เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่2 ทำไมเธอถึงยอม
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-18 09:10:33บทที่2 ทำไมเธอถึงยอมNC
ซันคว้าข้อมือเธอไว้แน่น หัวใจเต้นแรงเหมือนคนที่ไม่เคยพลาดการควบคุมตัวเองมาก่อน “เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?” เสียงเขาแหบต่ำ ไอรินหอบเบา ๆ ดวงตาแดงนิด ๆ จากน้ำเมาและอารมณ์จากสารเคมีบางอย่าง “ไม่รู้...แต่ตอนนี้...ฉันอยากให้คุณกอดฉัน...ทำไมไอรินเป็นแบบนี้พี่กอดหนูหน่อย” ซันหลับตาแน่น ความอดทนที่เคยเป็นภูเขากำลังสั่นสะเทือน ...เขาไม่ควรแตะต้องเธอ ...เธอเมา ...แต่ร่างกายเขาไม่ฟังหัวใจอีกต่อไป “ชิบหายแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงทับริมฝีปากเธอ ซันใช้แขนตรึงมือเธอทั้งสองข้างไว้เหนือหัว จูบของซันมันเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ อย่างควบคุมตนเองไม่ได้ เขากำลังคลั่งและร้อนรุ่มไปทั้งตัว ยิ่งจูบก็ยิ่งร้อน ยิ่งต้องการ ซันผละปากออกจากไอรินแล้วรีบถอดเสื้อผ้าตนเอง เขานอนคร่อมร่างบางของเธอ ตะปปไปที่เต้านมขาวทันทีด้วยปากและลิ้น ก่อนจะดูดและขยำเต็มมือทั้งสองข้าง ฝ่ามือหนานวดบีบที่เนินอกขาวจนเนื้อนมปลิ้นทะลักหง่ามนิ้วมือ เขาทั้งบีบทั้งนวด และใช้ริมฝีปากดูดเลียไปทั่ว หญิงสาวอ่อนระทวยด้วยริมฝีปากคนตัวโตทันที “อ๊ะ...อ๊า” เสียงครางเบาๆ ของไอรินดังขึ้น ยิ่งทำให้ซันมีอารมณ์มากขึ้น ปากของซันยังคงดูดดึงกัดที่ซอกคองามระหงส์ของคนใต้ร่างและที่ติ่งหูเลยมาถึงหน้าอกอย่างหื่นกระหาย “เธอแน่ใจน่ะ...ว่าจะให้ฉันทำต่อ” ไอริน ดวงตาเบิกโพรง คิดแวปเดียวและพยักหน้า จุ๊บ...จ๊วบบบ~ “อื้อ...พี่ซัน” ซันงับเข้าที่หัวนมของไอรินทันทีที่พูดจบ เธอเสียวจนร้องออกมา “อือ อืมมม” เมื่อยิ่งดูดก็ยิ่งได้อารมณ์ ซันครางต่ำออกจากลำคอ แล้วใช้มือขยำสองเต้าอีกครั้ง “อะ...อ๊า” ไอรินยังคงครางเสียงหวานออกมาเบาๆ ตอนที่ซันทั้งดูดและเลียที่เนินอกสองเต้าของเธอ ท่อนรักที่กำลังชูชันตอนนี้ของซันมันโตเต็มที่พร้อมจะทำงานแล้ว มันแข็งเป็นลำ แข็งแล้วแข็งอีก เขาลุกตัวขึ้น “ฉันหยุดไม่ได้แล้วนะ อย่าเสียใจทีหลังละ สาวน้อย” “อะ...อือ” เธอได้แต่พยักหน้า ซันก้มลงไปข้างล่างของเธอ และจับขาสองข้างอ้าออก แต่เธอกลับหนีบขาเข้าไปอีกเหมือนจะอาย “อายหรอ ทั้งที่เธอเป็นคนต้องการเองน่ะ” “หนูอาย...