CHAPTER TWO: FALLEN MARRIAGE

“This marriage has fallen nang hindi pa nag-uumpisa,” sabi ni Daniel sa isang seryosong tinig habang tinatanggal ang suot na necktie. “Do not expect me to touch you, kahit na ipagpilitan mo pa ang iyong sarili sa akin.”

“Daniel –”

Hindi na nagawa pang sabihin ni Agatha ang gusto niyang sabihin dahil nilayasan siya kaagad ng kaniyang asawa. Isang malalim na hininga ang kaniyang pinakawalan nang sandaling iyon. Hindi niya alam kung ano ang kaniyang gagawin upang mapaamo ang kaniyang asawa.

“Bawal pang sumuko,” sabi agad ni Agatha sa kaniyang sarili. “Hindi pa alam ni Daniel kung gaano ko siya kamahal. Puwede ko namang ipaalala sa kaniya ang lahat, pero kailangan ko lang talagang dahan-dahanin ang bagay na iyon.”

Sa loob ng tatlong taon ay ginawa ni Agatha ang lahat upang makasundo ang kaniyang asawang si Daniel. Alam niya kung ano ang mga paborito nitong pagkain kaya inaral niyang lutuin lahat ng paborito nito. She even learned how to manage and clean their house like a pro kahit na ang totoo ay may sarili siyang career. She gave up her beloved job para lang masiguro na maaasikaso niya na parang hari ang kaniyang asawa. Iyon nga lang, despite all of her efforts, hindi iyon napapansin ni Daniel. Kung may mapansin man ito, iyon ay ang kakulangan niya bilang isang housewife.

“Huwag mo nga akong hawakan!” pagalit na sambit ni Daniel kay Agatha kapag sinusubukan ng babae na hawakan siya. “Mas naiinis lang ako kapag sinusubukan mo akong akitin!”

“Daniel, matagal na tayong kasal at naghahanap na ang mga magulang natin ng tagapagmana,” sagot ni Agatha sa asawa. “Hindi naman natin puwedeng lagi na lang tayong ganito na –”

Hindi nagawang tapusin ni Agatha ang kaniyang sasabihin dahil hinawakan siya ni Daniel sa baba, “At ano ang gusto mong gawin ko gayong nandidiri ako sa iyo?”

“Daniel, ayaw ko lang na magalit muli sa iyo si Dad kaya please, pagbigyan na natin siya,” sabi ni Agatha sa isang nagmamakaawang tinig. “Kapag nagawa na natin ang obligasyon natin bilang mag-asawa ay hindi na kita kukulitin pa.”

Isang mapang-asar na ngisi ang ibinigay ni Daniel kay Agatha bago niya ito hinawakan nang marahas sa baba, “You want this, right? Then I’ll give this to you!”

Bago pa man makapagsalita si Agatha ay marahas na siyang hinalikan ni Daniel sa labi. Hindi niya magawang makapanlaban sa lalaki dahil gusto rin niya ang nagaganap.

Niyakap niya si Daniel at hinayaan niya ang lalaki na dalhin siya sa kama. Sa tingin niya ay iyon na lang ang tanging paraan para maging kaniya ang lalaking pinakasalan. However, dinaan siya ni Daniel sa dahas sa paniniwalang liberated siya at hindi na birh3n.

“Daniel, ano ba? Nasasaktan ako!” sigaw ni Agatha nang pwersahan nitong ibinuka ang kaniyang mga hita.

Isang malakas na sampal ang ibinigay ni Daniel sa kaniya, “Hindi ba ito ang gusto mo? Bakit nagrereklamo ka na ngayon?”

Bago magawang sagutin ni Agatha ang tanong na iyon ni Daniel ay naramdaman niya na parang may napunit sa kaniya, na para bang hinahati siya ni Daniel sa dalawa nang sandaling iyon. Hindi na siya nakapagprotesta pa dahil marahas siyang hinila ni Daniel sa kaniyang baba.

“You wanted this so endure it,” nakangising sambit ni Daniel sa babae. “Nakakadiri ang isang tulad mo na ang gusto ay ipagsiksikan ang kaniyang sarili sa isang lalaking hindi siya mahal.”

