LOGINPIPER TOOK THE special elevator and arrived downstairs. Bryson black Rolls-Royce was parked in front of Alvarez Group's door, looking very ostentatious. Agaw-pansin ang kanyang sasakyan hindi lang sa mga employee kundi sa mga dumadaan. Nang matanaw ang pagbaba ni Piper at paglabas ng building, excited ng binuksan ng kanyang asawang si Bryson ang pinto sa may banda ng passenger seat upang ihanda na iyon sa kanyang paglapit. Walang imik na pumasok naman si Piper sa loob ng kotse kasabay ng marahang mga reklamo with matching irap pa ng mga mata niya sa kawalan. “I can drive there by myself. Hindi mo na ako kailangan pang sunduin dito, Bryson. Wala ka bang trabaho ngayon ha?” Ipinagkibit lang ito ni Bryson ng kanyang balikat. Sign na wala siyang komento sa mga palatak ng kanyang asawa. Gusto niyang gawin iyon eh, wala itong magagawa sa mga bagay na kapag ginusto niya ay siya ang masusunod at walang iba pa.“Sa mga taong makakakita niyan sa’yo, baka iniisip nila na alila ang tingin ko sa
SA KABILANG DAKO, kasalukuyang nasa opisina si Piper ng kanyang hipag na si Gabe ng mga sandaling iyon. Wala lang, naisipan niya lang dumalaw. Natagpuan niya na naroon si Maverick at kausap ang hipag niya nang masinsinan kung kaya naman hindi pa siya nito magawang harapin. Tanaw niya ang dala sa salamin na halatang may seryosong pinag-uusapan. In the corner of the luxurious office, there is a set of sofas for people to sit and handle official business. Doon siya nakaupo. At this moment, her secretary knocked on the door and came in. Ang paalam niya dito ay saglit lang siya doon. Alanganin na nitong iginala ang paningin na tila ba may hinahanap sa loob, puno ng pag-aalinlangan na magsalita siya. “Anong problema? Sabihin mo na sa akin.” Muling tinanaw ng secretary ni Piper ang kinaroroonan ni Gabe at Maverick. Sinundan na iyon ng tingin ni Piper.“Madam, there was a call. I don't know who leaked the news. The person who knew that Mr. Alvarez wanted to give the shares to Miss Savanna
IN THIS HOUSE, sooner or later she would be eaten up and wiped clean by him, from body to heart. Kaya sa sumunod na dalawang linggo, palagi siyang tumatangging pumunta sa villa para magturo sa paulit-ulit na dahilan na masama umano ang kanyang pakiramdam. The strange thing is that Savanna doesn't know what Maverick told Brina. Hindi man lang kasi nagalit ang bata sa kanya. Ilang beses din tumawag ang bata na hindi niya sinasagot, pero nitong huli ay sinagot niya.“Dad said that women always feel uncomfortable for a few days, so it's better to rest more. Hindi ako galit, Tita Savanna.”Hilaw ang naging ngiti ni Savanna. Masyado na siyang naguguluhan sa mag-ama. Hinilot na ng babae ang kanyang sentido. Savanna really wanted to strangle him to death. Kung ano na lang kasi ang pinagsasabi ng lalaki sa anak niya.“Anak na naman ni Mr. Alvarez?” tanong ng ina ni Savanna matapos niyang ibaba ang cellphone sa panibagong tawag.Tumango lang ang ulo ni Savanna upang kumpirmahin na tama ang hina
HINDI PA RIN maintindihan ni Savanna bakit nagagawang sabihin iyon ni Maverick sa ganung sitwasyon nila ngayon.Anong gusto nitong palabasin? Uutuin siya gamit ang kanyang salapi? Anong tingin nito sa kanya, mukhang pera?“You can sign it, and then the entire Alvarez Group shares I had will be yours, Savanna. Hmm?” “No. Hindi ko kailangan—”“If you still hate me, kick me away but you have to help me raise Sabrina. Kailangan niya ng imahe ng isang ina na hindi ko kayang ibigay kung ako lang ang gagawa. Gusto ka niyang maging ina, maaari mo ba siyang pagbigyan sa hiling niya?” Napaawang na ang bibig ni Savanna. Kasama na sa responsibilidad niya ang bata oras na kanyang pirmahan ang papel?Ang talino naman talaga nitong si Maverick. Talagang binigyan pa siya ng habangbuhay na responsibilidad. “But if you still love me a little bit, then sign the contract and I will work for you for the rest of my life. Narinig mo? Handa akong maging alipin mo Savanna. Anumang i-utos mo ay gagawin ko
