รักร้ายนาย(มาเฟีย)รูมเมท

------

@บ้านหลังใหญ่แถวชานเมือง 

     สังคมเมืองหลวง ผู้คนจำนวนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาในเมืองใหญ่เพื่อดั้นด้นสร้างชีวิต และความเป็นอยู่ที่มั่นคง แต่กับบางคนครอบครัวมีฐานะที่ดีแทบไม่ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด หนึ่งในนั้นนั่นก็คือ ปลาวาฬ ลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัวปริญ เป็นครอบครัวซึ่งประกอบธุระกิจคาสิโนโดยมีพ่อของเธอเป็นเจ้าของ ทว่าเมื่อ 5 ปีที่แล้วกลับถูกกลุ่มคนอันธพาลรอบยิงจนเสียชีวิต หลังจากนั้นเธอและแม่จึงย้ายออกมาอยู่แถวชานเมือง และไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุระกิจของพ่อเธออีกเลย ดีที่มีเพื่อนสนิทของพ่อเป็นคนคอยดูแลต่อ

"แม่จ๋า หนูจะย้ายไปบ้านพักแล้วนะ แม่จะไม่ไปอยู่กับหนูจริงเหรอ"

ปลาวาฬ หญิงสาวร่างเล็กใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ผิวพรรณขาวสว่างดวงตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อยดูเป็นผู้หญิงอ่อนโยนน่าทนุถนอม เธอเดินเข้ามาโอบกอดผู้เป็นแม่จากทางด้านหลัง พยายามพูดเกลี่ยกล่อมให้แม่ไปอยู่บ้านพักหลังใหญ่ใกล้มหาลัยด้วย

"แม่ทิ้งร้านไปไม่ได้หรอก หนูก็รู้"

ประกายดาว ผู้เป็นแม่อายุขึ้นเลขห้าหันกลับมาลูบหัวลูกสาวเพื่อปลอบประโลม สีหน้าของแม่เธอนั้นช่างอ่อนโยนเมื่อมีเรื่องกังวลใจ ปลาวาฬมักจะเดินเข้ามากอดเอวแม่จากด้านหลังเป็นประจำ

"แม่จะไม่ไปกับหนูจริงๆ เหรอหนูเป็นห่วงแม่จัง"

"ไม่ต้องเป็นห่วงแม่หรอก เรื่องเก่าๆ ของพ่อเราน่ะป่านนี้คงถูกลุงเกลจัดการไปหมดแล้วล่ะ"

เกล เป็นชื่อของเพื่อนสนิทพ่อปลาวาฬซึ่งเป็นคนคอยดูแลเธอและแม่ อีกทั้งยังจัดการเรื่องบ่อนคาสิโนให้พ่อของเธอจนถึงตอนนี้ และบ่อนกำลังไปได้ดีเอามากๆ เมื่อไม่นานมานี้ลุงเกลเองยังเดินทางมาหาเธอและแม่ ทั้งยังบอกเรื่องรายได้นับพันล้านที่บ่อนแต่เพราะชีวิตที่สงบสุข สองแม่ลูกจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตธรรมดาในชานเมืองแทน

"รู้งี้ ปลาไม่น่าไปเช่าบ้านหลังนั้นเลย แล้วเรื่องที่หนูหารูมเมทก็ไม่มีใครทักเข้ามาสักคนเดียว เฮ้อ"

สาวน้อยเดินหน้ามุ้ยนั่งลงบนเก้าอี้ทานข้าว เพราะมหาลัยที่อยู่ในเมืองใหญ่ไกลออกไป ทำให้เธอตัดสินใจเช่าบ้านและหารูมเมทเพื่อลดค่าใช้จ่าย แต่นี้ก็ผ่านมาเกือบ 3 เดือนแล้วยังไม่มีใครติดต่อมาสอบถามเธอสักคน

"เอางี้ไหม ถ้าแม่เบื่อเปิดร้านแล้ว แม่จะไปพักด้วยสักพักแล้วกัน ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายหนูไม่ต้องห่วงหรอกนะ"

ประกายดาวเดินเข้าไปปลอบลูกสาวอีกครั้ง เรื่องค่าใช้จ่ายสำหรับสองแม่ลูกนั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ไหนจะสมบัติที่สามีทิ้งไว้ให้หลายสิบล้าน ไหนจะเงินเดือนจากลุงเกลอีกเดือนล่ะสามล้าน ทั้งสองไม่ต้องทำอะไรก็สามารถอยู่ได้อย่างสบายๆ แต่เพราะชอบชีวิตที่เรียบง่ายประกายดาวจึงเลือกทำสิ่งที่ชอบ นั่นก็คือการเปิดร้านข้าวแกง

