แชร์

Bölüm 4

ผู้เขียน: TJ
Aileye kabul töreninden bir gün önce Bellini malikânesinde herkesin koşturmaktan ayaklarına kara sular inmişti.

Babam sabahını davetli listesini kesinleştirmekle geçirdi. Annem ise en ufak bir aksaklığın kıymetli kızının büyük gününü mahvetmesinden korktuğu için Bianca'nın elbiselerini, mücevherlerini ve tören hediyelerini tekrar tekrar gözden geçiriyordu.

Marco, Bianca'nın her isteğini yerine getirmek için seferber olmuştu. Arkadaşlarını havaalanından alıyor, güvenlik görevlileriyle görüşüyor, balo salonunu bizzat denetliyordu.

Kimse benim hazır olup olmadığımı sormadı.

Giriş kapısının yanındaki dresuarın üzerinde MIT'den gelen kabul paketim duruyordu. Özellikle herkesin görebileceği bir yere bırakmıştım.

Kimse paketi açmamıştı. Neden orada durduğunu soran bile olmamıştı.

Bianca'nın geleceğini hazırlamakla öylesine meşguldüler ki benim kendi geleceğimi çoktan seçtiğimi fark etmemişlerdi.

Ayakkabılarımı değiştirip nereye gittiğimi kimseye söylemeden evden çıktım.

New York'tan ayrılmadan önce yanıma almak istediğim son bir şey vardı.

Büyükannemin bana bıraktığı safir bileklik.

Bellini ailesinin kadınlarına nesillerdir miras kalan birbirinin eşi iki bileklikten biriydi. Büyükannem vasiyetinde bu bileklikleri ikiz torunları arasında paylaştırmıştı.

Bianca kendisininkini yıllar önce almıştı.

Benimki ise on sekiz yaşıma basana kadar ailenin özel kasasında saklanmıştı.

MIT'deki ilk günümde onu takmak istiyordum. Kendi seçtiğim hayata adım atarken ailemin geçmişinden bir parçayı da yanımda taşıyabilecektim.

Ama kasa görevlisi geri döndüğünde elleri boştu.

"Üzgünüm, Bayan Bellini. Bileklik dün kasadan çıkarılmış."

Ona şaşkınlıkla baktım. "Kim tarafından?"

Bir an tereddüt etti, ardından kasadan alınan eşyaların kayıt defterini bana doğru çevirdi.

Sayfanın altında annemin imzası vardı.

Hemen yanında, ALINMA NEDENİ başlığının altına şunları yazmıştı:

'Bianca Bellini'nin aileye kabul töreni mücevherleri.'

"Bir yanlışlık olmalı," dedim. "Bianca'da zaten diğer bileklik var."

"Bayan Bellini, Bianca Hanım'ın ikisini takım olarak takacağını söyledi."

Elbette. Tek bir bileklik Bianca için yeterince gösterişli değildi.

Tıpkı tacındaki tek bir pırlantanın yeterli olmaması gibi.

Malikâneye geri döndüm.

Salona girdiğimde Bianca, aileye kabul töreni elbisesiyle aynanın karşısında duruyordu.

İki safir bileklik de bileğinde ışıldıyordu.

Benimki, sanki başından beri birbirlerine aitmişler gibi diğerinin hemen üzerinde duruyordu.

"Benim bilekliğimi sen mi aldın?"

Bianca aynadan gözlerimi yakalayıp gülümsedi.

"Birlikte daha güzel görünmüyorlar mı?"

"Bana sormadan mı aldın?"

Annem Bianca'nın elbisesinin kolunu düzeltti.

"Bunlar birlikte takılmak için yapılmış, Elena. Birini kasada kilitli tutmanın ne anlamı var?"

"Büyükannem ikimize de birer tane bıraktı."

Annem bana döndü. "Bianca seninkini sadece aileye kabul töreninde takacak. Her şeyi kavgaya dönüştürmek zorunda mısın?"

