WAR(S) ZONE สอนให้รัก Teach To Love

WAR(S) ZONE สอนให้รัก Teach To Love

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
41Bab
144Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะบอกว่าเราสามารถเลิกชอบคนคนนึงได้เพียงเพราะเลิกติดต่อกัน… แต่สำหรับฉัน หากชอบใครสักคนไปแล้ว.. ฉันคงจะชอบเขาตลอดไป แม้ว่าการสารภาพรัก มันจะไม่สำเร็จก็ตาม “ถามตัวเองให้ดีว่าที่ทำอยู่เนี่ยต้องการอะไร อยากให้พี่เบชอบ? อยากเป็นเมีย? หรือมีไว้แค่เป็นแรงบันดาลใจในชีวิต ถามตัวเองดีๆ ถ้าได้คำตอบแล้วแกจะเป็นพวกคลั่งรักอะไรมันก็ไม่จำเป็นแล้วป่ะ? ถ้าคลั่งรักแล้วชีวิตดีขึ้น ก็คลั่งไปเถอะ” นี่คือประโยคที่นินิวพูดกับฉัน ฉันตั้งใจมาเรียนคอร์สภาษาเพราะอยากดูเก่งในสายตาของพี่เบ รุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบมานาน แต่ก็มีเหตุที่พี่เขาต้องไปต่างประเทศ ฉันเลยอาศัยช่วงเวลานี้เพิ่มความรู้ให้กับตัวเอง จะได้เป็นผู้หญิงเก่งเก๋ในสายตาของคนที่แอบชอบบ้าง แต่แล้วรักครั้งแรกของฉันก็มีอันต้องสั่นคลอน เพราะอาจารย์ที่สอนภาษาให้ฉันดันหล่อบรม! แถมยัง… น่ารักน่าเต๊าะชะมัดยาดเลย "เธอตั้งใจมาเรียนหรือตั้งใจมาหาผัวกันแน่?" "ตั้งใจมาเรียนสิ แต่จุดประสงค์ก็.. อยากได้ผัว มันก็ไม่ผิดนิคะ^^" "ทำไมละคะ? อาจารย์หวงหนูเหรอ?"

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเรื่อง

WAR(S) ZONE สอนให้รัก Teach To Love

 [นักรบ*พิมมี่]

นิยายเรื่องนี้มีเนื่อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไป

นักอ่านที่มีอายุต่ำหว่า 20ปี ควรได้รับการแนะนำ

#อาจารย์หล่อบอกต่อด้วยนะฮะ

#นักรบ

อาจารย์สุดหล่อ มาดนิ่ง ที่จับพลัดจับพรูไม่ได้สอนแคกวดวิชาให้พิมมี่

แต่ดันต้องสอน แม้กระทั่งการใช้ชีวิต และกระทั่ง... ความรัก

#พิมมี่

สำหรับฉัน หากชอบใครสักคนไปแล้ว.. ฉันคงจะชอบเขาตลอดไป

แม้ว่าการสารภาพรัก มันจะไม่สำเร็จ ก็ตาม…

"เธอตั้งใจมาเรียนหรือตั้งใจมาหาผัวกันแน่?"

"ตั้งใจมาเรียนสิ แต่จุดประสงค์ก็.. อยากได้ผัว มันก็ไม่ผิดนิคะ^^"

"...งั้นฉันไม่สอน"

"ทำไมละคะ? อาจารย์หวงหนูเหรอ?"

⚠️WARNER⚠️

เนื้อหาในนิยายมีฉากอิโรติก คำพูด หรือพฤติกรรมที่รุนแรงอาจจะทั้งทางร่างกายหรือจิตใจ เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุ20ปีขึ้นไป และควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ขอให้เพลินเพลินกับการอ่าน

**ห้ามคัดลอกนิยายไม่ว่ากรณีใดๆก็ตาม หากพบเจอจะดำเนินการทางกฏหมายทันที!!!!**

====================

FIRST

คุณคิดว่าคนเรา จะแอบชอบใครสักคนได้นานขนาดไหน?

