you are my destiny❤️พรหมลิขิตรัก

you are my destiny❤️พรหมลิขิตรัก

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-10-21
โดย:  Me'JinJInจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
79บท
10.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

กองทัพ กันต์กวี / Kai Mckinson ศัลยแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาลชื่อดัง หน้าตาดีราวกับลูกรักของพระเจ้า นิสัยน่ารัก อบอุ่น อ่อนโยน แต่กลับร้อนแรงดั่งไฟแผดเผายามโลดแล่นอยู่บนเตียง ภายนอกหน้าตาดูใสซื่อแต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในร้ายกาจดั่งเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ ❤️❤️❤️ แรกพบเพียงสบตาก่อเกิดความรู้สึกตกหลุมรัก กลับมาพบกันอีกคราดั่งพรหมลิขิตที่ขีดเขียนทำให้เส้นทางของเรามาบรรจบ และจบลงด้วยคำว่ารัก เจ้าขา จันทร์กระจ่าง ดาราสาวชื่อดังเบอร์หนึ่งของวงการ เธอสวยและเย่อหยิ่งราวกับราชินี ภายนอกดูแรงๆแต่ข้างในกลับอ่อนโยนและอ่อนไหวราวกับสนต้องลม โดยเฉพาะลมรักที่พัดพาหัวใจของเธอให้ตกไปเป็นของเขาอย่างง่ายดาย ❤️❤️❤️ สัมผัสเดียวในวันวานดั่งสายใยที่ผูกเราเอาไว้ เมื่อพานพบกันอีกคราหัวใจก็ถูกผูกติดไว้กับเธอตลอดกาล

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

INTRO

娘・藤井希(ふじい のぞみ)の病状が急変し、実の父親による骨髄移植が必要になった。

しかし、彼女がずっと待ちわびていた父親・藤井怜司(ふじい れいじ)は、初恋の人の娘・白川莉奈(しらかわ りな)のために水晶のお城を建て、街中で花火を打ち上げてその子の誕生日を祝っていた。

藤井遥(ふじい はるか)は何度も怜司に電話をかけた。

だが電話の向こうから聞こえたのは、「今、忙しい」という冷酷な言葉だけで、すぐに切られてしまった。

希の小さな手が、温かさを失っていった。やがて冷たく固くなっても、怜司は一度も顔を見せなかった。

遥が骨壺を抱えて葬儀場から出てきた時、商店街の大型ビジョンは、どれも莉奈の誕生日を祝う映像を流していた。

娘の命を踏みつけにした3人が、幸せそうに誕生日の歌を歌い、輝く未来を夢見ていた。

かつて怜司をどれだけ愛していたか。今、それがそのまま憎しみに変わっていた。

……

「時間になりました。お子さんのお父様とは、まだ連絡が取れませんか?」

悲しげな音楽が流れる中、黒服のスタッフが静かに声をかけた。

放心状態でいた遥は、泣き腫らした赤い目を上げ、棺の中で眠る、白く冷たくなった小さな体を見つめた。

そして、何度かけ直しても、電話はつながらないままだった。

遥は無言で前に進み、そっと希の小さな頬を撫でた。

「希、もう待つのはやめよう」

葬儀の現場に慣れたスタッフでさえ、その光景に目頭を熱くする。

「最後のお別れができないと、ご主人も一生後悔されますよ。もう少し待ってみませんか?」

一生後悔?