Sözlerine devam etti. "Kardeşine aileye kabul töreninde destek olmayı zaten kabul ettin. Bir bilekliği ödünç vermenin aile içinde böyle bir krize yol açacağını düşünmemiştim."

Önce iki bilekliğe, ardından Bianca'nın tacına yerleştirilmiş iki pırlantaya baktım.

Anlaşılan çift olan her şey Bianca'ya aitti.

Yarısı bana bırakılmış olsa bile.

Marco sabırsızca soluk verdi. "Aileye kabul töreninden bir gün önce bir bileklik yüzünden gerçekten olay mı çıkaracaksın?"

"Ona otuz milyon dolar, bir malikâne, şirket hisseleri, yönetim kurulunda bir koltuk ve benim paramdan beş yüz bin dolar verdiniz." Ellerim titremeye başlamış olsa da sesim sakindi. "Bunlar da mı yetmedi?"

Annemin yüzü sertleşti.

"Hayatının geri kalanını bu ailede geçireceksin. Bellini ailesinin kasasındaki her şeye istediğin zaman erişebileceksin."

"Peki ya Bianca?"

"Bianca bir gün başka bir aileye gelin gidebilir. Yanında götürebileceği, kendisine ait bir şeyleri olmalı."

Acı acı güldüm.

"Bu yüzden ona benim olan bir şeyi verdiniz."

Odanın öbür tarafına geçip bilekliğimi almak için elimi uzattım.

Parmaklarım bilekliğe değmeden babam bileğimden yakaladı.

"Bırak onu."

"Büyükannem onu bana bıraktı."

Bileğimi daha da sıkı kavradı.

"Bırak dedim."

Bianca aynadan uzaklaşıp bize döndü.

"Elena, geri alabilirsin. Benim yüzümden herkesin kavga etmesini istemiyorum."

Ama bilekliği çıkarmak için kılını bile kıpırdatmadı.

Marco kolumdan yakalayıp beni geri çekti.

Dengemi kaybedip mermer masanın köşesine çarptım. Kalçama saplanan keskin acıyla irkildim. Misafirlere dağıtılmak üzere hazırlanmış hediye kutuları yere saçıldı.

Bianca korkuyla soluk aldı. Annem hemen ileri atıldı.

Ama bana doğru değil.

Bianca'nın bileğini kavrayıp iki bileklikte de hasar olup olmadığını inceledi.

"Bunların kaç yıllık olduğundan haberin var mı?"

Yüzüne baktım. İçimde bir şeylerin söndüğünü hissettim.

Ne kırılmıştı ne de paramparça olmuştu.

Sadece tükenmişti.

"Ben yalnızca bana ait olan şeyi geri istiyorum," dedim.

"Bir mücevher yüzünden bu aileyi parçalıyorsun," diye çıkıştı Marco.

"Yeter," dedi babam.

Oda anında sessizliğe gömüldü.

"Bileklik Bianca'da kalacak. Bu konu kapanmıştır."

İşte bu kadar kolaydı. Bana ait olan her şey bir anda benim olmaktan çıkıyordu.

Her birinin yüzüne son bir kez baktım, ardından üst kata çıktım.

Pasaportumu, dizüstü bilgisayarımı ve tek bir valiz dolusu eşyamı hazırladım.

Evden ayrılırken kimse beni durdurmadı.

Geceyi havaalanındaki bir otelde geçirdim.

Kimse aramadı. Nerede olduğumu ya da eve dönüp dönmeyeceğimi soran olmadı.

İlk mesaj ertesi sabah geldi.

Annem: 'Neredesin? Biz tören yerindeyiz.'

Aileye kabul töreninin yapılacağı gündü.

Pasaportumu biniş kapısındaki görevliye uzatırken telefonum durmadan titriyordu.

"Bayan Bellini?" dedi görevli. "Sizi uçağa alabiliriz."

Telefonumu kapatıp uçağa bindim.

Babam gelmeyeceğimi anladığında çoktan MIT'ye doğru yola çıkmış olacaktım.

