Share

Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)
Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)
Author: Sayyeon

1.คนตัวหอม

Author: Sayyeon
last update publish date: 2026-03-23 02:51:52

‘เจออารมณ์สีชมพูหวานแหววตั้งแต่เช้าเลยแฮะ’

ดวงตาของเด็กสาวเมียงมองภาพของคู่รักตรงหน้าที่กำลังพูดคุยจู๋จี๊ดี๊ด๊าประหนึ่งอยู่ในโลกสีชมพูกันสองคนจนเรียกได้ว่าออกหน้าออกตาท่ามกลางสายตาของผู้คนที่แออัดกันอยู่บนรถไฟฟ้าที่เคลื่อนขบวนด้วยความเร็วสูง คีตกาล หรือเรียกสั้นๆ ว่า คีย์ ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เมื่อเด็กมัธยมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมองหน้ามายังเธอซึ่งกำลังยืนอยู่มุมนึงของเสาแล้วหันไปซุบซิบกันกับเพื่อนข้างตัว ด้วยคงจะเห็นใบหน้าเรียวเล็ก ผมสั้นประบ่าสีดำ ที่มีดวงตาแปลกประหลาดสองสีของเธอนั่นแหละ ทั้งดวงตาสีฟ้าใสที่อยู่ข้างซ้ายประกบคู่กับดวงตาสีน้ำตาลที่อยู่ด้านขวา ใครเห็นก็คงอดแปลกใจไม่ได้ที่คนแถบเอเชียจะมีดวงตาสีนี้กัน แต่ที่แย่กว่านั้นก็คือ

‘เฉดสีเหลืองและสีแดง อ้อ ตอนนี้กระโดดไปที่สีม่วง’

นั่นคือสีที่บ่งบอกถึงอารมณ์ของเด็กผู้อยากรู้อยากเห็นทั้งสองนั่น มีทั้งความกระตือรือร้น อันตรายและแปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้น รู้สึกได้ถึงความลึบลับน่าค้นหา เป็นเสมือนความนัยที่สื่อผ่านอารมณ์เหล่านั้นประกอบกับสีหน้าที่แสดงออกมา และคีย์มองเห็นมันชัดแจ๋ว อาจจะฟังดูประหลาดที่มนุษย์ธรรมดาแบบเธอ ดันมีความสามารถพิเศษตั้งแต่เด็ก นั่นคือการที่มองหน้าใครแล้วเธอจะรับรู้ได้ถึงห้วงอารมณ์ของอีกฝ่ายได้และรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณที่เกิดขึ้นในหัวสมองว่าสิ่งนั้นหมายถึงอะไร ดังนั้นในแต่ละวันคีย์จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเห็นอารมณ์ของคนอื่นอยู่เสมอจนเป็นเรื่องปกติ จนกว่าที่จะข่มตาลงนอนได้นั่นแหละทุกอย่างจึงจะดับมืดลง

‘สองคนนั้นแอบคิดว่าฉันเป็นแวมไพร์แหงแซะ ช่างเถอะ ฉันควรจะชินกับมันเสียที’

ในโลกนี้ ไม่สิ ยุคปัจจุบันนี้ใครที่ดูแปลกๆ หรือไม่เข้าพวกก็มักจะถูกคนอื่นตัดสินกันไปเองทั้งนั้นว่าพวกเขาเป็นอะไร มนุษย์ตาสองสีอย่างเธอก็คงหนีไม่พ้นคำนินทานี้ว่าเป็นหนึ่งในพวกแวมไพร์ เรื่องราวของแวมไพร์นั้นว่ากันว่าพวกเขากำเนิดขึ้นมาเนิ่นนานมากแล้ว และมีรูปลักษณ์ หน้าตาอันทรงสเน่ห์ที่พร้อมจะยั่วยุ เชื้อเชิญให้เหล่ามนุษย์ตัวจ้อยหลงเคลิบเคลิ้มด้วยการแฝงเร้นกายเข้ามาให้กลมกลืนปะปนราวกับเป็นพวกเดียวกัน หลังจากนั้นก็เผด็จศึกด้วยการดื่มเลือดของพวกเขา นั่นคงเพียงพอที่จะสร้างความหวาดกลัวให้มนุษย์ได้ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่เคยมีมนุษย์คนไหนที่ตายไปเพราะแวมไพร์ดูดเลือดจนหมดตัวเลยแม้แต่รายเดียว ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าแปลกดี แม้จะไม่มีใครกล้าไปทดลองหาคำตอบเรื่องราวเหล่านั้นเลยก็ตามที