หนูเมาและควบคุมตัวเองไม่ได้ ก็มันร้อนนิ” ซันหยุดคิดทบทวนและ สงสัยคำว่า “ร้อน” แต่ตอนนี้คงไม่ทันแล้วเพราะเอ็นร้อนของเขามันกำลังจะระเบิดแล้วหากไม่ทำต่อ จนกระทั่งเขาก้มหน้าต่ำลงไปที่เนินขาวอวบของสาวสวยที่นอนหงายอยู่ตรงหน้า เขาถึงกับกลืนน้ำลายลงคอแทบไม่ทัน เพราะจุดสวาทของเธอนั้นอวบอิ่มงามช่างหน้ามองและน่ากินไม่ต่างจากรูปร่างหน้าตาของเธอเลย “แผล๊บบบ!” จุ๊บ...จ๊วบ!! เสียงลงลิ้น และเสียงเลียไปที่ทางรักงามๆ ของไอริน “อื๊ออออ!” สัมผัสนั้นทำให้ไอรินถึงกับร้องออกมาเพราะความเสียว เขาใช้นิ้วแหวกกลีบสาวของไอรินแล้วก้มมองและตวัดลิ้นเลียที่ติ่งอีกครั้ง “อ๊ะ อ๊า พี่ซัน” เมื่อลิ้นของเขาตวัดไปตวัดมาที่ติ่งนั้น ทำให้สาวสวยถึงกับเอามือมาขยำเส้นผมที่หัวของฝ่ายชายและดึงอย่างรุนแรง จังหว่ะนั้นมันทำให้เขายิ่งมีอารมณ์เดือดพล่านรุนแรงขึ้นไปอีกก่อนจะยกหน้าขึ้นแล้วเอานิ้วหนาๆ ไปที่ปากเธอและสั่งให้เธอเลียมันก่อนจะเอาไปแหย่ที่รูรักของเธออีกครั้ง “อืมมมม...จ๊วบ!!” ไอรินทำตามอย่างว่าง่าย แต่ก่อนที่ซันจะทำอะไรที่มากขึ้นเขากลับติดใจที่กลีบสวาทของสาวสวยและอดไม่ได้ที่จะลิ้มชิมรสหวานๆ อีกครั้ง เขาทั้งเลีย ดูดดึงเนื้ออ่อนนุ่มสีแดงจางๆ ที่กลีบงามและติ่งสวาทอย่างหื่นกระหาย “อ๊า...นี่มันอะไรเนี่ย อ๊าส์” ไอรินร้องครางออกมา “เธอเสียวไหม..ชอบที่ฉันทำใช่ไหม” “สะ เสียวว ค่ะ อ๊า” เขามองทางรักของไอรินอีกครั้ง แต่รอบนี้กลับทำให้เขาตกใจ เพราะกลีบงามๆ ของเธอมันดันปิดสนิทราวกับว่าไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน “นี่เธอ!!” ซันตวาดสาวร่างบางที่นอนตรงหน้าแล้วดึงร่างเธอขึ้นมา “ค่ะ?” “เธอไม่เคยนอนกับใครใช่มั้ย?” “ค่ะ นี่เป็นครั้งแรกของหนู” “แล้วทำไมเธอถึงยอมง่ายๆ กับคนแปลกหน้า...ยัยบ้าเอ้ย!” “หนูควบคุมตัวเองไม่ได้...คงเป็นเพราะเหล้าที่ดื่ม พี่ทำต่อเถอะนะคะ” แล้วทันใดนั้นร่างบางของเธอ ก็จับฝ่ามือเขามาสัมผัสที่จุดสวาทของเธอ ให้ร่างเล็กคร่อมทับบนร่างสูงใหญ่ของเขา แล้วปล่อยให้เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสไปที่โพรงรักนั้น แล้วค่อยดันนิ้วเข้าไปหนึ่งนิ้ว ถึงแม้มันจะเข้ายากก็ตาม “อ๊ะ!...หนู หนูเจ็บ อ๊ะ” สวบ!!! เสียงนิ้วของซันที่ดันเข้าไปจนสุดแล้วเขาค่อยๆ ขยับเข้าออก จนทำให้มีน้ำหวานค่อยไหลออกมาหล่อลื่น จากนั้นซันดันตัวเธอลงนอนอ้าขาออกเพื่อที่เขาจะแทรกลำตัวเข้ากลางหว่างขาของเธอ ซันชักเรียวนิ้วเข้าออกเป็นจังหว่ะช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มเป็นสองนิ้ว สามนิ้ว เพื่อขยายช่องทางให้เขาเอาลูกชายขนาด69 ของเขาเข้าได้ง่ายๆ พี่...