LOGINNapasinok si Tanya saka ikinurap kurap ang mga mata upang pigilan ang pag tulo ng mga luha. Pilit siyang ngumiti at hinawakan ang palad ng anak. "Sorry, alam kong malaki ang pagkukulang ko sa iyo. Alam ko na hindi na maibalik ang nakaraan at mabura ang sakit na itinanim ko sa puso mo. Pero sana ay hayaan mo akong bumawi kahit sa mga apo ko na lang?" Umaasam niyang tanong dito.Huminga nang malalim su Camela at sinalubong ang nangungusap na mga titig ng ina. "Give me time. Tungkol naman sa mga bata ay hindu ko siya ipinagdadamot sa iyo. Ang importante sa akin ngayon ay ang paggaling ng anak ko."Napangiti si Tanya dahil sa tuwa at maari na siyang lumapit sa mga bata. "Thank you, anak!""Pero sa ngayon ay umuwi na kayo at mag pahinga dahil hindi ko kayang alagaan kayo ng sabay ni Lindon."Lalong napangiti si Tanya at para sa kaniya ay pagmamahal ang dahilan kaya siya tinataboy ng anak at ang sinasabing hindi siya kayang alagaan ay nakakataba ng puso."Babalik ako kapag gising na siya."
Sobrang saya ni Tanya nang makita ang isa sa apo ba nayakap ito. Halatang nangingilag ito sa kaniya at naintindihan niya iyon."Ralph, bless to Lola Tanya." Nakangiting utos ni Edlyn sa pamangkin."Mother ka po ng mama ko?" tanong ni Ralph sa ginang habang mataman na nakatitig dito na parang matanda."Yes, baby, how are you? Pasensya na kung ngayon lang ako nagpakilala sa inyo." Naluluha na kausap ni Tanya sa apo."Bakit po hindi kayo kasama ni mama sa bahay?" Inosinteng tanong ni Ralph sa ginang.Natigilan si Tanya at hindi alam ang isagot sa apo. Tumingin siya sa anak at nagpa saklolo dito."Ralph, may mga bagay na hindi mo pa maintindihan."Ok, pupunta po tayo ngayon sa hospital? Miss ko na po kapatid ko at si mama." Tumingala si Ralph upang masalubong ang tingin ng tiyahin."Yes, pupunta tayo doon after kumain ng breakfast at gusto rin siya hisitahin ng lola mo."Masayang nagpatuloy na sa pagkain si Ralph at excited na pumunta sa hospital.Kumain na rin si Edlyn at manaka nakang
"Matulog ka na at ako muna ang magbabantay kay Lindon," ani Camela sa binata. Nag request siya ng isang bed at pinag bigyan naman sila upang may tulugan pero pang isahang tao lamang ang laki niyon."No, mas kailangan mo ng tulog." Binuhat na ni Rashed ang dalaga at pinahiga sa kama. "No, kailangan kong bantayan si—""Narito ako na mag babantay sa kaniya kaya huwag mo nang alalahanin at matulog ka na." Matigas na turan ni Rashed."Pero baka magising si Lindon at hanapin ako." Pangatwira niya sa binata."Sleep at huwag matigas ang ulo. Gisingin kita kapag kapag nagising si Lindon." He said in stern voice. Napabuntong hininga si Camela at walang magawa kundi sundin ang binata. Ang totoo ay kanina pa siya inaantok kahit maaga pa naman ngunit nilalabanan niya iyon. Naipikit niya ang mga mata nang yumuko ang binata at hinalikan siya sa noo then sa mga mata. Napangiti si Rashed nang makitang naka tulog na ang dalaga maka lipas lang ng ilang minuto. Inayos niya ang kumot nito at muling gin
Sumang ayon din si Camela sa sinabi ng doctor. Kailangan din kasing isagawa sa lalong madaling panahon ang bone marrow transplant dahil ayon sa doctor ay para na rin sa sa kalusugan ng donor. Hindi umano alam kung hanggang kailan malakas ang donor dahil traidor ang sakit nito na maaring ma cardiac arrest na lang bigla.Nakaramdam ng lungkot si Camela para sa maging donor ng anak. Kung sino man ito ay ipag dasal niyang hahaba rin ang buhay katulad ng anak niya. Matapos silang kausapin ng doctor ay bumalik na sila sa room ng anak at ibinalita kay Nanay Jinky ang magandang balita."Thank you, Lord, sa pagdinig sa aming dasal!" Napaluha su Jinky dahil sa tuwa. "Nay, maari niyo bang ikuha ng gamit si Lindon at ako? Hindi na kasi pauuwin si Lindon at kailangan ang twenty four hours na monitoring sa kaniyang kalusugan." Pakiusap ni Camela sa ginang."Nasa labas po ang driver ko upang hindi kayo mahirapan sa beyahe." Nagpasalamat din si Rashed sa ginang. "Paano si Ralph?" Naisip na itanong
