LOGINHindi mapakali si Lorraine sa kaniyang kinauupuan mula nang sabihin ni Tyron na may surprise ito para sa kaniya. Kanina pa siya paiba-iba ng pwesto sa malambot na leather seat ng sasakyan habang panay ang kagat sa kaniyang ibabang labi.Buong biyahe ay ilang beses na niyang sinubukang hulaan kung saan sila pupunta, pero wala siyang makuhang matinong sagot mula sa boyfriend niya.Tahimik lamang itong nagmamaneho. Relaxed ang pagkahawak ni Tyron sa manibela, habang seryosong nakatutok ang mga mata nito sa kalsada.Samantalang siya, paulit-ulit na sumisilip sa labas ng bintana, sinusubukang humanap ng kahit anong pamilyar na sign board."Tyron.""Yes, honey?" Sagot ng binata nang hindi inaalis ang tingin sa unahan."Saan ba talaga tayo pupunta?""You'll find out."Napabuntong-hininga nang malalim si Lorraine, sabay sandal pabalik sa upuan niya."Kanina mo pa sinasabi 'yan."Bahagyang ngumiti ang lalaki. Yung tipong ngiting nang-aasar pero nakakakilig."Because it's true.""At least bigya
Kanina pa hindi mapakali si Lorraine sa loob ng classroom.Kahit anong gawin niya, mag-check ng test papers o mag-ayos ng mga gamit sa ibabaw ng teacher’s desk ay paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang sinabi ni Tyron bago sila naghiwalay.Tomorrow, don't make any plans. I'm taking you somewhere. It's a surprise.Napabuntong-hininga siya. Rinig na rinig sa buong kwarto ang ingay ng mga bata na naglalaro, pero ang atensyon niya ay nasa malayo."Ma'am Lorraine?"Napakurap siya at mabilis na napatingin sa isang estudyanteng nakatayo sa harapan niya."Yes?""Okay lang po ba kayo?" inosenteng tanong nito."Okay lang ako. Bakit?""Kanina pa po kayo nakangiti mag-isa."Nanlaki ang mga mata niya. Unti-unting uminit ang kaniyang pisngi."Ako?"Tumango ang bata.Napahawak siya sa mukha niya at naramdaman ang pag-init nito. "Talaga ba?""Yes, Ma'am."Agad siyang nagkunwaring abala. Pinagpatong-patong niya ang mga papel kahit maayos na ang mga ito kanina pa."Okay lang ako. Huwag mo na akong p
Unang nagising si Lorraine dahil sa nakakapasong init na nakabalot sa kaniyang katawan.Hindi niya agad binuksan ang mga mata niya. Nananatili lamang siyang nakapikit habang marahang hinihila ang malambot na comforter palapit sa sarili. Ngunit nang maramdaman niya ang mabigat at pamilyar na brasong mahigpit na nakapulupot sa kaniyang baywang, at ang mainit na hininga na tumatama sa kaniyang batok, unti-unting nag-flashback sa isip niya ang mga nangyari kagabi.Bigla siyang napamulat.Napasinghap siya nang mahina. Nasa tabi niya si Tyron. At napakahimbing pa nitong natutulog.Dahan-dahan siyang pumihit paharap para masilayan ang lalaki. Bahagyang magulo ang buhok nito na bumabagsak sa noo, at wala roon ang karaniwang seryoso at nakakatakot na ekspresyon na palagi nitong dala sa opisina. Sa halip, kalmado lamang ang mukha nito. Ang haba ng mga pilikmata, ang tangos ng ilong, at ang manipis nitong labi na bahagyang nakaawang.Napangiti siya nang hindi namamalayan. Grabe. Ang guwapo tala
Isang mahinang ungol ang nakawala sa labi ni Lorraine nang maramdaman niya ang bahagyang pagkagat ni Tyron sa kaniyang balat, kasunod ng dulas ng dila nito. Ang init ng hininga ng asawa niya ay perpektong kontradiksyon sa lamig ng matamis na likido.Napaawang ang labi niya at napakapit siya sa mahigpit at malalapad na balikat ni Tyron."You're thinking too loud, wife," paos at malalim na bulong ni Tyron. Umahon ito nang bahagya para salubungin ang mga mata niya. Ang tingin nito ay nag-uumapaw sa isang klaseng pagnanasa na bihira nitong hayaang makawala."I... I didn't say anything," utal niyang sagot, pilit kinakalma ang nagwawalang paghinga.Isang pilyong ngiti ang gumuhit sa labi ng lalaki. Kinuha nito muli ang cup ng ice cream mula sa gilid kung saan nito iyon ibinaba kanina. The ice cream was almost entirely melted now, a thick, sweet pool of cream."I can read your eyes, Lorraine," anito at ang boses nito ay parang isang mabigat na haplos sa pandinig niya. "And your eyes are dar