 

 

[สถานีต่อไป มหาวิทยาลัย S]

เสียงประกาศภายในรถไฟฟ้าดังขึ้นโดยอัตโนมัติเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเธอใกล้จะถึงที่หมายและต้องเตรียมตัวลงที่ป้ายนี้ได้แล้ว เพราะวันนี้จะเป็นวันแรกของคีย์สำหรับการเป็นเฟรชชี่นักศึกษาปี 1 คณะนิติศาสตร์ หลังผ่านพ้นการจากการสอบเข้าที่เธอต้องอ่านหนังสือ เรียนพิเศษและกวดขันตัวเองมาเป็นเวลานาน จนกระทั่งประสบความสำเร็จไปอีกหนึ่งขั้นในครั้งนี้ คีย์ก้าวเท้าออกจากตัวรถและเดินลงบันได แตะบัตรผ่านประตูที่ชั้นล่าง ก่อนที่จะออกมาพ้นจากสถานี

ติ๊ง!

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นนั้นเป็นการบอกว่ามีใครบางคนส่งข้อความมาเธอ คีย์ควานหามันจากกระเป๋าเพื่อที่จะตอบข้อความของผู้ที่เธอไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร

Aung : [คีย์ อยู่ไหนแล้ว อีก 20 นาทีเขากำลังจะเรียกรวมพล ฉันรอที่ใต้ตึก A นะ]

Key : [รออยู่นั่นแหละ กำลังไป]

 

เธอกดพิมพ์ตอบข้อความสั้นๆ ลงไปในช่องแชทแล้วปิดโทรศัพท์มือถือลง เพื่อที่จะข้ามถนนตรงทางม้าลายหน้ามหาวิทยาลัย ซึ่งจากตรงนี้ เป็นถนนใหญ่ที่รถราผ่านไปมาไม่ขาดสายจนแทบจะไม่มีช่วงจังหวะที่ชะลอให้คนเดินเท้าก้าวข้ามกันไปได้ง่ายๆ เลย บางครั้งถนนหนทางในเมืองใหญ่ก็คงเป็นอะไรที่มีไว้สำหรับความเร่งรีบในการใช้ชีวิตประจำวันเสียมากกว่าที่ทุกคนจะได้ใช้เส้นทางสัญจรร่วมกันอย่างปลอดภัย ภาวะการจราจรที่ติดขัดในทุกเช้า เป็นปัญหาใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นได้เสมอและนั่นทำให้น้ำใจของผู้คนที่มีต่อกันมันลดน้อยลง คีย์เข้ามายืนอยู่แถวหน้าใกล้กลุ่มคนที่มีเป้าหมายเดียวกันคือจะข้ามถนน แต่ทันใดนั้นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดกลับเกิดขึ้น

ลูกแมวตัวเล็กบอบบางสีดำ ที่มีดวงตาสีอำพัน มันกำลังวิ่งลู่ข้ามถนนโดยหารู้ไม่ว่ากฎเกณฑ์ที่สำคัญของมนุษย์คือการรอ...

“ไม่ได้นะ! อย่าข้ามไปนะเจ้าเหมียว!”

