20

“ใช่คุณจริง ๆ ด้วย” ฝรั่งสาวรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาดีมากเดินเข้าไปใกล้ ๆ ถลาเข้าไปกอดเจ้าของชื่อและจูบเขาอย่างดูดดื่ม ไม่สนใจสายตาของใคร ๆ “ฉันคิดถึงคุณมาก พยายามติดต่อคุณมาตลอด แต่ก็ติดต่อไม่ได้”

เควินที่ตอนแรกยังตั้งรับไม่ทัน เมื่อได้สติก็รีบดันตัวสาวสวยออกห่าง เพราะเกรงว่าหญิงสาวอีกคนจะเข้าใจผิด

“คุณมาได้ยังไงซอนย่า มากับมาร์คเหรอ” เขาถามถึงสามีที่เพิ่งแต่งงานกันก่อนเขากลับไทยไม่กี่เดือน 

“ไอเลิกกับมาร์คแล้ว เพราะไอคิดถึงยูตลอดเวลาจนทนอยู่กับมาร์คไม่ได้” เธอตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดหรอก แต่พอเจอเขาแล้วมันทำให้เธออดคิดถึงบทรักแสนเร่าร้อนบนเตียงไม่ได้ จึงอยากสานสัมพันธ์กับเขาอีกสักครั้ง  

“เสียใจด้วยนะซอนย่า” เควินหัวเราะกับคำพูดของเธอ เพราะไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

“คุณมาเที่ยวกับเพื่อน ๆ เหรอเควิน” สาวสวยถามพร้อมกับโบกมือเล็กน้อยทักทายคนอื่น

“ผมมากับครอบครัว น้ำผึ้ง วาคิม วลาลี ลูกของผมกับน้ำผึ้ง และนี่คือเพื่อน ๆ ของเรา” เขาแนะนำเธอและเด็ก ๆ ให้อีกฝ่ายรู้จัก แต่ไม่ได้ให้ความกระจ่างอะไร เพราะคิดว่าไม่จำเป็น ในเมื่อเธอไม่ได้สำคัญอะไรกับเขา

“เดี๋ยวเราพาเด็ก ๆ ไปเล่นน้ำกันก่อนนะ” ทิวารีพูดขึ้น แล้วเรียกเด็ก ๆ และทุกคนให้เดินออกไป ปล่อยให้เควินได้คุยกับเพื่อนเก่าสาวสวย  

“น้ำผึ้ง เธออยู่เป็นเพื่อนสามีไปก่อน เดี๋ยวฉันดูลูกให้เอง” สินีจงใจพูดภาษาอังกฤษเพื่อให้ซอนย่าได้ยิน เธอก็ช่วยได้แค่นี้แหละนะที่เหลือก็จัดการกันเอาเอง 

“คุณมีลูกมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่เควิน ทำไมฉันไม่เคยรู้เรื่องเลย”       

“คุณไม่เคยถามผมนี่ซอนย่า”

“คุณก็น่าจะบอกฉันบ้าง เราก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว”

“ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของผมนะซอนย่า แล้วคุณมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ”

“ฉันเพิ่งมาได้ไม่ถึงอาทิตย์” หญิงสาวตอบแล้วมองไปที่ภรรยาของชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยเชื่อถือนัก “เธอเป็นภรรยาคุณจริงเหรอ”

เควินดึงณัฐวราเข้ามากอด หอมแก้มเธอฟอดใหญ่อวดแขกไม่ได้รับเชิญ เพื่อกลบเกลื่อนความสงสัยของหล่อน

เมื่อถูกชายหนุ่มกอดและหอมแก้มต่อหน้าคนอื่นก็รู้สึกอายมาก แต่ก็ไม่กล้าขัดขืนให้หล่อนสงสัย เพราะกลัวหล่อนมาเข้าใกล้เขาอีก จึงแก้แค้นด้วยการยกแขนขึ้นโอบรอบเอวของเขาแล้วแอบบิดแรง ๆ ที่ชายโครง

“คุณทำแบบนี้ฉันก็เขินแย่สิคะ” เธอมองเขาด้วยสายตาเพชรฆาต แต่ปากก็ยังยิ้มหวานหยดย้อย เธอกำลังหึงเขาเธอรู้ตัวดี

