Kabanata 4

Kahit na ganun ang ginawa ni Jake ay bibigyan ito ni Adah ng second chance. Hindi siya makatulog kaya bandang 5 AM ay nagluto siya. Gusto niyang ipagluto si Jake.

Nagluto siya ng buttered shrimp, sinabawan at nag-bake na rin. Fucos siya sa ginagawa niya at sinisiguro niyang sinasamahan niya ng pagmamahal ang mga luto niya.

Napangiti siya nang maiayos niya na ang mesa. Nag-chat na rin siya sa asawa at nag-reply naman agad ito na 7AM makakauwi.

Kaya lang tipid na tipid ang reply ng lalaki. Ngunit kahit ganoon ay masaya siyang kahit papaano ay nag-effort itong mag-reply.

“Wow! Saktong sakto. Gutom na rin ako!”

Biglang lumabas si Sofia sa silid nito mga bandang seven. Ang daliri nitong may mahabang kuko at kulay pula ay pumulot ng buttered shrimp.

Nagtagis ang bagang niya. Talagang ito pa ang unang tumikim ng luto niya.

Pumikit si Sofia habang nginunguya ang shrimp. Tumalikod na siya at nagsimula nang tanggalin ang epron para ayusin ang ibang kalat sa kusina.

Kaya lang biglang dumating ang sasakyan ni Jake.

“Oh! That's Jake!” alertong bulalas ni Sofia.

Nawala agad ito sa kinatatayuan at kaagad na lumabas. Hindi makapaniwalang sinundan niya ng tingin si Sofia na sumalubong kaagad kay Jake.

Kumuyom ang kamao niyang sumunod din. Sinikap niyang ngumiti sa lalaki nang makapasok ito.

“Jake—”

“Saktong sakto. Mag-breakfast na tayo,” singit ni Sofia sa sasabihin niya.

Hindi na siya nakapagtimpi at sumingit siya sa babae sabay hawi dito at deretsong hinalikan niya sa labi si Jake.

“Morning, kumain na tayo. Nagluto ako,” aniya sa malambing na boses.

Natigilan si Jake at napatitig sa kaniya saglit bago nakahuma at alanganing tumango.

“S-Sige," anito.

Tapos ay yumakap siya sa braso ng asawa sabay sulyap kay Sofia na nakabusangot. Walang ibang nagawa si Sofia kundi ang sumunod sa kanila.

Sinisiguro niyang nakaalalay siya kay Jake. Siya mismo ang naglagay ng pagkain sa plato nito. Sinisiguro niyang hindi na makakasingit pa si Sofia.

“Kaya ko na,” awat ni Jake sa kaniya nang akmang lalagyan niya ng tubig ang baso nito.

Pahiya na binaba niya ang babasaging petsel ng tubig. Nakita niya ang pasimpleng pagngisi ni Sofia. Tuwang tuwa ito na napahiya siya. Nagtagis ang bagang niya dahil doon.

Sa bahay ginawa ni Jake ang mga dapat nitong gawin sa office. Dahil doon ay nagkaroon ng pagkakataon si Adah na asikasuhin ang asawa.

Nang magbalak si Jake na mag-shower ay kaagad niyang inihanda ang lahat ng kailangan ng lalaki. Mula sa towel, shave, body wash at kung anu-anong gamit for hygiene.

“Ready na ang pampaligo mo. In case na gusto mong gamitin ang bathtub ay gamitin mo na rin. Nalinis ko na iyon at nalagyan na rin ng maligamgam na tubig,” imporma niya kay Jake nang makapasok ito sa kwarto nila.

Nilingon siya ni Jake. “Thanks.”

Ganoon lang katipid ang salita nito pero tuwang tuwa na siya. Sa wakas ay napansin din nito ang effort niya at nagpapasalamat ito.

Agad niyang inayos ang mga damit na gagamitin nito. Inilapag niya ang lahat ng yun sa kama at maayos na nakatupi iyon.

