Mag-log in"Bakit mo ginawa 'yon?!" singhal ko sa kanya.
Nagtatapang-tapangan ako pero no'ng galit na niya akong nilingon ay mabilis na napalitan ng takot ang kaninang galit ko. "Are you fucking serious, Serra?" Mabilis siyang naglakad papunta sa akin at agad niya akong hinawakan ng mahigpit sa magkabila kong braso. "Subukan mo pang makipagusap o makipagkita sa lalaki mo, makakatikim ka na sa akin." "Wala akong ibang lalaki! Let go of me!" "Wanna hear some good news?" Sumilay ang tipid na nakakainsultong ngiti sa kanyang labi. Kumunot ang noo ko. "I give your Yoko a taste of hell earlier." Umawang ang labi ko. "A-anong ginawa mo kay Yoko?" Binitawan niya ako. Nagkibit balikat siya't nakakatakot na ngumisi. For a moment, I realize how cruel and heartless this man is. "Anong ginawa mo kay Yoko?" "Why are you asking? Concern ka? Mahal mo talaga?" Naningkit ang kanyang mga mata. "Will you please just fucking answer my damn question?!" Nag iwas siya ng tingin saka doon marahas na bumuga ng hangin. "I cooked you something for dinner. Bumaba ka na," aniya at nauna nang lumabas ng kwarto ko. Kunot noo ko siyang sinundan ng tingin. Bakit parang pabago-bago siya ng mood? Siya yata 'yong naglilihi, e. Pero hindi niya pa sinasagot ang tanong ko. I can't let him leave like that. Kaya hinabol ko siya't agad na hinawakan sa braso. Natigil naman siya sa paglalakad at nilingon ako. "Sagutin mo ang tanong ko, Spike. Anong ginawa mo kay Yoko?" Wala akong ibang nakikita sa kanyang mga mata kung 'di poot at galit. Nanatili siyang tahimik at halatang wala siyang balak na sagutin ang tanong ko. Nagbaba ako ng tingin. Maging ang kamay kong nakahawak sa braso niya ay dumausdos pababa. Natatakot ako. Natatakot ako na baka may ginawa siyang masama kay Yoko. Kailangan ko pa si Yoko. Siya lang ang inaasahan kong tutulong sa aking makapaghiganti sa mga Flores. "Huwag kang mag alala. Hindi ko pa naman pinatay." Agad akong napaangat muli ng tingin sa kanya. Is he serious? "Bumaba ka na't kumain. Bawal kang magutom. May bata sa tiyan mo," he said in a very cold tone. Saka niya ako iniwan. Nanatili akong nakatulala sa kaninang kinatatayuan niya. Base sa tono ng pananalita niya kanina ay may ginawa nga siyang masama kay Yoko. Naikuyom ko ang mga kamao ko. I exhaled long bago ako sumunod sa kanya pababa. Naabutan ko siyang nakaupo sa kabisera. He's on his ipad at abala sa pagtitipa roon. Hindi ko na siya pinakealaman at naupo na rin ako. Isang lingon pa ang ginawa ko sa kanya bago ako tuluyang nagsandok ng kanin sa aking plato. "Bukas ay pupunta tayo sa OB. We'll get you checked. I already called Rynette. Sinabi ko na sa kanyang hindi na tayo tuloy sa pag ampon ng kanilang anak." Natigil ako sa ginagawa. Marahan kong ibinaba ang sandok sa lalagyan nito. Saka ako nag angat ng tingin sa kanya. "What about the things you promised in their family? Don't tell me, we will cancel it as well? Kawawa naman 'yong mga bata. Besides, umasa na si Rynette doon!" Ibinaba niya ang ipad niya. "I am not as cruel as you think, Serra." Medyo nakahinga ako ng maluwag sa naging tugon niya. Mabuti naman at sagot niya pa rin ang pagpapaaral sa mga anak ni Rynette. "Kumain ka na." Hindi na ako nagsalita pa at sinunod na lamang ang sinabi niya. SPIKE GUILLERMO Seryoso ang aking mukha habang nakatitig kay Serra na ngayon ay nagsisimula nang kumain. Hanggang ngayon ay naroroon pa rin ang galit ko. Kahit nabugbog ko na ang lalaki niya ay hindi pa rin nababawasan ang init ng ulo ko. Gusto kong sumabog pero hindi ko naman pwedeng ilabas 'yon sa harapan ni Serra. Kahit na galit din ako sa kanya. "Tell me . . . Alin sa dalawang kamay mo ang humawak sa asawa ko?!" nanggigigil at hinihingal na sabi ko. Katatapos ko lang siyang pagsususuntukin. Yoko Mojica's tied on a rope and is hanging like a punching bag. Ngumisi siya. Mas lalong nag init ang ulo ko. "Gusto mo talagang malaman kung paano ko hinimas ang asawa mo?" "GUSTO MO TALAGANG MAMATAY?!" Hindi napigilang sigaw ko. I can't control it. Nagdidilim ang paningin ko sa kanya. "Boss." Pinigilan ako ni Baste. Hinawakan niya ako sa balikat kaya agad akong umatras at marahas na bumuga ng hangin. "Alam mo bang humingi ng tulong sa akin ang asawa mo kapalit ay katawan niya?" Humalakhak siya. Hindi ko na alam kung paano ko pang kokontrolin ang init ng ulo ko. Gusto ko na siyang patayin! "FUCK YOU!" sigaw ko at muli siyang pinagsususuntok. Napupuno na siya ng pasa at duguan na ang kanyang mukha. Putok na rin ang kanyang labi at kanang kilay pero hindi pa rin siya natatakot sa akin. He's mocking me instead and it angers me more! Nanghihina na pero nagawa niya pa ring dumura ng dugo sa gilid ko. "Even if you killed me here, right now. Hindi mo pa rin mababago ang katotohanang ako ang nakabuntis sa asawa mo, Spike Guillermo! Ako ang ama ng batang ipinagbubuntis ng asawa mo ngayon at hindi ikaw!" "FUCK YOU! FUCK YOU! I'M GONNA KILL YOU! I'M GONNA FUCKING KILL YOU!" I shouted as I punched him more. I am punching him like there's no tommorrow. "Boss, tama na," muling pag awat sa akin ni Baste. Nanginginig ang mga kamao ko nang ibaba ko ang mga ito. My lips is in a thin line while I gritted my teeth as I watched this fucking man laugh like crazy. Tumalikod ako at paulit-ulit na nagmura. I am not usually like this. This is the very first time that I lose all my sanity. Nawala ang pagiging kalmado ko. Ngayon lang din ako natakot sa buong buhay ko. Natatakot ako na baka makapatay ako. Natatakot ako na mas mabaliw pa ako. And this is all because of that woman. She's the only reason why I became like this. Ginulo niya ang kalmado kong mundo.Inaya ako ni Miles na lumabas pero dahil naka-schedule kami ni Spike na lumabas ngayon ay tinanggihan ko na muna. Gusto ko sana siyang isama pero ayaw naman niya. Aniya ay ayaw niyang makita si Sebastian. Hindi ko alam kung anong meron sa kanilang dalawa. Basta ang alam ko lang ay may something pero ayaw niyang ipaalam sa akin o hindi pa siya handang mag kwento. Kaya pinipili kong manahimik kahit na pinapatay ako ng kuryusidad ko."I'm sorry I have to take this call," pagpapaalam sa akin ni Spike. Pasakay na sana kami sa sasakyan pero dahil may tumawag ay bumalik siya sa loob ng bahay.Nagkusa na lamang akong pumasok sa loob ng sasakyan at doon siya hinintay. Hmp! Hindi naman niya kailangan pang lumayo. Ayos lang naman kung marinig ko kasi hindi ko naman siya papakialaman. Pero ano bang pake ko kung ayaw niyang iparinig ang usapan nila ng kung sino mang tumatawag? Baka naman talagang pribado at sekreto iyon na hindi pwedeng marinig ng contracted wife na gaya ko.Napabuntonghininga ako
Marahan siyang tumango. Ilang saglit bago niya ako nagawang bitawan mula sa pagkakayakap niya."Gutom ka na? Nagluto na ako ng breakfast natin," aniya sabay padausdos ng palad niya mula sa balikat ko paibaba sa aking mga kamay.Hindi ko dapat iyon pinapansin. Pero hindi ko mapigilang hindi iyon punain. Paanong hindi? E, parang kinuryente ang braso ko sa ginawa niya."Let's go," dagdag niya pa.Tumango ako at nagpatianod na sa kanya nang hilain niya ako palabas ng kwarto.Mapili ako sa pagkain nitong mga nakaraan. Nakita kong beefsteak ang inihanda niyang ulam. I already tried it last time na nagpa-deliver ako and I end up throwing it all on the toilet bowl. Habang iginigiya niya ako sa aking upuan ay nanatili naman ang paningin ko sa ulam. I don't want to eat it. Katatapos ko lang sumuka, ayaw ko pang sumuka ulit ngayon. But I don't want to disappoint him either."Anong problema?""Ha?" Napaangat ang tingin ko sa kanya. "Uh, wala.""Ayaw mo ba sa inihanda ko?""Of course not!" mabilis