Walang nagawa si Agatha kundi idaan sa tahimik na pag-iyak ang nangyayari sa kaniya nang sandaling iyon. Wala na siyang sapat na lakas ng loob na manlaban pa lalo na at nararamdaman niyang mahapdi na ang kaniyang pagkababae dahil sa pagniniig nilang dalawa ng kaniyang asawa. Wala na siyang ibang mapagpipilian kundi tiisin ang sakit na ibinibigay sa kaniya ng lalaki dahil mahal na mahal niya ito.

Hindi pa man nakababawi ng lakas si Agatha mula sa ginawa nilang dalawa ni Daniel ay binagsakan na siya nito ng isang balita na tila bombang pinasabog ng lalaki sa kaniyang katauhan.

“Darating sa mga susunod na buwan si Maica at dito siya tutuloy,” sabi ni Daniel habang inaayos ang sarili sa harapan ng salamin. “Wala siyang ibang kamag-anak kaya nang nalaman kong uuwi siya ay ako na mismo ang nag-alok ng bahay natin sa kaniya.”

Lihim na naikuyom ni Agatha ang kaniyang kamao nang sandaling iyon. Sa pagkakaalam niya ay sa kaniya ang nakapangalan ang bahay kaya may karapatan siyang pagbawalan si Daniel sa nais nitong gawin.

“Paano kung hindi ako pumayag na –”

Hindi nagawang tapusin ni Agatha ang kaniyang sinasabi dahil nakatanggap na naman siya ng isang malakas na sampal mula sa lalaki. Nalasahan pa niya ang sarili niyang dugo dahil pumutok din ang kaniyang labi nang sandaling iyon.

“Agatha, alam natin pareho na wala kang pakialam kung saan ko dadalhin si Maica dahil ikaw ang sumingit sa pagmamahalan naming dalawa,” may bahid ng galit ang boses ni Daniel nang sandaling iyon.

“Mag-asawa na tayong dalawa,” giit ni Agatha kay Daniel. “Hindi na magandang tingnan kung isasama at patitirahin mo pa siya rito sa ating bahay. There’s only two people in a marriage. Bakit ba hindi mo maintindihan iyon?”

“Hindi ko iyon maiintindihan dahil sapilitan lang ang kasal na ito! Ayaw mo akong hiwalayan kahit na ilang beses ko pang ipamukha sa iyo na hindi kita kayang mahalin!” sigaw ni Daniel sa asawa. “You even acted as if you were a virgin, pero alam nating pareho ang totoo na hindi ka na birhen nang pakasalan kita!”

Hindi alam ni Agatha kung paano nasabi ni Daniel na hindi na siya birhen nang tinabihan siya nito. Alam niya sa kaniyang sarili na walang katotohanan ang sinasabi nito sa kaniya lalo na at wala siyang naging boyfriend bago sila naging mag-asawa ng lalaki. Masyado siyang busy sa trabaho noon upang isipin pa ang pakikipagrelasyon sa ibang lalaki noon.

“Don’t even try to pretend na inosente ka dahil alam natin pareho kung gaano ka katuso,” sabi ni Daniel kay Agatha sa isang mapanghusgang tinig. “Hindi mo ako itatali sa kasal na ito kung hindi ka tuso. You are very different from Maica na alam kong hindi magagawa ang bagay na ginagawa mo ngayon.”

“The audacity! Magkaiba kami ng fake na iyon!” sigaw ng utak ni Agatha nang ikinumpara siya ni Daniel kay Maica. “Daniel, sigurado ka ba na kilala mo na si Maica?”

“Kung ako ang tatanungin ay mas kilala ko si Maica dahil minsan na niyang iniligtas ang aking buhay mula sa tiyak na kamatayan,” sabi ni Daniel sa isang nang-iinis na tinig. “At hinding-hindi mo iyon malalampasan dahil masama kang babae.”