Ilang saglit ay tumunog ang phone sa ibabaw ng side table. Akmang tutungo siya sa pinto ng banyo para katukin si Jake doon pero sunod sunod na ang messages na dumating kaya una niya nang nilapitan ang phone.

Kaagad niyang pinulot iyon at noong una ay pasimple niya lang itong tiningnan. Kaya lang unti-unting nagbago ang ekspresyon sa mukha niya nang makita ang mga messages doon.

From Sofia:

Bakit ka pa kasi nagtitiis sa babaeng iyan? Gosh, Jake! Pareho na tayong free ngayon wala na rin ang asawa ko. Anytime pwede mong i-annul ang kasal niyo ng babaeng iyan.

From Jake:

Alam mo namang kakilala ng Daddy ko ang namayapa niyang Daddy. May utang na loob ang Daddy ko sa pamilya nila.

From Sofia:

Ano naman? Matagal na yun. Atsaka, wala na rin ang Daddy niya. Anong utang na loob pa ba ang sinasabi mo diyan?

From Jake:

Just wait. Naghihintay lang ako ng tyempo.

From Sofia:

Whatever! Basta, makipagkalas ka na kaagad diyan. Natitiis mo talaga akong tingnan lang sa malayo? Akala mo enough lang sa akin iyong panakaw lang tayong nagkikita? Limitado ang oras na'tin at nakakairita na!

Iyon na ang huling conversation ng dalawa. At bago lang ang conversation na iyon.

Natulala siya. Muntik niya nang mabitiwan ang phone. Akala niya wala lang iyong pagiging cold ni Jake sa kaniya simula noong dumating si Sofia sa bahay.

Iyon pala ay ito ang dahilan. Gusto niyang tanungin ngayon ang lalaki kung talagang minahal siya nito.

Kasi kung wala naman pala siyang puwang sa puso nito. Bakit nagawa pa siya nitong paasahin? Kung dahil sa utang na loob ay hindi niya kailangan iyon. Hindi niya binalak na mamalimos ng pagmamahal.

“Kailangan ako sa office bakit pambahay itong hinanda mo?” nagrereklamo si Jake habang naghahalungkat ng mga damit sa closet.

Imbes na magpasalamat ay nagrereklamo pa. Tutungo ito sa office dahil may emergency. Kaya lang hindi na siya nagsalita habang nakatalukbong ng kumot. Wala siyang pakialam sa mga ano mang sinasabi nito.

Mga bandang 10 PM nagising siya. Kararating lang ng sasakyan. Wala sa sariling lumabas siya at saktong nasa madilim na hallway siya ng bahay nang marinig niya ang usapan sa sala.

“What the hell, Sofia? Talagang nakipag-blind date ka?” boses iyon ni Jake.

“Yes! You @sshole! Ayaw mo akong panindigan, 'di ba? Baka kapag nakipag-blind date ako e mahanap mo agad iyang tyempo na sinasabi mo. Simple lang naman ang hinihingi ko. I-annul mo ang kasal niyo!" bulalas ni Sofia.

“Baby, hindi madali iyang sinasabi mo. Akala mo lang madali. Hayaan mo, malapit na. Huwag ka naman mainip,” may lambing sa boses ni Jake nang lapitan si Sofia at hinawakan sa magkabilang baywang.

Napalunok siya at tila may bukol sa lalamunan niya dahilan para ang hirap lumunok. Nanginginig siya at dahan-dahan na tumulo ang luha sa pisngi niya habang pinagmamasdan ang dalawa.

“Aasahan ko 'yan! Kapag di mo agad ginawa. Makikipag-blind date ulit ako," maàrteng wika ni Sofia.

Natawa si Jake at niyakap ang babae. “Yes, baby. Huwag ka na magalit.”

Pagkatapos ay narinig niyang pumasok ang dalawa sa silid na ginagamit nina Sofia. Tulala siyang nakatayo sa kadiliman. Nanginginig ang mga daliri at naninikip ang dibdib dahil sa mga nalaman. Para siyang pinapatay ng unti-unti.