ตอนที่ 3

ชายสูงอายุทานอาหารเสร็จแล้ว จึงเริ่มลุกจากเก้าอี้ เพื่อไปห้องน้ำ และอยู่ภายในนั้นนานพอสมควร กับเสียงน้ำที่ดังเป็นระยะ นันไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะคิดว่าอาจจะท้องไส้ระบายตามปกติ แกก็เป็นคนสูงอายุ แต่สำหรับแนนเธอไม่ได้คิดแบบนั้น เธอรู้ว่าปู่ของเธอเป็นคนนิสัยยังไง และยังหันมาทางนันอีกด้วย

“ตอนฉันออกไปซื้ออาหาร เธอนั่งคุยอะไรกับปู่รึเปล่า?” แนนถามด้วยความไม่ไว้ใจ เพราะเธอรู้ว่าปู่เป็นคนยังไง นันก็ไม่อยากให้เพื่อนคิดมากว่า เธอแค่เล่นกับปู่แล้วได้ตังค์มาร้อยนึง ไม่อยากผิดใจกับเพื่อนก็เลยไม่อยากเล่าเรื่องที่มาของเงินร้อยนึง แต่ผลัดเป็นเรื่องอื่นแทน

“ปู่ถามว่าวันนี้กลับมาบ้านด้วยกัน เรียนเป็นยังไงบ้าง ฉันก็เลยบอกไปว่า เรียนจบแล้ว สอบเสร็จแล้วกำลังเตรียมตัวจะขึ้นม.1” นันตอบในสิ่งที่ปู่ไม่ได้ถาม ปู่ของแนนแค่ชวนเธอมาเล่นปั้นเนื้อเป็นหนอนแค่นี้ ทำไมแนนทำเหมือนกับจะโกรธเธอด้วยก็ไม่รู้ ไม่แน่ว่าปู่ยังเคยให้แนนเล่นแบบนี้ด้วยรึเปล่า นันก็แอบคิดเหมือนกัน

“เดี๋ยวพ่อแม่ฉันมารับแล้ว เรากลับพร้อมกันนะ จะให้เดินไปส่งบ้านอีกซอยเหมือนเดิมมั๊ย?” แนนแค่เป็นห่วงเพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนมาเล่นอะไรแบบเธอ อย่างที่เมื่อก่อนเธอเองก็เคยเล่นกับปู่ ทุกอย่างที่ปู่เคยเล่นกับเธอ พ่อแม่เธอไม่รู้หรอกว่า ปู่เล่นกับเธอแบบไหนบ้าง นอกเสียจากว่า ทำตัวเป็นหลานสาวที่ดี คอยดูแลอย่างใกล้ชิด

“อืม แล้วเรื่องเรียนล่ะ เราจะไปต่อที่เดียวพร้อมกันมั๊ย เวลาไปโรงเรียนจะได้ไปด้วยกันไง” นันชักชวนออกความเห็น บ้านใกล้กัน ก็น่าจะเรียนที่เดียวกัน ไปไหนไปด้วยกันมันก็ไม่เลวนะ เผื่อเวลาเจอผู้ชายหล่อๆ มีแฟนสักคน บางทีเพื่อนแฟนของเพื่อนเรา เธออาจจะขอคบแฟนได้ง่ายๆ ก็ไม่เลวนัก

“ถ้างั้นฉันจะบอกพ่อล่ะกันว่า ถ้าจะไปสมัครเรียนม.ต้น จะมารับนันไปสมัครพร้อมกันนะ แต่ไม่รู้นะว่า เราจะได้เรียนห้องเดียวเหมือนเดิมอีกรึเปล่า....” แนนแค่ไม่อยากให้นันเรียนที่เดียวกัน และเธอก็ไม่อยากเรียนห้องเดียวกับนันด้วย เพราะการอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เธอก็แทบจะไม่เหลือเวลาส่วนตัวให้ตัวเอง

“รอนานกันมั๊ยสาวๆ พ่อมารับแล้วนะ” พ่อของแนนเปิดประตูบ้านเข้ามาพบลูกสาวอยู่กับเพื่อนอีกคน สีหน้าของยิ้มแย้มสดชื่นมาก แต่แม่ของเธอไม่ได้เดินเข้ามาด้วย

“ไม่นานค่ะ” แนนบอกและพร้อมรีบเดินออกไปที่รถ เพื่อไปหาแม่ เธอน่าจะรอในรถแล้ว

“พ่อครับ ผมมารับน้องกลับบ้าน เดี๋ยวต้องพาไปสมัครเรียนมัธยมอีกนะ พ่อทานข้าวแล้ว นอนพักผ่อนนะ” ผู้เป็นพ่อและลูกชาย ได้กล่าวกับชายสูงอายุเสร็จแล้ว ก็มารับลูกสาวและเพื่อนลูกออกไป

ชายชราสูงอายุได้ยินหมดแล้ว และเขายังอารมณ์ดีอยู่หลังจากแอบนั่งชักว่าวให้น้ำแตกสักรอบหน่อย เล่นเอาเหนื่อยหอบพอดู หลังจากไม่ได้แตกน้ำมาได้ระยะหนึ่งพอสมควร... ชายสูงอายุแค่อยากใช้เวลาที่เหลืออย่างมีความสุข และเขาก็ได้เพื่อนตัวน้อยคนนึงมาช่วยเขาแล้ว...