เสียงร้องตะโกนลั่นอย่างไม่ทันคิดและขาสองข้างที่พร้อมจะพุ่งตัวออกไปหมายจะหยุดเจ้าแมวน้อยตนนั้น แต่ทว่าร่างบางของใครคนหนึ่งกลับเคลื่อนไหวผ่านตัวเธอไปได้เร็วกว่ามาก เพียงไม่กี่อึดใจ คนคนนั้นก็ไปอยู่ใกล้กับเจ้าเหมียวที่ยังคงดูใสซื่อไม่รู้เรื่องราวและกะพริบตาปริบๆ มองเสมือนว่าพวกมนุษย์นั้นโง่เง่า ส่งเสียงดังรบกวนมัน นั่นก็คงจะทำให้อุ่นใจขึ้นมาได้ว่ามันคงจะปลอดภัยแล้ว ถ้าหากว่าคีย์ไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาเสียก่อน เพียงแค่เธอปรายตาไปชั่วแวบเดียว ใบหน้าของผู้ชายที่ขับรถกระบะสีดำ และสิ่งที่เธอสัมผัสได้นั่นคือ

‘สีเทา ขาวและดำผสมกัน นี่มัน ความรู้สึกแบบนี้ ห้วงอารมณ์ของการขาดสติ! แย่แล้ว!’

สามสีนี้คือสีขาวบริสุทธิ์ ใสซื่อ สีเทาคือความเศร้า มัวหมองและสีดำคือความชั่วร้าย ความหมายของสีและจิตวิทยาของมนุษย์ที่เกี่ยวพันกันระหว่างสีกับอารมณ์นั้นมีการวิจัยอยู่มากมาย เพียงแต่คีย์นั้นสัมผัสได้ในแบบของตนเองว่าสีนี้ อารมณ์นี้ของบุคคลนี้มันแตกต่างกัน มิได้ตรงกับสิ่งที่นักวิชาการทั้งหลายแหล่อ้างอิงมาเท่าใดนัก เธอรับรู้ได้ว่าชายผู้นั้นกำลังสติหลุด อาจจะด้วยเมา คลั่งหรืออะไรสักอย่าง และรถของเขาพุ่งมาตรงจุดที่เจ้าเหมียวอยู่

“บ้าเอ๊ย!”

ด้วยฝีเท้าที่ไม่ยอมหยุดวิ่งนั้นก็พาคีย์ตรงไปโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัว แขนสองข้างของเธอพุ่งเข้าโอบรัดร่างของหญิงสาวคนแรกที่เข้าไปช่วยเจ้าเหมียวและพยายามใช้เรี่ยวแรงที่ตนเองมีดึงร่างบางนั้นให้เข้ามา แต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว เพราะรถกระบะคันนั้นมาด้วยความเร็วชนิดที่เบรคก็เอาไม่อยู่ อีกแค่เสี้ยววินาทีก็จะชนสองพลเมืองดีและสิ่งมีชีวิตตัวน้อยเข้าให้แล้ว นัยต์ตาสองสีของคีย์เบิกกว้าง ไม่รู้ด้วยความตระหนกตกใจหรือหวาดกลัวสุดขีดแต่อย่างใด

 

ดวงตาสีฟ้าข้างซ้ายของเธอกลับส่องประกายออกมา...

และวินาทีนั้น ราวกับโลกทั้งใบได้หยุดนิ่งลง ทุกสรรพสิ่งรอบกายพลันชะงักและไร้ปฏิกริยาแห่งการตอบสนองอย่างที่ควรจะเป็น ทั้งผู้คน รถรา สายลมที่พัดผ่านจนใบไม้ปลิดปลิว ทุกอย่างจมดิ่งลงสู่ความนิ่งงัน ประหนึ่งว่าห้วงเวลาที่มีถูกใครบางคนหยุดไว้ และคงจะเป็นฝีมือใครไปไม่ได้เลยนอกจากเธอ คีย์มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง จะว่าไม่ได้เป็นคนทำก็กระไรอยู่ เพราะตอนนี้มีเพียงแค่เธอเท่านั้น เธอเพียงคนเดียวที่ไม่ได้เป็นเหมือนกับคนอื่นๆ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

“นี่มันความสามารถหยุดเวลาได้เหมือนในหนังฮีโร่งั้นเหรอ บ้าไปแล้วรึไง จำไม่ได้สักนิดว่าฉันทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย!”