Tahimik na bumalik ang biyahe nila matapos ang maliit na pagtatalo tungkol sa ice cream. Paminsan-minsan ay sumisilip si Lorraine sa hawak niyang cup. Kalahati pa lamang ang nababawas non.Hindi niya alam kung bakit parang naging napakalaking bagay ng simpleng pagkain na iyon. Kanina pa niya pinipilit na huwag mag-isip ng kung anu-ano, pero dahil masyado siyang tahimik, lalo lamang gumagala ang kaniyang isip.Napalingon siya kay Tyron. Tahimik itong nagmamaneho. Pareho pa rin ang seryosong mukha nito mula pa kanina, isang kamay sa manibela habang ang isa ay nakapatong sa center console.Bigla siyang napangiti."Tyron.""Hmm?""Do you always buy ice cream for your girlfriend?"Bahagyang napatingin ito sa kaniya bago muling ibinaling ang tingin sa daan. Nakakainis, bakit niya naitanong yon. Parang gusto pa yata niyang mag-away sila eh. Isang maling sagot lang ni Tyron, masisira na ang gabi niya.Nako, Tyron! Umayos ka talaga, bulong ng isip niya."Not always."Kusang lumabas ang ngiti s
Paglabas nila ng school grounds, tahimik lang sila sa loob ng sasakyan. Sanay na si Lorraine sa ganitong set-up kasama si Tyron, isang komportableng katahimikan habang binabaybay nila ang kalsada pauwi.Akala niya ay diretso na silang pupunta sa mansion, pero nagtaka siya nang biglang mag-signal si Tyron at ipinarada ang makinis nitong sasakyan sa harap ng isang maliit, pero mukhang mamahaling ice cream shop na may pastel na theme.Napatingin siya kay Tyron, na kalmado lang na pinatay ang makina."Why did we stop?" tanong niya.Tyron unfastened his seat belt, ang simpleng galaw nito ay nagpa-flex nang bahagya sa mga muscles niya sa braso, napalunok na lang tuloy suya nang wala sa oras. Paano ba naman kasi, muscle pa lang ay pwede na pang-ulam. Pero agad siyang umayos ng upo nang lumingon ito sa kaniya."Ice cream."Napakurap si Lorraine. "Ice cream?"Tumango ito, seryoso pa rin ang mukha pero may lambot sa mga mata. "You said you wanted something sweet."Napakunot-noo siya. "Kailan?"
Tahimik ang buong sala pagkatapos ng matigas na pagtanggi ni Lorraine. Ni sa panaginip niya ay hindi niya inaasahan na may makikipag-deal sa kaniya ng ganito. Alam naman niyang maganda talaga siya at hindi maikakaila iyon, pero ayaw naman niyang magkaroon ng first boyfriend sa ganitong paraan.Naka
Hindi maalis ni Lorraine ang panginginig ng mga kamay niya habang tahimik na nakaupo sa napakalawak na living room ng Zaragoza Mansion.Pakiramdam niya ay mali pa rin ang lahat ng nangyayari. Talaga namang mali. Walang tama sa ginawa niya mula pa kahapon.Mahigpit niyang yakap ang bag niya habang p
“You’re ready? I’m f*cking horny.”Nanlaki agad ang mga mata ni Lorraine. Na para bang sanay na sanay ang lalaking kaharap niya sa ganoong usapan. Para bang nag-aalok lang ng popcorn sa gilid. Kinagat na lang niya ang pang-ibabang labi niya, hindi niya kasi alam kung anong gagawin at isasagot sa l
Malalakas na patak ng ulan ang halos bumubulag kay Lorraine habang naglalakad siya sa gilid ng madilim na kalsada. Sinamahan pa ng malamig na hangin kaya wala siyang nagawa kundi yakapin na lang ang sarili at pasimpleng nagsisisi kung bakit pa niya tinuloy ngayon ang plano niya.Mahigpit niyang haw







