LOGINพอพูดชื่อลูกสาวกำนันชาญ เพื่อนสนิทของลูกสาว คนเป็นพ่อก็เบาใจ
นายณรงค์พยักหน้ารับรู้ “ถ้ามีแป๋วไปเป็นเพื่อนกัน พ่อก็เบาใจ”
“ผู้จัดการไร่แถวไหนเหรอคะ หนูซอ” นวลปรางแทรกขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ไร่กาแฟที่ลำปางค่ะ”
“ลำปางเชียว!”
เสียงกรวิชญ์แทรกขึ้นมาดังกว่าทุกคนจนออกนอกหน้า ทุกสายตาหันมามองที่เขาเป็นตาเดียว เขาจึงพูดแก้เก้อด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงเป็นใยตามประสาพี่น้อง
“ลำปางมันไม่ไกลไปหน่อยเหรอครับคุณลุง และน้องซอก็เป็นผู้หญิง ไปอยู่ไกลบ้านแบบนี้น่าเป็นห่วงนะครับ”
สำหรับศศิกาญจน์แล้ว บ้านที่แสนอบอุ่นหลังนี้ต่างหากที่เวลานี้ดูจะกลายเป็นสถานที่อันตรายที่สุด หากเธอไม่โยกย้ายพาตัวเองออกไป คงต้องตกเป็นเมียของผู้ชายที่ไม่ได้ชอบขี้หน้าในเร็ววัน...
ไร่ทับตะวัน จ.ลำปาง
บริเวณพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความสมบูรณ์ของธรรมชาติ โอบล้อมด้วยขุนเขา มีรีสอร์ตสวยบรรยากาศดีตั้งอยู่ท่ามกลางไร่กาแฟนับพันไร่ หลากหลายสายพันธุ์ ด้านหลังของรีสอร์ตยังมีสวนผักผลไม้ที่ปลูกแบบออร์แกนิก ปลอดภัยจากสารเคมีร้อยเปอร์เซ็นต์ สามารถเก็บผลผลิตทานจากต้นได้โดยไม่มีอันตรายใดๆ ซึ่งเป็นเหตุผลหลักที่ลูกค้าและนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาเยี่ยมชมไม่ขาดสาย นอกจากนี้ยังสามารถเข้าชมโรงคั่วกาแฟ และโรงงานผลิตเมล็ดกาแฟ ตลอดจนผลิตภัณฑ์แปรรูปอื่นๆ ในคราวเดียวกัน
แต่น้อยคนจะรู้ว่าจังหวัดเล็กๆ ที่เงียบสงบ มีไร่กาแฟขนาดใหญ่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดกาแฟระดับโลก เพราะไร่ทับตะวันเพิ่งเปิดกิจการรีสอร์ตให้นักท่องเที่ยวเข้ามาชมและพักที่อาณาจักรแห่งนี้ได้เพียงสามปี แต่ก็ทำให้การจองห้องพักถูกจองจนเต็มทั้งปี
และผู้เป็นเจ้าของคือ ‘พ่อเลี้ยงจอมทัพ คาเตอร์’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงวัยสามสิบปี เลือดผสม ไทย-อเมริกัน ตระกูลของเขามีอิทธิพลและเป็นผู้กว้างขวาง คุณปู่ของเขาแต่งงานกับบุตรสาวผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ ท่านทั้งสองช่วยกันสร้างอาณาจักรพันล้านนี้ขึ้นมาแล้วส่งต่อให้บิดาของเขารับช่วง