เด็กสาวกุมขมับและแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ลำพังแค่ตาสองสีที่เห็นอารมณ์คนได้นี่มันก็ประหลาดจนเกินเยียวยาแล้ว แถมตอนนี้ยังเพิ่มสกิลใหม่มาให้เธอแบบไม่ได้ร้องขออีก

“ฉันควรจะทำยังไงดีล่ะทีนี้ นิ่งกันเป็นหินไปหมดทั้งแถบเลย…”

การทอดถอนหายใจด้วยความเคยชิน ทำให้หางตาเธอเหลือบไปเห็นร่างของผู้ที่ตัวเองคว้าหมับเข้าให้ก่อนที่ห้วงเวลาจะหยุดนิ่ง จึงนึกขึ้นได้ว่าคงต้องทำอะไรสักอย่าง เพราะพอหันไปอีกด้านก็พบว่ารถกระบะคันนั้นแนบชิดจนแทบจะสิงร่างเธอไปแล้วถ้าทำได้ เด็กสาวรีบเปิดประตูรถฝั่งคนขับพร้อมกับถอดกุญแจรถของเขาออกซะเผื่อว่าทุกอย่างกลับมาปกติ เขาจะได้ไม่พุ่งชนใคร แล้วจึงได้ลากตัวทั้งคนทั้งแมวข้างกายไปอย่างทุลักทุเล อาศัยจังหวะนี้ข้ามถนนไปเลยก็แล้วกัน

ไม่กี่วินาทีที่เธอกำลังจะข้ามพ้น นั่นก็ราวกับมีคนรู้ใจ ห้วงเวลาที่เคยหยุดนิ่งไปคล้ายกับภาพวาดกลับมามีชีวิตชีวา ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างอิสระเสรีอีกครั้ง ทั้งผู้คน ทุกสิ่งทุกอย่าง หรือแม้แต่ผู้ชายคนนั้นที่ตื่นจากภวังค์ของเวลา และดูเหมือนว่าจะกำลังงุนงงว่าทำไม เขาขับรถมาได้ถึงที่ทั้งที่กุญแจร่วงอยู่เบาะหลัง...

“เอ่อ…”

น้ำเสียงอ่อนโยนดังขึ้นจากคนข้างตัวที่บัดนี้ คีย์กำลังใช้แขนโอบรอบเอวของเจ้าตัวคล้ายกับว่าอุ้มเธอข้ามถนนมา ในมือของเจ้าหล่อนยังคงอุ้มแมวค้างเอาไว้ จนมันได้แต่ร้องเรียกให้เธอปล่อยตัวไปเสียที

“ขะ..ขอโทษนะ พอดีว่าเมื่อกี๊เห็นคุณกำลังช่วยเจ้าเหมียวนี่ แล้วรถกระบะคันนั้นพุ่งเข้ามาก็เลย…”

“เก่งจังเลยนะคะ จากถนนฝั่งนั้นพาฉันมาถึงตรงนี้ในวินาทีเฉียดตายแบบนั้น...คุณเป็นใครกัน”

‘ชิบหายแล้วไง จะบอกว่าอะไรดี? มีตาวิเศษเหรอ ไม่ได้ดิ คิดเข้าสิคิดด!’

ใบหน้าที่สวยหมดจดงดงามประหนึ่งรูปสลัก ผิวที่ดูขาวจัด ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูดูธรรมชาติและสิ่งที่ดูเย้ายวนชวนให้หลงได้มากที่สุด คงหนีไม่พ้นนัยต์ตาสีน้ำตาลอ่อนแสนหวาน คล้ายกับทำให้คนที่มองมารู้สึกเหมือนต้องมนตร์ นั่นทำให้คีย์เกิดอาการสมองบลิ้งค์ขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว สายตาที่บ่งบอกถึงความกระหายใคร่รู้และคล้ายกับกำลังจับผิดเธอเป็นนัยๆ และที่สำคัญที่สุด ทำไมกัน...