เมื่อนันกับแนนลากัน แนนเดินกลับบ้านอีกซอยซึ่งไม่ไกลนัก และนันก็กำลังจะเข้าบ้าน เธอได้รับข้อความจากไลน์ของตัวเองว่า ปู่เธออยากให้ไปเที่ยวที่บ้าน เพราะเขาจะสั่งอาหารและขนมมาเลี้ยงเธอด้วย และชวนเธอมาเล่นที่บ้าน แต่ไม่อยากให้เธอบอกแนน หรือครอบครัวของเขา

“หนูต้องไปสมัครเรียนก่อน” นันบอกเป็นเชิงว่า อาจจะต้องรอนานหน่อยกว่าเธอจะกลับมาแวะหาปู่ของแนน

“งั้นปู่จะรอเล่นกับนันนะ”

“แล้วหนูจะได้ค่าเล่นเป็นเพื่อนปู่อีกมั๊ย ร้อยเดียวมันน้อยไป” นันบอกเพราะอยากได้เยอะขึ้น และมันก็ได้ง่ายขึ้นด้วย

“มาบ่อยก็ได้บ่อยนะ แต่อย่าให้คนอื่นเขารู้สึกลำบากใจเรื่องนันมาเล่นกับคนแก่อย่างปู่เลยนะ เดี๋ยวมันจะดูไม่ดี ถ้านันมาหาปู่บ่อยๆ” ชายชราบอกเชิงห้ามปรามเพื่อมิให้นันติดต่อหรือคุยกับคนอื่นเรื่องเขามากเกินไป

“อ่อ ปู่กลัวคนอื่นจะว่านันเป็นเด็กมาเล่นหัวปู่ใช่ป่าว ถ้างั้นหนูไม่ไปก็ได้นะ แต่ก็เสียดายตรงที่ไม่ได้ตังค์กินหนมปู่น่ะสิ” นันก็อยากได้เงินพิเศษบ้าง เพราะปกติก็ได้อยู่แล้วแต่ใช้วันเดียวก็หมด เธอเลยอยากได้ตังค์เพิ่ม เพราะอย่างน้อยตอนนี้ก็ปิดเทอม เธอจึงอยากได้เงินเก็บสำหรับซื้อมือถือใหม่บ้าง

“ถ้านันมาอยู่เป็นเพื่อนปู่ เดี๋ยวปู่ให้ค่าขนมต่อวันก็ได้ แต่อยู่กับปู่ถึงเย็นก็พอไม่ต้องค้างบ้านปู่หรอก เดี๋ยวพ่อแม่จะเป็นห่วง ถือว่าปู่จ้างให้มาอยู่ มาเล่นเป็นเพื่อนปู่ช่วยปิดเทอม ดีมั๊ย?” ชายชราโน้มน้าวใจ และเด็กน้อยก็รู้สึกว่ามันเป็นการจ้างงานแบบกันเอง

“บอกแม่หนูหน่อยดีมั๊ยคะ ว่าปู่จ้างหนูมาดูแลปู่ตอนปิดเทอม...” นันคิดว่าแม่ควรจะรู้หน่อยว่า เธอไปหารายได้พิเศษตอนปิดเทอม แต่สายตาเธอก็หันมาทางแม่ซึ่งนอนเมาเหล้า หลับไปตั้งแต่บ่ายแล้ว เธอก็ไม่กล้าปลุกหรอก เดี๋ยวแม่เธอก็ออกไปทำงานตอนกลางคืน หาเงินเหนื่อยแล้วโวยวายเรื่องเธออีก

“ได้สิ ขอคุยหน่อย” ปู่ของแนนก็อยากคุยให้เรียบร้อย เพราะเขาก็ไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีกับตัวเขาเช่นกัน

“คือ.... แม่หลับพักผ่อนอยู่จ้า เดี๋ยวนันบอกเองก็ได้ เพราะแม่ทำงานตอนกลางคืนทุกวัน ตอนนี้คงไม่อยากปลุกอ่ะ” นันบอกไปตามตรง เพราะเธอก็กลัวแม่ดุว่าไปรบกวนเวลาพักผ่อน แม่ออกไปทำงานกลางคืนทีไร กลับเช้า แล้วนอนเมาข้ามวันแบบนี้เป็นประจำ นันเองก็อยากหาเงินเองบ้าง เพราะก็เคยโดนดุเรื่องใช้เงินเยอะ แม้ว่าจะไปโรงเรียนกินข้าวก็ตาม

“ถ้างั้นฝากบอกแม่ด้วยนะ ว่าปู่ชวนนันมาดูแลเป็นเพื่อน ตอนเย็นกลับ ปู่ให้รายวันนะ” เขาบอกน้ำเสียงใส อารมณ์ดี และเด็กสาวก็ตอบตกลงว่าเธอจะไปอยู่เป็นเพื่อนเขา เพื่อรับเงินรายวัน จะได้มีเงินเอาไว้สำหรับตัวเอง และไม่ต้องโดนแม่ดุอีกต่อไป...

******