MasukMoving on and asking herself why her fiancé didn't show up on their wedding, Callie decided to take another leap in life. After losing her mother and brother in a car accident, her work, her fiancé, working in a coffee shop in Canada's bustling street can be a good start. But just when she's about to begin another chapter of her life, a familiar scent annihilated her focus. Ethan, the boy next door, is starting to get into her nerves. She did everything just to keep him away from her but the more she tried to drift away from him, he's taking twofold steps to close the distance between them. Once a hater, Callie found herself embarking in a love affair with Ethan. Ngunit hanggang saan nga ba ang kakayanin ng kanilang pagmamahalan? Could Callie handle the truth about Ethan?
Lihat lebih banyakCALLIE "Good morning," buo ang ngiti na bati ni Ethan sa akin nang buksan ko ang pinto ng unit ko. Napunta sa bagay na nasa kamay nito ang tingin ko bago ako muling tumingin sa kaniya. "I can cook my own breakfast, Ethan," saad ko. "I know," kaswal na sagot nito at saka pumasok ng unit ko. Pinanuod ko lang siyang ilapag sa mesa ang dala-dala niya. Siya na rin mismo ang nagsalin no'n sa isang plato. Hinila pa nito ang bangko at saka tinapik-tapik iyon habang nakatingin sa akin na animo'y pinapaupo niya ako roon. "Anong trip mo?" pataray kong tanong sa kaniya. "Kung isa na naman 'to sa mga pakulo mo para inisin ako, I'm acknowledging it. Naasar na ako. Okay na? You can stop giving me breakfast every morning, Ethan. Nababalita na tayo rito sa building just so you know." "Who cares about what they're saying?" aniya habang kumakain ng pagkain na dala nito para sa akin. Hindi ko naman napigilan ang pagrolyo ng mata ko dahil sa naging pahayag niya. "If you don't care, well, I do."
CALLIEPaggising ko kinaumagahan ay wala na si Ethan sa unit ko. Ni hindi ko na namalayan ang pag-alis nito kaya marahil ay maaga pa itong umalis ng unit ko. Sinilip ko pa muna ang unit nito ngunit nakasara ang pinto no'n kaya bumalik na lang ako sa unit ko kesa manggulo pa sa kaniya gayong wala naman akong sasabihin. Mag-aasikaso na sana ako sa kusina nang makitang may lutong pagkain na na nakahain sa mesa. I don't remember having some leftovers yesterday kaya paniguradong si Ethan ang naghanda nito. A peace offering dahil hindi siya umalis ng unit ko kagabi? Dahil kailangan ko na ring mag-asikaso para sa trabaho ko ay iyong inihanda niya na lang ang kinain ko bago ako naligo at nag-ayos ng sarili. Sinigurado ko na rin muna na nakasara nang maayos ang mga pinto ng sa unit ko bago ko iyon tuluyang iniwan. Habang naglalakad naman ako ay naisipan kong tawagan si Zoe para sabihin ang nangyari kagabi sa unit namin. "Hello?" she greeted me with her voice still hoarse. I checked the tim
CALLIENaalimpungatan ako nang makarinig ako ng kung anong kaluskos sa loob ng unit ko. Hinayaan ko na muna ang mata ko na mag-adjust sa dilim ng paligid at nang akmang bubuksan ko na ang lamp shade na nakapatong sa bed side table malapit sa akin, somebody caught me from behind. Nakatakip ang kamay nito sa bibig ko kaya hindi ako makagawa ng kung anumang ingay. Magpupumiglas na sana ako sa pagkakahawak nito sa akin nang maamoy ko ang pamilyar na amoy na alam kong si Ethan ang nagmamay-ari. "Be quiet." Nang bumulong ito sa tenga ko, roon ko mas napagtanto na si Ethan nga ito. Anong ginagawa niya sa loob ng unit ko? Tanging ang paghinga naming dalawa ang naririnig kong ingay. He's not making any move kaya nanatili lang din ako sa pwesto ko at inihahanda na lang ang isip ko sa pwede kong gawin kung sakali man na may gawin itong masama sa akin. Natigilan ako sa pag-iisip nang marinig kong parang may kumakalikot sa sliding door ko sa balkonahe. Nang magkaroon ng konting liwanag, doon ko
CALLIEPaggising ko ay wala na si Zoe sa unit namin. Umalis na ito kaninang madaling araw papuntang Hawaii para samahan ang lola niya. Hindi pa rin nito sigurado kung kailan siya makakabalik. Ito rin ang unang beses na magiging mag-isa ako sa unit namin matapos ang isang buong taon. When I was a mess, Zoe won't leave my side dahil natatakot daw ito na wala na siyang balikan pag-uwi niya. Wala akong plano sa buhay ko no'n kaya hindi ko siya masisisi kung gano'n ang naramdaman niya. I did my usual routine dahil kailangan ko pa ring pumasok sa trabaho ko. Dahil wala si Zoe ay si Freya lang ang kapalitan ko sa shift kaya medyo mababago ang routine naming dalawa. "Good morning," pagbati ko sa mga kasamahan ko nang makarating ako sa shop. Medyo maaga ang pagdating ko ngayon dahil nasaktuhan ko pa na nag-aayos pa lang sila ng table sa loob. Ibinaba ko naman muna sa staff room ang mga gamit ko at nagbihis ng uniporme bago dumiretso sa counter para ayusin naman ang mga gamit doon. "How was
CALLIE"It seems like wala talaga siyang balak na patahimikin ka," bulong sa akin ni Zoe habang kumukuha ito ng orders at nasulyap sa kinaroroonan ng isang taong pamilyar na pamilyar na sa aming dalawa. I let out a hiss upon hearing her statement. Napunta sa kinaroroonan ni Ethan ang mga mata ko and
CALLIENapahagalpak ng tawa si Zoe nang ikwento ko sa kaniya ang nangyari kanina. Napasimangot naman ako lalo dahil sa naging reaksyon nito. I grabbed a pillow at saka iyon itinakip sa mukha ko dahil sa sobrang kahihiyan na nararamdaman ko ngayon. I admit, hindi ako nag-ingat, hindi ko pinag-isipan
CALLIE "So he's the guy na sinasabi mo sa akin?" Zoe asked me for the nth time habang ang mga mata nito ay nasa lalaking nakaupo malapit sa bintana sa hindi kalayuan sa counter kung nasaan kami. I told her about him, na siya ang lalaking nagpaalala sa akin kay Zander dahil sa pabango na gamit nito
CALLIE“Hoy, girl! Seryoso? Kada ba kakausapin kita, eh tinatangay ka ng imahinasyon mo?”Napabuntong-hininga ako nang marinig ang sinabi ni Zoe. Sa sobrang okupado ko sa mga nangyari ay hindi ko namalayan na kinakausap niya pala ako. Hindi na rin bago sa kaniya ang mga ganitong senaryo, that’s for