1เดือน 6เดือน หรือหลักปี?

มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะบอกว่าเราสามารถเลิกชอบคนคนนึงได้เพียงเพราะเลิกติดต่อกัน…

แต่สำหรับฉัน หากชอบใครสักคนไปแล้ว.. ฉันคงจะชอบเขาตลอดไป แม้ว่าการสารภาพรัก มันจะไม่สำเร็จก็ตาม…

“…พีรดา”

“ขาาา~^^ เอ๋?!” อาจารย์หนุ่มสุดหล่อชูสมุดไดอารี่ของฉันหน้าคลาส เพราะฉันดันหยิบส่งงานผิดเล่มนะดิ! คำว่า Diary ตัวโตตอกเข้าที่หน้าฉันอย่างจัง

“หึ้ย! ตายแล้ววว!!” ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปคว้าสมุดบันทึกของเธอกลับคืนมา ใบหน้าของครูผู้สอนมองเธอราวกับเอือมระอาหรือไม่ก็เลี่ยนกับข้อความหน้าใดหน้าหนึ่งที่เธอเขียนไว้><

“เป็นพวกคลั่งรักเหรอ เธออะ?”

“ปะ เปล่านะคะ!”

“…ก็ไม่อยากเสียมารยาทนะ แต่” อาจารย์เปิดสมุดบันทึกของฉันหลังจากหยิบมันกลับไป เปิดกางหน้าที่ฉันเขียนบันทึกไว้ แล้วชูให้ฉันดู “ดันได้อ่านหน้านี้เต็มๆ”

หมับ! จะโทษเขาก็ไม่ได้ ก็ฉันดันหยิบงานส่งผิดเล่มเองนี่น่า!!!! ยังดีนะที่อาจารย์เขาไม่ได้พูดเนื้อหาอะไรออกมาอะ ถึงคลาสนี้จะมีนักเรียนที่ตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษเหมือนฉันแค่3คนก็ตาม

อ๋อ! ลืมบอกอะ อาจารย์เขารับคนจำกัดเพราะไม่อยากวุ่นวายไง แหงละ หล่อขนาดนี้ เชื่อเถอะว่าถ้าไม่จำกัดจำนวน นักเรียกเต็มห้องแน่นอน และมันจะทำให้คนที่ตั้งใจมาเรียนเพราะมีเป้าหมายอย่างฉันเรียนไม่เข้าใจนะสิ รับน้อยๆแบบนี้แหละดีละ

“ขอคืนด้วยคะ-///-“ หน้าหญิงสาวแดงระเรื่อก่อนจะรีบรับสมุดคืนมาและรีบกอดอย่างไว แล้วเดินกลับมานั่งที่โต๊ะด้วยความเขิน

“ทำไมหน้าแดงขนาดนี้อะ?”

“…ฉันส่งงานผิดเล่ม;(“

“แล้ว?”

“ดันหยิบไดอารี่ที่เขียนถึงพี่เบส่งไปอะดิ เห็นหน้าอาจารย์ตอนมองฉันปะ? …อ้วกได้คงอ้วกใส่หน้าฉันแล้วอะ><“

“ฮ่าๆๆๆเบ๊อะบ๊ะจริงๆเลยแกอะ แกดูอาจารย์ดิ ยังมองแกอยู่เลยอะ^^” นินิวมันแทงศอกฉันให้มองอาจารย์นักรบที่มองฉันจริงๆนั่นแหละ ส่ายหัวเบาๆด้วยนะ

“..ต้องมีค่าปิดปากแล้วแหละแบบนี้~” หญิงสาวตัวอ่อนราวกับวิญญาณไหลออกจากร่าง เธอรีบค้นหาสมุดงานที่ต้องส่งของจริงขึ้นมาแล้วเดินกลับไปหาอาจารย์สุดหล่ออีกครั้ง

“…นี่ค่ะ งาน” ร่างสูงพยักหน้ารับแล้วทำงานในส่วนของตัวเองต่อ แต่ฉัน.. ยังคงยืนเม้มปากอยู่กับที่ จนอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมอง

“มีอะไร?”

