Home / โรแมนติก / กำราบรักในแดนใต้ / ตอนที่ 12 ไม่หลบหน้าแต่ไม่สนใจ

Share

ตอนที่ 12 ไม่หลบหน้าแต่ไม่สนใจ

last update publish date: 2026-07-10 11:37:33

“อ้าวหนูชะเอม ทำไมมานั่งกินข้าวอยู่คนเดียว แล้วพี่ขุนล่ะลูก” ของขวัญที่เพิ่งกลับมาจากงานแต่งของญาติเมื่อเดินมาเห็นชะเอมกินข้าวคนเดียวในครัวจึงเอ่ยทักถามออกไป ทางด้านชะเอมเมื่อนึกถึงอีกคนที่น้าขวัญของเธอเอ่ยถามหาจึงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบออกมา

“น่าจะอยู่บนห้องมั้งคะ”

ขณะเดียวกันของขวัญก็สังเกตเห็นว่ากับข้าวที่ชะเอมกินอยู่เป็นกับข้าวของเมื่อเช้า เธอจึงถามต่อ

“เดี๋ยวนะ นี่หนูกินกับข้าวที่เหลือของเมื่อเช้าเหรอ”

“ใช่ค่ะ”

“ทำไมหนูไม่บอกพี่ขุนให้ทำให้ใหม่ล่ะ มากินของเหลือได้ไงลูก”

“ไม่เป็นไรค่ะหนูกินได้ อีกอย่างหนูก็พอทำกับข้าวเป็นอยู่บ้าง ถ้าหนูอยากกินอะไรหนูก็ทำกินเองได้อยู่ค่ะไม่ต้องรบกวนคนอื่นหรอก”

“คนอื่นที่ไหนพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น หนูอย่าพูดแบบนี้สิลูกน้าน้อยใจนะ” ไม่พูดเปล่าของขวัญวางมือลงบนศีรษะเล็กของหลานสาวไม่แท้พลางทำสีหน้าน้อยใจอย่างไม่จริงจัง ก่อนจะได้ยินหลานสาวพูดขึ้นพร้อมกับเข้ามาโอบกอดเอวของเธออย่างออดอ้อนออเซาะ

“โอเคต่อไปเอมจะไม่พูดอะไรแบบนี้อีก น้าขวัญก็อย่าน้อยใจไปเลยนะคะ” 

“น่ารักมาก ต้องแบบนี้สิหลานน้า” ของขวัญจึงบีบแก้มนุ่มนิ่มของหลานสาวอย่างรักใคร่เอ็นดูปนหมั่นเขี้ยวหน่อยๆในความขี้อ้อนของเจ้าตัวที่ช่างอ้อนเก่งยิ่งกว่าลูกสาวแท้ๆของเธอเสียอีก แล้วแบบนี้จะไม่ให้เธอรักและเอ็นดูได้ไง แต่ทว่าเมื่อนึกบ้างอย่างขึ้นมาได้เธอจึงเอ่ยพูดต่อ

“มหาลัยหนูใกล้จะเปิดแล้ว น้าว่าพวกเราไปเที่ยวทะเลกันก่อนมหาลัยเปิดดีมั้ยลูก”

“ดีค่ะๆ เอมชอบทะเลเอมอยากไปทะเลค่ะน้าขวัญ” ชะเอมตอบกลับไปทันทีอย่างไม่ต้องคิดด้วยท่าทางดีอกดีใจ แม้จะว่ายน้ำไม่เป็นแค่ได้เห็นวิวทะเลและได้ถ่ายรูปสวยๆเก็บไว้ลงสตอรี่เธอก็พอใจมากแล้ว

“โอเคงั้นอาทิตย์หน้าเราไปทะเลกันนะ”

“โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะ น้าขวัญของเอมน่ารักที่สุดเลย” ชะเอมตอบกลับพร้อมกระชับกอดเอวของขวัญแน่นขึ้นกว่าเดิมอีก เธอทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นกับการไปเที่ยวในครั้งนี้มาก เนื่องจากเมื่อก่อนอยู่กับแม่ก็เที่ยวกับแม่แค่สองคน มีความสุขกันตามประสาแม่ลูก ทว่าตอนนี้อยู่กับครอบครัวใหญ่จึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ

...

