เข้าสู่ระบบ"ทำไมคิ้วผูกเป็นโบว์แบบนั้นล่ะครับคนเก่ง วันนี้เรียนหนักหรือว่าเหนื่อยซ้อมดนตรี หืม?"เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยถามขึ้นทันทีที่ฟินนิกซ์เปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้แฟนสาวก้าวเข้ามานั่งประจำที่ ชายหนุ่มโน้มตัวตามเข้ามาเพื่อดึงสายเข็มขัดนิรภัยคาดให้คนตัวเล็กอย่างเอาใจใส่เหมือนเช่นทุกวัน แต่วันนี้เขาสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าหวานได้อย่างชัดเจน ดวงตากลมโตที่เคยมองเขาด้วยความสดใสบัดนี้กลับมีแววกังวลและสับสนฉายชัดอยู่ภายในใบตองสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้ หญิงสาวฝืนยิ้มบางๆส่งให้เขาก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ"เปล่าค่ะ วันนี้วงงดซ้อม ตองแค่รู้สึกเพลียนิดหน่อยน่ะค่ะ ไม่มีอะไรหรอก""แน่ใจเหรอครับว่าไม่มีอะไร ปากบอกว่าไม่มีอะไรแต่สายตาตองมันฟ้องพี่หมดแล้วนะ มีใครแกล้งอะไรตองหรือเปล่า หรือว่ามีปัญหาเรื่องเพื่อนบอกพี่ได้นะตอง พี่พร้อมรับฟังแล้วก็พร้อมจัดการให้ตองทุกเรื่องเลยนะ" ฟินนิกซ์ยังคงไม่ยอมแพ้ ชายหนุ่มจับมือเล็กที่วางประสานกันอยู่บนตักขึ้นมากุมไว้หลวมๆ นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยหลังมือเนียนอย่างแผ่วเบาเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและคลายความกังวลให้เธอความอ่อนโยนและความใส่ใจที่ฟินนิกซ์มอบให้ท
"ก็พี่เขาเล่นพูดจาซะขนาดนั้นแกจะให้ทำยังไงล่ะตอง ขืนแกปฏิเสธไปตรงๆ พี่เขาก็หน้าแตกสิคะ อีกอย่างพี่เขาก็ดูเป็นผู้ใหญ่และสุภาพมากเลยนะ""เขาไม่ได้ทำท่าทางคุกคามหรือลุ่มล่ามอะไรแกสักหน่อย แค่เอาขนมมาฝากตามประสารุ่นพี่ที่เอ็นดูรุ่นน้องเฉยๆหรือเปล่า เขาอาจจะไม่ว่าอะไรก็ได้นะ" สาพยายามพูดปลอบใจแม้ลึกๆจะรู้ดีว่าสถานการณ์มันไม่ง่ายขนาดนั้น"รุ่นพี่เอ็นดูรุ่นน้องบ้านแกสิยัยสา เอ็นดูแบบไหนถึงได้เจาะจงซื้อมาการองจากโรงแรมตัวเองมาฝากแค่คนเดียว แถมยังทำสายตาหวานหยาดเยิ้มขนาดนั้น คนตาบอดก็ยังดูออกเลยว่าพี่ธันกำลังจีบยัยตองอยู่ แกก็อย่าโลกสวยไปหน่อยเลย" แอนหันไปเถียงเพื่อนก่อนจะหันมามองใบตองด้วยแววตาจริงจัง"ฉันว่าแกต้องหาทางบอกพี่ธันไปตรงๆแล้วล่ะตอง ว่าแกมีคนรู้ใจแล้ว ขืนปล่อยให้พี่เขามาทำดีด้วยบ่อยๆแบบนี้ คนทางนั้นเอาตายแน่ แกก็เห็นวีรกรรมความหวงก้างของเขาแล้วนี่ ขนาดแค่เดินเฉียดเขายังทำตาขวางใส่เลย ถ้าเขารู้ว่ามีคนมาตามจีบแกถึงคณะแถมยังซื้อของมาฝากอีก งานนี้มีหวังมหาลัยแตกแน่ๆ""ฉันก็อยากบอกไปตรงๆนะแอน แต่พี่เขายังไม่ได้พูดออกมาเลยว่าจีบฉัน เขาบอกแค่ว่าเอาขนมมาฝากเป็นกำลังใจ ถ้าฉันชิงบอกไปก่อนว
