Chapter 2.1 : Bradley Xavier Stone

Chapter 2 

Kasagsagan na ng tag-lamig, malakas na ang hangin. 

Kahit ang heater sa van na kinaroroonan niya ay hindi kayang painitin ang nanlalamig niyang katawan. 

Medyo nag-aalala pa rin siya. 

Naisip nya, ang buhay niya ngayon ay unti-unti ng nabibilang, ano naman kayang mga panlilinlang ang gagawin niya kapag nakaharap na ang asawa. 

Pinakalma ni Aleighna ang sarili at nag-text kay Shanice sinasabihan siya nitong kumalma. 

Huminto ang sasakyan sa isa sa mga pinakamalaking entertainment club dito sa Vanth. 

Binuksan ng drayber ang pinto, magalang ang mga galaw nito, ngunit iba ang ipinapakita ng  ugali nito. 

Lumabas si Aleighna,ang lalaki naman ay nauuna sa kanyang maglakad. 

Naglalakad sila sa isang nakakasilaw na pasilyo at huminto ito sa naiibang siliid.

Bumukas ang dalawang malalaking pinto, at tumabi ang lalaki “Mr.Stone dumating na po ang babae. ”

Pagkatapos ay sinenyasan siya nitong pumasok. 

Handa na si Aleighna, at wala nang ibang pagpipilian kundi ang pumasok. 

Taglay ang ugali na “dahil nandito na ako . ” kaswal siyang pumasok. 

Napuno ng tensyon ang nakapaloob na espasyo; parang unti-unting nawawalan sya ng hangin at napakabilis ng tibok ng kanyang puso. 

Napatingin sya sa buong silid, at napako ang tingin niya sa isang taong nakaupo sa sofa. 

Nakaupo itong naka-krus ang mga binti, nakasandal sa sofa na gawa sa leather, napakalayo nito para makita niya ito ng malinaw. 

May kaunting pulang kislap na kumukurap sa mahinang liwanag, at ang amoy ng tabako ay nanatili sa hangin. 

Huminga ng malalim si Aleighna, lumapit at nakita ng mas malinaw ang mukha nito. 

Hindi sya photogenic. 

Lahat ng larawan nito ay di binigyang hustisya ang mukha ng kaharap. 

Mas gwapo ito sa personal kaysa sa mga litrato, ang pagkakaiba lang ay mas maputla ang kutis nito sa personal. 

Tinitignan niya ito ng maigi at napansin niyang nakabukas ang kwelyo ng itim nitong kamiseta, na nagpapakita sa napaka sexy nitong lalamunan at collarbone. 

Ang maputlang balat nito ay nagbibigay dito ng soft features kagaya ng isang babae. 

Ngunit ang labis niyang ipinagtataka ay hindi naman ito nagmumukhang may sakit at naghihingalo.  

Ang mukha pa nga lang nito ay tiyak makaka laglag panty na sa mga kababaihan. 

Habang papalapit siya, nakita ni Aleighna na may hawak itong sertipiko. 

Sertipiko ng kanilang kasal nga ang hawak nito, at kagaya din ito ng binigay sa kanya ni Mrs. Stone. 

Natural at hindi nga naman nito maitatago sa anak ang katotohanan. 

Ang pagtatangka niyang pagtatago dito ay wala nang silbi. 

“Hindi mo pa ba naririnig ang tungkol sa mga taong namamatay para sa pera?. ” Tinitigan ni Bradley ang babaeng nasa harap niya. 

Ang isang babaeng magpapakasal sa kanya sa ganitong sitwasyon ay malamang pera lang ang habol sa kanya. 

Alam ni Aleighna na hindi niya ito matatakasan; ang mga salitang binitawan nito ay nagpapa alala sa kanya na mamamatay talaga siya ng dahil sa pera. 

Kaya, nagpasya siyang gawin ang namumuong kabaliwan sa utak niya.  

Isang kaakit-akit na ngiti ang naglalaro sa kanyang mga labi. “Bakit hindi mo na lang tanggapin na pinakasalan kita dahil matagal na akong may paghanga sa iyo, at lahat ng ito ay plinano ko. ”

Hinigpitan ni Bradley ang hawak sa kanyang sigarilyo. 

Plinano… may mga taong ganyan, gagawin ang lahat para sa pera. 

Pero wala sa mukha mo ang magplano ng ganito. “So tell me, Are you going to keep lying to me and make yourself more dumber or you're going to tell me the truth? . ”

Napansin kaagad ni Bradley ang mga kasinungalingan at mapanlinlang na ngiti ni Aleighna sa isang sulyap lang. 

Pinatay niya ang kanyang sigarilyo sa ashtray, sinenyasan niya ito na lumapit sa kanya. 

Napalunok si Aleighna at kinakabahan man ay lumapit siya papunta dito. 

Ibinaba ni Bradley ang kanyang mga binti, umupo ng tuwid, hinawakan ang pulso ni Aleighna at marahas niya itong hinila papunta sa kanyang mga bisig. 

Nabigla, bumagsak si Aleighna sa mga bisig ni Bradley kung kaya itinulak niya itong palayo sa kanya. 

Ngunit, isang mahigpit na pagkakahawak ang naramdaman niya sa magkabila niyang mga baywang at idinidiin pa nitong lalo ang mga kamay nito sa baywang niya. 

Habang si Bradley naman ay naiinitan sa suot niyang kamiseta habang hawak pa rin sa baywang si Aleighna. 

Nang makita niya na hindi pa ito gumagalaw at nagre react sa ginagawa nya ay ginamit niya ang sertipiko ng kanilang kasal upang iangat ang baba nito , ang malalalim niyang mga mata ay nakatingin dito na puno ng pangungutya.  

“Hinahangaan mo pa rin ba ako ngayon?. ” tanong ni Bradley kay Aleighna sa nanlalamig na mga mata. 

Bumilis ang tibok ng puso ni Aleighna ngunit nanatiling kalmado ang kanyang mukha. Hindi sya komportable sa posisyon nila ngayon at nangangati ang kanyang mga baba sa sertipikong ginamit nito para iangat ang baba niya. 

Ngunit hayag pa rin niyang sinalubong ang mga mata nito. 

“Lahat ng babae sa Vanth ay hinahangaan ka at isa na ako dun. ”

Malamig na tumawa si Bradley “Hindi ka ba natatakot sa mamatay. ”

“Oo.”

Tumaas ang kilay ni Bradley sa narinig. 

“Mamamatay din naman ako, Hindi ko alam kung ilang taon, buwan, araw at oras ang mayroon ako. Pero kung mamamatay man ako bilang asawa mo at makasama ang taong hinahangaan ko, alam kong wala akong pagsisisihan. ”

Matapos marinig ni Bradley ang sagot nito ay apat na salita ang pumasok sa isip niya: Kalokohan. 

Pinilit niya itong itinulak palayo at tinapik ang mga binti nito. 

“Diborsyo.”

Pilit pinapakalma ni Aleighna ang sarili, napansin ang sertipiko ng kanilang kasal na Itinapon nito. Nanatili siyang kalmado. 

“Kailangan nating maghintay ng isang buwan bago tayo mag diborsyo. ”

Tumingin sa kanya si Bradley “ Do you think I need this? Do you think I need you? . ”

Nanatiling tikom ang bibig ni Aleighna at di makapagsalita. 

Tumayo si Bradley, ang kanyang matangkad at tuwid na pangangatawan, malapad na balikat, makitid na baywang at ang balingkinitang nitong mga binti ay talaga namang kapansin pansin. 

Malamig niyang sinulyapan si Aleighna at kung nakakamatay man ang tingin ay paniguradong kanina pa nakabulagta sa sahig si Aleighna. 

“Hindi ako makikipaghiwalay. ”

Napatigil si Bradley at diretsang tiningnan ang mga mata ni Aleighna, at kitang-kita sa mga mata niya ang galit, 

Sinalubong din ni Aleighna ang mga tingin nito at di din siya nagpatinag salubungin ang nagbabagang galit nito. 

“Hindi ako nagbibiro, ayaw ko makipaghiwalay sayo. ”

Pinikit ni Bradley ang kanyang mga mata at pilit pinapakalma ang kanyang sarili. 

“Ito ay isang desisyon na ginawa ko pagkatapos ng maingat na pagsasaalang-alang.” Taos pusong sinabi ni Aleighna. “Sa pamamagitan lamang ng pagiging asawa mo ay magkakaroon ako ng karapatan para alagaan ka at isilang ang magiging anak mo. ”

“Gaano man katagal ang natitira mong oras ay gusto kong sulitin iyon na kasama ka, ayokong magsisi sa huli. Kahit na makasarili ako, handa akong gawin ang lahat para makasama ka. ”

Lahat ng mga binitawang salita ni Aleighna ay galing iyon sa puso nya, dahil sa halo halong emosyon na nadarama ay di na nya napigilan ang pamumuo ng mga luha sa kanyang mga mata. 

Lumapit si Bradley sa kanya at nagtanong sa isang malamig na boses, “Handa ka bang gawin ang kahit ano?. ”

Nakararamdam man ng kaba si Aleighna sa kanyang paglapit, pero pinatigas pa rin niya ang kanyang puso at tumango, 

“Syempre naman.”