‘ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นอะไรเลย ทั้งอารมณ์ ความรู้สึกของผู้หญิงคนนี้…’

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   35.1 ความรักของเธอคือสี ? (The End)

    4 เดือนต่อมา…‘เข้าช่วงซัมเมอร์แล้วนะ วันนี้เค้ามีเทสก่อนด้วย เค้าทำคะแนนได้ดีมากเลย จะเก็บไว้อวดตอนพี่ตื่นขึ้นมาด้วย’‘อาทิตย์นี้พวกอังชวนเค้าไปตั้งแคมป์ด้วยแหละ อังมันไม่ได้เรื่องเลย กางเต็นท์ก็ไม่เป็น สุดท้ายเต็นท์ล้มครืนลงมาทับตัวเองซะงั้น เค้ามือดีถ่ายช็อตเด็ดไว้ด้วยนะคิกๆ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเด็กขี้แกล้งเลย ได้นิสัยใครมานะ’‘เห็นตู้คีบตุ๊กตาแล้วนึกถึงคนแถวนี้เลย ถ้าตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่จะพาไปเล่นอีกเยอะๆ เลยรู้ไหม รีบฟื้นได้แล้ว คิดถึงพี่นิวที่สุดเลย’‘ระหว่างที่รอ เค้าเห็นโปรโมชั่นของโรงหนังแทบทุกที่มีให้ทำบัตรสำหรับดูหนังด้วยนะ เหมือนบุฟเฟ่ต์เลยอ้ะ ดูได้ทุกเรื่องทุกรอบ นี่ไง แปะรูปไว้ดีกว่า เค้าทำให้พี่ด้วยนะ เดี๋ยวเราจะได้ใช้ด้วยกันเร็วๆ นี้! (^•^) ’‘ฟังเพลงหลายเพลงที่พี่นิวเคยแนะนำแล้วยิ่งคิดถึงมากกว่าเดิมอีก เค้าลองฝึกเล่นเพลงที่เมื่อก่อนพี่นิวเคยเรียนด้วยนะ พี่เล่นได้เค้าก็จะต้องเล่นให้เก่งขึ้นอีก จะได้เล่นให้พี่ฟัง วันนี้เค้าก็จะเล่นให้ฟังนะ หวังว่าเพลงนี้จะส่งถึงพี่’ข้อความเหล่านี้คือการเขียนบันทึกด้วยลายมือน่ารักๆ ของคีย์อย่างตั้งใจในทุกประโยค เพื่อบอกเล่าถึงชีวิต

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   35.ความรักของเธอคือสี? (The End)

    “นั่นคือคำขอก่อนที่เธอจะหลับไปเหรอ…” “อืม เพื่อความสบายใจและไม่อยากมีอะไรติดค้างต่อกันอีก ฉันเลยมาที่นี่ไง” คีย์เอ่ยเสียงเรียบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย นัยต์ตาสองีคู่นั้นไม่มีแววของความสดใสร่าเริงอย่างที่มักจะแสดงออกมาเสมอ เพราะในเวลานี้ ใครบางคนที่เธอกำลังคิดถึงมากที่สุดได้ขโมยมันไปแล้ว ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความสุขและความมีชีวิตชีวาของเธอ มิเกลซึ่งนั่งสนทนาอยู่กับคีย์นั้นพอจะจับสังเกตเจ้าตัวได้ดี ว่าสภาพจิตใจของอีกฝ่ายนั้นย่ำแย่มากพอดู แค่เพราะเธอพึ่งได้รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น ก็ทำให้เข้าใจได้ว่าสาเหตุที่ทำให้คีย์ต้องเป็นแบบนี้มันเกิดจากอะไร แว่บแรกเธอรู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อยที่ได้เจอคีย์ แต่เมื่อรู้ว่าเจ้าตัวไม่ได้หาเธอเพราะอยากมาด้วยตัวเอง ทำให้ได้แต่ระงับอารมณ์ความรู้สึกภายในเอาไว้ “ฉันเคยคิดมาตลอดว่าเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นที่ทำให้พี่ชายฉันตกอยู่ในสภาพนี้…แต่ก็นะ ที่ผ่านมาอาจเป็นฉันที่เอาแต่มองอะไรด้านเดียวทั้งที่ไม่เคยรู้เบื้องลึกของมันอย่างแท้จริง” “พี่นิวก็ทุกข์ใจมาตลอด เพราะการที่พี่ชายเธอมาพัวพันมันเกือบทำให้เขาต้องตาย ดังนั้นก่อนหน้านี้เราเลยตกลงกันว่า ถ้ามีวิธีที่ทำ