"น้องใบตองครับ บังเอิญจังเลย เพิ่งเลิกเรียนเหรอครับ"เสียงทุ้มละมุนที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาคนที่กำลังเดินกอดหนังสือเรียนชะงักฝีเท้า ใบตองหันไปมองตามต้นเสียงก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อพบว่าคนที่ยืนส่งยิ้มอบอุ่นมาให้คือธัน รุ่นพี่บริหารธุรกิจปีสี่ที่เพิ่งเดินชนกันเมื่อวาน ชายหนุ่มอยู่ในชุดนักศึกษาที่ดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ในมือของเขามีถุงขนมจากร้านเบเกอรี่ชื่อดังของโรงแรมหรูถือติดมาด้วย"พี่ธัน สวัสดีค่ะ เพิ่งเลิกคลาสพอดีเลยค่ะ พี่ธันมาทำอะไรที่คณะดุริยางค์เหรอคะ?" หญิงสาวยกมือไหว้ทักทายตามมารยาทพลางส่งยิ้มเจื่อนๆ กลับไป"พี่ตั้งใจมาหาน้องใบตองนั่นแหละครับ พอดีพี่ไปทำธุระแถวโรงแรมของคุณพ่อมา ตอนเดินผ่านร้านเบเกอรี่พี่เห็นมาการองเซ็ตนี้แล้วนึกถึงน้องใบตองขึ้นมาทันทีเลย สีมันหวานๆน่ารักเหมาะกับน้องใบตองดี พี่ก็เลยซื้อมาฝากครับ ถือซะว่าเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยๆสำหรับการซ้อมดนตรีที่เหนื่อยมาทั้งสัปดาห์นะครับ"ธันยื่นถุงกระดาษลวดลายเรียบหรูไปตรงหน้าหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส แต่สำหรับใบตองแล้วรอยยิ้มนั้นกลับทำให้เธอรู้สึกลำบากใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวเหลือบมองถุงขนมสลับกับใบหน้
"เขาก็แค่พูดตามมารยาทไปอย่างนั้นเองค่ะ ไม่มีใครเขาคิดจริงจังหรอก ปล่อยเอวตองได้แล้วค่ะ คนมองกันทั้งตึกแล้วเนี่ย พี่ฟินน์ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจอยู่เรื่อยเลย""มองก็มองไปสิครับ พี่อยากประกาศให้คนทั้งมหาลัยรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือดวงใจของฟินนิกซ์ ใครหน้าไหนก็ห้ามมาแหยม พี่หวง หวงมากด้วย หวงจนอยากจะจับตองขังไว้ในห้องไม่ให้ใครหน้าไหนมาเห็นความน่ารักของตองอีกแล้ว""พี่ฟินน์ก็เป็นซะแบบนี้ จะบ้าอำนาจไปถึงไหนคะ ตองมีสังคมมีเพื่อนมีรุ่นพี่ที่ต้องรู้จักนะ จะให้ตองคุยกับพี่ฟินน์คนเดียวหรือไง ตองอึดอัดนะถ้าพี่ฟินน์จะคอยตามหึงตามหวงทุกคนที่เดินเฉียดตองแบบนี้""ก็พี่รักของพี่นี่ครับ ถ้าเป็นไปได้พี่อยากให้โลกนี้มีแค่เราสองคนด้วยซ้ำ แต่พี่ก็รู้ว่าพี่บังคับตองไม่ได้ พี่ถึงได้อารมณ์เสียอยู่นี่ไง ตองต้องสัญญามาก่อนว่าจะไม่ไปกินขนมกับมันเด็ดขาด ถ้าตองอยากกินอะไรพี่จะซื้อมาประเคนให้ถึงที่เลย" ฟินนิกซ์เปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้ใบตองเข้าไปนั่งก่อนจะอ้อมมาฝั่งคนขับ"ตองไม่ได้ตะกละขนาดนั้นสักหน่อย ตองก็มีเงินซื้อกินเองได้ค่ะ พี่ฟินน์เลิกคิดเรื่องพี่ธันแล้วขับรถพาตองไปหาอะไรกินดีกว่า ตองหิวจนตาลายแล้วเนี่ย ซ้อมดนตรี
