ka sa kumpanya,” sagot ni Gavin. “Ang akala ko ay alam mo na kung ano ang purpose ng kasal ninyo.”

“Kung ang sinasabi mo sa akin ay ang kumpanya natin, kaya ko iyong ibangon muli kahit wala ang suporta ni Agatha o ng kahit sino mula sa kaniyang pamilya,” sabi ni Daniel sa isang nagmamalaking tinig. “I can build it again using my own hands.”

“At sa tingin mo ba ay sapat na ang skills na mayroon ka?” tanong ni Gavin sa anak. “Let me set this straight, hindi ikaw ang gustong maging manugang ni Darius. Iba ang napipisil niya noon para kay Agatha, someone worthy of her own status.”

“As if she had a status to begin with,” panlalait ni Daniel sa asawa. “Ni hindi nga siya tumapak sa company after ng kasal. She became a plain and boring housewife.”

“She did it dahil gusto ka niyang bigyan ng pagkakataon na patunayan ang iyong sarili pero ito pa ang iginanti mo sa kaniya, ang masaktan nang dahil lang din sa iyo!” galit na sambit ni Gavin. “At dahil sa ginawa mo ay malaki ang posibilidad na mawala na sa iyo ang lahat-lahat ng mga pinaghirapan namin ng mama mo noong nabubuhay pa siya.”

Nangunot ang noo ni Daniel sa narinig. There is no way na mawawala sa kaniya ang lahat dahil lang sa napipintong paghihiwalay nilang dalawa ni Agatha. Wala ring naitulong sa kaniyang career ang asawa kaya hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang ang reaksyon ng kaniyang ama.

“Bukas na bukas din ay makikipag-ayos ka kay Agatha,” sabi ni Gavin sa anak. “Hindi ako papayag na hindi kayo magkabalikan ng asawa mo.”

Hindi na nagulat si Darius nang sumunod na araw ay nagpakita ang mag-amang Gavin at Daniel sa kaniyang bahay. Thankfully, hindi pa siya nakakaalis nang sandaling iyon kaya magagawa pa niya itong harapin. Iyon nga lang, walang warmth sa kaniyang mga mata nang oras na iyon nang nakita niya ang dalawang lalaki.

“Albert, sabihan mo ang aking secretary na mahuhuli na ako ng pasok dahil may kailangan pa akong asikasuhin,” utos niya sa kaniyang assistant na kasama niya nang sandaling iyon. “Adjust my schedule accordingly. Cancel some work na sa tingin ninyo ay puwede kong ipagpaliban.”

“Yes, Sir.”

Nang nakaalis na si Albert ay ibinaling ni Darius ang kaniyang atensyon sa dalawa, “What brings you here?” 

“Pare, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa ng anak ko,” sagot ni Gavin sa kaibigan. “Narito kami upang sunduin si Agatha.”

Hindi malaman ni Darius kung ano ang kaniyang mararamdaman nang sandaling iyon. Kilala niya si Agatha at alam niyang labis itong nasaktan ni Daniel kaya nagpasiya na itong umuwi sa kaniya. Isang malalim na hininga ang kaniyang napakawalan nang wala sa oras.

“At sa tingin mo ba ay papayag pa akong masundo ng anak mo si Agatha?” tanong ni Darius kay Gavin. “Pare, kaibigan kita, pero sa ngayon ay kailangan kong magpakaama sa sarili kong anak.”

“Darius, naiintindihan ko kung ayaw mong payagang sunduin ni Daniel si Agatha, pero sana naman ay hayaan mo silang makapag-usap,” sabi ni Gavin sa kaibigan. “Hindi rin nila maaayos ang kanilang misunderstanding kung hindi natin sila hahayaang mag-usap nang sarilinan at makikialam tayo sa kanila.”

“Like I said, kilala ko si Agatha. She would not come home kung hindi siya napuno sa anak mo,” sabi ni Darius sa kaibigan. “Hayaan ninyo muna ang anak ko at tanungin mo ang sarili mong anak kung ano ang sinabi niyang masakit para magpasiya si Agatha na hiwalayan siya.”

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Gavin. Alam niyang sa mga oras na iyon ay wala siyang magagawa kundi sundin ang kagustuhan ni Darius. Ama rin siya at kung sakaling nagkabaligtad sila ng sitwasyon ay gagawin din niya ang ginagawa ng kaniyang kaibigan upang maprotektahan ang sariling anak.

“Kung iyan ang iyong desisyon ay bibigyan namin ng ilang araw si Agatha bago siya kausaping muli,” sabi ni Gavin sa isang mababang tinig. “Sana lang ay hindi masira ang pagkakaibigan natin dahil sa mga anak natin.”

“I still value our friendship kaya ako na ang nakikiusap sa iyo, hayaan ninyo munang magpalamig si Agatha.”