ทว่า บิดาของเขาเสียชีวิตด้วยเหตุการณ์เรือนักท่องเที่ยวล่มกลางทะเลขนอม ขณะเดินทางไปท่องเที่ยวกับเพื่อนที่เดินทางมาจากอเมริกาเมื่อสามปีก่อน นับแต่นั้นมา จอมทัพจึงต้องรับภาระหนักอึ้ง เมื่อทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงชีวิตคนงานอีกนับพันต้องมาอยู่ในมือเขา ทว่าหลายปีที่ผ่านมา จอมทัพได้พิสูจน์ตัวตนให้ทุกคนได้เห็นว่า เขามีความสามารถมากพอที่จะดูแลไร่ทับตะวัน ไม่ใช่แค่เพราะเขาคือทายาทเพียงคนเดียว
ดวงตาคมเข้มดูมาดมั่น น้ำเสียงเอาจริงเอาจังขณะทำงานอาจทำให้คนงานเกรงกลัว แต่ทุกคนรู้ว่า ลึกๆ แล้วพ่อเลี้ยงจอมทัพเป็นคนใจคอกว้างขวาง ที่ไร่ทับตะวันแห่งนี้จ่ายโบนัสให้แก่คนงานถึงปีละสามเดือน แม้จะมีผู้คนอยากเข้ามาทำงานที่นี่เป็นจำนวนมาก ทว่ามีน้อยคนที่จะผ่านเกณฑ์การคัดเลือกเข้าทำงาน
เช้าวันนี้ พ่อเลี้ยงจอมทัพมีท่าทางหงุดหงิด แววตาคู่คมดูดุดันแข็งกร้าว หลังขึ้นไปพบมารดาที่บ้านใหญ่ ใบหน้าหล่อคมคาย กระตุกยิ้มกับเรื่องที่ได้ยินก่อนหน้า
“ผมฝากคุณแม่ไปบอกลูกสาวเพื่อนคุณแม่ด้วย ถ้าคิดว่าอึดเรื่องบนเตียงได้มากพอ ไม่กลัวตายคาเตียงตั้งแต่คืนเข้าหอ ผมก็ยินดีแต่งด้วย”
ดวงตาอันร้อนแรงของผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่กำยำ หนั่นแน่นไปทุกสัดส่วนพูดและสบสายตามารดาจนท่านยกมือขึ้นลูบอกราวกับจะเป็นลมเสียให้ได้ ใครจะกล้ารับเอาคำของลูกชายไปถ่ายทอด
“ตาจอม ดูแกพูดเข้า”
“ก็มันจริงนี่ครับคุณแม่ คู่นอนของผมแต่ละคน ต้องทน และอึดมาก”
แม่เลี้ยงดอกปีบวัยห้าสิบแปดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ขณะมองดวงตาพราวระยับของบุตรชาย
“ตาจอม!”
อันที่จริง นางเข้าใจนิสัยบุตรชายดี และไม่อยากจะยื่นมือเข้ามายุ่งในเรื่องส่วนตัว แต่หากนางไม่เป็นผู้ลงมือหาเมียให้ เกรงว่าตระกูลคาเตอร์จะสิ้นสุดสายพันธุ์เพียงเท่านี้ เพราะแม้จอมทัพจะมีคู่นอนสาวสวยผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาที่ไร่ไม่ขาด แต่ก็เป็นที่รู้กันดีว่าลูกชายนางเป็นพวกเบื่อง่าย คู่ขาแต่ละคนสวยระดับนางงาม ทว่า ไม่เกินเดือน ไม่ว่าจะสาวสวยแค่ไหน หรือผ่านเวทีประกวดใดมาบ้างก็ตามก็จะถูกปลดระวาง จึงเกรงว่าหากหากรอให้จอมทัพ ยินยอมพร้อมใจ สร้างสายเลือดใหม่ให้กับตระกูลคาเตอร์ด้วยตนเอง นางหมดลมหายใจไปอีกคนก็ยังไม่ได้มีโอกาสเห็นหน้าหลาน
“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณแม่ วันนี้ ผมจะเข้าเมือง และขากลับจะแวะซื้อลูกพลับเกาหลีที่คุณแม่ชอบมาฝากนะครับ”
“เดี๋ยวก่อนสิตาจอม แล้วเรื่องที่แม่ชวนให้แกไปกินข้าวกับน้องเขาเย็นนี้ว่าไง...”
