4 Maid For A Boss (Sky's POV)

"Pirmahan mo ito o tuluyan nang mawawala ang tatay mo sa mundo."

Binitawan ni Henry Zobel ang isang makapal na folder sa ibabaw ng lamesa ng manager sa opisina ng nightclub. Nanginginig ang kamay ko habang tinitingnan ang bawat pahina. Kontrata. Maid contract. Isang taon. Isang taong pagiging alipin ng lalaking sinuntok ko sa panga. Napatingin ako sa labas ng bintana kung saan tanaw ang mga itim na sasakyan na naghihintay sa labas. Si Papa... si Papa ang nasa loob ng isa sa mga iyon, hawak ng mga taong may utang siya.

"Ano ba ang gusto mong mangyari sa akin?" tanong ko habang pinipigilan ang pagtulo ng luha ko.

"Simple lang, Sky. Kailangan ko ng isang tao na walang takot at kayang bantayan ang anak ko habang wala ako. Gusto ko ng isang taong hindi madadaan sa suhol at hindi natatakot sa panganib. Ikaw ang nakita ko."

Tumawa ako nang mapait. Ang buong buhay ko, pangarap ko ang makawala sa hirap. Pangarap kong makapag-aral ulit at magkaroon ng tahimik na buhay. Pero heto ako, nakikipagkasundo sa isang mafia emperor para iligtas ang tatay kong hindi na natuto.

"Bakit ako? Maraming bodyguard na mas magaling sa akin. Maraming katulong na mas marunong magluto at maglinis."

Lumapit siya sa akin hanggang sa halos hindi na kami paghiwalayin ng hangin. Amoy mamahaling tabako at pabango ang bumalot sa pandama ko.

"Dahil ikaw ang tanging babae na sumuntok sa akin at hindi nagmakaawa nang mahuli. I like your spirit, Sky Cruz. Kaya pirmahan mo na bago ko pa baguhin ang isip ko at ibigay na lang ang tatay mo sa mga pating."

Kinuha ko ang ballpen. Parang napakabigat nito. Sa bawat titik ng pirma ko, nararamdaman ko ang unti unting pagkawala ng dating Sky. Ang babaeng bouncer na walang sinusundan na batas maliban sa sarili niya. Ngayon, pagmamay-ari na ako ng isang Zobel.

"Good choice," sabi niya habang kinuha ang folder.

"Kailan ako magsisimula?" tanong ko.

"Ngayon din. Magpaalam ka na sa trabaho mo dahil simula sa gabing ito, sa mansion ka na titira."

Lumabas kami ng opisina. Nakatingin ang lahat ng staff sa amin. Si Candy ay nakatakip ang bibig sa gilid, parang hindi makapaniwala sa nakikita niya. Gusto ko siyang lapitan at sabihing ayos lang ako, pero hindi na pwede. Ang buhay ko ay nakatali na sa lalaking nasa tabi ko ngayon.

Sumakay kami sa isang itim na sasakyan. Walang nagsasalita sa loob. Ang katahimikan ay nakakabingi. Panay ang sulyap ko sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng kalsada ay mabilis na lumilipas. Saan ba talaga ako dinadala ng tadhana?

"Huwag kang masyadong mag-alala sa tatay mo. Ligtas siya sa ngayon dahil sa pirma mo," sabi ni Henry nang hindi man lang tumitingin sa akin.

"Sana panindigan mo ang sinabi mo, Henry."

"Hindi ako nagsisinungaling, Sky. Lahat ng pangako ko ay tinutupad ko. But remember, the moment you break the rules in my house, you will suffer the consequences."

Pagdating namin sa isang malaking gate, awtomatiko itong bumukas. Ang loob ng mansion ay parang isang palasyo na malayo sa mundong kinalakihan ko. Ang mga hardin ay maayos, ang mga ilaw ay kasing kinang ng mga bituin, at ang bawat sulok ay mukhang napakamahal.

"Welcome to your new cage, Sky."

Pumasok kami sa loob. Napakaganda ng interior, punong puno ng mga antigong gamit at mamahaling painting. Pero sa kabila ng ganda, ramdam ko ang lamig. Parang walang buhay ang bawat sulok. Parang ang mansyon na ito ay naghihintay lang ng bagong biktima.

"Manang Rosa!" sigaw ni Henry.

Isang matandang babae na may napakabait na mukha ang lumabas mula sa kusina. Nagulat siya nang makita niya ako.

"Sir? Sino ang babaeng ito?"

"She is my new maid. Sky, meet Manang Rosa. Siya ang magtuturo sa iyo ng lahat ng dapat mong gawin sa loob ng bahay na ito."

Tiningnan ako ni Manang Rosa mula ulo hanggang paa. Hindi ako komportable sa paraan ng tingin niya, pero may halong awa ang mga mata niya.

"Sumunod ka sa akin, iha," sabi ni Manang Rosa.

Habang naglalakad kami, ramdam ko ang mga mata ni Henry na nakasunod sa akin. Ang bawat hakbang ko ay parang isang pagsubok. Handa na ba talaga ako sa ganitong buhay? Handa na ba akong maging maid ng taong dapat sana ay kinamumuhian ko?

"Iha, mag-ingat ka. Hindi madali ang maging tauhan ni Sir Henry. Maraming sikreto ang bahay na ito na mas mabuting hindi mo na lang malaman," bulong ni Manang Rosa.

"Bakit niyo po sinasabi iyan?"

"Dahil ang puso niya ay parang yelo, Sky. At ikaw ang unang taong nakita kong nagtangkang basagin iyon nang hindi man lang natatakot."

Nakarating kami sa isang maliit na kwarto sa dulo ng pasilyo. Ito na raw ang magiging kwarto ko. Simple lang, malinis, at walang kahit anong luxury na nakikita sa ibang parte ng mansyon.

"Dito ka muna. Bukas na bukas, maaga kang magigising para sa mga gawaing bahay," paalala ni Manang Rosa bago siya umalis.

Humiga ako sa kama. Napatingin ako sa kisame. Naalala ko si Mama. Kung buhay lang siya, marahil ay papagalitan niya ako dahil sa ginawa ko. Pero ginawa ko ito para kay Papa. Para sa pamilya ko.

Maya-maya, narinig ko ang mahinang katok sa pinto. Si Henry. Pumasok siya nang hindi man lang humihingi ng permiso. Nakatayo siya sa pinto, ang kanyang mga mata ay parang nagniningning sa ilalim ng dim light.

"May nakalimutan ka pa, Sky. May isang rule pa na kailangan mong tandaan."

"Ano iyon?" tanong ko habang nakaupo sa gilid ng kama.

Lumapit siya nang bahagya.

"Huwag na huwag kang susubok na tumakas dahil hindi lang ang tatay mo ang madadamay kundi pati na rin ang taong pinakamahalaga sa buhay mo."

Napataas ang kilay ko. Sino ang tinutukoy niya? Si Candy? O may iba pa siyang alam tungkol sa akin?

"Sino ang tinutukoy mo?"

Ngumiti siya nang nakakaloko. Ang ngiti na nakakakilabot pero nakakaakit.

"You'll find out soon enough. For now, try to get some sleep because tomorrow, you will realize that being my maid is not just about cleaning the house."

Bago pa siya lumabas, huminto siya at tumingin sa akin nang diretso sa aking mga mata. Ang bawat tingin niya ay parang humihigop ng hininga ko.

"Are you afraid of me, Sky?"