"ระวังครับน้อง"เสียงทุ้มแปลกหูเตือนขึ้นพร้อมกับวงแขนแข็งแรงที่ตวัดโอบรอบเอวบางเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที ร่างเล็กของใบตองที่กำลังจะหงายหลังล้มกะทันหันเพราะสะดุดขาตัวเองตอนหอบแฟ้มโน้ตเพลงกองโตเซถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างของคนตรงหน้าอย่างจัง แฟ้มร่วงหล่นกระจายเต็มพื้นทางเดินหน้าอาคารเรียนรวม"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? เจ็บตรงไหนไหม?"เจ้าของวงแขนแกร่งก้มลงถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ใบตองเงยหน้าขึ้นมองคนช่วยชีวิตแล้วก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย ผู้ชายตรงหน้ามีโครงหน้าหล่อเหลาละมุนละไม ผิวขาวจัดแบบคนดูแลตัวเองมาอย่างดี รอยยิ้มที่ส่งมาให้ดูอบอุ่นและเป็นมิตรจนคนมองรู้สึกเกรงใจ"มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยรับไว้ ไม่อย่างนั้นตองคงหัวฟาดพื้นไปแล้ว" ใบตองรีบขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขาด้วยความเกรงใจพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณ"ไม่เป็นไรครับ พี่เห็นเราหอบของมาเยอะแยะแล้วมัวแต่ก้มมองทางก็เลยเดินเข้ามาดู ไม่คิดว่าจะสะดุดล้มจริงๆ" ร่างสูงหัวเราะเบาๆในลำคอ ก่อนจะย่อตัวลงไปช่วยเก็บแฟ้มโน้ตเพลงและชีทเรียนที่หล่นกระจายอยู่บนพื้น"ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะคะ ตองซุ่มซ่ามเองค่ะ" หญิงสาวรีบนั่งลงช่วยเก็บของด้วยความรู้
"ตื่นเต้นสิคะ คนมารอดูเยอะมากเลย ตองกลัวร้องเพี้ยน กลัวลืมเนื้อ กลัวไปหมดเลยค่ะพี่ฟินน์" หญิงสาวซบหลังมือลงบนท่อนแขนแกร่งที่โอบเอวเธออยู่เพื่อหาความอุ่นใจ"แฟนพี่เก่งที่สุดอยู่แล้ว ไม่มีคำว่าเพี้ยนหรอกครับ ตองแค่ทำใจให้สบาย ร้องเพลงให้เหมือนตอนที่ร้องให้พี่ฟังในห้องซ้อมก็พอ มองมาที่พี่นะ พี่จะยืนอยู่ตรงกลางหน้าเวทีคอยส่งกำลังใจให้ตองตลอดเวลาเลย ตองทำได้อยู่แล้วครับพี่เชื่อมั่นในตัวตองนะ"ฟินนิกซ์หมุนร่างเล็กให้หันมาเผชิญหน้าก่อนจะหยิบสร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปตัวเอฟและตัวบีไขว้กันออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ชายหนุ่มบรรจงสวมสร้อยเส้นนั้นลงบนลำคอระหงของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา"สร้อยเส้นนี้พี่สั่งทำพิเศษให้ตองโดยเฉพาะเลยนะ ตัวเอฟคือพี่ ตัวบีคือตอง ให้มันเป็นเครื่องรางนำโชคของตองในคืนนี้นะครับ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ตองมีพี่อยู่ตรงนี้เสมอ"ใบตองก้มมองจี้สร้อยคอด้วยความซาบซึ้งใจ น้ำตารื้นขึ้นมาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน หญิงสาวโผเข้ากอดคอคนรักแน่น"ขอบคุณนะคะพี่ฟินน์ ตองจะทำให้ดีที่สุด ตองจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังค่ะ""เตรียมตัวสแตนด์บายได้เ