"ไม่เป็นไรหรอก แม่อยู่ที่นี่แหละเดี๋ยวปลาจะลองหารูมเมทอีกทีหรือไม่ปลาก็อยู่คนเดียวไปเลย สบายใจดีเนอะแม่ ^^"

รอยยิ้มหวานของลูกสาวเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่แม่หม้ายสามีตายต้องการราวกับยาวิเศษที่หาซื้อจากทีไหนไม่ได้ หากไม่มีปลาวาฬลูกสาวแสนน่ารักเธอคงตัดสินใจจากโลกนี้ตามสามีไปแล้ว

พ่อไม่ต้องห่วงเราสองคนนะคะ ปลาวาฬจะไม่มีวันทิ้งแม่ไปเด็ดขาด ปลาวาฬจะดูแลแม่เป็นอย่างดี....ส่วนเรื่องคนที่ฆ่าพ่อปลาวาฬจะจัดการให้นะคะ พ่อไม่ต้องห่วง

@บ้านพักในเมือง 

"ครบหรือเปล่า ของน่ะ"

ประกายดาวยืนมองลูกสาวอยู่ห่างๆ ภายในห้องถูกจัดวางข้าวของ ของลูกสาวเสร็จเรียบร้อยโดยมีลูกน้องชายฉกรรจ์ของเกลยืนมองอยู่ห่างๆ

"ค่ะ เรียบร้อยแล้วขอบคุณแม่กับลุงเกลมากนะคะที่ช่วยปลา"

"ไม่เป็นไรหรอกลูก ลุงบอกแล้วไงว่ามีเรื่องอะไรก็ขอให้บอกลุงจัดให้ทุกอย่างอยู่แล้ว"

เกล เป็นนักธุระกิจมือทองไม่ว่าจะหยิบจับอะไรก็เกิดเป็นเงินทั้งนั้น อีกทั้งยังเป็นถึงหัวหน้าแก็งค์ K Black (เคแบล็ค) เป็นกลุ่มที่แข็งแกร่งมีนักการเมืองและนักธุระกิจระดับต้นๆ ของประเทศอยู่ในแก็งค์หลายคน แก็งค์เคแบล็คมักจะรวมตัวกันช่วยเหลือผู้ยากไร้ และกลุ่มคนที่โดนทารุณกรรมต้องการความช่วยเหลือ เช่นเอาผิดกลุ่มคนกระทำทางกฏหมายไม่ได้ทางแก็งค์จะเข้าไปช่วยเป็นต้น

แก็งค์นี้เป็นที่รู้จักกันดีในกลุ่มมาเฟีย เพราะเป็นแก๊งค์ที่แข็งแกร่งไม่น้อย ทว่ากลับยังมีรองหัวหน้าแก็งค์ที่โหดเหี้ยมอีกคน นั่นก็คือลูกชายคนเดียวของเกล จึงทำให้แก็งค์เคแบล็คขยายกลุ่มกว้างไปที่ต่างประเทศ โดยมีลูกชายเป็นคนบริหารอยู่ที่เกาหลีใต้ซึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อนรัก ทุกวันนี้เกลเองยังคงติดตามไม่ห่าง

"พอเถอะเกล เดี๋ยวปลาวาฬจะติดนิสัยชอบพึ่งคนอื่นมากกว่าตัวเอง"

"แฮ่ม น่าน้อยใจนะที่ลุงอย่างเกลเป็นคนอื่นสำหรับปลาวาฬน่ะ"

เกลส่ายหน้าอีกทั้งขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดแทงใจดำจากภรรยาเพื่อนรัก ก่อนประกายดาวจะเดินเข้ามาตีที่ไหล่กว้างเบาๆ

"นี่ ทำเป็นเด็กไปได้โตๆ แล้วเถอะ"

ปริญ เป็นสามีของประกายดาว และยังเป็นเพื่อนรักอีกคนของเกล ที่แท้ทั้งสามคนเป็นเพื่อนกันมาก่อนที่ประกายดาวและปริญจะตกลงใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน ไม่แปลกที่เกลจะเป็นห่วงประกายดาวไม่น้อยไปกว่าปริญ

"ทำมาเป็นงอน ว่าแต่เจ้าไวท์เถอะเมื่อไหร่จะกลับมาจากเกาหลีนี่ไปนานแล้วนะ"

"เจ้านั่นบ้างานจะตาย แม้แต่โทรมาหาฉันยังแทบไม่มีเวลา มีหรือที่จะกลับมาน่ะ"

เกลพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ เพราะเป็นลูกชายทำให้การแสดงความรักต่างจากลูกสาวอย่างปลาวาฬโดยสิ้นเชิง

-------- 

สวัสดีค่ะ ผลงานเรื่องแรกของไรท์เตอร์ตัวน้อยๆ ปลาวาฬคนนี้ด้วยนะคะ อย่างไรก็ขอฝากนักอ่านเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ 

ไปอ่านกันต่อเลยย ^^