“..อาจารย์”

“….?”

“ช่วยลืมเรื่องเมื่อกี้ได้ไหมคะ..^^*”

“…ในสมุด?”

“ค่ะ”

“ฉันจะจำไปทำไม ไม่ใช่เรื่องของฉัน”

“…แน่นะคะ อาจารย์ไม่จำนะ!”

“ยิ่งเธอมายืนย้ำฉันแบบนี้ สมองฉันยิ่งจำ”

“!!!!”

“กลับไปนั่งที่ได้แล้ว แล้วก็หัดมีสติเวลาเรียนด้วย”

“ค่าาาา~”

“ไม่ใช่นั่งมองแต่ก้อนเมฆ”

ขวับ! พิมมี่หันขวับ เธอทำแบบนั้นจริงๆเวลาเข้าเรียนคลาสนี้ ไม่ใช่ว่าอาจารย์สอนน่าเบื่อ แต่จิตใจของเธอแค่นึกถึงคนไกลที่อยู่คนละฟากฟ้า

“ถ้าไม่อยากเรียนก็ถอนตัวไป ฉันจะได้รับคนอื่นมาแทน”

📖📚📖

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
41 Bab
แนะนำเรื่อง
WAR(S) ZONE สอนให้รัก Teach To Love [นักรบ*พิมมี่]นิยายเรื่องนี้มีเนื่อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไปนักอ่านที่มีอายุต่ำหว่า 20ปี ควรได้รับการแนะนำ#อาจารย์หล่อบอกต่อด้วยนะฮะ#นักรบอาจารย์สุดหล่อ มาดนิ่ง ที่จับพลัดจับพรูไม่ได้สอนแคกวดวิชาให้พิมมี่ แต่ดันต้องสอน แม้กระทั่งการใช้ชีวิต และกระทั่ง... ความรัก#พิมมี่สำหรับฉัน หากชอบใครสักคนไปแล้ว.. ฉันคงจะชอบเขาตลอดไป แม้ว่าการสารภาพรัก มันจะไม่สำเร็จ ก็ตาม…"เธอตั้งใจมาเรียนหรือตั้งใจมาหาผัวกันแน่?""ตั้งใจมาเรียนสิ แต่จุดประสงค์ก็.. อยากได้ผัว มันก็ไม่ผิดนิคะ^^""...งั้นฉันไม่สอน""ทำไมละคะ? อาจารย์หวงหนูเหรอ?"⚠️WARNER⚠️เนื้อหาในนิยายมีฉากอิโรติก คำพูด หรือพฤติกรรมที่รุนแรงอาจจะทั้งทางร่างกายหรือจิตใจ เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุ20ปีขึ้นไป และควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอให้เพลินเพลินกับการอ่าน**ห้ามคัดลอกนิยายไม่ว่ากรณีใดๆก็ตาม หากพบเจอจะดำเนินการทางกฏหมายทันที!!!!**====================FIRSTคุณคิดว่าคนเรา จะแอบชอบใครสักคนได้นานขนาดไหน?1เดือน 6เดือน หรือหลักปี?มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะบอกว่าเราสามารถเลิกชอบคนคนนึงได้เพี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
2 : ชวนอาจารย์ไปปาร์ตี้