O andan itibaren Belliniler artık benim ailem değildi.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 8

    Dört yaz sonra MIT'den mezun oldum.Marco o dört yıl boyunca bana mesaj göndermeye devam etmişti. Önceden sormadan hiç aramamış, New York'a dönmem için beni bir daha ikna etmeye çalışmamıştı.Mesajları genellikle kısaydı.'Annem bazen odanda oturuyor.''Babam Calabrese ailesinin rıhtımlarının kontrolünü ele geçirdi. Bir gün onların senin olacağını söylüyor.''Bianca malikâneden taşındı.'Arada bir de şöyle soruyordu:'Eve dönecek misin, Elena?'Her mesajı okuyordum ama nadiren cevap veriyordum.Bunun sebebi hâlâ onlardan nefret etmem değildi.Nefret etmek bile artık hissetmediğim türden bir bağlılık gerektiriyordu.MIT benim dünyam olmuştu.Günlerimi laboratuvarda, araştırma makaleleri ve karar modelleri arasında kaybolarak geçiriyordum.Profesör Warren sonunda ilk mülakatımda önerdiğim çalışmanın bir bölümünü yönetmeme izin vermişti.Üçüncü sınıftayken yayımlanan ilk makalemde adım yer aldı.Makalenin yayımlandığını doğrulayan e-postayı aldığımda neredeyse bir dakika boyunca ekrana ba

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 7

    Babam yalnızca bir mesaj göndermişti.'Tacını yeniden yaptırdım. Eve gel ve al.'Babam hiçbir zaman çok konuşan biri olmamıştı. Ne zaman bir tartışma çıksa sesini nadiren yükseltir, kendini açıklama gereği duymazdı. Tıpkı bir davayı karara bağlayan hâkim gibi son sözü söylerdi.Ve nedense suçlu bulunan hep ben olurdum.Babam için bu mesaj zaten bir özür anlamına geliyordu.Bunun farkındaydım.Ama artık o özrü istemiyordum.Mesajları okumayı bıraktım ama hiçbirini engellemedim.Belki de onlarla nasıl yüzleşmek istediğime henüz karar vermemiştim.Ya da belki içimde bir yanım o kapıyı sonsuza dek kapatmaya hazır değildi.İki gün sonra laboratuvara kabul edildiğimi doğrulayan e-posta geldi.İlk laboratuvar toplantım ertesi pazartesi günüydü.Gittiğimde neredeyse herkes konferans masasının etrafındaki yerini almıştı.Nereye oturmam gerektiğinden emin olamayarak kapının yanında duraksadım.Profesör Warren notlarından başını kaldırdı."Elena. İşte geldin."Yanındaki boş sandalyeyi gösterdi."

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 6

    Sonraki birkaç gün boyunca Marco her sabah erkenden malikâneden çıkıyor, hava karardıktan çok sonra dönüyordu.Havaalanlarını araştırmış, şehirde Bellini ailesine ait bütün otelleri aramış, adını benden duyduğunu hatırladığı herkesle iletişime geçmişti.Sonunda liseme gitti.Okulun idari bürosunda kendisini ağabeyim olarak tanıttı ve nereye gittiğimi bilen biri olup olmadığını sordu.Resepsiyon görevlisi ona tuhaf tuhaf baktı."Siz Elena Bellini'nin ağabeyi misiniz?""Evet. Onu bulmam gerekiyor.""Neden buraya geldiniz ki? O MIT'ye gitti."Marco olduğu yerde donakaldı.Tam o sırada rehber öğretmenim oradan geçiyordu. Adımı duyunca durdu."Affedersiniz," dedi, Marco'yu dikkatle süzerek. "Elena'nın ağabeyi olduğunuzu mu söylediniz?""Evet.""O hâlde MIT'ye gideceğini nasıl bilmezsiniz?"Bu soru Marco'nun boğazına düğümlendi. Verecek cevap bulamadı.Rehber öğretmen ona baktı. "Elena, kabul mektubunun bir kopyasının evine gönderilmesini okuldan istemişti. Size ulaşmadı mı?"Marco, Bianca'n

