My Beloved Vampire ป่วนหัวใจ แวมไพร์ที่รัก

My Beloved Vampire ป่วนหัวใจ แวมไพร์ที่รัก

last updateLast Updated : 2025-01-26
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
29Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

👉เมื่อวาววาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าพระเอกแวมไพร์ในนิยายที่เธอเขียน 👉มานอนอยู่ข้างๆอย่างไม่น่าเชื่อ! 👉แต่เธอดันเขียนชื่อตนเองเป็นนางร้ายในนิยายนี่สิ! 👉และเขาก็คลั่งรักมัวแต่จะตามหานางเอกในเรื่อง 👉อ่อนโยนแต่กับนางเอก...แต่ขวางโลกกับทุกคน! 🤓แวมไพร์หรือจะมาสู้นักเขียนที่สร้างเขาขึ้นมาได้!!!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 การปรากฏกายของเขา

Punto de vista de María Fernanda. Siempre creí que el amor verdadero era silencioso. No el que necesitaba proclamarse a los cuatro vientos, sino el que se demostraba en las elecciones difíciles, en los sacrificios que nadie veía. Y precisamente por eso nunca le exigí nada a Michael. Nunca reclamé promesas, sentimientos ni garantías. Simplemente estuve allí, a su lado, desde siempre, como su mejor amiga y su admiradora secreta. Estaba en el cuarto semestre de Enfermería gracias a una beca completa. Un triunfo que no era pequeño, considerando de dónde venía. Mi madre había muerto demasiado pronto, mi padre quedó devastado desde entonces y la depresión lo consumió hasta el punto de intentar quitarse la vida, dejándole secuelas que le impedían trabajar. Teníamos una casa que solo seguía siendo nuestra porque yo me negaba a dejar que se convirtiera en una más de las estadísticas de morosidad. De día asistía a la universidad y hacía prácticas. De noche, en los pocos ratos libres, cuidaba niños. No por romanticismo, sino por pura necesidad económica. Cuidar niños pagaba mejor que muchos trabajos precarios y yo era buena con ellos. Demasiado buena, tal vez. No solo con ellos, sino con casi todo el mundo. Nadie sospechaba que ese dinero no era solo para mí. Michael estudiaba Medicina. No había conseguido beca y estuvo a punto de abandonar la carrera en el último semestre porque su padre perdió el empleo y las mensualidades se volvieron imposibles. Él nunca supo que fui yo quien pagó, porque lo hice mediante una donación anónima directamente a la facultad. Al final, su dignidad seguía intacta… a costa de mi agotamiento. Pero no me importaba. Lo hacía porque lo amaba. Y no quería que se sintiera culpable si llegaba a enterarse. Mi hermano menor, William, ayudaba como podía. Pero Will, como lo llamábamos con cariño, soñaba demasiado. Quería ser diseñador de moda, crear, dibujar, vivir del arte. Los trabajos fijos nunca duraban. Cuando duraban, pagaban poco. Decía que era temporal y que el día en que lo descubrieran como un gran diseñador, nuestras vidas cambiarían para siempre. Yo le creía, pero mientras ese “día” no llegaba, era yo quien sostenía el presente. Mientras almorzábamos juntos en un restaurante sencillo cerca de la