ตอนที่ 12 ทำดีด้วย

หลังจากที่ฉันได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นจากคุณเลขา มันทำให้ฉันเกิดความรู้สึกต่างๆมากมาย ทั้งเจ็บปวด ทั้งเศร้า และสงสาร มันทำให้ฉันรู้ว่าเขาไม่ใช่คนไม่ดีอะไรแค่เป็นเพราะบาดแผลในใจทำให้เขาต้องสร้างเกราะป้องกันตัวเอง เพื่อกีดกันคนที่จะเข้ามาและผลักไสคนใกล้ตัวให้ห่างออกไป เพราะกลัวว่าจะเชื่อใจคนๆนั้นแล้วโดนหลอกสุดท้ายเขาก็กลัวที่จะเจ็บซ้ำๆ หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องราวของเขามันทำให้ฉันได้คิดว่า ถ้าฉันทำดีกับเขามันอาจจะช่วยให้เขาบรรเทาความเจ็บปวดที่อยู่ในใจของเขาได้บ้าง เช้าวันต่อมาฉันตื่นแต่เช้าเพื่อมาเตรียมอาหารให้เขา ฉันก็ไม่ได้ทำอาหารเก่งนักหรอกฉันจึงเริ่มจากการปิ้งขนมปัง ไข่ดาวและไส้กรอก พร้อมด้วยกาแฟร้อนๆ1แก้ว เตรียมไว้ให้เขา เมื่อเขาลงมาที่โต๊ะอาหาร “นี่เธอทำอะไรของเธอ เธอทำแบบนี้ต้องการอะไร เธอคิดว่าฉันจะกินของพวกนี้หรือไง ไร้สาระ รีบเตรียมตัวไปบริษัทได้แล้ว” เขาไม่กินอาหารที่ฉันทำไว้ให้เขาไม่พอเขายังเทอาหารทั้งหมดลงถังขยะอีก ฉันได้บอกตัวเองในใจว่าอดทนไว้ และเมื่อถึงบริษัทเขาก็ใช้งานฉันสารพัดแต่ฉันก็ไม่โกรธเพราะฉันคิดว่าฉันเข้าใจเขา ฉันแอบถามข้อมูลจากคุณเลขามาว่าเขาชอบอะไรและไม่ชอบอะไร เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ทำให้เขาโกรธ ฉันพยายามเข้าหาเขาโดยเริ่มจากชงกาแฟไปให้และชวนพูดคุย และแน่นอนว่ากาแฟที่ฉันชงไปนั้นได้ไปอยู่ในถังขยะเรียบร้อย แต่นั่นไม่ทำให้ฉันยอมแพ้ ฉันจึงเดินไปเอาน้ำมาให้เขาหนึ่งแก้วแต่คราวนี้เขาปัดแก้วน้ำที่อยู่ในมือฉันตกลงพื้นแตกกระจายและน้ำก็กระเด็นไปโดนกางเกงเขาเปียก ทำให้เขาโมโหมาก “นี่เธอทำบ้าอะไรห๊ะ! เธอนี่มันวุ่นวายจริงๆ ยัยซื่อบื้อ หลบไปฉันจะไปเปลี่ยนกางเกงแล้วเก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อนฉันจะออกมา” เขาลุกเดินไปพร้อมกับหยิบกางเกงตัวใหม่ในลิ้นชักออกมาแล้วเดินไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ฉันก็ต้องก้มหน้ารับกรรมต่อไป ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลยเรา ในขณะที่ฉันกำลังเก็บกวาดเศษแก้วอยู่นั้นสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นรูปใบหนึ่งในลิ้นชักที่เขาหยิบกางเกงออกมาแล้วปิดไม่สนิท รูปนั้นคือรูปของหญิงสาวคนหนึ่งยืนคู่กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งฉันเดาว่าน่าจะเป็นเขาเอง และด้วยความอยากรู้อยากเห็นของฉัน ฉันจึงเอื้อมมือไปหยิบรูปใบนั้นขึ้นมาดู และฉันก็ต้องตกใจเพราะหญิงที่อยู่ในรูปนั้นคือผู้หญิงที่ฉันรู้จักและฉันไม่มีวันลืม หญิงสาวในชุดเดรสสีขาวที่กลืนกับสีผิวที่ขาวซีด ผมสีดำสนิท ใบหน้าเรียวยาว ริมฝีปากเล็กๆอมชมพู ดวงตากลมโต สวยสง่าราวกับเทพธิดา ผู้หญิงคนไหนเห็นเป็นต้องอิจฉา ฉันจ้องมองรูปนั้นแล้วรู้สึกมีน้ำไหลออกจากตา มันเป็นความรู้สึกที่คิดถึงคนๆนี้และดีใจที่ได้เห็นใบหน้านี้อีกครั้ง ในขณะที่ฉันกำลังจ้องมองรูปถ่ายใบนั้นก็มีเสียงตะโกนออกมา “นี่เธอกำลังทำอะไร เธอกล้าดียังไงมาแตะต้องของคนอื่น จะหน้าด้านหน้าทนก็ให้มันน้อยๆหน่อย” เขาเดินมาด้วยท่าทีที่โมโหและกระชากแขนของฉันอย่างแรง และเขาก็หยุดนิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นใบหน้าของฉันเปื้อนไปด้วยน้ำตา “นี่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ ทำไมเธอถึงร้องไห้ หรือกลัวฉัน ถ้ากลัวฉันจริงๆก็อย่ามาวุ่นวายกับของๆฉันอีก เข้าใจไหม ออกไปได้แล้ว ไป!” เขาปล่อยแขนฉันและไล่ฉันออกไป “ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ชื่อมีนาใช่ไหมคะ ฉันรู้จักผู้หญิงคนนั้นค่ะ”

...โปรดติดตามตอนต่อไป...