2-1

หลังจากอัลแตร์จากไปพร้อมชายหน้าตาคุ้นในแว่นกันแดดสีดำ จูลล์ถึงได้หยิบเอาจานและแก้วใบเล็กไปที่หลังร้าน เพื่อที่จะพบกับไอ้หนุ่มร่างโตที่นั่งเอามือปิดหน้าอยู่คนเดียวในครัว

เธอวางจานบนซิงค์แล้วหันไปมองไอ้คนไม่เอาไหนที่ทำตัวเหมือนเด็กสิบสามเพิ่งมีความรักก่อนจะถอนหายใจ

“ฉันนึกว่านายมูฟออนจากเขาแล้ว”

“ฉันมูฟออนแล้ว”ไลโอเนลพูดเสียงอู้อี้ ยังคงฝังหน้าอยู่ในฝ่ามือของตัวเอง

จูลล์มองหูแดงๆของอีกคนแล้วย่นจมูก “นี่นายคิดว่าฉันโง่รึไงไม่ทราบ?”

เธอยืนพิงอ่างล้างจาน มองเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้เริ่มส่งเสียงเหมือนบ่นอะไรสักอย่างใส่ฝ่ามือของตัวเอง อะไรสักอย่างที่ฟังดูเหมือนกับ ‘เขา... เขาดูดีกว่าตอนล่าสุดที่เจอกัน’ หรือ ‘เสียงของเขาเพราะมาก เขาต้องเป็นคุณครูในฝันของนักเรียนแน่ๆ’ และประโยคหวานเลี่ยนชวนอ้วกอีกหลายประโยคที่จูลล์ตัดสินใจจะเมินมันเสีย

“ไม่อยากขัดนะ แต่นายจะจีบเขามั้ย?”

มันได้ผล ลีโอเงยหน้าออกมาจากฝ่ามือตัวเอง หน้าเขาแดงเหมือนมะเขือเทศสุกอย่างที่เธอคิดเอาไว้ และพอมันมาคู่กับตาประกายวิ้งๆแล้วมันก็ดูตลกจนเธออดหัวเราะเบาๆไม่ได้ “โอเค เปลี่ยนคำถาม คราวหน้าถ้าเขามานายจะเข้าไปทักมั้ย?”

คำถามนั้นทำเอาหนุ่มร่างใหญ่เม้มปาก ไหล่ห่อลง ทำท่าทางน่าสงสารจนจูลล์อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบหัวเพื่อนสนิทแรงๆ(ยอมรับว่าเธอกำลังใคร่ครวญกับตัวเองว่าอยากจะลูบหัวเขาหรือตบหัวเขากันแน่ มันถึงได้แรงจนลีโอหัวโยก)

ไม่เอาน่า! กล้าๆหน่อยพ่อตัวโต”

“ฉัน...!”ไลโอเนลอ้าปากจะเถียง แต่กลับกลายเป็นว่าดันกัดลิ้นตัวเองจนต้องยกมือขึ้นปิดปาก ทำเอาเพื่อนที่มองอยู่หัวเราะเสียงลั่นอย่างไม่เกรงใจ

“นายทึ่มเอ๊ย!”เธอทำท่ากรีดนิ้วปาดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง บ่นเพื่อนสนิทตัวเองอย่างไม่จริงจังนัก “นี่ ฉันพอจะเข้าใจนะว่านายประหม่า แต่การทำตัวขี้แพ้แบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการยอมแพ้ตั้งแต่เริ่มเลย”

“แต่...แต่ไอ้หมอนั่น...”ลีโอหมายถึงเจ้าหนุ่มตัวโตสวมแว่นกันแดดตัดกับสภาพอากาศที่มารับอัลแตร์เมื่อครู่

นอกเหนือไปจากความป๊อดส่วนตัวแล้ว การที่ชายคนนั้นคอยตามติดหนุ่มผมสีอ่อนตลอดเวลาก็เป็นอีกสาเหตุที่เขาไม่กล้าเข้าหาเพราะกลัวจะกลายเป็นว่าจีบคนมีแฟนแล้ว

จูลล์กลอกตา อดบีบปลายจมูกเพื่อนตัวเองด้วยความมันเขี้ยวไม่ได้ “ยังไม่ได้ถามเขาด้วยซ้ำว่าโสดรึเปล่า! อย่าเพิ่งคิดไปเองได้มั้ยเจ้าทึ่ม”

ไลโอเนลอ้าปาก ทำท่าเหมือนจะเถียง แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ถอนหายใจแรงๆทีหนึ่งเหมือนคนท้อแท้ ไหล่หนาๆลู่ลง คนมองอดคิดไม่ได้ว่าช่างเหมือนกับลิตเติลเจมส์ เจ้าตูบพันธุ์บรอเดอร์คอลลี่ของเธอเวลาถูกดุเสียเหลือเกิน