facultad, Michael hablaba entusiasmado sobre la cena de esa noche, que había sido organizada especialmente para el regreso de mi prima. —No puedo creer que Leticia vuelva hoy de París. ¡Parece que estuvo fuera décadas! —dijo, sonriendo. Hice una mueca. Parecía que Leticia había estado fuera días y no cuatro años. De hecho, el tiempo que ella pasó lejos había sido mucho más tranquilo para mí. Mi prima era hermosa, segura de sí misma y, a diferencia de mí, rica. Y solo con saber que él había estado enamorado de ella en la adolescencia ya me provocaba un celos infantil. Infantil porque el tiempo había pasado y Michael seguramente ya sabía que Leticia nunca se había fijado en personas como nosotros. Michael no dejaba de mirar el celular y consultaba el reloj. Hice otra mueca al darme cuenta de que revisaba las redes sociales de ella. Leticia, la prima perfecta, siempre el estándar de comparación. —Sí, va a ser todo un evento esta cena —respondí, aburrida. Fue entonces cuando Michael se giró hacia mí y, de repente, se puso serio: —Hablando de eventos… necesito tu ayuda para elegir un regalo. Es una joya. Un anillo, para ser exactos. Mi mundo se detuvo en ese instante. Mi corazón dio un salto tan violento que casi lo escuché rebotar. Sonreí por fuera mientras por dentro todo se reordenaba. Años de espera, de cuidado callado, de amor sin exigencias. Michael por fin había entendido que lo amaba y que el matrimonio —tan esperado por nuestras familias— era inevitable. El almuerzo fue rápido. Apenas sentí el sabor de la comida. En la joyería, Michael me pedía opinión constantemente. Al final eligió un anillo delicado, pero demasiado caro para la situación económica de él. Claro que me encantó y, sinceramente, lo encontré un gesto romántico. Pero yo me habría casado con él incluso si me hubiera ofrecido un anillo de papel, como los que hacíamos de niños. Mientras Michael hablaba distraídamente sobre modelos y precios, yo ya planeaba qué haría después de que me pidiera la mano. Le contaría sobre la donación anónima a la facultad, le explicaría que el trabajo de niñera —el que tanto le molestaba porque nos alejaba— tenía un propósito. Todo había sido por él… siempre. Apenas salimos de la joyería, le escribí a William: @Fê: Va a pedirme matrimonio. La respuesta llegó al instante: @Will: Por fin. Ya era hora. La tensión en la cena era palpable. Leticia, en el centro de la mesa como siempre, acaparaba todas las miradas mientras hablaba de su posgrado en moda en París, con un acento afectado que antes no tenía. Michael, sentado a su lado, estaba extrañamente callado y serio. Pero yo sabía por qué: esperaba el momento perfecto. Sería cuando Leticia dejara de lucirse. Entonces él detendría todo y haría la petición. La ansiedad era mi segundo nombre en ese momento. Cuando sirvieron el postre, Michael por fin se levantó y dio unos golpecitos suaves