遥は、ふっと笑った。

「娘が手術室で父親の骨髄を待ちわびている時に、彼は初恋の人の娘と遊園地で花火を見ていたんです。本当に後悔なんてすると思いますか?」

こらえていた涙が希の冷たくなった頬にこぼれ落ちる。

遥は慌ててそれを拭った。

短い一生を辛いことばかり耐えてきた希には、死出の旅に母親の涙を持って行かせてはならない。

「お願い、火葬してください。もう待ちません」

……

遥は希のために一番可愛い骨壺を選び、その上に自ら花柄を描いた。

暗い場所を怖がる希のために、葬儀場の黒い布は使わず、自分の上着で包み込んだ。

初冬の風は刃物のように容赦なく吹きつけてくる。

遥は、寒さも感じなかった。ぼんやりとタクシーを呼び、後ろの席に乗り込んで、行き先を告げた。

静かな郊外からタクシーは徐々に華やかな市街地へと向かう。

目に入る街の輝きに、胸の中は虚しさが募るばかりだ。

両親も亡くし、娘さえいなくなった今、この世界にもう未練はなかった。

唐突に夜空を飾った花火が目に映り、チリチリとした痛みが走る。

遥は思わず視線をそらしたが、通りにある全ての画面が、あの幸せそうな誕生日祝いの映像を流しているのが目に入った。

きらびやかなお城。テーマパークのように飾りつけられた宮殿。

真っ白なドレスの莉奈が、高価なダイヤの冠をつけて、かぼちゃの馬車でレッドカーペットを進んでいく。

あの藤井グループの社長ともあろう人が、愛おしそうに御者役をつとめていた。腰をかがめて彼女を降ろし、手を引いて、少し先で待つ莉奈の母親・白川花梨(しらかわ かりん)のもとへ歩いていく。

豪華なケーキのろうそくを3人揃って吹き消すと、莉奈は満足げに二人の両頬にキスをした。

幸せの頂点にあるような、あの光景。

ドーン!

再び打ち上がった花火が、夜空一面に色を添える。

運転手が思わず感嘆した。

「同じ人間でも、こうも運命が違うもんですかね。この藤井社長の娘になれるなんて、本当に幸せですよ」

真っ赤に充血した目をした遥は、骨壺を胸に抱きしめ、引き裂かれるような思いを必死に押し殺す。

「すみません、裏道を通ってください」

掠れた声で、遥は懇願するように告げた。

運転手ははっとした。乗せた場所を思い出し、失言を悟った。

こんな時に、この賑わいはあまりに残酷だった。

「すみません、お悔やみ申し上げます」

そう言って、すぐに裏道へ入り、大通りをすべて避けてくれた。

道はガタついたが、二度とあのような画面を見ることはなかった。

1時間後、タクシーは夕凪の丘に着いた。

礼を言って車を降りた遥は、白く光る街灯の下で、6年間住んだ我が家を見つめた。

3階のピアノ室から、希の弾くピアノの音が聞こえてくるような気がした。

この子は、とても一生懸命だった。病気で体が弱っても、少し弾くだけで汗だくになる。それでも、あきらめなかった。

「ママ、国際コンクールで大賞をとったら、パパも私のこと好きになってくれるかな?」

胸を締め付けられる思いで、遥は重い足取りを引きずってピアノ室へ向かう。

そして、椅子の横に骨壺を置き、鍵盤の蓋を開けて静かに目を閉じた。

指を動かすと、部屋中に旋律が響き、心にある痛切な思い出をなぞっていく。

両親を失ってからというもの、遥はずっとピアノを避けてきた。

それは、彼女の心の傷だった。

でも今は、希のためだけに、一度弾いてあげたかった。

コンクールのために練習していたあの曲を、指が引き攣って力が入らなくなるまで、遥は何度も何度も繰り返した。

一睡もせずに夜を明かし、翌朝、遥はやつれ切った体で1階へと降りていった。

朝の光がやけに眩しい。

背の高い男が、光を背にして外から入ってきた。黒いトレンチコートが冷たい空気をまとっていて、玄関でそれを払い落とした。

怜司だった。

ようやく現れたのだ。

怜司は一瞥もくれないまま上着をかけ、氷のように冷たく言った。

「希はまだ起きていないのか?」

遥は鼻で笑った。

娘が死んで、もう3日。この男は、甘い夢に浸って遊びつくして、ようやく自分の娘が待っていたことを思い出したのか?

本当に、最低な男!

怜司は、彼女がこんな態度に出るとは思ってもみなかったらしい。遥の顔を見た瞬間、一瞬、表情が固まった。眉を、すぐにひそめた。

この女、また何を企んでるんだ?

いい子ぶるのをやめて、今度は悲劇のヒロインか?

考えることさえ面倒だった。

「朝の会議を延ばして戻ってきたんだ。希を起こしてこい。ピアノ教室に送ってやる」

ピアノ教室、という言葉に、遥は悲しみで倒れそうになった。

希のピアノは週に3回。いつも午前9時からだった。

平日、希は怜司に頼むことすらできなかった。土曜だけ、おずおずと「送ってくれる?」と聞いた。でも返ってくるのは、いつも「ダメだ」だった。

そのうち、希の体はどんどん弱っていった。ピアノも、週3回から週1回に減らした。

手術の前のあの日、怜司はやっと送ると約束してくれた。

希は、一晩中眠れなかった。嬉しそうに一番きれいな白いワンピースに着替えて、怜司の秘書の車で連れて行かれた。

てっきり希が楽しい一日を過ごせると、遥は信じて疑わなかったのに。

でも9時半、ピアノの先生から電話がかかってきた。

駆けつけたとき、希はもう気を失っていた。

そこで初めて知った。怜司は約束を破っていた。秘書は教室に着くと、上まで送らずに帰っていたのだ。

怜司には、永遠にわからないだろう。希が何度も何度もせがんだのは、ただ「パパがいない」とみんなにからかわれたからだった。

せめて、一度だけでもいいから傍にいてほしかっただけなのに。

結局怜司は、希をピアノ教室へ送る約束を守らなかった。

希が絶望の中、手術台に横たわって助けを待っていたときも、彼は現れなかった。

最後の息を引き取ったとき、どれほど悲しかっただろう。

遥は血走った目で怜司をにらみつけた。声には、深い憎しみがこもっていた。

「もう必要ない。これからも、二度とその必要はないから」

「どういう意味だ?」怜司は、あからさまに苛立っていた。

あの日は用があって行けなかっただけだ。それなのに、この女は偉そうに拗ねているのか?