"Ang hindi magandang balita na lang po ang una ninyong sabihin." Pahayag ni Rashed sa doctor saka hinapit sa baywang ang dalaga upang bigyan support nila ang isa't isa. Kinakanahan si Camela habang hinihintay ang sasabihin ng doctor. Halos pigil hininga siya nang buksan nito ang isang envelope at tumingin sa kanila ibinalik ang tingin sa hawak saka inilabas ang isang papel. "Ito ay result ng laboratory mo Mr. Rashed at it negative." Wala nang paligoy ligoy na ani ng doctor.Parehong bumagsak ang mga balikat nila Rashed at Camela dahil failed ang huling malaking chance na maka match ni Lindon."But there's a good news." Pahayag muli mg doctor at ngumiti.Muling nabuhayan ng loob ang dalawa at halos sabay na nagsalita. "What is it doc?""Gagaling na po ba ang anak namin?" naiinip na tanong pa ulit ni Camela sa doctor.Ngumiti ang doctor sa dalawa at naintindihan niya ang nararamdaman ng mga ito. "May nag match kay Lindon na gustong maging bone marrow donor."Mukhang shock na at natul
"Daddy, I want juice." Turo ni Ralph sa maliit na glass jar kung saan may fresh juice na laman.Mabilis na iwinaksi ni Rashed ang laman ng isipan at tumingin sa anak. Inasikaso niya ang mga ito hanggang sa matapos sa pagkain. Maging sa paliligo at bihis ay siya na rin at katulong si Nanay Jinkt sa pag prepare ng isusuot ng mga ito. Si Camela kasi ay mukhang inaantok na naman matapos kumain. Pagtingin niya rito ay naka tulog na sa sala."Huwag mo munang gisingin at huwag din punain." Pabulong na ani Jinky sa binata Nakangiting tumango si Rashes at dapat lang talaga magpahinga sa ganitong gawain ang dalaga at mag relax lang. Kaya mula ngayon ay kailangan niyang matutunan lahat ng needs ng mga anak at mga dapat gawin. Alam niyang ayaw ng dalaga na may ibang mag alaga sa kambal kaya kailangan niyang maging hands on sa pag alaga sa mga anak at sa darating pang anak. Ayaw niyang mahirapan ang dalaga at mapabayaan nito ang sarili.Naalimpungatan si Camela nang marinig ang tawa ng kambal mu
Parang uhaw na sinibasib ng halik ni Rashed ang babaeng kayakap. Mahigpit niyang hinawakan ito sa buhok sa takot na bigla itong maglaho. Ilang taon na ang nakalipas at kahit sa panaginip lang ay kilala pa rin niya ang tamis ng labi ni Camela. Mariing naipikit ni Camela ang mga mata nang maglikot n
"Camela, I'm sorry, please bumalik ka na sa akin!"Gusto niyang makita ang hitsura ng lalaki at bakit humihingi ng tawad sa kaniya. Nagpalit siya ng maluwag na t-shirt at maong short ma lagpas tuhod ang haba. Kung anong sapatos lang ang unang nakita ay iyon na ang isinuot. Tulog na rin naman si Nan
Halos mamutla na si Robert dahil sa takot at nakataas ang dalawang kamay na nagpaliwanag. "Maniwala po kayo, sir, hindi ko ginusto ang ginawa ko noon. May sakit ang anak ko at kailangang operahan kaya napilitan akong sundin ang utos ng iyong ina. Nagpakalayo ako kasama ang anak ko sa takot na mahan
"Kumusta po?" Lumapit si Edlyn sa ginang upang humalik sana ngunit umiwas ito. Upang hindi mapahiya ay ngumiti siya at agad na umupo sa bakanting upuan. "Totoo bang tinutulungan mo si Camela na magkabalikan sila ni Rashed?" nang uusig niyang tanong kay Edlyn."Gusto ko lamang itama ang lahat." Sim