2“โดนบ่นละสิ คอถึงตกห้อยไปถึงพื้นขนาดนี้^^”“อืมมม~ ถามจากใจเลยนะ แกคิดว่าฉันจะรอดม๊ะที่ตั้งใจมีเรียนภาษาเพื่อพี่เบขนาดนี้อะ”“ถ้าอยากรอดก็ต้องคิดว่ารอด ถ้าแกยอมแพ้ตั้งแต่เริ่ม แล้วจะมีกำลังจากไหนอะ?”“นั่นสิเนอะ..”“อย่าบอกนะว่าแค่อาจารย์เขาบ่นก็ท้อแล้วอะ? ชอบพี่เขามาหลักปีไม่ใช่หรือไง? จะมายอมแพ้เพียงเพราะแกโดนอาจารย์ดุ? ง่ายไปป่ะ?”“ก็ไม่ได้ยอมแพ้ แต่..ที่อาจารย์พูดก็ถูกอะ คลั่งรัก..”“หยุด! แล้วถามตัวเองให้ดีว่าที่ทำอยู่เนี่ยต้องการอะไร อยากให้พี่เบชอบ? อยากเป็นเมียพี่เขา? หรือมีไว้แค่เป็นแรงบันดาลใจในชีวิต ถามตัวเองดีๆ ถ้าแกได้คำตอบแล้วแกจะเป็นพวกคลั่งรักอะไรมันก็ไม่จำเป็นแล้วป่ะ? ถ้าคลั่งรักแล้วชีวิตดีขึ้น ก็คลั่งไปเถอะ” นินิวพูดกับฉันหลังจากชั่วโมงเรียนจบลง ฉันตั้งใจมาเรียนคอร์สภาษาเพราะอยากดูเก่งในสายตาของพี่เบ รุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบมานาน แต่ก็มีเหตุที่พี่เขาต้องไปต่างประเทศ ฉันเลยอาศัยช่วงเวลานี้เพิ่มความรู้ให้กับตัวเอง จะได้เป็นผู้หญิงเก่งเก๋ในสายตาของคนที่แอบชอบบ้าง“นี่~ นินิว พิมมี่~ พวกฉันจะชวนอาจารย์ไปปาร์ตี้วันนี้อะ สนใจไปด้วยกันป๊ะ^^”“ปาร์ตี้? …แกคิดว่าอย่างอาจารย์เขา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
3 : ชะตาขาดแล้วมึงงงงงงง
3#นักรบตะดึ้ง~“…..”ตะดึ้ง~“…..”ตะดึ้ง~“อ่านสักทีเถอะวะ ตะดึ้งข้างหูกูเนี่ย น่ารำคาน”“ที่วางโทรศัพท์กู ถ้ารำคานมึงก็ยกหูไปที่อื่น” อัศวินเหล่มองนักรบที่นั่งดูข่าวในโทรทัศน์ไม่สนหน้าจอที่กระพริบเพราะถูกแจ้งเตือน เลยทำให้ต่อมอยากรู้ของเขาทำงานหมับ! อัศวินคว้ามือถือของนักรบได้ใช้ความเร็วแสกนนิ้วนักรบกับโทรศัพท์มือถืออย่างไวจนนักรบคว้ากลับมาไม่ทัน อัศวินรีบลุกขึ้นยืนแล้วอ่านข้อความที่หน้าจอ“…คือไร? มีอีตัว?”“อีตัวพ่องมึงดิ เอามา” นักรบรีบคว้ามือถือ แต่อัศวินที่เร็วกว่าก็ยังหลบหลีกได้“อะไรวะ? ลูกศิษย์นี่หว่า~ แชร์โลมาดึกดื่นป่านนี้คือ? มึงรับจ๊อบสอนเรื่องบนเตียงงี้?”“ถ้าไม่ติดว่ามึงแก่กว่า กูจะปาด้วยขวดโซดา”“..อาจารย์อย่าลืมที่นัดนะคะ~ นานแค่ไหนก็รอค่ะ~” ไอ้วินมันอ่านข้อความออกเสียง ผมไม่ได้คิดอะไรกับข้อความหรือคำบรรยายที่พิมมี่ส่งมา ถ้าถามว่าทำไมถึงรู้ว่าเป็นพิมมี่.. ก็ทั้งห้องที่เรียนกับผมมีพิมมี่คนเดียวที่กล้าพูดอะไรประมาณนี้“สบายตัวละมึงคืนนี้ ไม่ไปคือควายสัสๆ”“กูไม่ใช่พวกหิวกามอย่างมึง”“ไอ้พวกหงิมๆอย่างมึงก็น่ากลัวกว่ากูละวะ ~กินเด็กอมตะนะมึง” นักรบถอนหายใจ เขาเลือกที่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