“ผมขอตัวก่อนนะซอนย่า เห็นเมียส่งสายตาแบบนี้แล้วอดใจไม่ไหว” แล้วจูงเธอเดินกลับเข้าไปในเรือนไทยหลังเดิม

“ตามมาดี ๆ สิครับฮันนี่ เดี๋ยวเขาก็หาว่าผมฝืนใจภรรยาตัวเองหรอก ไม่เห็นเหรอครับว่าเธอมองเราอยู่”

“ก็เรื่องของเธอสิคะ” เธอตอบกระฟัดกระเฟียดไม่ดังนัก บ่งบอกให้เขารู้ว่าไม่พอใจ

          “อย่าหึงสิครับ ตอนนี้ผมรักแค่คุณเท่านั้น”

สายตาและท่าทางกรุ้มกริ่มของเขาทำให้เธอหลุดยิ้ม แล้วร้องฮึใส่ด้วยความหมั่นไส้

“น้ำผึ้งไม่สนใจอดีตของคุณหรอกค่ะ แต่จะเริ่มสนใจนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป”

“ขอบคุณครับฮันนี่”

เธอค้อนเขาอีกครั้งก่อนจะหัวเราะ “ฮันนี่ก็ดีนะคะ น้ำผึ้งชอบเวลาที่คุณเรียก”

“ฮันนี่ ๆ ๆ”

“ขา ๆ ๆ” เธอลอยหน้าลอยตาตอบรับอย่างยียวน

“มันน่านักเชียว”

“น่าอะไรคะ” เธอเชิดหน้าถามนัยน์ตาพราว

“เดี๋ยวเถอะ”

“เดี๋ยวอะไรคะ” เธอสนุกกับการได้แกล้งยั่วเขา ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าทำให้จิตใจของอีกฝ่ายระส่ำระสายเข้าให้แล้ว

ซอนย่ายืนมองชายหนุ่มที่หยอกเย้ากับภรรยาด้วยความเสียดาย ที่หวังไว้ว่าจะได้มีโอกาสอยู่ร่วมกันกับเขาก่อนเดินทางกลับคงเป็นไปไม่ได้แล้ว.. เธอตัดสินใจล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วโทรหาใครบางคน

..............................

เควินพาณัฐวราไปนั่งที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่น เขามองหน้าเธอและพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บความรู้สึกบางอย่างที่มันประทุขึ้นมา เธอคงไม่รู้ตัวว่าทำให้เขาแทบคลั่ง

“ผมหวังว่าคุณคงไม่ทำแบบนี้กับคนอื่นนะฮันนี่”

“แบบไหนคะดาร์ลิงขา” เธอลอยหน้าลอยตาถาม สายตายียวนชวนหาเรื่อง

ไม่ต้องอธิบายอะไรแล้ว เขาจัดการทำให้ดูทันที ซึ่งมันไม่ได้เกี่ยวกันเลย แต่ทำไปเพราะใจมันเรียกร้อง เขาจูบเธอดูดดื่ม เรียกร้องแต่ไม่ได้จาบจ้วงเอาแต่ใจ ใช้เรียวลิ้นซอกซอนเข้าไปในปากอย่างชำนาญ   

“อื้อ.. อื้อ..” หญิงสาวพยายามเบี่ยงหน้าหนี เอามือดันแผ่นอกเขาไว้เพราะหายใจไม่ทัน     

“ต้องสอนอีกเยอะเลยนะ” เขายอมปล่อยริมฝีปากบางให้เป็นอิสระ แล้วบอกกับเธอพร้อมรอยยิ้มหยอกเย้า   

“บ้า!” ณัฐวรารีบลุกหนี แต่กลับถูกเขารวบเอวแล้วดึงไปนั่งบนตัก กอดเธอไว้ในอ้อมแขนและพรมจูบไปที่ต้นคอขาวนวล เธอขนลุกซู่และพยายามเบี่ยงคอหลบหลีก เขาจึงจับเธอหันหน้าเข้าหากัน เปลี่ยนจากต้นคอมาที่อกนุ่มที่มีเพียงเสื้อยึดบาง ๆ กั้นไว้    “อย่าค่ะคุณเควิน อย่าทำแบบนี้กับน้ำผึ้ง” เสียงเธอสั่นพร่า เตลิดไปกับสิ่งที่ได้รับจากเขา แต่ก็พยายามเรียกสติกลับมา “คุณเควินคะ น้ำผึ้งขอร้องนะคะ”