ทว่า เจ้าของแผ่นหลังกว้างก็เดินไปไกลแล้วเพราะตั้งใจว่าจะรีบเข้าไปทำธุระในเมือง
“ซอเพิ่งดื่มน้ำผึ้งนี่คะ” เธอตอบอุบอิบจอมทัพอมยิ้ม ความหวานที่เขาได้รับมานั้นมีน้ำผึ้งเจือปนในโพรงปากอย่างที่ศศิกาญจน์บอกจริงๆ ความรู้สึกหวานหอม อิ่มเอมจากความน่ารักน่าใคร่ของเมียทำให้เขาอยากจูบให้หายหมั่นเขี้ยว อยากฝากฝังตัวตนเข้าไปในกายสาวให้สมอยาก อยากทำรักเธอแรงๆ ตรอกตรึงให้เธอรู้ว่าร่างกายนี้เป็นของเขาคนเดียว“งั้นผมจะเป็นราหูอมจันทร์แล้วนะครับ” เขาบอกเสียงทุ้มพร่า ดวงตาเป็นประกายแวววาว มือหนาค่อยๆ บรรจงถอดเสื้อผ้าของเมียรักออกจนเหลือแต่กายเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนราวกับนมสดทำให้จอมทัพมองตาวาวศศิกาญจน์อายหน้าแดงก่ำจนต้องรีบยกมือปกปิดทรวงอกคู่งามเอาไว้แต่ก็ถูกเขาดึงออกแล้วยึดไปไว้เหนือหัว กลายเป็นว่าจากท่าทางนี้เท่ากับเปิดเผย แอ่นหยัดให้เขาได้จ้องมองและเท่ากับเสนอให้เขาได้ลองลิ้มชิมรสอย่างถนัดถนี่“อย่าค่ะ” ร่างเล็กบิดเร่าด้วยความอาย แต่นั่นเท่ากับเป็นการยั่วย้ายส่ายทรวงอกดึงดูดสายตาพร่ามัว“อายเหรอ ไม่ต้องอายเราเป็นผัวเมียกันแล้ว ฉันเคยเห็นซอมาแล้วทั้งตัว” เขาบอกแล้วก้มลงมอบจุมพิตหวานล้ำที่กลีบปา
ตั้งแต่วันที่เจอกันในร้านอาหาร ตอนที่พ่อเลี้ยงจอมทัพพาผู้หญิงคนนี้ไปทานข้าว พิมพ์ขวัญก็ลอบถ่ายรูปคนทั้งสองแล้วส่งภาพบาดตาบาดใจไปให้ยัยลูกสาวสส.ขี้วีนนั่นอ้างว่าส่งให้ด้วยความหวังดี วันต่อมาเธอก็ได้ข่าวคราวเรื่องยัยคุณหนูมินตราเข้าไปหาเรื่องเมียพ่อเลี้ยงจอมทัพถึงในบ้าน แต่ก็ถูกตอกหน้าหงายกลับไปเธอไม่รู้จะทำอย่างไร เธอหลงรักพ่อเลี้ยงจอมทัพอย่างหมดหัวใจ พ่อเลี้ยงจอมทัพเป็นคนดี เมื่อสองปีก่อนถึงแม้พิมพ์ขวัญจะเป็นคนรูปร่างหน้าตาดี แต่ครอบครัวฐานะไม่ดีเธอจึงต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เธอไปสมัครงานเป็นเด็กเชียร์เบียร์ ทำงานในบาห์หลังเลิกเรียน คืนหนึ่งเธอถูกนักเลงเจ้าถิ่นลวนลาม พวกมันพยายามจะฉุดเธอออกนอกร้าน พาขึ้นรถไป ไม่มีใครกล้าช่วยเหลือ เธอพยายามขยับร่างดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ถูกพวกมันจับยัดใส่ไปในรถยนต์โชคดีร่างสูงใหญ่ของพ่อเลี้ยงจอมทัพปรากฏขึ้น เขากับลูกน้องอีกสามคน เขาเคยช่วยเหลือเธอไว้ กำปั้นหนักของพ่อเลี้ยงจอมทัพชกเข้าที่โหนกแก้มและหน้าท้องของหนึ่งในสามที่ดูเหมือนหัวหน้ากลุ่ม จากนั้นคนของพ่อเลี้ยงจอมทัพและกลุ่มนักเลงเข้าตะลุมบอนกันเป็นภาพโกลาหลในที่สุดพวกมันสู้ไม่