4 : จับปู(พิมมี่)ใส่กระด้ง
4#นักรบฟุ่บ! จะเอาไปไว้ที่ไหนได้ละ.. ไม่พ้นห้องผมนี่แหละ “…..” นักรบยืนมองพิมมี่บิดตัวไปมาบนที่นอน ไม่มีทางเลือก ตลอดทางที่ขับรถมาถามอะไรก็ไม่ได้ใจความสักอย่าง เพ้อหาแต่ไอ้เบ ไม่ก็บ่นที่พ่อทิ้งเธอกับแม่ไป… “อืม~ อาจารย์เหรอ~” ร่างเล็กหรี่ตามองร่างสูง “..ไม่จริงอะ~ อาจารย์ใจร้ายคนนั้นทรงผมต้องเรียบแป้กว่านี้~” ไม่ว่าเปล่า พิมมี่ลุกขึ้นมานั่งอยู่ข้างๆนักรบที่เพิ่งนั่งลงบนเตียง แล้วจัดการเอามือตัวเองยีผมนักรบซะกระเซิง“เธอ!”“เนี่ย~ ผมยุ่ง~ ไม่ใช่อาจารย์~”“…ฉันชักจะหมดความอดทนกับเธอแล้ว ทำไมแสบขนาดนี้นะ”“…ร้อนอะ~ อยากนอน~ เปิดแอร์ได้มะ~ ไม่เห็นเหงื่อฉันเหรอ~” มือเล็กดึงเสื้อบ้างแหละ จะถลกมันออกบ้างแหละ การกระทำที่ล่อสายตาของนักรบเกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ ในขณะที่คนเป็นครูกำลังกุมขมับกับเด็กขี้ซนหวืดด~ ฟิ้วว~ เสื้อลอยผ่านหน้าผมไป พอหันมาหายัยตัวการก็เห็นว่า…“……” “ก็บอกว่ามันร้อน~ เปิดแอร์เร็ว~” พิมมี่ในสภาพที่ไร้เสื้อปกคลุม ร่างกายขาวเนียนสัดส่วนสวยสะกดสายตาของนักรบอยู่หมัด เอวคอด สะโพกผาย และเนินอกที่ซ่อนรูปกลมสวยภายใต้บราสีดำเรียบ“แอร์~~~”“กูก็ไม่น่าออกไปตั้งแต่แรก” ว่าแล้วนั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
5 : อีป้าฉายแสง
5งัวเงีย~ปวดตัว ปวดหัวไปหมดเลยอะ~ คอด้วย~ แต่ทำไมร่างกายฉันมันแปลกๆละ ความรู้สึกเหมือนไม่ได้นอนแต่หลับไป แล้วตอนนี้มันก็กระดุกกระดิกไม่ได้อะ.. ผีอำเหรอ! ไม่จริงอะ! ในยุคที่วิทยาศาสตร์สามารถพิสูจน์ได้ทุกอย่าง ผีไม่มีจริงหรอก!!!! มันก็แค่ความเหนื่อยล้าทางร่างกายและเมื่อคืนฉันไปปาร์ตี้มา เพราะฉะนั้น… พิมมี่รวบรวมสมาธิ ทั้งที่ดวงตายังไม่อาจเปิดใช้งานได้อย่างปกติ เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่เธอกอบกู้ได้ไว้ตามร่างกายและตัดสินใจพลิกตัวสุดแรง“ผีไม่มีจริง!!”หวืด~ ปั่ก!“โอ้ยยยยยย!!! จะ เจ็บๆๆ” ดวงตาเล็กเบิกกว้างราวกับถูกกดสวิตช์ เธอนอนอยู่กับ… พื้นกระเบื้องเย็นๆ แต่ร่างกายไม่อาจเป็นอิสระ เธอเริ่มสำรวจตัวเองและพบว่า“เห้ย!! ทำไมฉันถูกมัดอะ!!” ฉันดิ้นแรงอยู่นะแต่ก็ไม่หลุดจากเชือกที่พันธนาการไว้อะ หัวที่ฟาดกับ.. อะไรเนี่ย? มันเจ็บอะ! ฉันรวบรวมเรื่องราวทั้งหมด เมื่อคืนฉันไปปาร์ตี้กับ บิว โบ แล้วก็นินิว… เพื่อที่จะหลอกถามอาจารย์… ใช่ๆ! แต่ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่ในสภาพนี้ละ!