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 5

    Bellini malikânesinde herkes gün doğmadan ayaklanmıştı.Ancak törene gitmek üzere oldukları sırada Bianca telaşla merdivenlerden indi."Anne, Elena'nın odası boş. Dün gece eve gelmemiş."Annem duyduklarına inanamadı. "Oda boş derken ne demek istiyorsun?""Valizi yok."Marco saate baktı. "Herhâlde doğrudan tören yerine gitmiştir.""Kimseye haber vermeden mi?" diye sordu Bianca."Gelir o," dedi Marco, hiç endişelenmiyormuş gibi. "Her zaman gelir."Annem bu sözlere tutundu.Kızgın olabileceğimi düşünüyordu. Ama daha önce aileye hiçbir zaman gerçekten karşı gelmemiştim.Törene kırk dakika kala annem sonunda bana mesaj gönderdi.'Neredesin? Biz tören yerindeyiz.'Cevap gelmedi.Balo salonunda Bellini ailesinin en güçlü üyeleri, aile armasının altında toplanmaya başlamıştı bile.İlk dikkatlerini çeken şey, tören masasının ortasında sergilenen taçlar oldu.Kıdemli capolardan biri Bianca'nın tacını daha yakından incelemek için yaklaştı."Çok güzel işçilik," dedi.Sonra bakışları yanındaki taca

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 4

    Aileye kabul töreninden bir gün önce Bellini malikânesinde herkesin koşturmaktan ayaklarına kara sular inmişti.Babam sabahını davetli listesini kesinleştirmekle geçirdi. Annem ise en ufak bir aksaklığın kıymetli kızının büyük gününü mahvetmesinden korktuğu için Bianca'nın elbiselerini, mücevherlerini ve tören hediyelerini tekrar tekrar gözden geçiriyordu.Marco, Bianca'nın her isteğini yerine getirmek için seferber olmuştu. Arkadaşlarını havaalanından alıyor, güvenlik görevlileriyle görüşüyor, balo salonunu bizzat denetliyordu.Kimse benim hazır olup olmadığımı sormadı.Giriş kapısının yanındaki dresuarın üzerinde MIT'den gelen kabul paketim duruyordu. Özellikle herkesin görebileceği bir yere bırakmıştım.Kimse paketi açmamıştı. Neden orada durduğunu soran bile olmamıştı.Bianca'nın geleceğini hazırlamakla öylesine meşguldüler ki benim kendi geleceğimi çoktan seçtiğimi fark etmemişlerdi.Ayakkabılarımı değiştirip nereye gittiğimi kimseye söylemeden evden çıktım.New York'tan ayrılmada

  • İkizimi Taçlandırdılar, Beni Kaybettiler   Bölüm 3

    Aileye kabul törenine üç gün kala annem beni öğle yemeğine davet ederek şaşırttı."Sadece ikimiz," dedi. "Bundan sonra ne yapacağını konuşabiliriz."Bu davete fazla anlam yüklememem gerektiğini biliyordum. Yine de içimde küçük bir umut yeşerdi.Belki de ilk kez benim ne istediğimi dinlemek istiyordu.Ertesi gün öğlen için annemin en sevdiği İtalyan restoranında yer ayırttım. Saat on bir buçukta çoktan oradaydım.Sevdiği ıstakoz çorbasını ve Manhattan'daki başka hiçbir restoranın hakkını vererek yapamadığını söylediği trüflü risottoyu sipariş ettim.Sonra beklemeye başladım.On iki buçukta ona mesaj attım.Saat birde aradım.İkide garson, annemin hiç dokunmadığı bardağındaki buzları sessizce yeniledi.Saat üç olduğunda öğle yemeği kalabalığı dağılmıştı. Annem hâlâ gelmemişti.Saat tam 15.47'de telefonumun ekranı nihayet aydınlandı.Annemden mesaj gelmişti: 'Acil bir iş çıktı. Öğle yemeğini başka zaman yeriz.'Daha cevap veremeden Bellini ailesinin grup sohbetine bir fotoğraf düştü.Bian

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status