สักครู่เจ้าหน้าที่ธนาคารก็ขยับริมฝีปากยิ้ม“เรียบร้อยแล้วค่ะ” แล้วยื่นสมุดบัญชีให้ศศิกาญจน์“ขอบคุณนะครับ”“ทางธนาคารยินดีให้บริการค่ะ”ศศิกาญจน์ยังจ้องมองสมุดบัญชีที่ได้มาอย่างงุนงง เธอไม่เคยมีเงินเก็บจำนวนมากเท่านี้มาก่อน แต่ว่าก็ไม่เคยอยากได้ของใครฟรีๆ ของฟรีมีในโลกด้วยเหรอ“เงินของคุณเอาคืนไปค่ะ” เธอคืนให้เขาทั้งสมุดบัญชี แต่ว่าจอมทัพไม่ได้รับในทันที เขาหรี่ตาแคบมอง“ไม่อยากได้เหรอ เงินตั้งห้าล้าน”“ไม่ใช่เงินฉัน ฉันไม่กล้ารับไว้หรอกค่ะ ไม่รู้ว่ารับมาแล้วจะมีเรื่องอะไรไม่ดีตามมาหรือเปล่า เงินได้ฟรีๆ มักมีเรื่องร้ายๆ ตามมา หรือก็มีเงื่อนไขแปลกๆ ให้แสนเดียวยังต้องเป็นเมียกำมะลอ นี่ล่อลวงตั้งห้าล้านฉันจะต้องเสียอะไรบ้าง"“คิดมากไปหรือเปล่า ถ้าผมบอกว่าให้เพราะเสน่หาล่ะ”“ให้ก็ไม่รับค่ะ ซอไม่ชอบรับของใคร ยกเว้นแต่ทำงานแลกเงิน” ศศิกาญจน์จับมือหนาให้แบออกแล้วพยายามยัดใส่มือเขา แต่จอมทัพกลับพลิกฝ่ามือเล็กนั้นแล้วยัดซองสีน้ำตาลกลับคืนไปที่มือเล็
เขาอยากให้รางวัลเธอบ้างเพราะตั้งแต่ศศิกาญจน์ปรากฏตัวเข้ามาในไร่ทับตะวัน หญิงสาวคล้ายของขวัญที่นำความโชคดีมาสู่ที่ไร่ เวลานี้นอกจากรีสอร์ตบ้านพัก ถูกจองข้ามปี ออเดอร์ในไร่กาแฟและปัญหามากมายที่เกิดขึ้นกับค่อยคลี่คลายลง เมื่อวันก่อนคนงานของเขาจับชายสองคนที่ลักลอบเข้ามาในไร่เพื่อเอามอดมาปล่อย ที่แท้พวกมันเป็นลูกน้องของ ส.ส. มนัส ได้รับคำสั่งมาให้นำมอดมาปล่อยในไร่ทับตะวันของเขา และไร่แสนรักของพ่อเลี้ยงแสนชัย เพื่อให้ผลผลิตของทั้งสองไร่มีปัญหา และปล่อยให้เสือสองตัวกัดกันเอง ส่วนเสือเฒ่าอย่าง ส.ส มนัส อีกด้านนึงก็เปิดบริษัทรับซื้อเมล็ดกาแฟ เมื่อผลผลิตในพื้นที่น้อยลง ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านมีการปลูกาแฟจำนวนมาก ต้นทุนการผลิตต่ำกว่าประเทศไทย ส.