ร่างเล็กมองร่างกายตัวเองอีกครั้ง เสื้อยืดตัวโคร่งไม่ใช่ชุดที่เธอใส่เมื่อคืน ในใจก็คิดว่า เมื่อคืนเมาซะจนโดนใครลากกลับห้องหรือเปล่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
6 : จูบเลยนะ!!
6“อาจารย์เคยรักยัยมนุษย์ป้าแบบนั้นจริงดิ? ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะคะ… แต่! หื้มมม อยากจะเห็นหน้าเลยอะ หมั่นหน้าหมั่นโหนกมาจากไหนอะ ไม่ถามหนูสักสักคำว่าหนูเป็นอะไรกับอาจารย์ หรือเผื่อใจไว้หน่อยก็ได้ว่าหนูอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่อาจารย์พามานอนด้วยอะ…”“….”“มาถึงก็แวดๆใส่ ชาติที่แล้วกินนกหวีดแทนข้าวหรือไง==*”“..หึ๊~ เธอเองก็เหมือนกัน”“หื้ม? หนูไม่ได้แวดๆเลยนะ”“ฉันหมายความว่า เธออะ บทจะปรี๊ดแตกก็ไม่สนผมหงอกผมดำเหมือนกัน”“สนทำไมละคะ? หนูไม่มัวมาเสียเวลาให้คนพรรคนั้นมาบ่นหนูทั้งที่ไม่รู้ความจริงหรอก.. จะหัวหงอกหัวดำไม่สนหรอก ถ้าไม่เคารพสิทธิ์กันอะ พูดดีไปก็เปลืองน้ำลาย”“:)”“อาจารย์ก็ด้วย.. ไม่ต้องเป็นต้องเงียบขรึม วางมาดเพราะตัวเองเป็นอาจารย์หรอกนะ ยังหนุ่มยังแน่น จะกระโตกกระตากก็ไม่มีใครว่าหรอกค่ะ”“ให้เป็นเหมือนเธองี้? ฉันรับตัวเองไม่ได้”“เป็นแบบหนูแล้วมันแย่ตรงไหน? …เพี้ยนหน่อยก็แค่เวลาเมาเท่านั้นแหละ”“…”“ผมอะ ไม่ต้องเรียบแป้ก็เป็นครูได้ค่ะ”“เธอดูคาใจกับผมฉันนะ”“ก็เวลาอาจารย์แต่งตัวสบายๆ มันดูดีกว่าตั้งเยอะ ดูน่าเรียนด้วยกว่าตอนที่ผ่านมาอีก”“หึ๊ จะบอกว่าฉันหล่อก็บอกมาเถอะ”“…อื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
7 : อาจารย์หวงหนูเหรอ?~
7“จ๊ะเอ๋!”“หึ้ย! ตกใจหมด!”“อะไรกัน แค่นี้ทำเป็นตกใจ~ ทำไม นั่งเหมอคิดถึงเรื่องที่ผับอยู่หรือไง” นินิวที่เข้ามาเป็นคนที่สองเพื่อรอเรียนคลาสภาษาอังกฤษของอาจารย์นักรบวางกระเป๋าแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ“…ถามไรหน่อยได้ป้ะ”“ว่ามา”“…เรื่องที่ผับอะ ฉัน กับ …อาจารย์”“อ้อ! เออ ตามนั้นเลย”“ห๊า! ตะ แต่แกไม่คิดจะฟังกันให้จบหน่อยเหรอ รู้หรือไงว่าฉันหมายถึงอะไรอะ”“ก็ถ้าแกพูดเรื่องแกกับอาจารย์ที่ผับก็มีอยู่เรื่องเดียว”“เรื่อง?”“..