en su copa con la cucharita. Todos guardaron silencio de inmediato. —Tengo un anuncio que hacer —dijo, visiblemente nervioso. Cuando me miró directamente, con esa sonrisa que siempre me deshacía, mi corazón se aceleró tanto que pensé que me iba a desmayar allí mismo. Hice ademán de levantarme de la silla… pero me quedé a medio camino, congelada, sin sentarme ni ponerme de pie del todo, mientras Michael daba la vuelta a la mesa y se detenía detrás de la silla de Leticia. Cuando ella se giró hacia él, Michael se arrodilló: —Leticia, ¿quieres casarte conmigo? Estoy enamorado de ti… y esperé años para hacerte esta pregunta. Mi corazón seguía latiendo. Entonces el mundo no se había acabado. Solo se había vuelto demasiado silencioso. Aproveché que la mesa estalló en aplausos y que nadie notó mi existencia para volver a sentarme, aturdida. Leticia lloró, aceptó, lo besó de una forma que pude ver la lengua de él en la boca de ella. Yo me quedé allí, sentada, inmóvil, sintiendo algo que hasta entonces nunca había experimentado: humillación. Y, sinceramente, era peor que el dolor. William fue el primero en reaccionar. Se levantó de su sitio, me tomó del brazo y me obligó a ponerme de pie. —Nos vamos —dijo, sin pedir mi opinión. Mientras me conducía fuera de esa casa, todavía intentando entender qué demonios estaba pasando, una única certeza se formaba dentro de mí, pesada y amarga: para Michael nunca había sido más que un apoyo. Su elección ya estaba hecha desde hacía mucho tiempo. Era ella. Pero jamás se me pasó por la cabeza que, al decidir salir de ese lugar, mi vida tomaría un rumbo completamente diferente. Y cambiaría para siempre.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เบน เบนาดิกต์ โรเปอร์
เบน เบนาดิกต์ โรเปอร์
ดีมากเลยค่ะ
2025-04-21 08:12:15
0
0
29 Chapters
ตอนที่ 1 การปรากฏกายของเขา
วันเสาร์ แสงแดดยามเช้าในวันหยุดสุดสัปดาห์ สาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกขนาดใหญ่ของห้องนอนบนคอนโดหรูกลางเมือง ลอดผ่านผ้าม่านบางๆ ลงมาแตะใบหน้าของ "วาววา" หญิงสาววัย 27 ปี กลิ่นหอมอ่อนๆ ของกาแฟคั่วบดจากเครื่องชงอัตโนมัติลอยแตะจมูกปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ วาววาขยับตัวบนที่นอนนุ่มนิ่ม ลืมตาขึ้นมาอย่างง่วงเหงา ยืดเส้นยืดสายคลายความเมื่อยล้าจากการนอนหลับ เธอพลิกตัวไปอีกด้านโดยที่ยังหลับตาอยู่ มือของเธอสัมผัสกับวัตถุบางอย่างที่แข็งและเย็น "อ๊ะ!" วาววาตกใจ ลืมตาสลึมสลือขึ้นมาและมองไปที่วัตถุที่เธอสัมผัสเมื่อครู่ พบว่ามันคือหน้าอกกว้างๆ ของชายหนุ่ม! “กรี๊ดดด!!!” นัยน์ตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกจากอก เขาคือใครกัน ทำไมเขาถึงมานอนอยู่บนเตียงเดียวกับเธอได้ พลึบ! เพราะเสียงร้องตะโกนด้วยความตกใจของวาววา ทำให้ชายหนุ่มที่หลับสนิทบนเตียงในชุดออลแบล็คลืมตาตื่นขึ้นด้วยความว่องไว ร่างกายของเขาพลิกตัวจากท่านอนลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน ประหนึ่งสัญชาตญาณนักล่าถูกปลุกให้ตื่น นัยน์ตาแดงก่ำของเขาจ้องมองมายังต้นตอของเสียงร้อง และแยกเขี้ยวทั้งสองในปาก
Read more
ตอนที่ 2 ข้อมูลที่หายไป
เมื่อวาน (วันศุกร์) เวลา 19.00 น ณ ร้านคาเฟ่เล็กๆ ย่านราม 2 (วันก่อนที่วาววาจะตื่นมาแล้วพบชายนิรนามนอนอยู่ข้างกายเธอ) แกร้ก! ประตูคาเฟ่เล็กๆ บรรยากาศอบอุ่นแห่งนี้ถูกเปิดออก วาววาย่างก้าวเข้าไปด้านใน บรรยากาศภายในเงียบสงัดไร้ผู้คน แสงไฟวอร์มไลท์ค่อนข้างมืดสลัวสาดส่องลงมาที่โต๊ะและเก้าอี้รอต้อนรับลูกค้าไม่เกิน 5 ที่นั่ง ในขณะที่วาววากำลังกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้าน ทันใดนั้น เสียงฟ้าผ่าจากด้านนอกก็ดังสนั่น ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า แสงสว่างจ้า วาบผ่านหน้างต่างใสเพียงบานเดียวที่ร้านมี วาววาสะดุ้งตัวด้วยความตกใจ “อ๊ายยย!!!” ซู่... ไม่ทันไร เม็ดฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากท้องฟ้าราวกับพายุเข้า “อ้าวแม่หนู...” เจ้าของร้านร่างท้วม ยิ้มแย้มแจ่มใส ท่าทางใจดีเดินออกมาจากหลังร้านเมื่อได้ยินเสียงร้องตกใจของวาววา “ท่าทางฝนจะตกหนัก นั่งหลบในร้านป้าก่อนได้นะ” “ข..ขอบคุณค่ะ” วาววายิ้มตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะที่ใกล้เธอที่สุด “เมนูอยู่บนโต๊ะ ต้องการอะไรก็บอกป้าได้เลยจ้ะ” กระเป๋าใบหรูที่วาววาถืออยู่ถูกวางลงบนเก้าอี้ข้างที่นั่งของเธอ ก่อนที่เธ
Read more
ตอนที่ 3 ตามหาอันนา
หนึ่งวันหลังจากวาววาเจอชายนิรนามบนเตียงเดียวกับเธอ คอนโดมีเนียมใจกลางกรุงสูงเด่นสง่าภายใต้แสงดาวระยิบระยับท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดสนิท เรียวขาเล็กก้าวออกมาจากอ่างอาบน้ำหินอ่อนเย็นฉ่ำ ราวกับปลุกความสดชื่นจากความรู้สึกอ่อนล้าที่นั่งรวบรวมข้อมูลนิยายสุดรักของเธอมาทั้งวัน ร่างกายที่เคยอ่อนเพลียกลับเปล่งประกายสดใส มีชีวิตชีวาอีกครั้ง วาววาใช้ผ้าขนหนูสีขาวโอบล้อมร่างกายอันเพรียวบางไว้ ก่อนจะเปิดประตูและก้าวออกมาจากห้องอาบน้ำ “นึกว่าตายในห้องน้ำแล้ว นานมาก!” “กรี๊ดดดดด!!!” ปั่ก!! ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงทุ้มต่ำกังวานดังก้องขึ้นอย่างกะทันหัน วาววาแทบตั้งตัวไม่ทัน ร่างสูงโปร่งปรากฏกายอยู่ตรงหน้าประตู แววตาสีเลือดฉานจ้องมองเธอ พาความทรงจำอันเลือนรางถึงชายแปลกหน้าที่เคยบุกเข้ามาในห้องวันก่อนหวนกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง วาววาตกใจสุดขีด ตะโกนกรีดร้องพร้อมถอยหลังจนล้มก้นจ้ำบ๊ะบนพื้นในห้องน้ำ “แกเป็นใคร!? ออกไปปป!!” ชายหนุ่มยืนนิ่ง ไร้ซึ่งคำตอบใดๆ เขาแค่เพียงจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่าเท่านั้น "ไอบ้านี่!" วาววาตะโกนซ้
Read more
ตอนที่ 4 ฉันนี่แหละวาววา
---------- ...นิยายของวาววา... ... ณ ร้านอาหารเล็กๆแห่งหนึ่ง มีโต๊ะไม้สีอ่อนเรียงรายรองรับลูกค้าประมาณ 10-12 โต๊ะ ร้านอาหารแห่งนี้เป็นร้านอาหารไทยโบราณ รสชาติไทยๆที่รังสรรค์โดยครอบครัวที่อบอุ่น คุณพ่อยืนอยู่หน้าร้านคอยต้อนรับแขกและรับออเดอร์ด้วยรอยยิ้ม คุณแม่วุ่นวายอยู่ในครัวปรุงอาหารด้วยความพิถีพิถัน ส่วนลูกสาวคนเล็กกำลังช่วยยกจานอาหารเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆ “สวัสดีครับ อ้าว...อันนาลูก” รอยยิ้มของพ่อฉายแววอบอุ่นยามต้อนรับลูกค้าที่หน้าร้าน แต่เมื่อสายตาเหลือบเห็นใบหน้าคุ้นเคยของลูกสาวคนโตที่ยืนเคียงข้างชายหนุ่มรูปงาม ความประหลาดใจก็พลันปรากฏบนใบหน้า “พาใครมาด้วยล่ะลูก?” คนเป็นพ่อเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “นี่คุณเชนทร์ค่ะ เขาอยากมาชิมฝีมือคุณแม่” อันนาตอบชายผู้เป็นพ่อก่อนจะหันไปหาเชนทร์เพื่อแนะนำให้เขาได้รู้จักผู้ชายคนสำคัญอีกหนึ่งคนในชีวิตของเธอ “นี่พ่อของอันนาเองค่ะ” “สวัสดีครับ” เชนทร์ยกมือไหว้ทักทายคนเป็นผู้ใหญ่อย่างนอบน้อม ใบหน้าคมคายสไตล์ลูกครึ่งยามประสานมือไหว้แบบไทยๆ ยิ่งเผยเสน่ห์น่าเอ็นดูเป็นทวีคูณ “ใครเหรอพี่อันนา?” เสียงแหลมใสดังแท