อ๊ะ อ๊า หนูเจ็บ” แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ!!! เสียงน้ำหวานกับเรียวนิ้วกระทบกัน “อ๊า อ๊า พี่ซันหนูเสียว” น้ำหวานของไอรินก็ไหลออกมาตามฝ่ามือของซัน แล้วเธอก็เหลือบมาเห็นบางสิ่ง “ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้ เท่าแขนเลย ใหญ่กว่าแขนหนูอีก” ซันถึงกับขำออกมาเบาๆ “อย่าบอกนะว่าเธอจะเปลี่ยนใจ...กลัวเป็นด้วยหรอ อย่างเธอ” “ก็ของพี่มันน่ากลัว” ซันแทรกกายเข้าหว่างขาเธออีกครั้ง แล้วจับลูกชายขนาด69 ของเขาจ่อไปที่ร่องสวาทของไอริน แล้วเอาหัวเห็ดถูวนที่ปากทางเข้าเพื่อให้เธอเตรียมตัว “อื้มมมม” เขาเริ่มดันลูกชายท่อนยักษ์เข้าไป และสัมผัสถึงความแน่น และต้องออกแรงกระแทกเข้าไปเพื่อให้เยื่อพรมจรรย์ขาดออกจากกัน สวบบบบ!!! “กรี๊ดดด โอ้ยยย!!!..ฮึก ฮือ หนูเจ็บ พอแล้ว” ไอรินร้องออกมาสุดเสียง ซันค่อยๆ ขยับดันสะโพกเข้าออกช้าๆ “อ้าส์ แน่นฉิบ” เธอพยามใช้แรงอันน้อยนิดดันร่างหนาของซันออกแต่ไม่เป็นผล “พี่ซันพอแล้ว เจ็บ” “พี่จะทำเบาๆ เดี๋ยวก็หายเจ็บ” พั่บพั่บพั่บ!! เสียงจังหว่ะรักที่ซันตอกเข้าออกใส่ร่างบาง ทำให้น้ำตาของเธอไหลรินออกมาจากหางตา และเป็นช่วงที่ทำให้ซันต้องหยุด เพราะเขาสงสารเธอ เธอซุกหน้าเข้ากับแผงออกกว้างของซันแล้วกอดไปที่ร่างของเขาและร้องไห้ออกมาไม่หยุด “ฮึก...ฮือๆ เจ็บ” “เด็กน้อย...พี่ขอโทษ” ด้วยความรู้สึกสงสารและเอ็นดูที่ซันไม่เคยมีกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขากอดปลอบเธอกลับอย่างอ่อนโยน และจุดสวาทของทั้งสองคนก็ยังคงสอดใส่กันไว้ ซันโน้มลงไปจูบเธอเพื่อปลอบโยน จูบอย่างดูดดื่มและร้อนแรงหวังให้เธอหยุดร้องไห้และหายเจ็บ “อือ อืมมมดีแล้ว หนูไม่เจ็บแล้ว” เธอผละปากออกเพื่อบอกเขา “งั้นพี่ทำต่อนะ” “อือ” ซันเริ่มขยับสะโพกแล้วก็ตอกแรงขึ้นเรื่อยๆ จน ขาทั้งสองข้างเธอชี้ขึ้นฟ้า ตับตับตับ!!! “อ๊ะ อ๊ะ อ๊า” “อ่าส์ เสียวฉิบหาย เธอสวยจริงๆ อ่าส์” เขาครางและพูดออกมานิ่งๆ และความรู้สึกตอนนี้ที่ถูกร่องสวาทของไอรินดูดกินตอดรัดยิ่งทำให้เขาอยากตอกเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ “อ๊ะๆๆ พี่ซัน หนูเสียว ไม่ไหวแล้ว” “อ๊ะ!” ซันคว้าร่างเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวเขา แล้วจับเธอขย่มดุ้นร้อนของเขาจนสุดแรงเกิดทันที “อือ เสียว อ๊าส์ หนูเสียว จุก พี่ซัน อ๊ะๆ” เสียงขย่ม เสียงคราง ดังออกมาจนแยกไม่ออก “แม่งเอ้ย อื้อออ” ซันถึงกับสบถออกมา “อ๊ะ อ๊า ไม่ไหวแล้ว หนูจะระเบิดแล้ว มันคืออะไร อ๊า” ซันจับสะโพกขาวเนียนของเธอแน่นก่อนจะดันตัวให้นอนลง แล้วกระหน่ำแทงเข้าไปอย่างรุนแรง “อื้อ พี่ซัน หนู นะ หนู อร๊ายยยเสียว อ๊า...