ตอนที่ 2

ขนาดก้อนเนื้อนุ่มนิ่มค่อยๆ เริ่มขึ้นตัวขึ้นทีละช้าๆ ราวกับความสุขของเด็กหญิงเริ่มสนุก เพราะเธอกำลังลงมืออย่างเมามัน และปั่นมันให้แข็งตัวให้ได้ ถ้าเธอทำได้ คุณปู่จะให้เงินค่าขนมเธอ จนกระทั่งมันเริ่มอวบบวมร้อน ก้อนเนื้อเริ่มดำกลายเป็นคล้ำแดง

สีหน้าของปู่แทบเกร็งนิ่ง กัดปากกัดฟันเกือบน้ำลายไหล มือเด็กสาวจับรูดคลึงเค้น ชักรอกบ่อยๆ จนมันเริ่มแข็งขึ้นทีละนิด ความย่นความหดนิ่มหายไป เริ่มกลายเป็นของอวบแข็งก้อนแน่น และกำลังเริ่มจะยืดยาวขนาดออกอย่างช้าๆ เขาไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่ภรรยาเขาป่วยตายไปสามปีกว่า

นันรู้สึกว่ากล้ามเนื้อส่วนนี้ของปู่มันเปลี่ยนแปลงได้ เธอเริ่มจะไม่รังเกียจ และรู้สึกว่าความใกล้ชิดของเธอกับปู่ก็เริ่มมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เด็กสาวเริ่มยิ้มและหัวเราะที่ความสามารถของเธอ ก็ทำให้เธอเริ่มเก่งและกำลังจะได้ค่าขนมเร็วๆ นี้

“ซี๊ด” ปู่เริ่มกลั้นเสียวไม่ไหว ขนาดของมันก็เริ่มจะยาวอีกนิดจนเริ่มเต็มมือเล็กนุ่มนิ่มของนันแล้วข้างหนึ่ง เธอหันมามองหน้าปู่หลังจากได้ยินเสียงนั้น สีหน้าของเขาที่เคยซีดเซียว ตอนนี้เริ่มดูมีชีวิตชีวา หรืออาจเป็นเพราะว่าเธอช่วยเหลือดูแลเขาอย่างดี ตอนนี้สุขภาพของเขาเริ่มดูดีขึ้น

“คุณปู่สดชื่นหรอ” นันถามด้วยความสงสัย และเธอก็อยากได้ค่าขนมแล้วด้วย

“อืม ดีมากๆ เลยนัน” และขนาดของปู่ก็เริ่มแข็งเพิ่มขึ้น กล้ามเนื้อส่วนนี้ก็เริ่มยาวขึ้นเกินมือหนึ่งของนันแล้ว เธอเพิ่งรู้ว่าก้อนเนื้อหดเล็กนิ่มๆ ที่ไม่น่าจะแข็งแรง มันสามารถเพิ่มความใหญ่ยาวได้ขนาดนี้ เกือบจะยาวเต็มสองมือเธอกำสองข้างพร้อมกันแล้ว

“ต่อจากนี้อ่ะ...?” นันคิดว่ามันน่าจะเสร็จแล้วล่ะ เธอแค่อยากได้ค่าขนม หรือเงินสักเล็กน้อยไปเติมค่าชม.เน็ตมือถือ เสียงชายสูงอายุคิดว่าหลานสาวอาจจะใกล้กลับมาแล้ว เลยไม่อยากให้รู้ว่าเขาเล่นกับเพื่อนหลานสาวยังไง จนกระทั่งทุกอย่างน่าจะเข้าด้ายเข้าเข็มอย่างฟินๆ

“พอก่อนเถอะนัน เอาไว้มาเล่นกับปู่คราวหน้าอีกก็ได้” เขาตั้งใจว่าอาจจะนัดกับนัน หลังจากแนนไม่มาน่าจะดีกว่า มีคนมาอยู่เป็นเพื่อน เขาก็ไม่เหงา ไม่ซึม ถ้าเพื่อนหลานจะชอบขนาดนี้ เขายินดีจะทำให้เด็กน้อยมีความสุข และได้เงินไปกินหนม หรืออะไรก็ได้ที่อยากได้

“ถ้างั้น ถ้าจะให้หนูมาทำให้อีก ก็โทรหาหนูนะ” เด็กน้อยยินดีที่จะกดเบอร์ตัวเอง กดแอดไลน์ให้ปู่ไว้ เผื่อเธอจะได้มาหาค่าขนมได้อีก... ชายสูงอายุยิ้มแย้ม เลยขอรับมือถือของตัวเองที่ได้เบอร์ไลน์ของเด็กสาวแล้ว จึงเลื่อนนิ้วเหี่ยวของตัวเอง ไปกดแบงค์ออนไลน์ เพื่อให้เงินเข้าเบอร์เพื่อนหลานสาว อย่างน้อยเขาให้ร้อยบาท มันก็น่าจะเยอะแล้ว

“แค่นี้หรอ?” เหมือนนันจะไม่พอใจ กับการใช้มือสองข้างรูดให้จนกล้ามเนื้อส่วนนี้ ทั้งแข็งทั้งร้อน และหน้าตาปู่ก็สดชื่นเสียด้วย

“ถ้าอยากได้มากกว่านี้ ก็มาหาปู่คราวหน้านะ” ชายชรายิ้มแย้ม และสอนเธอเรื่องการทำงานให้ผลตอบแทน ในขณะที่แนนเพิ่งจะกลับมาถึงบ้าน พร้อมอาหาร เห็นปู่เธอกำลังคุยกับนัน เหมือนที่เคยคุยกับเธอ แนนแค่รู้สึกว่าไม่อยากให้นันมาหาที่บ้านปู่อีก...

“คุณปู่คะ... หนูไปเตรียมอาหารนะคะ อีกไม่เกินครึ่งชม. พ่อกับแม่จะกลับมารับหนูกลับบ้านแล้วค่ะ” แนนบอกด้วยสีหน้านิ่งๆ และอยากให้ปู่ดูแลตัวเอง และไม่อยากให้สนิทกับนันมากเกินไป...

“อืม ขอบใจมากนะแนน” สีหน้าของปู่สดชื่น สีเลือดฝาด แนนรับรู้ว่าได้ตอนไม่อยู่น่าจะมีบางสิ่งที่ผิดปกติกับปู่ และนัน... แต่แนนไม่ได้พูดอะไร นอกจากทำตามที่พ่อแม่สั่ง และเธอก็เตรียมตัวเดินทางกลับบ้านพร้อมกับพ่อแม่ และเธอก็อยากพานันไปด้วยกัน เพราะบ้านของนันอยู่ห่างจากบ้านแนนคนละซอยเอง...

******