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   34.1 คำสัญญาของเธอ

    “งั้นเค้าก็จะเขียนด้วยนะ จะเขียนความรู้สึกของเค้าในระหว่างที่รอพี่นิวกลับมา ถ้าพี่ตื่นขึ้นมาแล้วพี่จะได้อ่านของเค้าเหมือนกันนะคะ”นิวาอมยิ้มด้วยใบหน้าที่เหมือนจะรื้นขึ้นมาด้วยน้ำตา แต่เธอก็พยายามสะกดกลั้นมันเอาไว้ ไม่รู้เลยว่านี่จะเป็นสิ่งที่ทำให้ใช้ทดแทนความคิดถึงที่มีต่อกันได้หรือไม่ แต่มันจะยังคงย้ำตือนอยู่เสมอว่าไม่ให้เราทั้งคู่ลืมกันไป“ทำแบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวแล้วนะคะว่าเค้าจะลืมพี่นิว”“ค่ะ งั้นถือว่าเราสัญญากันแล้วนะ”ช่วงเวลาระหว่างหนึ่งเดือนนี้ คีย์ได้รับการติดต่อจากคณธีร์ผู้เป็นพ่ออยู่เป็นนิจ เพราะเรื่องของนิวา ที่เขามักจะโทรศัพท์มากำชับบ่อยๆ การดรอปเรียนของเจ้าตัวได้ทำให้นิวามีเวลาว่างมากขึ้น ขณะที่คีย์นั้นเริ่มเรียนหนักตามสภาพจองการยังเป็นนักศึกษา แต่เธอก็ไม่เคยละทิ้งหน้าที่ในการดูแลนิวาไปด้วยวิตามินสำหรับการบำรุงร่างกายของเด็กทั้งสองถูกส่งมาโดยมีผู้ส่งพัสดุเป็นบุรุษหนุ่มที่คณธีร์ให้ความไว้วางใจมากที่สุดนั่นก็คือ อคิน น้องชายของเขาเอง วิธีการทานยาและกำหนดปริมาณอาหารต่างๆ ถูกส่งมาเสริมทัพ เพื่อให้ร่างกายของนิวาและคีย์ซึ่งต้องเป็นผู้ให้เลือดนั้นแข็งแรงขึ้นในระดับที่เหมาะสมซึ

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   34.คำสัญญาของเธอ

    “วิธีการเป็นทำให้ตัวเองกลายเป็นมนุษย์มันมีความเสี่ยงอยู่ไม่ใช่น้อยเลยนะ หนูแน่ใจแล้วใช่ไหมนิวา”ร่างสูงของบุรุษหนุ่มท่าทางภูมิฐาน สวมแว่นและแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาค่อยๆ ทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตรงหน้าเด็กสาวทั้งสอง ซึ่งดูจะตั้งอกตั้งใจฟังที่เขาอธิบายด้วยวิธีการเขียนข้อความบนกระดานเป็นอย่างดี ประหนึ่งคุณครูกำลังพร่ำสอนความรู้ให้แก่นักเรียนก็ไม่ปาน“หนูเชื่อว่าตัวเองตัดสินใจมาเป็นอย่างดีแล้วค่ะ อีกอย่างเราทั้งคู่ก็พูดคุยเรื่องนี้กันเรียบร้อยแล้ว”นิวาหันไปประสานสายตามองที่คีย์ซึ่งก็พยักหน้าเป็นเชิงว่าเห็นด้วยและรู้กัน จนท่าทางจะทำให้ฝ่ายผู้ใหญ่ที่ฟังอยู่อย่างคณธีร์ หรือคุณพ่อของคีย์ นั้นแสดงความแปลกใจอยู่ไม่น้อย คงเพราะไม่คาดคิดว่าลูกสาวของเขาจะยินยอมเออออไปกับแฟนสาวของตัวเองสำหรับความคิดในเรื่องอย่างนี้“คีย์ ลูกโอเคจริงๆ เหรอ สถานการณ์นี้มันเกี่ยวพันถึงชีวิตของนิวามากเลยนะ ถึงมันจะเป็นวิธีที่มีความเป็นไปได้ แต่ความเสี่ยงมันก็ไม่น้อยเลยนะ หากได้ทดลองทำเราจะหันกลับไปไม่ได้อีกแล้ว…”“ตอนแรกและตอนนี้แน่นอนค่ะว่าความกลัวของหนูมันไม่ได้หายไป แต่ว่า มันคงไม่โอเคสำหรับพี่นิวเหมือนกัน ถ้

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   33.1 วินาทีแห่งการตัดสินใจ (Nc18+)

    “ได้แค่นี้เองเหรอ หากเป็นพี่ยิ้มให้เค้ารับรองได้มากกว่านี้อีกนะ”คีย์ค่อยๆ คว้าร่างบางของอีกฝ่ายให้ขึ้นมานั่งบนตัก นัยต์ตาสองสีเมียงมองคนหน้าหวานนั้นด้วยความหลงใหล คิดถึงและโหยหา มันมีความรู้สึกประเภทนี้ตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว นิวาใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบคอของอีกฝ่ายพร้อมกับจ้องตอบอย่างไม่ลดละเช่นกัน“จำได้ว่าเรากำลังคุยเรื่องของพี่กันอยู่นะคะ ไหงมันเปลี่ยนมู้ดมาแบบนี้ได้ล่ะ”“เค้ารู้อยู่แล้วว่ายังไงคราวนี้การตัดสินใจจริงๆ เป็นของพี่นิว ถึงเค้าจะกลัวแต่เค้าก็ต้องเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้ เพราะงั้นตอนนี้มาทำอะไรที่เราไม่ต้องเครียดไปมากกว่านี้แล้วดีกว่า…”ว่าแล้วคนตรงหน้าที่เหมือนจะอยากลืมเลือนความเครียดทั้งหลายจึงได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปลอบประโลมให้ตนเองใจเย็นลง เธอเพียงแค่คิดว่าก่อนที่เวลานั้นจะมาถึง ตัวเองควรจะใช้เวลากับนิวาให้มากที่สุด ในทุกๆ เรื่องราวที่ทำได้ ซึ่งก็ไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องนี้ด้วย“งั้นเราจะเก็บเกี่ยวเวลาที่มีอยู่ให้มากที่สุดนะคะ พี่อยากให้น้องคีย์มีความสุขเหมือนกัน…”คนตัวเล็กเอื้อนเอ่ยราวกับกระซิบที่ข้างหู ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายเริ่มโดยโน้มใบหน้าลงมาซุกไซร้กับซ

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   33.วินาทีแห่งการตัดสินใจ (Nc18+)