「無駄にしてる時間はない。早く希を下へ連れてこい」

耐えきれなくなった遥が、狂ったように叫んだ。

「希は死んだの!もうこの世にいない!」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

เจนจิรา พงษ์ใส
เจนจิรา พงษ์ใส
แค่เริ่มก็สนุกแล้ว
2024-11-23 01:18:55
0
0
Chatree Sedakum
Chatree Sedakum
ขอบคุณครับ
2024-11-01 13:56:06
0
0
79
INTRO
โรงพยาบาล N“ยินดีด้วยนะคะ คุณแม่ตั้งครรภ์ได้ 8 สัปดาห์แล้วค่ะ”คำบอกเล่าของคุณหมอวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้า ทำเอามือของเจ้าขาสั่นระริกอย่างไม่สามารถควบคุมได้ หยาดน้ำตาพลันไหลรินลงมา จนหน้ากากผ้าที่เธอสวมอยู่เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำตา เมื่อเธอต้องพบเจอกับเรื่องไม่คาดฝัน ที่เกิดขึ้นจากความสะเพร่าและอารมณ์เพียงชั่ววูบของเธอ ถ้าหากคืนนั้นเธอไม่หลงใหลไปกับเจ้าของแววตาสีน้ำตาลคู่นั้น เธอก็คงไม่ต้องมานั่งเสียใจในวันนี้ถ้าหากว่าย้อนเวลากลับไปได้ ถ้าหากว่า...Go back in the timeณ กรุงโรมประเทศอิตาลีโรงพยาบาล Hกองทัพเดินออกมาจากห้องผ่าตัดด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้เขามีเคสผ่าตัดยาวกว่าสี่ชั่วโมง เป็นเคสผู้ป่วยฉุกเฉินที่ประสบอุบัติเหตุค่อนข้างหนัก ทำให้ต้องใช้เวลาไม่น้อยกับการรักษาครั้งนี้ ร่างสูงบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบ ก่อนที่ใครบางคนจะเดินตามออกมาจากห้องผ่าตัดติด ๆ“วันนี้ไปดื่มด้วยกันไหมคะหมอไค”ไลร่า...คุณหมอสาวสวยประจำแผนกศัลยกรรมเอ่ยปากชวนกองทัพ หรือหมอไคไปดื่มด้วยกัน หากแต่ใบหน้าหล่อเหลากลับอมยิ้มและส่ายหน้าปฏิเสธ คุณหมอคนสวยมองรอยยิ้มนั้นพลางหัวเราะออกมาเล็กน้อย ด้วยความคุ้นชินกับปฏิกิริย
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก <1>ค่ำคืนที่เร่าร้อน NC20++
ตุบเสียงแผ่นหลังบอบบางที่กระทบกับผนังห้องนอนที่เย็นเยียบ สัมผัสรุนแรงทำเอาเจ้าขาสะดุ้งน้อย ๆ ร่างกายของเธอตอนนี้ถูกกักขังอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของผู้ชายแปลกหน้า คน ๆ นี้มีกลิ่นกายหอมเป็นเอกลักษณ์ จนเธอเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด มือใหญ่ยกขึ้นมาจับที่ใบหน้าสวยของเธออย่างอ่อนโยน ดวงตาสองคู่สบกันท่ามกลางความมืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากดวงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามากองทัพมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหิวกระหายในรสชาติเซ็กซ์ ผู้หญิงที่เขาเผลอหันมาสบตาแล้วถูกสะกดไว้ราวกับต้องมนตร์ เธอสวยและเซ็กซี่มากในสายตาของเขา นิ้วเรียวยาวค่อย ๆ ลากไล้จากใบหน้าสวยลงมาแตะที่ริมฝีปากอวบอิ่มเบา ๆ กลิ่นหอมจากกายสาวปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาได้เป็นอย่างดี ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะค่อย ๆ ก้มหน้าลงไปหาริมฝีปากสีพีชวาววับน่าสัมผัสกองทัพค่อย ๆ แตะเบา ๆ เพื่อลองเชิงหญิงสาวที่ตัวสั่นเทาเล็กน้อย มันทำให้เขารู้สึกคลางแคลงใจว่า นี่เป็นการแสดงหรือเธอตัวสั่น เพราะกำลังประหม่าจากสัมผัสของเขากันแน่ ในขณะที่กำลังคิดหาเหตุผลอยู่นั้น ความคิดก็ต้องหยุดลง เมื่อกองทัพได้สัมผัสกับความหวานราวกับน้ำผึ้งเดือนห้าจากริมฝีปากนุ่ม ที่จูบตอบเขาอย่
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<2>ก่อนจากลา NC20++
เช้าวันต่อมาควันสีเทาพวยพุ่งออกจากริมฝีปากสีไวน์ของคุณหมอหนุ่มที่ตื่นแต่เช้าด้วยความเคยชิน ในขณะที่ใครบางคนที่เขาพามาด้วยเมื่อคืน ยังคงนอนหลับตาอยู่บนเตียง ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มราวกับกำลังฝันดี กองทัพเพ่งพิศมองใบหน้าเนียนสวยด้วยความรู้สึกเอ็นดูเด็กสาวไม่น้อย ภายนอกแต่งตัวสวยเซ็กซี่ แต่ใครเลยจะรู้ว่าใบหน้าที่สวยงามน่าหลงใหล กลับแฝงไปด้วยความไร้เดียงสากองทัพรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เธอยังบริสุทธิ์ แต่กลับเลือกที่จะลุกขึ้นเดินตามเขามา จนกระทั่งเรื่องราวมาจบลงบนเตียงด้วยสัมผัสที่เร่าร้อน ผิวเนื้อเนียนขาวละเอียดอย่างคนที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี หน้าอกอวบที่เด้งสู้มือยามถูกฟัด เพียงแค่คิดความใหญ่โตที่อยู่ภายใต้ชุดคลุมก็พองโตขึ้นมาอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ทั้ง ๆ ที่ปกติแล้วเรื่องอารมณ์ความต้องการทางเพศ คุณหมออย่างเขามักจะควบคุมมันได้ดีมาเสมอ“อื้อ”เจ้าขาร้องครางขึ้นมาเสียงเบา ก่อนที่ดวงตากลมโตจะลืมตาขึ้น พลางกะพริบตาปริบ ๆ ในขณะที่สมองกำลังประมวลผลถึงเรื่องราวในค่ำคืนที่ผ่านมา ใบหน้าเนียนสวยค่อย ๆ แดงระเรื่อราวกับลูกเชอร์รี ร่างเล็กกระวีกระวาดผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อภาพทั้งหมดมันย้อนกลับกล
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<3>บังเอิญที่แตกต่าง
โรงแรม Aแกรก แอดเจ้าขาเปิดประตูเข้ามาในห้องพักด้วยท่าทางอิดโรย ก่อนที่จะเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง เอมมี่ที่รอคอยการกลับมาของนักแสดงในสังกัดอยู่นาน เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องเข้ามาก็รีบออกมาดูทันทีด้วยความโมโห แต่เมื่อผู้จัดการสาวได้เห็นสภาพของแม่นางเอกตัวดีก็ต้องยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตกใจใบหน้าที่ซีดเซียวไร้การแต่งแต้ม แถมตามลำคอยังเต็มไปด้วยร่องรอยแดงช้ำอีก ไหนจะท่าทางที่ราวกับโดนใครรังแกมานั่นอีก ทำให้เอมมี่รีบเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วงทันที เพราะเข้าใจว่าที่เจ้าขาหายไปทั้งคืนต้องเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ดีขึ้นกับเธอแน่ ๆ“เจ้าขาทำไมสภาพเป็นแบบนี้เนี่ยลูก ใครมันทำกับเจ้าขาแบบนี้ บอกพี่เอมมี่มาเดี๋ยวนี้นะ พี่จะไปแจ้งความจับมันเข้าคุก”มือที่ผอมบางราวกับมือของผู้หญิงจับไปตามเนื้อตัวของนักแสดงในสังกัดด้วยความเป็นห่วง แต่เจ้าขาจะส่ายหน้าน้อย ๆ พร้อมกับปิดตาลงด้วยความง่วง เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบเช้าของวันใหม่แล้ว และด้วยนิสัยที่ชอบตื่นเช้าตามความเคยชิน ทำให้เธอไม่สามารถนอนต่อไปได้ ทั้ง ๆ ที่ร่างกายบอกว่าไม่ไหวก็นะ...จะให้นอนต่อในห้องของผู้ชายแปลกหน้ามันก็แปลก
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<4>คนในความทรงจำ
“บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะครับ”กองทัพเอ่ยทักทายอีกฝ่าย ก่อนจะยื่นยาดมที่หล่นเมื่อครู่คืนให้เธอ ซึ่งเจ้าขาก็รับมันไปแต่โดยดี ใบหน้าสวยฉายแวววิตกกังวลเล็กน้อย ด้วยไม่คาดคิดว่าจู่ ๆ จะเจอกับผู้ชายที่ตัวเองมีความสัมพันธ์ด้วยแค่เพียงชั่วคืนบนเครื่องบินลำนี้ หลังจากนั่งฮึบอยู่นานเจ้าขาก็ตัดสินใจหันมาเผชิญหน้ากับคนหล่อตรง ๆ เพื่อถามในสิ่งที่เธอกำลังสงสัยอยู่“นี่...คุณกำลังจะเดินทางไปเที่ยวที่ประเทศไทยใช่ไหมคะ”คุณนางเอกยิงคำถามใส่อีกฝ่ายด้วยความอยากรู้ทันที ในขณะที่กองทัพเลิกคิ้วน้อย ๆ กับคำถามนั้น และในวินาทีต่อมาใบหน้าหล่อเหลาก็เผยรอยยิ้มออกมา ซึ่งรอยยิ้มที่ว่ามันช่างมีอานุภาพร้ายแรงเหลือเกินสำหรับหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอ สายตาว่าร้ายแล้วแต่รอยยิ้มกลับร้ายยิ่งกว่า ยิ้มแต่ละทีทำเอาเธอหายใจแทบไม่ทั่วท้องเลยแน่ะ“เปล่าครับ ผมเป็นคนไทย พอดีเพิ่งเรียนจบจากอิตาลี แล้วตอนนี้ก็กำลังเดินทางกลับบ้านเกิด”คราวซวยคงมาเยือนเธอจริง ๆ สินะ เจ้าขาลมแทบจับ รีบหมุนฝาเปิดยาดมแล้วจับยัดเข้าจมูกทันที โดยที่ไม่ได้นึกถึงภาพลักษณ์สาวงามล่มเมืองของตัวเองเลยสักนิด ในขณะที่กองทัพหลุดยิ้มขำออกมากับท่าทีนั้นทันที อะไรกัน
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<5>สุดทางก็แค่เอ่ยคำร่ำลา
กองทัพเดินมาถึงทางออกของสนามบินก็ให้นึกแปลกใจ เมื่อเห็นคนหลายคนที่กำลังยืนถือกล้องพร้อมกับมองเข้าไปด้านในเกต ราวกับว่ากำลังรอการมาของใครอยู่ กองทัพเลิกให้ความสนใจกับคนเหล่านั้น แล้วเดินไปขึ้นรถที่จอดรอรับเขาอยู่ไม่ไกล แต่ในขณะที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ ใครบางคนก็แทรกตัวเข้ามา แล้วรีบขึ้นไปนั่งด้านในทันที กองทัพได้แต่มองคนตัวเล็กที่ใส่หมวกสวมแว่นตาอย่างมิดชิดด้วยความแปลกใจระคนสงสัยเธอกำลังขึ้นรถผิดอยู่หรือเปล่านะแต่คนบนรถกลับดึงมือกองทัพให้ขึ้นมานั่งด้วยกัน พร้อมกับยื่นมือมาปิดประตูรถด้วยความรวดเร็ว โดยที่ตัวเธอแทบจะเกยมานั่งตักเขาอยู่แล้ว ความใกล้ชิดนั้นทำให้กองทัพเผลอสูดกลิ่นหอมอันคุ้นเคยจากกายสาวเข้าไปจนเต็มปอด ก่อนที่เจ้าขาจะถอดหมวกและแว่นตาออก เผยให้เห็นใบหน้าเนียนใส กองทัพถึงกับเลิกคิ้วมองนิด ๆ ด้วยความแปลกใจกับพฤติกรรมของเจ้าขา ที่จู่ ๆ ก็พรวดพราดมาขึ้นรถของเขา“ก่อนหน้านี้คุณเพิ่งบอกว่า ให้ทำเป็นไม่รู้จักกันไม่ใช่เหรอครับ แล้วนี่คือ...”“ตอนนี้ออกรถก่อนเลยค่ะ ไปเลยค่ะพี่ ซิ่งเลยค่ะซิ่งเลย”เจ้าขาไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่ม หากแต่เธอกลับตะโกนสั่งคนขับรถให้ออกรถ แต่รถกลับไม่ขยับตามคำสั
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<6>ครอบครัวที่อบอุ่น
กองทัพเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ พลางคลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข บ้านที่เขาจากไปนานหลายสิบปี กลับมาวันนี้ยังคงเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่นจากครอบครัวเหมือนเช่นเคย น้องสาวของเขาโตขึ้นมาก ทั้งแสบและซนจนแม่นับถึงกับส่ายหน้าหนี ในขณะที่พ่อเก้าดูจะชอบใจกับความห้าวของพราวฟ้า ที่มีป้าแก้มใสเป็นต้นแบบความเฟียร์สส่วนคุณป้าสุดสวยของเขา กลับมาครั้งนี้ทำอาหารรสชาติกลมกล่อมถูกปากเขายิ่งนัก อีกทั้งบัวลอยไข่หวานที่ป้าแก้มลงมือทำเอง เพื่อต้อนรับการกลับมาของเขา ยังรสชาติดีมากอีกด้วย มิน่าล่ะสายตาของลุงวายุที่มองป้าแก้มถึงมีแต่ความภาคภูมิใจ หลายปีผ่านไปทุกคนต่างมีการเปลี่ยนแปลง ส่วนตัวเขาเองนั้นไม่รู้ว่าปีนี้จะมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเหมือนคนอื่น ๆ บ้างหรือเปล่า“ดึกแล้วทำไมลูกชายของพ่อเก้าถึงยังไม่นอน”เก้าทัพที่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จ เดินออกมาหาลูกชายที่กำลังนั่งเล่นอยู่ในสวนหน้าบ้าน โดยที่บนโต๊ะมีแก้วนมที่ยังไม่พร่องเลยแม้แต่น้อยวางอยู่ ก่อนที่เก้าทัพจะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับลูกชายที่หันมาส่งยิ้มน้อย ๆ ให้บิดา“ทัพยังปรับตัวกับเวลาไม่ได้น่ะครับ ตอนนี้เมืองไทยสี่ทุ่มกว่าแล้วก็จริ
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<7>บังเอิญผ่านมาเจอ
ครืด ครืด ครืดอยู่ ๆ รถยนต์คันหรูที่กำลังโลดแล่นอยู่บนท้องถนนก็เกิดเสียงดังแปลก ๆ ขึ้น ก่อนที่รถจะกระตุกสองสามครั้งและดับไปในที่สุด เจ้าขากับเอมมี่ได้แต่หันมามองหน้ากันอย่างงุนงงและสงสัยว่า ทำไมรถคันเก่งที่ใช้งานเป็นประจำและได้รับการดูแลรักษาอย่างดี วันนี้ถึงเกิดอาการงอแง แล้วมาดับอยู่กลางถนนแบบนี้“รถเป็นอะไรเนี่ย ทำไมต้องมาเสียตอนนี้ด้วยนะ”เอมมี่บ่นด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่จะเปิดประตูรถและลงไปสำรวจหาสาเหตุที่ทำให้รถเสีย เธอจัดการเปิดฝากระโปรงรถ เพื่อตรวจดูว่าตรงไหนที่มีปัญหา ถึงเธอจะมีร่างกายที่เป็นบุรุษเพศ แต่เอมมี่กลับไร้ความรู้เรื่องเครื่องยนต์สิ้นดี ฝั่งคุณนางเอกที่นั่งรอในรถ จึงรีบเปิดประตูรถลงมาถามไถ่ด้วยความกังวลใจไม่แพ้กัน เพราะนี่ก็เหลือเวลาอีกเพียงชั่วโมงกว่าที่เธอต้องไปถึงยังสถานที่ถ่ายทำแล้ว“เป็นไงบ้างคะพี่เอมมี่”“ไม่น่าจะรอดอะเจ้าขา เดี๋ยวพี่เอมมี่ขอโทรหาศูนย์รถก่อนนะ หนูไปนั่งรอพี่ในรถเถอะ ข้างนอกแดดร้อนเดี๋ยวผิวจะเสียหมด”เอมมี่ไล่ดาราในสังกัดให้กลับเข้าไปนั่งในรถ แต่เจ้าขากลับไม่ยอมเข้าไปตามคำสั่งของเธอ ร่างบางในชุดเดรสสีหวานได้แต่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฟังพี่เอมมี่คุยกับศ