อ๊าาาาา” แล้วซันก็ตอกอัดถาโถมใส่เธออย่างสุดชีวิตก่อนจะ กึก!! “อ้าสสส์” ปลดปล่อยน้ำรักออกมาทั้งสองคน ท่ามกลางแสงสลัวของห้อง ชุดเครื่องนอนกลายเป็นฉากเงียบสงัดของค่ำคืนที่ไม่มีเสียงดนตรี ไม่มีคำพูด มีแค่เสียงลมหายใจที่สอดประสานกัน ...และร่างกายที่เรียนรู้กันอย่างเงียบงัน สำหรับไอริน ทุกอย่างช่างเจ็บและเปราะบางแต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่เธอไม่เคยรู้จัก หยาดน้ำตาซึมขึ้นที่หางตาเธอโดยไม่รู้ตัวแต่ซันเห็น...และแนบริมฝีปากลงบนเปลือกตานั้น ไม่ใช่เพื่อปลอบใจแต่เพื่อจดจำว่าเขาคือผู้ชายคนแรก...ที่ได้แตะต้องหัวใจเธอ ร่างของเขาชะงักทุกครั้งที่เธอเจ็บและไม่มีครั้งไหน...ที่เขาขยับ โดยไม่มองหน้าเธอก่อน “เจ็บเหรอ?” เขากระซิบ ไอรินพยักหน้าเบาๆ ใต้เปลือกตาที่ปิดแน่น ซันก้มลงจูบริมฝีปากเธออย่างอ่อนโยน นิ้วมือของเขาสอดประสานมือเธอไว้ “เดี๋ยวก็หาย” ค่ำคืนค่อยๆ ยืดยาวออกไป จนแสงไฟนอกหน้าต่างเริ่มริบหรี่ และในค่ำคืนนั้น...พวกเขาไม่ได้แค่แบ่งปันร่างกาย แต่หัวใจของทั้งสอง ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ........... เช้าแรกหลังพายุอารมณ์เมื่อคืน สาดลอดผ้าม่านเข้าสู่ห้องเพนต์เฮาส์สุดหรู ไอรินค่อยๆ ลืมตา ดวงตาเบลอเล็กน้อย ก่อนจะเบิกตากว้างทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเอง... ยังอยู่ในเตียงเดิม ผ้าห่มผืนเดียวกัน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อนๆ ยังติดผิว ผมของเธอยุ่งนิดๆ และ...เมื่อขยับตัว เจ็บจี๊ดจนต้องกัดฟันแน่น "ชิบหาย" เธอกระซิบกับตัวเองอย่างสติแตก มือรีบคว้าผ้าห่มพันตัว ลุกจากเตียงช้าๆ และก้าวลงพื้นอย่างพยายามให้เงียบที่สุด แต่แม้จะพยายามแค่ไหน ร่างกายของเธอก็ฟ้องอย่างโหดร้ายเจ็บไปทั้งตัว โดยเฉพาะตรงนั้น “โอ๊ย” เธอครางในลำคอ ขณะพาตัวเองไปถึงห้องน้ำ ค่อยๆ เปิดฝักบัวเพื่ออาบน้ำล้างตัว เตรียมสวมเสื้อผ้าที่เขาวางไว้ให้ไว้ข้างเตียง— เสื้อยืดเขาตัวหนึ่ง กับกางเกงวอร์มตัวโคร่ง เธอแต่งตัวเสร็จ รวบผมลวกๆ พยายามไม่ส่องกระจก แล้วเดินกะเผลกๆ มาถึงโถงกลางห้องเพื่อหาทางกลับบ้านเร็วที่สุด แต่ทันทีที่เดินพ้นประตูห้องนอนมา เธอก็ชะงัก เสียงกระทะ...กลิ่นไข่... และผู้ชายในชุดเสื้อยืดลำลอง กางเกงขาสั้น ยืนทอดไข่ดาวอยู่หน้าเตาในครัวเปิดโล่ง ซัน... เขาหันมามองเธอทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้า ดวงตาคู่นั้นนิ่ง และคมเหมือนเดิม แต่แววตาแฝงความอ่อนโยนแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน “ตื่นแล้วเหรอ?” ไอรินสะดุ้งน้อยๆ พยายามยืดหลังให้ตรงและเดินให้ดู “ปกติ” ที่สุด แต่ทุกก้าวคือความทรมาน “ฉันจะกลับแล้วค่ะ ขอโทษสำหรับทุกอย่างเรื่องเมื่อคืน...” เธอพูดจบก็พยายามเดินผ่านเขาไปให้เร็วที่สุด แต่เสียงทุ้มต่ำของเขาก็ดังขึ้นข้างหลัง “เดินแบบนั้นจะไปถึงตรงไหน?” ไอรินหยุดชะงัก เลือกที่จะไม่หันกลับมา “ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แค่...เมื่อย” “เมื่อย?” ซันพูดเสียงเรียบ เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ พลางเท้าแขนกับพนักโซฟา มองลงมา “หรือว่าเจ็บ?” เธอกัดฟัน ไม่ตอบ และพยายามเบี่ยงตัวหลบ แต่เขาขยับตามอย่างใจเย็น “อยู่ก่อน ยังไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” “ไม่ได้ค่ะ ฉันต้องรีบไปสมัครงานใหม่ วันนี้มีบริษัทเปิดหลายที่” “บริษัทไม่หนีไปไหนหรอก แต่เธอจะเป็นไข้ ถ้ายังฝืนเดินไปแบบนั้น” “มันเรื่องของฉัน” เธอกัดปากแน่น พยายามสะบัดตัวหนี “ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ” “เธอไม่ไหวหรอก เห็นเลือดที่เตียงมั้ยอย่าฝืน” ซันพูดขึ้นขัดทันที น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง แต่เฉือนลึก “ฉันก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำพอที่จะปล่อยให้ผู้หญิงที่ฉันเพิ่งนอนด้วยล้มตึงข้างถนน” คำพูดนั้นทำให้ทุกอย่างในตัวเธอชะงัก ไอรินเม้มปากแน่น ดวงตาเริ่มร้อนผ่าว “คุณไม่ต้องรับผิดชอบอะไรหรอกค่ะ ฉันไม่ได้ขอ” “ไม่ได้รับผิดชอบ” ซันพูดช้าๆ “แต่ฉัน...ห่วง” สายตาเขาสบตาเธออย่างตรงไปตรงมา ไม่ใช่แค่ความใคร่เมื่อคืน แต่เป็นความผูกพันบางอย่างที่เขาเอง...ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนหนึ่งเพียงคืนเดียว
บทล่าสุด
Sun&Ireneซันไอริน บทที่20 ให้20ล้านเลยnc
บทที่20 ให้20ล้านเลยNCหลังจากจบการประชุมวันนั้นไอรินเดินออกมาจากห้องประชุมพร้อมซัน ทุกคนในทีมมองมาด้วยรอยยิ้มโล่งใจ สุดท้ายความเข้าใจผิดระหว่างสองคนนี้ก็คลี่คลายลงได้ซักทีซันก้มลงกระซิบที่ข้างหูไอรินเสียงเบา“ขึ้นรถเลยครับคุณแม่ของลูก… พ่อจะเลี้ยงดูให้เหมือนเป็นทองคำแท่งพันล้าน”ไอรินเลิกคิ้วหัวเราะหึๆ เบาๆ“พันล้านเลยเหรอ...เว่อร์นะเธอ”“ถ้าเมียจะน่ารักขนาดนี้… โอนให้เลยก็ได้นะ”ไอรินยังไม่ทันตอบอะไร โทรศัพท์ของเธอก็เด้งแจ้งเตือนจากแอปธนาคารติ๊ง! เงินเข้าบัญชี 10,000,000 บาทเธอเบิกตากว้าง หันขวับไปมองซันที่กำลังนั่งทำหน้ายิ้มร้าย ๆ อยู่ข้าง ๆ“สิบล้านแรก สำหรับลูกเรา”“ส่วนอันนี้…”ติ๊ง! เงินเข้าบัญชีอีก 10,000,000 บาท“สิบล้านที่เมียพี่ให้อภัย อย่าหนีอีกนะเว้ย ไม่งั้นจะตามถึงดวงจันทร์”ไอรินทั้งอึ้งทั้งขำ จนต้องตบอกเขาเบาๆ“บ้าเอ๊ย! โอนมาแบบนี้จะให้เอาไปทำไร!?”