Read more
ตอนที่ 5 ขอดื่มเลือดสดแล้วกันครับ
สองเท้าก้าวฉับๆ วาววารีบเร่งมุ่งหน้าสู่ห้องทำงาน ในวันนี้เธอปรากฏตัวในชุดที่เรียบหรู สะท้อนรสนิยมสไตล์ Old Money อย่างมีระดับบรรยากาศวันนี้ช่างแตกต่างจากทุกๆ วัน ความอึดอัดปกคลุมไปด้วยความสงสัย พนักงานในบริษัทต่างจับจ้องไปที่ชายหนุ่มรูปงามผู้ปรากฏตัวขึ้นราวกับเป็นเงาเดินตามติดวาววาไปทุกที่พลึบ!วาววาวางของที่เธอถือติดตัวมาไว้ข้างโต๊ะทำงานของเธอ ในห้องกว้างใหญ่ ตกแต่งอย่างหรูหรา สะท้อนถึงสถานะผู้บริหารระดับสูง เธอหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาตรวจดูโดยไม่สนใจเชนทร์ที่เดินตามเธอเข้ามาในห้องนี้ด้วยแม้แต่น้อยก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น มีนาเลขาสาวสวยของเธอเดินเข้ามา"สวัสดีค่ะคุณวา" มีนากล่าวทักทายเสียงหวาน ปลายตามองชายร่างสูงโปร่ง หน้าคมเข้มสไตล์ลูกครึ่งยืนนิ่งสง่างามในชุดสีดำสนิท สร้างความสับสนให้เธอไม่น้อย“นี่คุณราเชนทร์ ให้เขารอในห้องระหว่างที่วาประชุมก็ได้ค่ะ” วาววาอธิบาย “ไม่ต้องเตรียมกาแฟหรือเครื่องดื่มใดๆ นะคะ คุณราเชนทร์แจ้งว่าไม่ชอบดื่มกาแฟช่วงเช้า”เธอรีบพูดดักเลขาของเธอ พยายามหาข้ออ้างเพื่อรักษาระยะห่างของเลขาคนสวยจากชายหนุ่มแวมไพร์ตรงหน้าอย่างไรเสีย ก็เพื่อความปลอดภั
Read more
ตอนที่ 6 อิสระของวาววา
หลังจากการประชุมอันวุ่นวายในช่วงเช้าสิ้นสุดลงและพนักงานได้ทยอยเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานของตนแล้ว ในประชุมขนาดใหญ่นี้เหลือเพียงเจ้าของบริษัทนั่งผ่อนคลายพิงเก้าอี้ในตำแหน่งประธาน ประกบข้างด้วยเหล่าผู้บริหารระดับสูง หญิงสาววัยกลางคน ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ หรือ COO เธอมักยิ้มอย่างภาคภูมิใจเมื่อได้เห็นลูกสาวทั้งสองของเธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยคุณภาพ ‘วีวี่’ หรือ วีรยา รัตนพิพัฒน์วงศ์ อายุ 34 ปี พี่สาวของวาววา ปัจจุบันเธอรับตำแหน่ง “CFO” หรือ “Chief Financial Officer” ภายนอกเธอดูเรียบร้อย สุขุม เยือกเย็น แต่แฝงไว้ด้วยไหวพริบและความเฉลียวฉลาด และทายาทคนสุดท้อง ‘วาววา’ วารีริน รัตนพิพัฒน์วงศ์ ด้วยวัยเพียง 27 ปี เธอไม่ได้มีแต่ความสวยเฉิดฉาย แต่ยังมากด้วยความสามารถ เธอดำรงตำแหน่ง CMO ผู้กุมบังเหียนกลยุทธ์การตลาดของบริษัท               “พ่อกับแม่จะไปทริปกันนานแค่ไหนคะ?” วาววาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเธอจ้องม
Read more
ตอนที่ 7 การกำจัดบุคคลที่ไม่ต้องการ
ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม เฉดสีม่วงเข้มค่อยๆ แผ่ขยายปกคลุมฟากฟ้า แสงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า ทิ้งไว้เพียงแสงจันทร์อ่อนๆ สาดส่องลงมายามค่ำคืน ภายในร้านอาหารสุดหรู ตกแต่งอย่างมีรสนิยม สร้างบรรยากาศโรแมนติก บทเพลงบรรเลงคลอเคลียไปกับสายลมเย็นๆ พัดผ่าน วิวแม่น้ำเจ้าพระยา ทอประกายระยิบระยับยามค่ำคืน แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าสะท้อนลงบนผิวน้ำ               