ส. มนัส เป็นผู้ประกอบการหัวไสนำเข้าเมล็ดกาแฟจากเพื่อนบ้านเข้ามาจากนั้นสวสมสิทธิ์ว่าเป็นเมล็ดกาแฟที่ผลิตได้ในพื้นที่แล้วนำไปขายให้กับบริษัทใหญ่ๆ จากนั้นปล่อยให้เขากับพ่อเลี้ยงแสนชัยทะเลาะกันเอง แต่เมื่อรู้ถึงต้นสายปลายเหตุ เวลานี้เขากับพ่อเลี้ยงแสนชัยจึงจับมือกันหาหลักฐานเอาผิด ส.ส มนัส แล้วเมื่อความผิดของคนชั่วถูกเปิดโปง แผนการนำเข้ากาแฟจากประเทศเพื่อน
1 เดือนถัดมาหลังจากถูกเขาปลุกด้วยริมฝีปากผ่าวร้อนก่อนทุกอย่างจะลุกโชนคนทั้งคู่สาดไฟเสน่หาใส่กันนานนับชั่วโมงกว่าที่เพลิงจะสงบลงไปหลังสองร่างผละออกจากกัน ศศิกาญจน์บอกเขาว่าจะขอกลับไปที่บ้านสวนผักเพราะรู้สึกคิดถึงบิดา เพราะตั้งแต่เกิดเรื่อง ที่ณกรณ์บุกเข้ามาลักพาตัวเธอออกจากไล่โดยโปะยาสลบ แต่จอมทัพก็ตามไปช่วยเหลือได้ทัน ณกรณ์ถูกจับด้วยหลายข้อหา แต่ข้อหาใหญ่คือการที่เขาลอบเข้ามาวางเพลิงทำให้ไร่ทับตะวันทำให้ทางไร่ได้รับความเสียหาย และพ่อเลี้ยงจอมทัพไม่ได้คิดจะยอมความบิดาของเธอโมโหจัดเมื่อรู้ว่าณกรณ์กล้าทำเรื่องแบบนี้กับลูกสาวคนเดียวของท่านได้ลงคอ แล้วยังเสียใจที่ทำสิ่งผิดพลาดนั่นคือการโอนที่ให้นวลปรางค์ เพราะนวลปรางค์อ้างว่าเศรษฐกิจโลกที่แย่ส่งผลให้ธุรกิจเล็กๆ ร้านเสริมสวยที่ลงทุนกับเพื่อนมีปัญหาต้องการนำที่ดินไปจดจำนองแล้วจะไม่มีวันปล่อยให้ที่ดินผืนนี้หลุดไปเป็นของใคร เพราะนายณรงค์ประกาศชัดว่าจะยกให้ลูกสาวคนเดียวครึ่งหนึ่งและอีกครึ่งเป็นของนวลปรางค์ แต่เวลานี้นวลปรางค์เป็นหนี้เป็นสินมากมายเพราะติดการพนัน ทำให้ที่ดินผืนนี้หลุดไปเป็นของคนอื่น นวลปรางค์
จอมทัพฟอนเฟ้นสองเต้าด้วยความหลงใหล ขบเม้มกายสาวจนขึ้นสีชมพูระเรื่อหลายจุด เขาเองก็ไม่เคยทำตัวหื่นกระหายขนาดนี้มาก่อน หากแต่เป็นศศิกาญจน์คนเดียวที่ทำให้เขาหลุดการควบคุม โงหัวไม่ขึ้นจากร่างกายนุ่มนิ่ม ขาวผ่องเหมือนมีน้ำนมหล่อเลี้ยงเอาไว้ทั้งตัวชายหนุ่มขบเม้มตรงไหนก็หวานฉ่ำจนอดใจไม่อยู่ ไล้ชิมไปจนถึงแอ่งสะดือเล็กน่ารักก็ใช้ลิ้นเกี่ยวกระหวัดแหย่เข้าไปหยอกเอินจนเจ้าของร่างสะดุ้ง แอ่นตัวหนี แต่ถูกเขาตามกลับมาพรมจูบปากร้อนดั่งไฟลากไล้ลมหายใจลงไปตามหน้าท้องจนมาถึงเนินเนื้อสาว แล้วเขาก็ใช้นิ้วเกี่ยวให้ชั้นในลงไปกองที่ต้นขานวลเนียน