“จะได้ไม่มีข้ออ้างหนีผัวอีกไง... อยู่ด้วยกันยันลงโลงเลยน่ะเมียจ๋า”พอขึ้นรถได้ ซันก็พาไอรินไปที่ร้านอาหารหรูริมแม่น้ำ ซึ่งเขาจองโต๊ะไว้ล่วงหน้า(ทั้งที่เพิ่งคืนดีกันเมื่อกี้นั่นแหละ)พอไปถึง ก็จัดเมนูที่เธอชอบที่สุด ทั้ง
Sun&Ireneซันไอริน บทที่19 อยู่คนเดียว
บทที่19 อยู่คนเดียวณ มุมร้านกาแฟในห้างเซ็นทรัล – ช่วงสายวันจันทร์“ไอริน?” เสียงเรียกของพลอยดังขึ้นทันทีที่เห็นใบหน้าคุ้นเคยในชุดสุภาพของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่เดินออกมาจากร้านรับสมัครงานไอรินชะงัก หันไปมอง ตาเบิกโพลง “พี่พลอย? พี่พลับ?”ลูกพลับยกมือทักพลางรีบเดินเข้าไปกอด “หายไปไหนมา ทำไมไม่กลับบ้าน ทุกคนเป็นห่วงมากรู้มั้ย?”“พี่ซันตามหาทั้งคืนเลยนะ” พลอยพูดพลางจ้องเธอเขม็งแต่ก็เต็มไปด้วยความห่วงใย “นี่หน้ายังซีดอยู่เลย กินข้าวหรือยัง?”ไอรินยิ้มจาง ๆ ก่อนตอบเบา ๆ “กินแล้วค่ะ...เหนื่อยนิดหน่อย”ทั้งสามพากันนั่งลงในร้านกาแฟมุมสงบ ลูกพลับเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา“เรารู้ว่าพี่ซันผิด ไม่เคลียร์ตั้งแต่แรก แต่พี่ซันรักไอรินนะ เชื่อพี่เถอะ”“หนูก็เคยเชื่อคะ...” ไอรินยิ้มเศร้า น้ำเสียงปนแข็งเล็กน้อย “แต่ภาพที่เห็น มันเจ็บจนไม่อยากกลับไปซ้ำอีก”พลับเหลือบไปเห็นถุงยาโรงบาลและใบฝากครรภ์วางอยู่ข้างกระเป๋าไอริน เธอเลิกคิ้ว แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา แค่เก็บถุงนั้นไว้ในใจไอรินสังเกตสายตาของพลับเหมือนจะถามอะไร แต่เธอกลับนิ่ง เลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องแทน“หนูขอตัวก่อนนะคะ มีธุระต่อ ต้องรีบไป...” ไอรินพูดเสียงเบา
Sun&Ireneซันไอริน บทที่18 ไม่คุยไม่มองไม่สนใจ
บทที่18 ไม่คุย ไม่มอง ไม่สนใจหลังจากกลับมาถึงเพนต์เฮ้าส์ ไอรินไม่พูดอะไรกับซันอีกแม้แต่คำเดียวเธอเดินเข้าไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้ว…ล็อกประตูห้องนอนอีกต่างหาก ทิ้งให้ซันนั่งเงียบ ๆ อยู่โซฟาคนเดียวเสียงล็อกประตูดัง แกร๊ก!เหมือนเสียงกรีดลงกลางหัวใจซัน“ไอริน…เปิดประตูเถอะ พี่ขอโทษ…”ไม่มีเสียงตอบกลับจนเช้าไอรินตื่นก่อน ฟ้าเพิ่งสาง เธอแต่งตัวเงียบ ๆ จนเรียบร้อยเดินผ่านหน้าซันที่หลับอยู่บนโซฟา…แบบ ไม่แม้แต่จะมองซันสะดุ้งตื่นตอนประตูเปิด“ไอริน… จะไปไหน เดี๋ยวพี่ไปส่ง…”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเรียกแท็กซี่เอง”เธอพูดสั้น ๆ เย็นชา