SAVANNA COULD GIVE herself reasons, she could insist that the rain was too heavy, or that the child was clingy but she couldn't say it, because the person opposite her was her mother, the person who knew her best. Malalaman din nitong nagdadahilan lamang siya o nagsisinungaling kung iyon ang kanyang sasabihin. Savanna’s heart was so filled with panic. Hindi na makapag-isip ng matino ang kanyang utak dala ng presensya ni Maverick na nakatingin lamang noon sa kanya.“Oo na Mom, alam ko na ang ibig mong sabihin. Hindi mo na kailangan pang ulit-ulitin.”“Good. Malaki ka na. Matanda ka na. Alam mo na ang tama at mali. Hindi mo na kailangan pang sabihan.”After hanging up the phone, Savanna’s mother felt melancholy over there. Kahit matagal na siyang umiwas noon sa dating kasintahan, nakasama pa rin ng anak niya si Maverick bandang huli. She couldn't help but feel sad and imperfect. Hindi malaman kung sino ang dapat niyang sisihin kung bakit kinakailangang humantong sa sitwasyong ito ni Sav
AT THIS TIME, a bolt of lightning pierced the night sky. They can see each other's faces clearly, and every expression is real and there is no escape. Maverick saw the struggle in her eyes. And Savanna also saw the desire in his eyes, just like the heavy rain, like the dark night. Tila ba wala itong hangganan o katapusan. Makaraan ang ilang sandali, humakbang na palapit si Maverick sa kanya. Hindi si Savanna nito kinausap pero hinaplos lang ng lalaki sa ulo ang anak na nanatili noong nakayakap nang mahigpit kay Savanna. Tumingala naman ang bata sa kanyang ama.“D-Dad…” mahina nitong impit na ingit. Maverick smiled slightly, glanced at Savanna again, then walked to the floor-to-ceiling window and closed the unclosed window tightly. Muli siyang lumingon sa banda nina Savanna. Abot-tainga na ang ngiti sa labi nito.“Masyadong maliit ang kama ni Brina, doon na kayo matulog na dalawa sa guest room.” Savanna hasn't spoken yet, Brina was not happy. Hindi niya nais ang suggestion ng ama.“I
HINDI NAGLAON AY maligaya na silang dumulog sa hapag na puno ng iba’t-ibang putahe ng pinaluto nilang pagkain. Puno ng pasensya na nilagyan ng pagkain ng dalawang pares ang mga batang behave ng nakaupo sa harap ng mesa na para bang hindi nagpakita kanina ng kagaspangan ng mga pag-uugali nila. Tabi-
MAGKASUNOD NILANG NILISAN ang venue ng event na iyon na puno ng pag-aalala ang kanilang puso. Ni hindi nila nagawa pang magpaalam sa punong abala ng event. Hindi na rin bumalik pa sa loob si Giovanni o maging si Briel upang magpaalam dahil sa taranta nilang nararamdaman. Ang tanging tumatakbo lang
ALAM NG DONYA kung nasaan ang kanyang anak na si Giovanni kaya naman nasabi niya ang bagay na iyon.“Pauwiin mo na siya muna dito upang makatulong natin maghanap sa panganay niyo. Mas importante si Brian.” Nanginginig ang mga daliri ni Briel ng i-dial ang number ni Giovanni. Hindi niya matandaan k
NAPAPANGITI NA SI Giovanni habang pinapakinggan niya ang pagiging mabunganga ni Briel. Na-miss niya iyon. Sobrang na-miss niya kaya ang marinig niya iyong muli, naluluha na siya. Nakagat na ni Giovanni ang kanyang labi. Hindi malaman kung tatawa o maiiyak na. “Calm down, Briel. Hindi naman ako com