“โอเค”เธอถอนหายใจอีกครั้งขณะเอามือคลึงที่หว่างคิ้ว “ก่อนอื่นนายต้องลุกขึ้นจากลังนั่น นั่นของตกแต่งร้านที่ฉันต้องใช้”

ชายร่างใหญ่ยอมลุกขึ้นทั้งที่ยังทำท่าทางเหมือนหูหางตก ดูหมดอาลัยตายอยากทั้งที่ยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ แต่จูลล์ก็ไม่ได้นำพา เธอเห็นสภาพขี้แพ้ของอดีตกัปตันชมรมอเมริกันฟุตบอลมาจนเบื่อแล้ว สิ่งที่เธอทำจึงมีเพียงแค่การรื้อเอาโคมไฟตกแต่งร้านในกล่องออกมายัดใส่มือของคนตัวสูงกว่า ก่อนจะออกคำสั่ง

“เอาเจ้าพวกนี้ไปติดที่หน้าร้านให้ฉันหน่อยสิ”เจ้าหล่อนเอียงคอเมื่อเห็นว่าไลโอเนลยังคงยืนหน้าหงอย “แลกกับคราวหน้าฉันจะถามเขาให้ว่าโสดรึเปล่า”

“จริงนะ!?”

เหอะ เดายากเสียที่ไหน...

เธอพยักหน้า พยายามปกปิดสายตาเอือมระอาของตัวเองอย่างสุดความสามารถ ยิ่งเมื่อเห็นเพื่อนตัวโตวิ่งพรวดออกจากห้องครัวไปจัดแต่งโคมไฟรูปกระต่ายด้วยท่าทางตื่นเต้นขึ้นทันตาแล้วก็หน่ายใจ

เรื่องที่ไลโอเนลแอบชอบดราเวนวู้ดคนเล็กสุดไม่ใช่เรื่องที่เป็นความลับอะไร... อย่างน้อยๆก็ในหมู่ชมรมอเมริกันฟุตบอลทุกคนก็รู้เรื่องนี้กันถ้วนหน้าแบบไม่ตกหล่น ซึ่งก็นับว่าเป็นเรื่องดีที่ไม่มีใครทำตัวแปลกๆไปเพียงเพราะกัปตันชมรมชอบผู้ชายด้วยกัน

จุดเริ่มต้นที่เพื่อนตัวโตทำตัวแปลกๆไปต่อหน้าพ่อหนุ่มประจำคลับวิจารณ์วรรณกรรมเห็นจะเป็นตอนที่พวกเขามีโอกาสได้ทำโปรเจคต์ร่วมกันอย่างวิชาวรรณกรรมพื้นฐานเมื่อเกรดสิบเอ็ด... ซึ่งต้องขอบคุณมิสวัตต์ที่สั่งรายงานวรรณกรรมคู่ ทำให้ไลโอเนลกับอัลแตร์มีโอกาสได้พูดคุยกัน...

อันที่จริงจะเรียกว่าพูดคุยกันก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เพราะส่วนมากอัลแตร์จะเป็นฝ่ายพูด และไลโอเนลจะนั่งเงียบทำหน้าถมึงทึงเหมือนคนท้องผูก มันดูตลกดีเพราะใครมองก็นึกไม่ถึงหรอกว่าหน้าตาแบบนั้นคือหน้าตาของคนที่เขินจนทำอะไรไม่ถูกน่ะ

และเพราะหน้าตึงๆนั่นแหละ ทำให้ตลอดหนึ่งเดือนที่ได้เจอกัน ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่นอกจากจะไม่กระเตื้องขึ้นแล้ว ค่าความสนิทยังดิ่งลงเหวแบบที่ไม่น่าจะขุดขึ้นมาได้อีก เพราะไม่ใช่แค่ไม่ได้ชวนคุยสร้างความสนิทสนมแล้ว ไลโอเนลยังทำให้อัลแตร์เข้าใจว่าถูกเกลียดไปเสียอย่างนั้น...

...เป็นชีวิตรักที่น่าเศร้าจนแม้แต่เพื่อนๆด้วยกันยังส่ายหน้า...

ที่น่าหงุดหงิดยิ่งไปกว่านั้นคือไอ้เจ้าทึ่มไลโอเนลยังไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปขอโทษและเริ่มสานสัมพันธ์ใหม่ —พูดให้ถูกคือ แค่ทำหน้าดีๆต่อหน้าดราเวนวู้ดบอย เจ้าบ้านี่ยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ!