เข้าสู่ระบบ(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
เรามากินข้าวที่โรงอาหารวิศวะก็เพราะเพื่อนมันอยากมาส่องหนุ่ม จึงหาข้ออ้างด้วยการชวนดิวที่เรียนคณะวิศวะมากินข้าว แต่ตอนนี้ดิวยังไม่เลิกคลาสเราจึงมานั่งรอกันที่โรงอาหารก่อน “ที่นี่ถิ่นพ่อด้วย ถ้าพ่อมาเห็นจะซวยอีก มึงจำวันนั้นที่ลานกิจกรรมได้ป่ะ สายตาพ่อมองเหมือนจะกินหัวกูอยู่แล้ว” บิวตี้มันยังฝังใจกับ
(หลายวันผ่านไป) โฬม Part @คณะวิศวกรรมศาสตร์ โทรศัพท์มือถือที่กำลังเลื่อนอยู่มีแจ้งเตือนดังเข้ามา เป็นข้อความของเฟย์ที่เธอตอบกลับข้อความที่ผมถามน้องว่ากำลังทำอะไรอยู่ พอเห็นว่าเป็นข้อความของใคร ผมก็ไม่ได้สนใจเสียงของพวกเพื่อนอีก… Faye_ : มีเรียนลากยาวไปถึงตอนหกโมงเย็นค่ะ พี่โฬมล่ะ? พอเธอถามแบบนี
(เหตุการณ์ก่อนหน้า) ในเวลาสามทุ่มที่สวนสาธารณะ บรรยากาศในยามค่ำคืนเงียบสงบมีสายลมเย็นๆ พัดกระทบผิวกาย มีแสงจากเสาไฟตามจุดต่างๆ เรานั่งกันที่เก้าอี้ตัวยาวของสวนสาธารณะ พี่โฬมแวะเซเว่นซื้อเครื่องดื่มมาด้วย…เขาซื้อเบียร์ดื่มเอง แต่กลับซื้อนมกล้วยให้ฉัน ฉันมองกล่องนมกล้วยสลับกับคนที่นั่งซดเบียร์อยู่ข้
ในขณะที่กำลังนั่งรอพี่โฬมไปซื้อป็อปคอร์น ฉันก็ยกโทรศัพท์มาถ่ายตั๋วหนังสองใบ เงยหน้าจากหน้าจอก็เห็นพี่โฬมกำลังเดินกลับมา ไม่ใช่แค่ฉันที่มองเขา แต่บรรดาสาวๆ ตรงนี้พุ่งสายตาไปที่เขาราวกับมีเป้าหมายเดียวกัน…ก็ไม่แปลกหรอก จะแปลกอะไรที่คนหน้าหล่อหุ่นดีเดินไปไหนมาไหนแล้วสาวจะเหลียวหลังมอง “เราเข้าไปด้านใ







