Kabanata 5

Kinabukasan, pagpasok ni Pia sa kumpanya, tila may nagbago sa ihip ng hangin. Wala na ang mga pagbati ng mga empleyado; sa halip, mga bulungan at mapanuyang tingin ang sumalubong sa kanya. Pagdating niya sa kanyang opisina, tumambad sa kanya si Luz, ang sekretarya ni Rafael na matagal nang may lihim na pagnanasa sa asawa niya na abalang nagliligpit ng gamit.

“Ma’am Pia, ayan na po ang mga kalat niyo. Inilagay ko na sa kahon para hindi na kayo mahirapan,” bungad ni Luz na may matinis na ngiti. “Mula ngayon, Specialist na lang po kayo. At sa policy ni Boss Rafael, ang mga Specialist ay walang sariling kwarto. Mas praktikal daw po ito para sa kumpanya.”

Tiningnan ni Pia ang kahon sa sahig. Ang kanyang mga folders, ang picture frame ng kasal nila ni Rafael (na nakataob at basag ang salamin), at ang maliit na halaman na apat na taon niyang inalagaan, lahat ay nakatambak na parang basura sa gilid.

“Matagal naman po kayong walang silbi rito noon, kaya bakit niyo pa kailangan ng opisina?” dagdag ni Luz, na tila lalong tumapang ang dila. “Mas mabuting ibigay na ito kay Director Wynona. Siya ang may utak at tunay na nagtatrabaho. Buti na lang tinitiis ka pa rin nila pagkatapos ng drama mo sa ospital... imagine, ipinagluto ka na ng soup nina Yana, tapos nag-inarte ka pa.”

Biglang bumukas ang pinto. Lumabas si Wynona na naka-full corporate look, isang Prada suit na kulay emerald green. Isang set pa lang nito ay siguradong nagkakahalaga ng mahigit kalahating milyon.

Napansin ni Wynona ang titig ni Pia at ngumiti nang nanunuya. “Ate Pia, do mo ba nagustuhan ang suit ko? Welcome gift ito ni Kuya Rafael. Sabi niya, deserve ko raw ang pinakamahal dahil ako ang magliligtas sa kumpanya. Umabot ng seven hundred thousand pesos pati ang sapatos. Hindi ka naman siguro magagalit, ‘di ba? Para naman ito sa future ni Yana... sa totoong pamilya.”

“Seven hundred thousand lang?” walang emosyong sagot ni Pia. “Mukhang kuripot pa rin pala si Rafael hanggang ngayon.”

Nabigla sina Wynona at Luz. Akala nila ay iiyak si Pia.

“Ako mismo ang nag-utos kay Rafael na bilhin ang suit na ’yan,” pagsisinungaling ni Pia nang may awtoridad. “Bilang asawa at owner, tungkulin kong bigyan ng disenteng damit ang bagong Director na galing sa probinsya para hindi naman tayo mapahiya sa mga kliyente. Mukha ka kasing kawawa noong dumating ka, Wynona.”

Nangigigil si Wynona pero bago pa siya makasagot, hinarap ni Pia si Luz. “Dahil inilipat mo ang gamit ko nang walang paalam, ayusin mo ang mga ’yan sa bago kong desk. Siguraduhin mong walang kahit isang gasgas, o sisiguraduhin kong sa kalsada ka maghahanap ng trabaho bukas.”

“Ma’am Pia, secretary ako ni Boss Rafael, hindi niyo!” singhal ni Luz.

“Tama si Luz, Ate,” singit ni Wynona. “Specialist ka lang ngayon. Mas mababa pa ang rank mo kay Luz. At saka, ungrateful ka talaga. Pagkatapos ng lahat ng ginawa namin sa ospital—”

“Ano’ng gulo ito?” Isang baritono at seryosong boses ang pumutol sa usapan. Si Rafael.

Agad na kumapit si Wynona sa braso ni Rafael, dinidikit ang dibdib sa braso ng lalaki sa harap ng lahat. Tiningnan ni Rafael si Pia, tila naghihintay na makita itong magselos o magmakaawa. Pero si Pia? Nakatayo lang ito, mukhang reyna sa gitna ng mga basura.