แสงเทียนสลัวส่องสว่างบนใบหน้าของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังนั่งดินเนอร์บนโต๊ะริมระเบียง ทั้งสองดูมีความสุขกับดินเนอร์มื้อนี้ ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยสายตาหยาดเยิ้มก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสฝ่ามือหญิงสาวที่วางบนโต๊ะอย่างนุ่มนวล ห่างไปไม่ไกลนัก  วาววาและมิเกลยืนซุ่มมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กระซิบกระซาบคุยกัน เบาๆ               "เตรียมตัวให้พร้อม!" มิเกลเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น พร้อมกับยื่นคีย์การ์ดห้องโรงแรมให้เพื่อนรัก  &nb
Read more
ตอนที่ 8 ปลุกชีวิตพระเอกนิยายคนใหม่
ณ ห้องทำงานของวาววา เธอเริ่มต้นวันใหม่เปี่ยมไปด้วยความสดใส เมื่อคืนเธอนอนหลับเต็มอิ่มเพราะไร้การรบกวนจากแวมไพร์ และเธอก็เชื่อว่ากระเทียมที่เธอได้แขวนรอบหน้าต่างและประตูระเบียงพวกนั้นช่วยป้องกันไม่ให้แวมไพร์เชนทร์เข้ามาในห้องของเธอได้ ปลายปากกาของเธอขยับไปมาอย่างรวดเร็วบนกระดาษ  ลายเซ็นของผู้บริหารระดับสูงตวัดบนเอกสารแต่ละฉบับอย่างสวยงาม “จะว่าไป...” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของวาววาอย่างฉับพลัน “ถ้าเขาคือแวมไพร์ที่หลุดออกมาจากนิยายที่ฉันเขียน...มันจะเชื่อมโยงกับตอนที่ฉันไปร้านคาเฟ่นั่นแล้วไฟดับหรือเปล่านะ...?” ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ในค่ำคืนนั้นหลั่งไหลกลับมาอีกครั้ง “ภาพหน้าปกนิยายที่เป็นภาพแวมไพร์ก็หายไป...เนื้อหาในส่วนที่มีเชนทร์ ตอนนี้กลายเป็นตัวอักษรภาษาต่างด้าวที่อ่านไม่ออก...” เธอนิ่งคิดชั่วครู่... แสงสว่างแห่งไอเดียก็ปรากฏขึ้น เธอ
Read more
ตอนที่ 9 ของสำคัญของอันนา
----------...นิยายของวาววา......               ยามค่ำคืนโอบล้อม ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า อันนากลับมาถึงบ้านอันอบอุ่น  ชั้นล่างของบ้านหลังนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นหอมของอาหารเมื่อยามกลางวัน แต่ตอนนี้ร้านอาหารปิดแล้ว ความเงียบสงบปกคลุมทั่วทุกมุม เหลือเพียงแสงไฟสลัวๆ จากโซนเล็กๆหลังร้าน พ่อและแม่ของเธอกำลังนั่งดูทีวี  แสงไฟจากจอทีวีส่องสว่างใบหน้าของพวกเขา อันนากล่าวทักทายพวกท่านด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินขึ้นบันไดมุ่งสู่ห้องนอนของเธอ            อันนา สาวสวยลูกครึ่ง ไทย-สวีเดน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน เธออายุ 25 ปี มากกว่าวาววา 1 ปี            เมื่อ 7 ปีก่อน หลังจากเธอสูญเสียพ่อแท้ๆ ไป ชีวิตของเธอก็พลิกผัน เมื่อแม่ของเธอตัด
Read more
ตอนที่ 10 พระเอกในนิยายของวาววา
----------...นิยายของวาววา......ณ ร้านอาหารหรูร้านหนึ่ง เชนทร์จองไว้เป็นพิเศษเพื่อฉลองวันเกิดให้อันนา เขาส่งยิ้มให้เธอพร้อมกับช่อลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์  ทันทีที่อันนารับช่อดอกไม้ เธอก็จามออกมาเบาๆ ด้วยความน่ารัก 'ฮัด...จิ!'  เสียงจามใสๆ ทำให้แวมไพร์ผู้เย็นชาอดยิ้มไม่ได้  “อ้ะ...ขอโทษค่ะ” อันนากล่าวพร้อมยกนิ้วถูจมูกของตนเองเบาๆ “ขอบคุณสำหรับดอกไม้นะคะ ฮ...ฮัด จิ!!!” เชนทร์มองอันนาด้วยสายตาอ่อนโยน ใจนึกสงสัยว่าหรือคนรักของเขาจะแพ้กลิ่นดอกลิลลี่กันนะ “คุณแพ้เกสรดอกไม้หรือเปล่าครับ?” “ไม่นะคะ...แต่อาจจะยกเว้นลิลลี่กับดอกแก้..ว ฮัด! จิ!!!” “ถ้างั้นทิ้งไป
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status