ก็เรื่องที่แกละเมอหาพี่เบคนดีของแก แถมยังเมาคิดว่าอาจารย์เขาเป็นสุดที่รักของแกอะแหละ จับอาจารย์ดูดปากโชว์พวกฉันเนี่ย”“ไม่จริงอะ!”“จริง! พยานคูณสาม ฉัน โบ บิว อ้อ! ไม่สิ เป็นสิบที่ยืนมองแกดูดปากอาจารย์แบบนั้นอะ ถามจริงจำอะไรไม่ได้?”“ก็.. จำไม่ได้นี่ดิถึงถามอะ>”“เออ ว่าจะถามอยู่ ว่ากลับถึงบ้านปลอดภัยใช่ไหม วันนั้นพวกฉันต้องให้อาจารย์เป็นคนไปส่งแก เพราะแกดันเมาเละแบบนั้น พวกฉันเลยต้องอัดสามกลับ โครตทุลั่กทุเล”“;(““โทษที ที่ฉันหายไปเลย พอดียุ่งๆด้วยแหละเลยไม่ได้ถามไถ่อะไรแกเลย”“..เออๆ ไม่เป็นไรหรอก” นี่ฉันทำเรื่องแบบนั้นไปจริงๆนะเหรอ หน้าขายหน้าชะมัดเลยอะ แล้วน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
8 : หาเมียสักคน
8อีกด้าน..หลังจากกลับมาจากต่างประเทศ ชายหนุ่มรูปหล่อสุดเฟอร์เฟคก็ตรงดิ่งมาที่ผับเป็นที่แรก สายตาคมราวกับปลายศรมองสำรวจเป้าหมายที่พอจะทำให้เขามีความสุขในวันที่กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิด“ตีนเหยียบไทยปุ๊บมาผับปั๊บ แลจะหิววะ” “หิวอะไรมึง กูแค่นึกถึงบรรยากาศเดิมๆ”“อา~ ระลึกความหลังงี้” ชายลูกครึ่งหยักไหล่ วันนี้เขาดูเป็นที่สนใจของหญิงสาวจำนวนมาก คงไม่ต้องเสียเวลามองหาให้เหนื่อยเปล่าเพราะดูจากสถานการณ์แล้ว… เขามีสิทธิ์แม้กระทั่งชี้นิ้วเลือก“กูเจอละ”“อ่าห้ะ~” คนเป็นเพื่อนชายตามองหาเป้าหมายของเพื่อน แต่กลับสตั้นและค้างไปเพราะหญิงสาวคนที่เพื่อนชี้ หน้าตาคุ้นซะจนถึงกับต้องพยายามนึกชื่อ “เห้ย… คนนี้มัน… คุ้นๆวะ”“คุ้น?”“เออ… ใช่! ไอ้น้องคนนั้น!”“..น้องคนไหน? เด็กมึง?”“เด็กมึงอะดิ! คนที่หอบเอากุหลาบมาให้มึงวันวาเลนไทน์นั่นนะ!” สายตาคมขมวดคิ้วแล้วหันกลับไปมองร่างบางอีกครั้ง เอวคอดกิ่ว สะโพกผายได้รูป ดวงตาเขาจับจ้องที่เนินอกทรงกำลังดีและจ้องมองใบหน้าอย่างระลึกความทรงจำ“มึงนึกออกยัง กูจำน้องมันได้แต่กูลืมชื่อ”“…พิม มี่”“เออๆ! พิมมี่ สวยขึ้นเป็นกอง” ชายหนุ่มหรี่ตามองรูปร่างที่ดีเกินคาด ผิดจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
9 : หยุดเอานมมาถูแขนฉัน