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<8>จากลาที่ไม่ใช่ตลอดไป
ร่างสูงเดินเข้ามาภายในตัวอาคาร ตาคู่คมก็สอดส่องมองหาจุดที่น่าจะเป็นสถานที่ถ่ายทำ ก่อนที่สองเท้าจะเดินไปเรื่อย ๆ โดยที่กองทัพไม่รู้ตัวเลยว่า รูปร่างและหน้าตาที่หล่อเหลาของเขาสะดุดตาแก่ผู้พบเห็นขนาดไหน ขนาดผู้ชายด้วยกันยังเหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด เพราะส่วนประกอบบนใบหน้าของเขาไม่มีส่วนไหนเลยที่ไม่โดดเด่นกองทัพเดินเข้ามาข้างในเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอกับบริเวณลานกว้าง ที่เต็มไปด้วยสตาฟกองถ่ายและกล้องตัวใหญ่ รวมถึงมีคนหลายคนที่อยู่ ณ บริเวณนั้น ลานกว้างถูกจัดตกแต่งใหม่มีพร็อพประกอบวางอยู่เรียงราย ส่วนคนที่เขาตามหาก็กำลังนั่งตัวตรงให้ช่างแต่งหน้าบรรจงปัดแก้ม พร้อมจัดแต่งทรงผมให้อย่างสวยงาม มุมปากหนาเผลอยกยิ้มโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นเจ้าขาที่แย้มยิ้มพูดคุยกับช่างแต่งหน้าด้วยความสดใสร่าเริง คุณหมอหนุ่มเดินไปนั่งลงที่มุมหนึ่ง เพื่อรอเวลาให้เจ้าขาทำงานเสร็จ แล้วเขาค่อยเดินเข้าไปขอเสื้อคืน เพราะถ้าเข้าไปตอนนี้คงเป็นการเสียมารยาทน่าดู“น้องเจ้าขาสวยมาก ๆ เลยค่ะลูกสาว”พี่แยมช่างแต่งหน้าประจำกองถ่ายชมเปาะไม่ขาดสาย เป็นช่างแต่งหน้าที่อยูในวงการนี้มานาน แต่เจ้าขาคือคนแรกที่ไม่ว่าจะแต่งหน้าโทนไหนก็สวยไม่
อ่านเพิ่มเติม
You are my destiny️พรหมลิขิตรัก<9>จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์
หลังจากที่เที่ยวเล่นพักผ่อนเป็นเวลากว่าสัปดาห์ วันนี้กองทัพก็ยอมเข้ามาที่โรงพยาบาล N เพื่อสัมภาษณ์งานกับอาจารย์หมอของแผนกศัลยกรรมเสียที โดยชื่อที่เขาใช้ในการสมัครเข้าทำงานที่โรงพยาบาลของปู่คือ ไค แมคคินสัน เพราะเขาอยากให้ทุกคนรู้จักและยอมรับเขาที่ฝีมือ มากกว่าที่จะยอมรับและคอยเอาอกเอาใจเขาในฐานะหลานชายเจ้าของโรงพยาบาล N“เรียนจบที่อิตาลีเกียรตินิยมอับดับหนึ่ง ประสบการณ์ทำงานสามปี แต่ได้รับการยอมรับจากทางโรงพยาบาลเดิมให้เป็นหมอมือหนึ่งของแผนกศัลยกรรม อืม ประวัติดีมากทีเดียว”อาจารย์หมออินทัช แพทย์อาวุโสประจำโรงพยาบาล N ได้รับหน้าที่ให้มาสัมภาษณ์นายแพทย์รุ่นลูก ที่อิมพอร์ตมาจากต่างประเทศและเลือกที่จะมาร่วมงานกับทางโรงพยาบาล N ซึ่งหลังจากที่อ่านประวัติของเด็กคนนี้แล้ว เขาค่อนข้างมั่นใจว่าโรงพยาบาล N จะมีนายแพทย์ฝีมือดีเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งอย่างแน่นอน“ทำไมถึงเลือกกลับมาทำงานที่เมืองไทยล่ะครับ ทั้ง ๆ ที่รายได้จากโรงพยาบาลเดิมแตกต่างจากที่นี่ค่อนข้างเยอะพอสมควร”อาจารย์หมอถามเด็กหนุ่มที่นั่งตัวตรงอยู่ตรงหน้าเขา ในขณะที่กองทัพไม่หยุดคิดแม้แต่วินาทีเดียว ในการคิดหาคำตอบของคำถามนี้ เพราะคำตอบ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status