Ilang linggo ang lumipas buhat nang may nangyari sa mag-asawa at ilang beses na ring nararamdaman ni Agatha ang pagsama ng kaniyang pakiramdam tuwing umaga. Walang nakatabing pregnancy test kit sa drawer ng banyo kaya nagpasya siya na magpunta sa alam niyang ospital upang magpa-checkup

“Congratulations, you are now twelve weeks pregnant,” bungad ng doktor na tumingin kay Agatha. “Sa ngayon ay kailangan na kitang paalalahanan na iwasan ang stress dahil mahina ang kapit ng baby sa iyong sinapupunan. Kung hindi ka mag-iingat ay maaaring mawala ang anak mo kaagad.”

Kahit na ganoon ang ibinalita ng doktor kay Agatha ay hindi pa rin niya napigilan ang kaniyang pagngiti nang sandaling iyon. Alam niyang magagawa na niya ang kaniyang obligasyon sa kanilang pamilya. May tsansa na siyang mabago ang pagtingin ni Daniel sa kaniya. Iyon nga lang, hindi pa niya alam kung paano niya sasabihin sa lalaki ang kaniyang kalagayan.

“Miss Agatha, are you okay?” nag-aalalang tanong ng doktor nang may napansin ito sa kaniya. “Alam ba ni –”

“Dr. Leila, hindi mo na kailangang hanapin pa ang aking asawa dahil ako ang kusang nagpunta rito nang naramdaman ko ang mga sintomas,” sabi agad ni Agatha. “Wala pang alam si Daniel tungkol sa aking pagbubuntis.”

Isang tango ang ibinigay ng butihing doktor nang narinig niya ang sinabi ni Agatha, “Ang mabuti pa ay ako na ang magsasabi sa kaniya upang alam na niya kung ano ang gagawin.”

Isang iling ang ibinigay ni Agatha, “I want to surprise him. Hayaan mo nang ako ang magsabi sa kaniya.”

Nang gabi ring iyon ay pinaghandaan ni Agatha ang pagsasabi ng magandang balita kay Daniel. Isinuot pa niya ang pinakamaganda’t sexy niyang damit para magawa niyang akitin ang kaniyang asawa. Tulad nang nakagawian, sa kuwarto na sila nagkita.

“What’s with that outfit? Sinusubukan mo na naman ba akong landiin?” tanong ni Daniel sa isang inis na tinig.

“Walang okasyon, may nais lang sana akong sabihin sa iyo,” sabi ni Agatha sa isang malambing na tinig bago pa man siya lumapit sa asawa upang ipakita ang resulta ng kaniyang ultrasound. “Buntis na ako. Magkakaanak na tayong dalawa.”

Saglit lang na tiningnan ni Daniel ang nasabing ultrasound. Ipinakita pa niya sa kaniyang asawa na hindi siya interesado sa ipinagbubuntis nito.

“Daniel?” patanong na tawag ni Agatha sa pangalan ng asawa.

“Sa tingin mo ba ay maniniwala ako na anak ko iyang ipinagbubuntis mo? Minsan lang kita ginalaw kaya imposible para sa akin na mabuntis kita kaagad,” sabi ni Daniel sa asawa. “Malay ko ba kung kanino ka nagpagamit.”

Nainis si Agatha sa sinabi ng asawa. Alam niyang galit ito sa kaniya, pero masyado na ring below the belt ang mga sinasabi nito laban sa kaniya. Hindi kaya ng pride niya ang akusasyon nito.

“Hinding-hindi ako papayag na magkaanak tayong dalawa. You are free to choose kung anong uri ng abort10n ang gagawin mo. Ang mahalaga lang sa akin ay hindi iyan mabubuhay upang tawagin akong ama,” iyon ang katagang binitawan ni Daniel noong nalaman nito na sinabi niya na siya ay buntis.

Labis na nasaktan si Agatha sa sinabi ni Daniel. She can endure anything para manatili ang kanilang kasal. Pero may hangganan iyon. Ayaw niyang madamay ang bata sa sama ng ugali ng kaniyang asawa. Sapat na iyon para tuluyan niyang bitawan ang kasal na siya lang ang may gusto.

Isang mapait na ngiti ang ibinigay niya sa asawa, “Kung ayaw mo sa bata ay wala na akong magagawa. Tapos na ako sa responsibilidad ko sa iyo bilang iyong asawa,” sabi niya bago pa man niya hinubad ang wedding ring na matagal din niyang iningatan.