“Boss, si Ma’am Pia po, pinapabalik ang gamit niya sa Director’s office at pinagtitripan ako,” sumbong ni Luz.

“Kuya,” malambing na sabi ni Wynona. “Marami akong gagawin para sa future ni Yana. Kailangan ko si Luz. Huwag naman sanang maging pabigat si Ate Pia rito.”

Nagdalawang-isip si Rafael. Ang tingin niya kay Pia ay puno ng pandidiri. “Luz, tulungan mo si Wynona. Pia, ikaw na ang mag-ayos ng sarili mong kalat. Huwag kang gumagawa ng eksena, nakakahiya sa mga empleyado.”

Hindi nagulat si Pia. Inaasahan na niya ang pambabastos na ito. Ngunit bago pa sila makatalikod, tumunog ang intercom sa mesa ni Luz.

“Boss Rafael! Tumawag ang CEO ng Filinda International. Gusto raw nilang makipag-meeting tungkol sa premium pharmaceutical line ngayong alas-dos ng hapon!”

Nanlaki ang mga mata ni Rafael. Ang Filinda ay isang dambuhalang kumpanya sa Switzerland na apat na taon na niyang nililigawan pero laging nadedma.

“Ang galing, Boss!” tili ni Luz. “Si Director Wynona lang pala ang kailangan para mapansin tayo! Hindi gaya ng iba rito na apat na taon nang dekorasyon lang!”

Ngumiti si Rafael at hinawakan ang kamay ni Wynona. “Wynona, ikaw talaga ang swerte ko!”

“Boss...” putol ng staff sa kabilang linya. “Sinabi po ng Filinda na kay Pia Santillan lang sila makikipag-usap. Specific nilang binanggit na kapag wala si Pia, kanselado ang deal at iba-blacklist ang kumpanya natin sa buong Europe.”

Natahimik ang buong paligid. Ang ngiti ni Wynona ay naglaho; ang mukha ni Rafael ay namutla.

“Pero hindi na Director si Pia!” hirit ni Luz, tila hindi matanggap ang narinig.

Sinamaan siya ng tingin ni Rafael. Napalunok siya at humarap kay Pia. “Pia... ikaw ang hinahanap nila. Pumunta ka roon. Ayusin mo ang pakikipag-usap. Huwag mong ipahiya ang kumpanya.”

“Anong title ko sa meeting?” hamon ni Pia habang nakataas ang kilay.

“Director pa rin, siyempre,” mabilis na sagot ni Rafael.

“Salamat. Luz, ibalik mo ang lahat ng gamit ko sa loob ng opisina. At siguraduhin mong itatapon mo ang lahat ng gamit ni Wynona sa labas ng pintong ito. Ngayon din.” Binalingan niya ang kapatid niyang ahas. “Kahit anong suit pa ang isuot mo, Wynona, amoy probinsya ka pa rin. Maiwan ko na kayo.”

Alas-dos ng hapon, dumating si Pia sa Filinda Experience Center. Pagpasok niya sa meeting room, bumungad sa kanya si Manager Zelovia, pero may isang lalaking nakaupo sa tabi nito.

Naka-de kwatro ang lalaki, may hawak na baso ng scotch, at may awra ng kapangyarihan na tila kayang pabagsakin ang isang gobyerno sa isang pitik lang. Nang mag-angat ito ng tingin, tila tumigil ang mundo ni Pia.

Ang kanyang Ex-fiancé mula sa Switzerland. Ang lalaking iniwan niya apat na taon na ang nakalipas para pakasalan si Rafael.

“Long time no see, Pia,” malamig na bati nito. “Are you finally ready to admit you made a mistake choosing that piece of trash?”

Hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. Sa harap niya ay ang nag-iisang Azriel Blaze Huxley, ang lalaking binabanggit lang sa bulungan ng mga makapangyarihan. CEO ng isang imperyo sa real estate na kayang magpatumba ng buong lungsod sa isang pirma, at ang may pinakamalaking bahagi sa global pharmaceutical industry na kumokontrol sa bilyong dolyar na daloy ng mundo.

Ang lalaking kanyang iniwan dahil sa isang misunderstanding.