ก่อนดึงออกไปทิ้งไว้ข้างเตียงอย่างไม่แยแสศศิกาญจน์ยกมือน้อยขึ้นปิดความเป็นหญิง แต่ก็ถูกเขาดึงมือออกแล้วจุมพิตที่เนินเนื้อเบาๆ จนเธอวาบหวาม ซ่านเสียวไปทั้งร่าง“ซอพร้อมไหมครับ” เอ่ยเสียงนุ่มถาม ขณะที่หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธจอมทัพยิ้มตาพร่า เขาไม่เชื่อที่ศศิกาญจน์ปฏิเสธ เพราะร่างกายของเธอมันฟ้องว่าชอบสัมผัสของเขามาก แล้วคนช่ำชองกว่าก็ใช้นิ้วมือหยั่งเชิงเข้าไปในความอ่อนนุ่มที่แสนจะรัดรึง เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างเล็ก เม
“คิดว่าจะหนีพี่พ้นงั้นเหรอ น้องซอคนสวย”ณกรณ์วกสายตากลับมาที่ใบหน้าของศศิกาญจน์ ยิ่งเห็น เขารู้สึกคอแห้งผากด้วยอารมณ์ดิบหยาบในตัวมันเริ่มปะทุร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนเผลอแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากตนเอง แล้วกลืนน้ำลายอันเหนียวหนืดลงคอ“ไม่อยากอยู่ที่บ้านนั้นเพราะกลัวจะต้องเป
หญิงสาวเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยอย่างพลั้งเผลอ สายตาจับจ้องไปที่มือตัวเองซึ่งถูกกุมไว้แนบอกแกร่ง จนสัมผัสแรงสะท้อนจากหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ“ใครสักคนเคยพูดไว้ว่า หากเราอยากพบเจอใครสักคนหนึ่ง แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่สามารถให้ไปหา หรือติดต่อกับใครคนนั้นได้อีกแล้ว แต่เราสามา
“แย่แล้ว งั้นฉันขอเปิดดูแผลหน่อยค่ะ”มือเรียวเล็กรีบแกะผ้าก๊อซออกแต่ยังคงความแผ่วเบาเอาไว้ไม่ให้กระเทือนถึงแผลจนชายหนุ่มรู้สึกเจ็บ และเมื่อเห็นที่ฝ่ามือเขาชัดเจน หญิงสาวก็ชักสีหน้ายุ่ง แผลกว้างราวๆ นิ้วเศษเหมือนถูกของมีคมบาดเอา มีรอยการทาโพวิดีนแล้ว แต่มันยังดูแฉะชื้น เหมือนถูก
เมื่อทานข้าวอิ่ม วันนี้ แม่เลี้ยงดอกปีบนึกครึ้มอกครึ้มใจพาตัวเองเข้าไปในห้องเก็บของ จากนั้นนำอัลบั้มภาพเก่าของครอบครัวมาให้ศศิกาญจน์ได้ดู ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นภาพของจอมทัพที่ถ่ายกับบิดาชาวต่างชาติ และมารดา ในหลากหลายอิริยาบถแม่เลี้ยงดอกปีบอยู่พูดคุยกับลูกสะใภ้อย่างเอื้อเอ็นดู และให้ความสนิ