Pero hindi pa man ako tuluyang nalululong sa halik niya ay marahas ko na siyang itinulak."What are you doing?" mahina kong bulyaw."Kissing you?" sarkastikong patanong niyang tugon."Sagutin mo ang tanong ko. Anong nangyari sa 'yo?"Pinagtaasan niya ako ng isang kilay."Sa tingin mo ano?"Hindi agad ako nakasagot. Ilang minutong nanatili ang tingin ko sa kanya, na m-mental block. Hindi ko alam ang sasabihin ngayong napatunayan kong may kinalaman nga si Spike sa nangyari sa kanya."I-I'm sorr—""You're pregnant," nakangising aniya sabay baba ng tingin sa tiyan ko.Bigla ay napayakap ako sa aking tiyan na tila pinoprotektahan ang kung anumang nasa loob nito."I just hope inaalagaan ka niya ng mabuti," sabi pa niya at basta na lang akong iniwan sa aking kinatatayuan.Gusto ko man siyang habulin pero natulala ako sa kawalan. I didn't even know what to say kung mahabol ko man siya. Anong sasabihin ko? Na tuloy pa rin ang mga plano namin? Na kung may balita na ba doon sa inuutos ko sa kani
"So payag kang kasal kayo ni Spike?"Umiling ako. "No. Ipapasawalang bisa din naman ang kasal pagkatapos kong maibigay sa kanya ang anak niya, Miles. Ayos na ako. Sa ngayon ay susunod ako sa lahat ng gusto niya. I can wait. Kaya kong maghintay hanggang sa kaya ko nang makapaghiganti sa mga Flores."Agad na kumunot ang noo niya. "Anong paghihiganti ang pinagsasasabi mo?""Gusto kong bigyan ng hustisya ang pagkamatay ni daddy. Gusto kong ipadama sa taong dahilan ng paghihirap kong ito ang poot at galit na nararamdaman ko.""A-akala ko aksidente ang nangyari sa daddy mo."Umiling ako. "No. He was killed."Isang mahabang paghugot ng hininga ang ginawa ni Miles habang titig na titig sa akin."I can't believe this. Kaya ba ayaw mong umalis dito?"I nodded."Kaya please. Hayaan niyo na muna ako. But please be with me, Miles." Inabot ko ang dalawang kamay niya't hinawakan ko ang mga ito ng mahigpit. "Wala akong kasama. Ramdam na ramdam ko 'yong pag iisa dito. Mag stay ka man lang sana kahit i
Hindi rin naman nagtagal at wala pang trienta minutos ay dumating na rin agad ang pasta na hinihingi ko. Hindi lumabas si Spike kahit na tinawag ko siya upang masabayan ako sa pagkain. Si Sebastian ang naghatid. Gusto ko sanang siya na lang ang yayain kong kumain kasama ko since ayaw ni Spike pero hindi ko na nagawa dahil nagmamadali rin siyang umalis.Hindi ko rin maintindihan itong sarili ko, e kung bakit gusto kong kasabay si Spike kahit na hindi naman kailangan dahil hindi naman kami totoong mag asawa. I mean, we're married yes. But were not romatically involved with each other. Pero sana man lang 'di ba? kahit sa bata.Umiling ako.Ano ba itong mga pinagiiisip kong para sa bata? What am I thinking? Kahit na magkasabay kaming kumain ngayon, it won't change the fact na hindi rin naman magkakaroon ng kumpletong pamilya ang batang ito. Dahil pagkatapos ko siyang maipanganak ay aalis din naman agad ako at babalik na sa dati kong buhay.Biglang nanikip ang dibdib ko kaya nahinto ako sa
Ang mga sumunod na araw ay hindi ko inaasahan. Spike's in a mood lately. Halos hindi niya ako kinakausap. Kahit tingnan man lang ako ay madalang niyang gawin. Para bang nandidiri siya sa akin. Pero isinawalang bahala ko 'yon. Lalo pa at wala akong panahong isipin pa siya gayong iba ang pakiramdam ko lately.Ayon sa doktor no'ng nagpa-checkup kami ay magdadalawang buwan na akong buntis. Wala naman akong nararamdamang masama pero nitong mga nakaraang araw at linggo ay panay ang pagsusuka ko at hinang-hina ako. Nagiging malakas lang ako kapag nandito si Spike sa bahay at naaamoy ko siya.Yeah! Nakakahiya mang aminin kahit sa sarili ko pero iyon ang totoo. Spike brightened up my mood whenever his here. Pero kung anong ikinaganda ng mood ko kapag narito siya ay siya na mang ikinapangit ng sa kanya."Bakit kung kailan nasa second trimester ka na ng pagbubuntis mo ay doon ka pa lang nagsususuka ng ganyan, hija? Akala ko pa naman ay hindi ka maselan magbuntis!" kuda ni Mama Rosella habang him