แล้วเดินออกจากห้องทันทีซันได้แต่มองตามหลังเธอไป…แบบหมดคำพูดหัวใจเขารู้สึกเหมือนกำลังโดนลงโทษด้วย “ความเงียบ” ที่ทรมานกว่าการถูกตบวันนี้ไอรินยังคงมาทำงานตรงเวลา แต่งตัวเรียบร้อยสมบทบาทแต่สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปคือ — เธอ ไม่พูดกับซันเลยแม้จะต้องเข้าไปในห้องทำงานเดียวกันแม้จะต้องทำงานตรงข้ามกัน ไอรินก็ไม่พูดแม้แต่คำว่า “ค่ะ” หรือ “พี่ซัน”แม้แต่ตอนพักกลางวัน ไอรินก็ลงไปกินข้าวคนเดียวปล่อยให้ซันนั่งมองข้าวในกล่องอย่างหมดอารมณ์อยู่คนเดียวทุกครั้งที่ซันพยายามจ
Sun&Ireneซันไอริน บทที่17 จ้องมอง
บทที่17 จ้องมองหลายเดือนผ่านไป—ชีวิตของไอรินดูจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุขแบบที่เธอไม่เคยมีมาก่อน…เช้าแต่ละวันเธอลุกขึ้นมาแต่งตัวไปทำงานพร้อมกับซัน ได้ทำงานที่ชอบ ได้อยู่ใกล้คนที่รัก และมีครอบครัวของซันที่ให้ความอบอุ่นเหมือนครอบครัวจริง ๆ ไม่ว่าจะพี่เมฆ พี่ภูผา พลับ พลอย หรือหลานฝาแฝดที่มักจะมากอด มาอ้อนเธอทุกครั้งที่เจอทุกคนรักไอริน…แต่ในเงามืด ไม่ใช่ทุกคนที่ยินดีกับความสุขของเธอที่ตึกเก่าร้างในเขตชานเมือง รถเก๋งสีดำเก่า ๆ คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดสนิท ชายหนุ่มรูปร่างสันทัด หน้าตาธรรมดา แต่ดวงตาเจ้าเล่ห์และเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายเปิดประตูลงมา เขาคือ "ยศ" ลูกน้องคนสนิทของวิชัยเขาเดินเข้าไปในห้องที่มีกลิ่นอับ ภายในห้องมีเพียงเก้าอี้ตัวหนึ่ง กับชายผู้หนึ่งนั่งสูบบุหรี่อย่างใจเย็น“เป็นไง มึงตามดูมันมานานแล้ว มีอะไรคืบหน้า”เสียงห้าวกระด้างของวิชัยถามโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองยศพยักหน้า ก่อนส่งแฟ้มเอกสารบางอย่างให้ไป พร้อมพูดเสียงต่ำอย่างเคารพ“ไอ้ซัน—มันจะออกจากเพนเฮ้าพร้อมกับไอริน ไปถึงตึกเมฆาประมาณแปดโมงกว่า ๆ ทุกวันครับ ทำงานที่นั่น เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของมัน...วันไหนเจ้านั่นยุ่งมาก ๆ
Sun&Ireneซันไอริน บทที่16 เริ่มงานวันแรก
บทที่16 เริ่มงานวันแรกด้านไอ้วิชัยหลังจากถูกซันและวิทย์กระทืบจนยับและโยนร่างที่มีแต่บาดแผลทิ้งไว้หน้าสถานีตำรวจในตอนนั้น ชื่อของ “วิชัย” ก็ค่อย ๆ เลือนหายไปจากแวดวงที่เขาเคยแวะเวียนและกร่างไว้มากมาย ใคร ๆ ก็คิดว่าเขาคงรามือแล้ว... แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าในหัวของมัน ยังเต็มไปด้วยไฟแค้นที่รอวันลุกโชนอีกครั้ง“มึงคิดว่ากระทืบกูครั้งเดียว แล้วเรื่องจะจบง่าย ๆ เหรอ ไอ้ซัน... ไอ้สันดานมาเฟีย”“อีเด็กห้าวนั่น... กูจะเอาคืนให้ได้ กูไม่ลืมหรอก ว่ากูเคยโดนเอาขวดฟาดหัวไว้ยังไง”มันเก็บงำความอาฆาตไว้เงียบ ๆ ไม่ปรากฏตัว ไม่เคลื่อนไหวอะไรให้สะดุดตาแต่ในเงามืด “ยศ” มือขวาคนสนิทที่มันไว้ใจที่สุด ถูกสั่งให้คอย ตามดูไอรินอย่างลับ ๆ ตลอดสองปีที่ผ่านมา“ไปดูมันให้แน่ ๆ ว่าตอนนี้มันอยู่กับใคร อยู่ที่ไหน ไปไหนมาไหนยังไง กูจะเอาทุกอย่างมาวางแผนชำระหนี้เลือดเอง”ยศทำตามคำสั่งอย่างเงียบเชียบ ด้วยความที่มันชำนาญในการติดตาม ทำให้ไม่มีใครรู้เลยว่า “ไอริน” ถูกจับตามองมานานแล้วตอนออกจากคอนโด กระทั่ง…ช่วงที่เธออยู่กับซันในเพนเฮ้าหรู มันก็ยังมีคอยจับจ้องคอยรายงานทุกอย่างกลับไปให้วิชัยเสมอ“ตอนนี้อยู่กับไอ้ซันจริง ๆ
Sun&Ireneซันไอริน บทที่15 ไม่ให้นอนnc
บทที่15 ไม่ให้นอนNCซันลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง หันมามองไอรินที่นอนแผ่หราอยู่ข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปากประจำตัว“จะนอนแล้วเหรอ? อย่าเพิ่งนอน”“หายยัง?”“ไม่หาย” เธอตอบเสียงเรียบ ซันโน้มตัวลงมาใกล้ แล้วใช้นิ้วเขี่ยเบา ๆ ที่เอวเธอ “แต่พี่จะรักษาให้เอง...ด้วยการ จี้เอว”“อ้ะ! พี่ซัน!! ไม่เอาาา ฮ่าๆๆๆ” ไอรินสะดุ้งสุดตัวทันทีเมื่อมือใหญ่ของเขาจี้เอวข้างหนึ่ง ก่อนจะไถลนิ้วลูบเบา ๆ ขึ้นมาตามลำตัว“หนูมันขี้งอน ต้องให้พี่ปูไต่ไล่ระดับความดื้อ... เริ่มจากเท้า...ขึ้นมาน่อง...ต้นขา...”“พอเลย! เดี๋ยวโดนตบ!” ไอรินยกหมอนมาตีเขาเบา ๆ แต่ซันก็หลบได้ทัน แล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์“ปูไต่ขึ้นมาแล้วนะครับ... ต่อไปก็สะโพก... เอว... ท้องน้อย...”“กรี๊ดดดด!! พอแล้วพี่ซัน! หนูยอมแล้ว ฮ่าๆๆๆ” เธอทั้งหัวเราะทั้งดิ้น แต่ก็ไม่หลุดจากอ้อมแขนเขาสักทีแล้วเขาก็โน้มหน้าไปหอมแก้มซ้าย “หอมตรงนี้...”แล้วก็แก้มขวา “หอมตรงนี้อีก...”ตามด้วยจุ๊บเบา ๆ ที่ปลายจมูก “ตรงนี้น่ารักที่สุดเลย”แล้วก็ไล่จุ๊บไปที่หน้าผาก “ตรงนี้...ของคนพิเศษของพี่เท่านั้น”จุ๊บที่คางเบา ๆ แล้วหัวเราะ “ตรงนี้...ก็เอาไว้จุ๊บอ้อนเมีย เวลาทำหน้าเหมือนจะกัดพี่อ
บางทีคุณอาจจะชอบ
Bad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์31.2K viewsอุปถัมภ์รักเมียเด็ก
Yuna Ray5.9K viewsคู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด5.9K viewsป้าน่ะเมียผมนะ
ศานิชล6.2K viewsรักแลกร้ายเลว
แสงเทียน837 viewsเจ้าพ่อมาเฟีย ( SET มาเฟีย )
Naya Solene2.7K viewsดอกไม้ของจอมมาร
ต้นอ้อ524 viewsBAD GUY พายุร้ายพายุรัก
EWATIME1.7K views
