LOGIN"Bakit mo ginawa 'yon?!" singhal ko sa kanya.
Nagtatapang-tapangan ako pero no'ng galit na niya akong nilingon ay mabilis na napalitan ng takot ang kaninang galit ko. "Are you fucking serious, Serra?" Mabilis siyang naglakad papunta sa akin at agad niya akong hinawakan ng mahigpit sa magkabila kong braso. "Subukan mo pang makipagusap o makipagkita sa lalaki mo, makakatikim ka na sa akin." "Wala akong ibang lalaki! Let go of me!" "Wanna hear some good news?" Sumilay ang tipid na nakakainsultong ngiti sa kanyang labi. Kumunot ang noo ko. "I give your Yoko a taste of hell earlier." Umawang ang labi ko. "A-anong ginawa mo kay Yoko?" Binitawan niya ako. Nagkibit balikat siya't nakakatakot na ngumisi. For a moment, I realize how cruel and heartless this man is. "Anong ginawa mo kay Yoko?" "Why are you asking? Concern ka? Mahal mo talaga?" Naningkit ang kanyang mga mata. "Will you please just fucking answer my damn question?!" Nag iwas siya ng tingin saka doon marahas na bumuga ng hangin. "I cooked you something for dinner. Bumaba ka na," aniya at nauna nang lumabas ng kwarto ko. Kunot noo ko siyang sinundan ng tingin. Bakit parang pabago-bago siya ng mood? Siya yata 'yong naglilihi, e. Pero hindi niya pa sinasagot ang tanong ko. I can't let him leave like that. Kaya hinabol ko siya't agad na hinawakan sa braso. Natigil naman siya sa paglalakad at nilingon ako. "Sagutin mo ang tanong ko, Spike. Anong ginawa mo kay Yoko?" Wala akong ibang nakikita sa kanyang mga mata kung 'di poot at galit. Nanatili siyang tahimik at halatang wala siyang balak na sagutin ang tanong ko. Nagbaba ako ng tingin. Maging ang kamay kong nakahawak sa braso niya ay dumausdos pababa. Natatakot ako. Natatakot ako na baka may ginawa siyang masama kay Yoko. Kailangan ko pa si Yoko. Siya lang ang inaasahan kong tutulong sa aking makapaghiganti sa mga Flores. "Huwag kang mag alala. Hindi ko pa naman pinatay." Agad akong napaangat muli ng tingin sa kanya. Is he serious? "Bumaba ka na't kumain. Bawal kang magutom. May bata sa tiyan mo," he said in a very cold tone. Saka niya ako iniwan. Nanatili akong nakatulala sa kaninang kinatatayuan niya. Base sa tono ng pananalita niya kanina ay may ginawa nga siyang masama kay Yoko. Naikuyom ko ang mga kamao ko. I exhaled long bago ako sumunod sa kanya pababa. Naabutan ko siyang nakaupo sa kabisera. He's on his ipad at abala sa pagtitipa roon. Hindi ko na siya pinakealaman at naupo na rin ako. Isang lingon pa ang ginawa ko sa kanya bago ako tuluyang nagsandok ng kanin sa aking plato. "Bukas ay pupunta tayo sa OB. We'll get you checked. I already called Rynette. Sinabi ko na sa kanyang hindi na tayo tuloy sa pag ampon ng kanilang anak." Natigil ako sa ginagawa. Marahan kong ibinaba ang sandok sa lalagyan nito. Saka ako nag angat ng tingin sa kanya. "What about the things you promised in their family? Don't tell me, we will cancel it as well? Kawawa naman 'yong mga bata. Besides, umasa na si Rynette doon!" Ibinaba niya ang ipad niya. "I am not as cruel as you think, Serra." Medyo nakahinga ako ng maluwag sa naging tugon niya. Mabuti naman at sagot niya pa rin ang pagpapaaral sa mga anak ni Rynette. "Kumain ka na." Hindi na ako nagsalita pa at sinunod na lamang ang sinabi niya. SPIKE GUILLERMO Seryoso ang aking mukha habang nakatitig kay Serra na ngayon ay nagsisimula nang kumain. Hanggang ngayon ay naroroon pa rin ang galit ko. Kahit nabugbog ko na ang lalaki niya ay hindi pa rin nababawasan ang init ng ulo ko. Gusto kong sumabog pero hindi ko naman pwedeng ilabas 'yon sa harapan ni Serra. Kahit na galit din ako sa kanya. "Tell me . . . Alin sa dalawang kamay mo ang humawak sa asawa ko?!" nanggigigil at hinihingal na sabi ko. Katatapos ko lang siyang pagsususuntukin. Yoko Mojica's tied on a rope and is hanging like a punching bag. Ngumisi siya. Mas lalong nag init ang ulo ko. "Gusto mo talagang malaman kung paano ko hinimas ang asawa mo?" "GUSTO MO TALAGANG MAMATAY?!" Hindi napigilang sigaw ko. I can't control it. Nagdidilim ang paningin ko sa kanya. "Boss." Pinigilan ako ni Baste. Hinawakan niya ako sa balikat kaya agad akong umatras at marahas na bumuga ng hangin. "Alam mo bang humingi ng tulong sa akin ang asawa mo kapalit ay katawan niya?" Humalakhak siya. Hindi ko na alam kung paano ko pang kokontrolin ang init ng ulo ko. Gusto ko na siyang patayin! "FUCK YOU!" sigaw ko at muli siyang pinagsususuntok. Napupuno na siya ng pasa at duguan na ang kanyang mukha. Putok na rin ang kanyang labi at kanang kilay pero hindi pa rin siya natatakot sa akin. He's mocking me instead and it angers me more! Nanghihina na pero nagawa niya pa ring dumura ng dugo sa gilid ko. "Even if you killed me here, right now. Hindi mo pa rin mababago ang katotohanang ako ang nakabuntis sa asawa mo, Spike Guillermo! Ako ang ama ng batang ipinagbubuntis ng asawa mo ngayon at hindi ikaw!" "FUCK YOU! FUCK YOU! I'M GONNA KILL YOU! I'M GONNA FUCKING KILL YOU!" I shouted as I punched him more. I am punching him like there's no tommorrow. "Boss, tama na," muling pag awat sa akin ni Baste. Nanginginig ang mga kamao ko nang ibaba ko ang mga ito. My lips is in a thin line while I gritted my teeth as I watched this fucking man laugh like crazy. Tumalikod ako at paulit-ulit na nagmura. I am not usually like this. This is the very first time that I lose all my sanity. Nawala ang pagiging kalmado ko. Ngayon lang din ako natakot sa buong buhay ko. Natatakot ako na baka makapatay ako. Natatakot ako na mas mabaliw pa ako. And this is all because of that woman. She's the only reason why I became like this. Ginulo niya ang kalmado kong mundo.SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