9ซอย14“พิมมี่ ถึงแล้ว… พิมตื่นก่อนไหม?” “นอนอยู่~ ไม่เห็นไงวะ~” เสียงน้อยงัวเงีย ทำให้ริมฝีปากเจ้าเล่ห์เกิดรอยยิ้มร้าย รุ่นพี่จากแดนไกลขยับตัวก่อนจะใช้ปลายนิ้วไล้เส้นผมที่ปรกใบหน้าเล็ก ดวงตาที่ซ่อนความร้ายค่อยๆเผยออกมาทีละนิด ก่อนจะค่อยๆก้มบรรจงสูดดมกลิ่นหอมจากเรือนร่างรุ่นน้อง และฝังใบหน้าลงที่ซอกคอขาว“..อื้ม~” พิมมี่เอี้ยวตัวเพราะความจั๊กกะจี้ มือเล็กวางที่ไหล่กว้าง“…ก็ไม่ยากนี่หว่า หึ๊~” และคนเป็นรุ่นพี่ก็เริ่มปฎิบัติการต่อตามห้วงอารมณ์#นักรบ“ปิดไปก็เท่านั้น เปิดเครื่องเถอะ หนีผู้หญิงด้วยวิธีการที่มึงทำ ไม่ได้ดูฉลาดเท่าไหร่” ปกป้องที่นั่งไขว้ห้างอยู่มุมห้องพูด นักรบถอนหายใจ เขารู้ดี… และสุดท้ายก็ยอมหยิบมือถือขึ้นมาบรืน~ เสียงรถจากนอกตัวบ้านดังพอให้ได้ยินว่ามีการเคลื่อนตัวของรถ ชายหนุ่มทั้งสองหันไปมองต้นตอของเสียง รถหรูแปลกตาจอดเยื้องอยู่ไม่ห่างจากบ้านสีดำของพวกเขา“ซอยนี้มีรถหรูขนาดนี้ด้วยเหรอวะ…” ปกป้องพูดอย่างไม่สนใจโลกมากนัก นั่นนิสัยของเขา ส่วนนักรบที่มองรถนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรแต่ก็เดินไปพิงหน้าต่างที่เปิดอยู่ ก่อนจะก้มลงเพื่อเปิดเครื่องมือถืออย่างไม่อยากทำนัก รายชื่อล่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
10 : แค่จูบนี่คะ~
10“อ๊า~” ทันทีที่เข้ามาในห้องนอนของนักรบ พิมมี่ก็ครางร้องออกมา นักรบหันมองลูกศิษย์ที่กำลังกางแขนและรีบเดินไปทิ้งตัวลงบนที่นอนกว้างฟุ้บ~“เย็นสบาย~ จริงจริงงง~” ขายาวสาวเดินไปที่เตียงเพียงไม่กี่ก้าว เขาพินิจพิจารณาร่างเล็กที่นอนหมุนไปหมุนมาบนเตียง“…เมาแบบชาวบ้านเขามันจะตายหรือไง”“หื้ม? เมาแบบชาวบ้านคืออะไรเหรอ~”“…..”“ว่าแต่~” พิมมี่ดันตัวลุกขึ้นมานั่ง เธอสาวผมและสบัดทิ้งไปด้านหลัง ดวงตาเยิ้มเมาจ้องมองคนเป็นครูด้วยความอยากถาม “เรามาหยุดเป็นอาจารย์กับนักเรียนสักชั่วโมงไหมคะ~”“…จะสื่ออะไร?”“ก็ถ้ายังเป็นอาจารย์~” พิมมี่ชี้ที่นักรบแล้วหันกลับมาชี้ตัวเอง “แล้วก็เป็นนักเรียน~”“….”“มันก็มีกำแพงสิ~”“….”“ขอปรึกษา~ ในฐานะ.. ฐานะอะไรดีอะ~ ..อ่า~ พี่กับน้องละกัน~” เสียงงัวเงียของพิมมี่กับท่าทางที่ดูอยากจะปล่อยคำถามเพื่อต้องการคำปรึกษา ทำให้นักรบนิ่ง แล้วตัดสินใจนั่งลงที่ขอบเตียง“ว่ามา” ด้วยความดีใจ ร่างเล็กเลยกระดึ๊บร่างเข้าไปใกล้และนั่งเสมอตำแหน่งที่นักรบนั่ง“..การที่เราชอบใครสักคนมากๆ จนเอาเขาเป็นเป้าหมายในชีวิตมันก็เป็นเรื่องที่ดีใช่ไหมละ~”“….”“แต่ทำไม.. มันเหนื่อยก็ไม่รู้~”“….”
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status