    “นิวา...ลูกรู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา จะเปลี่ยนตัวเองเป็นมนุษย์งั้นเหรอ นี่มันบ้าบอสิ้นดี!” น้ำเสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้นมาท่ามกลางวงสนทนาที่น่าอึดอัดและอึมครึม ท้ายที่สุดหลังจากการพบปะพูดคุยกับคุณพ่อเพื่อให้เขาได้เข้าใจเรื่องราว แน่นอนว่านี่คงเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินใจสำหรับหัวหน้าครอบครัวอย่างเขา แต่เพราะตัวเองเคยให้สัญญากับลูกสาวไว้อย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ ซ้ำนิวายังไม่เคยร้องขออะไรจริงจังจากตนเองมานานมากแล้ว หากนี่จะเป็นหนทางเดียวที่ทำให้เธอมีความสุขได้จริงๆ อย่างไรก็หนีไม่พ้นที่จะต้องให้เธอได้ทำตามความปรารถนานั้น “ลูกได้ปรึกษาเรื่องนี้กับคุณพ่อแล้วค่ะ ท่านเห็นด้วย เพราะนี่คงเป็นทางออกที่ดีสำหรับปัญหานี้” “แม่จะมั่นใจได้ยังไงกันว่าการที่ลูกคิดจะทำอะไรแบบนี้ ลูกจะมีเปอร์เซ็นต์ในการรอดชีวิตได้จริงๆ น่ะ ไม่เข้าใจหัวอกแม่บ้างเลยรึยังไงนะนิวา” “แล้วคุณแม่จะให้ลูกคนนี้ทนทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิตโดยที่ไม่มีทางรักษาให้หายขาดงั้นเหรอคะ” “...ลูกไม่อยากใช้ประโยชน์จากใครในการทำให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ไปวันๆ เท่านั้นหรอกนะ รู้ไหมคะว่ามันเหนื่อยแค่ไหน การที่เราต้องฝากฝังชีวิตไว้กับคนอื่น” เพราะ

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   5.อย่าไปนะ

    ค่ำคืนที่แสนจะยาวนานได้ผ่านพ้นไปในที่สุด เพราะเวลาที่ไม่เคยหยุดเดิน คีย์รู้สึกตัวตื่นขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ก็พบว่าในตอนนี้ตัวเองนอนแผ่อยู่ในท่วงท่าที่ดูหมดสภาพ หากแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ร่างของคนตัวเล็กอีกคนที่เบียดแนบชิดเข้ามาแล้วกอดเธอเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะหายไป บทบาทของทั้งคู่สลับกันไปแล้ว คงเพ

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   4.1 หมอนข้างกับผ้าห่ม

    01.00 A.M.]นัยต์ตาสีน้ำตาลคู่สวยเบิกโพลงขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่กระวีกระวาดลุกขึ้นมาครึ่งตัวด้วยความร้อนรนและตกใจ เธอหายใจถี่หอบอย่างที่เคยเป็นเสมอมาเมื่อตัวเองฝันร้าย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายทั้งที่อากาศในห้องนี้ยังคงเย็นชื้นเพราะเครื่องปรับอากาศที่ทำงาน นิวาที่รู้สึกตัวขึ้นมากลางดึก สามารถปรับสาย

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   4.หมอนข้างกับผ้าห่ม

    และแล้วในที่สุด คีย์ก็มาถึงยังหน้าตึกสูงห้าชั้น ซึ่งเป็นหอพักของตัวเอง ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก นั่งรถโดยสารไปก็ใช้เวลาไม่นาน หากนั่งรถไฟฟ้าก็เพียงแค่ 20 นาที ดังนั้นตั้งแต่ที่สอบติดเธอจึงขอที่บ้านออกมาใช้ชีวิตเป็นเด็กหอ โดยอ้างว่าจะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆ และเพราะอยากเป็นอิสระบ้างก็เท่านั้น

  • Mood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)   3.1 บาริสต้า

    ชายหนุ่มหนึ่งในรุ่นพี่สตาฟคนนั้น พาร่างบางของนิวาที่ดูไร้เรี่ยวแรง ให้เดินตามเขาไปจนถึงสวนข้างตึกกิจกรรมที่มีลานทรงกลมประดับประดาด้วยดอกไม้สวยงามล้อมรอบ และมุมนี้ดันเป็นจุดที่ค่อนข้างอับสายตาอยู่พอสมควร ในเวลานี้ไม่มีใครโผล่มาแถวนี้แน่ และยังเป็นส่วนพื้นที่ของคณะนิติศาสตร์ที่การันตีว่าไม่มีคนนอกหลง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status