ログイン"You feel so good, baby... so tight," bulong niya habang nakahawak nang mahigpit sa aking balakang para alalayan ako. "Ang sarap mo, Nica..."Nang tuluyan nang bumaba ang katawan ko at sumagad ang kaniyang ari sa loob, naipatong ko ang ulo ko sa balikat niya. Nagsimula akong mag-angat-baba sa kaniyang kandungan."Ah... ah... ah..."Bawat pag-angat baba ko sa pagkalalakî niya, naglilikha ng malakas na tunog. Sarap na sarap ako habang ginagalaw ko ang aking sarili sa ibabaw niya.Bumaluktot ang mga daliri ng paa ko sa tindi ng kasarapan na nararamdaman ko. Hindi ko na pinigilan ang sarili ko at umung0l na ng malakas. Ang sarap niyang bumayo. Sagad na sagad. Kahit paulit-ulit naming ginagawa, hindi ako magsasawa.Punong-puno ang pagkababaè ko. Lunok na lunok ng pvke ko ang katigasan niya."Mmm... Alaric! Ahhh... a-ang sarap..." hindi ko mapigilang umungol nang malakas habang binibilisan ko ang pag-angat at pagbaba, lalo na kapag sinasalubong niya. "Ahhhh! Ahhhh! Ahhhh! A-Alaric! Ahhh...
"B-Baka may makakita sa atin..." pigil ko pa rin, halos kapusin ako sa hininga sa bilis ng tib0k ng puso ko. "Not here, Alaric."Sarap na sarap ako sa paraan ng paglamas niya sa magkabila kong dibdib, kaya hirap na hirap din ako pigilan siya.Nang tumunog ang elevator at bumukas ang pint0 sa basement parking, hinila niya agad ako palabas. Sanay si Alaric na mag-park sa pinakadulong bahagi ng VIP slot, isang lugar na madilim, pribado, at halos walang dumadaan na empleyado lalo’t nakaalis na ang karamihan.Ikinulong niya ako sa pader sa tabi ng kaniyang sasakyan. Bago ko pa man maayos ang suot kong blouse, muli niyang sinakop ang mga labi ko sa isang mapusok na halik. "Mmm..." mahinang ung0l ko.Ang lalim ng pasok ng dila niya sa bibig ko, para bang uhaw na uhaw siya sa akin pagkatapos ng buong tanghaling pag-iwas ko sa kaniya."Alaric, wait—" napasinghap ako nang pindutin niya ang keyfob para ma-unlock ang sasakyan.Mabilis niyang binuksan ang pintuan ng passenger seat sa harap, inang
"No thanks," iritable kong sagot sabay kuha ng folder. "I have actual work to do. Excuse me."Tumalikod ako at mabilis na lumabas ng opisina niya, naririnig pa ang mahinang tawa ni Alaric sa likod ko bago nasara ang pint0.Buong tanghali hindi ko kinausap si Alaric. Kahit nung nagpadala siya ng lunch sa desk ko mula sa paborito kong restaurant, hindi ko iyon ginalaw at itinabi ko lang sa gilid. Bahala siya riyan. Magpa-kape siya kay Violet!Alas-singko na ng hapon nang matapos ang trabaho. Nagliligpit na ako ng mga gamit ko para sunduin si Nancy sa school nang biglang lumiit ang tao sa floor at lumabas si Alaric mula sa opisina niya.Nakatupi ang sleeves ng kaniyang polo at nakatanggal na ang tie. Naglakad siya diretso sa mesa ko at humawak sa edge ng desk ko, nakatitig sa akin."Are you going now?" tanong niya."Obviously," tipid kong sagot habang ipinapasok ang laptop sa bag. "Kailangan kong sunduin si Nancy.""I'll come with you," aniya."Huwag na. Baka may pupuntahan ka pa kasama
Business talk again?Nakasuot ito ng tight beige power suit, katamtaman ang taas ng heels, at puyod ang buhok. She was gorgeous, smart, and an influential investor for the Montefalco Group. Actually okay lang naman sa akin na pumupunta siya dito, pero halos araw-araw na siyang may business inquiry sa opisina ni Alaric."Good morning, Ms. Nica," maarte niyang bati sa akin nang magkatapat kami sa hallway."Good morning, Ms. Violet," I greeted back, keeping my face completely neutral. "If you're looking for Mr. Montefalco, he's inside his office.""I know," she smiled, a bit too sweet for my liking. "We have a quick catch-up regarding the European expansion. Thanks!"Deretso siyang pumasok sa opisina ni Alaric nang hindi man lang kumakatok. Napaikot na lang ang mga mata ko at dumiretso sa desk ko.Naupo ako sa upuan ko at hinarap ang laptop, pero ang totoo, wala sa screen ang atensyon ko. Alaric’s office had a huge glass wall. Even with the door closed, I could clearly see them inside.
Iyong makita na masayang-masaya ang anak ko nang malaman niyang si Alaric ang tunay niyang daddy, pakiramdam ko nabunot ang napakalaking tinik sa dibdib ko. Sobrang saya ng puso ko!Dahil sa pagod, takot, at sunod-sunod na intriga nitong mga nakaraang buwan, nakalimutan kong ang pinakamahalaga lang naman talaga ay ang kaligayahan ni Nancy.No’ng Sabado, pagkatapos ng mahabang pag-uusap namin ni Alaric, sinabi na namin kay Nancy ang totoo. No more hiding. No more drama. Just a simple conversation over pancakes in the kitchen."So... you're my real Daddy?" tanong ni Nancy habang nakatitig kay Alaric, nanlalaki ang bilugan niyang mga mata.Alaric, who was used to facing the company’s board members with unwavering confidence and authority, suddenly became shy, his hands visibly trembling as he knelt in front of our daughter's chair. Mapapatanong ka na lang kung CEO pa ba 'to? O iyong anak namin?"Yes, baby," mahinang sagot ni Alaric, bakas ang kaba sa boses. "I'm your Daddy. At sorry kun
Alaric chuckled. Bumungisngis ako nang pisilin niya ang ilong ko. "Kung ako ang tatanungin mo, alam mo na ang sagot dyan." Napahilamos ako ng mukha. "Gusto kong marinig—" "Ehem!" Sabay kaming napalingon sa tumikhim. Wala sa sariling naitulak ko si Alaric nang makita kong si Violet 'yon, iyong pumunta noon sa condo ni Alaric. "Pasensya na ulit ha? Pero kasi nirerequest nila kayo sa loob. They want Nica to walk the runway with her signature bag. I think kanina ka pa hinahanap ng kaibigan mo. I actually informed her about the request." Napatingin ako kay Alaric. He just nodded with a smile. "Ako talaga? Mismo? I mean, si Alaric? Hindi ba pwedeng magkasama kami?" paninigurado ko. "Pwede naman—" "It's fine, baby. I'll just watch you," agap ni Alaric at pinagsiklop ang mga daliri namin. "Let's go? Brea is looking for you." Nakaramdam ako ng kaba. Yes, I'm a bag designer, pero ang tagal na kasi no'ng huli kong lakad sa runaway. Nakakapressure naman 'to. Sana man lang na-inform ako ag
Nica's POV"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital."Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa







