Second Change With Mr. Billionaire

Naging usap-usapan sa buong Salcedo ang nangyari sa kasal namin ni Victor. Halo-halo ang kanilang mga opinyon. Mayroong mga naawa sa akin. Mayroon namang mga ako pa ang sinisi. Masyado raw kasing mataas ang pangarap ko sa buhay. Alam ko naman daw na napakalayo ng agwat namin ni Victor, pero talagang umasa pa ako na mamahalin niya ako nang totoo. Oo na. Siguro ay umasa talaga ako. Pero ramdam ko. Alam ko na minahal talaga ako ni Victor. Hindi ko alam kung ano ang nangyari. Pero hindi ako nawawalan nang pag-asa na babalik siya at kakausapin ako. Hindi ako lumabas ng bahay ng ilang araw. Puro ako iyak. Ilang beses ko ring sinubukang tawagan si Victor pero hindi ko na talaga ito na contact. Paminsan-minsan ay nalabas ako para dumalaw sa mansyon nila. Umaasa na baka bumalik na ito. Pero wala talaga. Lumipas ang mga araw. Ang mga araw na naging linggo. Ang linggo ay naging buwan. Hanggang sa lumipas ang tatlong taon. Tuluyan na akong nawalan nang pag-asa ata pilit na inayos muli ang

Victor’s POVThere she was. Akala ko ay never ko na siyang makikita. Mabuti na lang at nagawa ko nang makaalis sa pagpipigil sa akin ni Mommy. I came back to Salcedo just for her. I know that she was waiting for me. Pero bumalik ako hindi para makipag-ayos sa kaniya. Bumalik ako para pagbayarin siya sa pananakit niya sa akin. Who does she think she was?I am Victor Benitez. The only heir of the Benitez Corporation. And she dared to make a fool of me?The moment I saw her again, kitang-kita ko agad ang labis na gulat sa mga mata niya. Lalo na noong magkaharap kaming muli. “S-Seryoso ka, Sir? You want me as your secretary?” naninigurado pang tanong ni Belinda. I smirked. What? Was she tense now because I’m here? Dahil akala niya malalaman ko na ang mga panggagago niya sa akin?Well, sorry for her. Dahil matagal ko na iyong alam. “Yes. Okay lang naman, right?” She blinked. Those eyes. I won't fall for it this time. Mabilis na tumango si Belinda. “O-Of course, Sir! It's my ho

Victor’s POVI stared at Belinda while she was lying on my bed. Bakit pakiramdam ko parang may mali? Bakit parang imbes na matakot kanina ay parang nasasaktan pa siya? Parang may kakaiba sa kaniya. Hindi ba dapat ay humingi na siya ng tawad sa akin? Bakit parang wala siyang ideya sa nagawa niyang kasalanan sa akin? Mabilis akong umiling at nag-iwas ng tingin. Mali. Hindi dapat ako magpadala sa emosyon ko. Belinda fooled me once. Hindi ako papayag na magawa niya pa ito ulit sa akin. Tumayo na ako at iniwan siya sa silid. Paglabas ko ay sinalubong ako agad ni Matthew, my right-hand man. “Boss, what should we do now? Mukhang masyado siyang natakot sa ‘yo kanina. Hinimatay siya.”Nagsalubong ang mga kilay ko. “Why do you care? Dapat lang na matakot siya. This is just the beginning.” Nag-iwas ng tingin si Matthew. I could see the hesitation in his eyes. “May gusto ka bang sabihin?” Napangiwi si Matthew at bahagyang napakamot sa likod ng kaniyang ulo. “Ahm, Boss. What if… we ar

“Palabasin mo ako!” Pilit kong binuksan ang pinto sa tabi ko. Pero kahit na anong galaw ko door handle ay hindi ko iyon mabuksan dahil naka-lock iyon. Tumingin ako sa unahan sa driver ni Victor. “Kuya, please! Buksan mo po ang pinto!” pakiusap ko. Pero umiwas lang ng tingin ang driver. Napahikbi na ako. Pakiramdam ko bigla ay nawalan ako nang kakampi. Tumingin ako kay Victor na nasa tabi ko at para bang wala lang nangyari. Na para bang hindi niya ako pwersahang kinuha at ipinasok sa loob ng sasakyan niya. “Let’s go,” sabi pa nito. Napaawang ang bibig ko. “Ano ba ang problema mo, Victor?!” Hindi siya sumagot. Nanatili lamang itong nakatingin sa unahan habang salubong ang mga kilay. Sunod-sunod nang tumulo ang mga luha ko. “B-Bakit mo ba ito ginagawa sa akin?” tanong ko. “A-Akala ko ba ayaw mo na sa akin? Kung wala na talaga tayo, pwede bang hayaan mo na ako? Bakit ba pilit mo pa rin akong giinugulo?” galit na tanong ko. Habang pilit na pinipigilan ang sarili na humikbi. H