หลังจากนั้นเมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงมื้อเย็น ทุกคนในบ้านก็พากันมาทานข้าวพร้อมกันในครัวเหมือนอย่างเช่นเคย

“เออ อาทิตย์หน้าครอบครัวเราไปเที่ยวทะเลกันนะ แม่อยากพาหนูชะเอมไปเที่ยวก่อนมหาลัยเปิดด้วย ทุกคนว่าไง” ของขวัญนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ในระหว่างกินข้าวจึงเอ่ยพูดขึ้นเพื่อขอความคิดเห็นจากลูกๆและสามี เมื่อพูดจบคนเป็นสามีอย่างจอมทัพจึงพูดต่อทันที

“ก็ดีเหมือนกันนะ ครอบครัวเราไม่ได้ออกไปเที่ยวด้วยกันนานแล้ว”

“เจ้าก็ว่าดีค่ะ นานๆทีจะได้ออกไปพักผ่อนบ้าง ว่าแต่จะเที่ยวแบบไปกลับหรือค้างคืนที่รีสอร์ตคะ” เป็นเจ้าขาที่เอ่ยพูดต่อจากคนเป็นพ่อและถามกลับ

“ไหนๆก็ออกไปเที่ยวทั้งทีแม่กะว่าจะอยู่เที่ยวสักสามวันสองคืน ลูกว่าดีมั้ย”

“ดีค่ะ เจ้าตามใจแม่เลย”

“แล้วขุนล่ะลูกว่าไง” ของขวัญหันไปถามความคิดเห็นจากลูกชายบ้างเพราะเห็นเอาแต่นั่งเงียบอยู่

“ก็ดีครับ ผมแล้วแต่แม่เลย”

เมื่อลูกชายตอบกลับมาน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ต่างจากใบหน้า ของขวัญก็ไม่ได้ถามอะไรอีก ซึ่งมันก็เป็นปกติของลูกชายเธอที่มักจักเป็นคนนิ่งๆมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ว่าพ่อนิ่งแล้วแต่ลูกนิ่งกว่าอีก แต่สามีเมื่ออยู่กับเธอสองคนก็ไม่เห็นจะเย็นชาเหมือนอยู่ต่อหน้าคนอื่น ส่วนลูกชายเมื่ออยู่กับเมียจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเหมือนพ่อหรือเปล่าอันนี้คงต้องรอดูตอนที่ลูกชายของเธอมีเมียหรือหาเมียเป็นตัวเป็นตนได้เสียก่อน

ในขณะเดียวกันของขวัญก็นึกถึงสองพี่น้องลูกหลานคนงานของสามีขึ้นมา เธอจึงเอ่ยพูดต่อ

“งั้นชวนกันต์กับกิ่งไปด้วยกันนะ ไปกันหลายๆคนจะได้สนุก”

“ค่ะ”

“ครับ”

เมื่อสิ้นคำตอบของเจ้าขุนกับเจ้าขาที่นั่งอีกฝั่งของโต๊ะ ด้านชะเอมที่นั่งเงียบอยู่นานจึงหันไปถามน้าขวัญของเธอที่นั่งอยู่ข้างๆกัน

“กันต์กับกิ่งนี่ใครเหรอคะ”

“เป็นลูกหลานคนงานของลุงทัพนี่แหละ สองคนนั้นเป็นพี่น้องกัน ขยันทั้งคู่เลยนะ น้ากับลุงทัพเลยเอ็นดูเป็นพิเศษ เวลาครอบครัวเราจะไปเที่ยวไหนก็พากันต์กับกิ่งไปด้วยตลอด“

เมื่อสิ้นเสียงของขวัญที่เอ่ยตอบ ชะเอมจึงพยักหน้าให้เล็กน้อยเป็นอันว่าเข้าใจโดยไม่ได้พูดหรือถามอะไรอีก

หลังจากนั้นมื้อเย็นก็ดำเนินต่อไป ขณะที่สามสาวต่างวัยก็ช่วยกันเสนอและออกความคิดเห็นถึงการออกเที่ยวในทริปนี้ ส่วนเจ้าขุนกับจอมทัพก็ได้แต่เป็นผู้ฟังและผู้พยักหน้าที่ดี เพราะสำหรับจอมทัพลูกเมียว่าไงเขาได้หมด ขอแค่ลูกเมียมีความสุขเขาอะไรก็ได้ทั้งนั้น ส่วนเจ้าขุนก็เช่นกัน น้องกับแม่ว่าไงเขาก็ไม่ขัด ตามใจแม่กับน้องเช่นเดียวกับคนเป็นพ่อ จะมีก็แต่อีกคนที่เขาหวังให้เธอถามอะไรกันบ้าง แต่เธอก็ไม่พูดอะไรกับเขาเลย

แต่ทว่าเมื่อเห็นคนตัวเล็กลุกขึ้นเดินไปเอาแก้วน้ำดื่ม เขาจึงลุกขึ้นตามไปทันทีท่ามกลางสายตาของพ่อแม่และน้องสาวที่มองอยู่ ทว่าเขาก็ไม่ได้สนใจ

“พี่ช่วย”

ด้านชะเอมที่กำลังหยิบแก้วน้ำไปเผื่อคนอื่นด้วยก็หันไปมองเจ้าของเสียงทุ้มที่ดังอยู่ด้านหลัง แอบตกใจเล็กน้อยแต่ก็เลือกไม่สนใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ” ปฏิเสธจบเธอก็หันกลับไปแล้ววางแก้วที่ถืออยู่ในมือลงในถาดวางแก้วเช่นเดิมก่อนจะยกขึ้นมาทั้งถาด ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงทุ้มของคนด้านหลังเอ่ยถาม

“มีแค่สองมือจะถือไปยังไงหมด”

ชะเอมจึงหันกลับไปตอบเขาพร้อมกับยกถาดแก้วในมือขึ้นเล็กน้อยให้เขาดู

“ก็นี่ไงคะ ยกไปทั้งถาดเลย” พูดจบก็เดินผ่านหน้าคนตัวโตกลับไปยังโต๊ะกินข้าว แต่เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังมองมาทางเธอกับเขาก็ทำเอาประหม่าไม่น้อย ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดแต่กลับกลัวสายตาที่ทุกคนมองมา ทว่าก็เลือกทำเป็นไม่สนใจ แล้วจัดการรินน้ำดื่มใส่แก้วแจกจ่ายให้ทุกคน รวมถึงของอีกคนที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ยอมกลับมานั่งที่สักที ไม่รู้จะทำตัวผิดปกติให้คนอื่นสงสัยกันไปถึงไหนว่าระหว่างเธอกับเขานั้นมีปัญหากันอยู่ แต่กระนั้นเธอก็เลือกทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น กลับมานั่งกินข้าวของตัวเองต่ออย่างไม่รู้ไม่ชี้ กระทั่งได้ยินเสียงทุ้มพูดขึ้นอีกครั้ง

“ผมอิ่มแล้ว ขอตัวนะครับ”

แม้จะได้ยินเช่นนั้น แต่ชะเอมก็ยังคงทำเฉย ไม่แม้แต่จะหันไปมองอีกคนที่เดินออกไปเลยสักนิด กระทั่งได้ยินคนเป็นน้าเอ่ยถาม

“ทะเลาะกับพี่เค้าอีกแล้วเหรอลูก หรือพี่เค้าดุหนูอีกแล้วใช่มั้ย”

“เปล่าค่ะ พวกเราก็ปกติหนิคะ ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย” แม้การโกหกผู้ใหญ่มันบาป แต่หากโกหกแล้วทำให้ผู้ใหญ่สบายใจมันก็ดีกว่าพูดความจริง 

“งั้นเหรอ ถ้าไม่ได้ทะเลาะกันก็ดีแล้วล่ะลูก น้าจะได้สบายใจ”

สิ้นเสียงของขวัญ ชะเอมก็ยิ้มรับทันทีเพื่อให้น้าขวัญของเธอสบายใจโดยไม่ได้พูดอะไรอีก แต่หารู้ไม่ว่าเรื่องระหว่างเธอกับอีกคน คนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมรู้ดี เพียงแต่พวกเขาไม่อยากคาดคั้นถามออกไปตอนนี้ เพราะเรื่องแบบนี้ปล่อยให้เป็นไปตามความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายย่อมดีกว่าที่ผู้ใหญ่อย่างพวกเขาจะเข้าไปแทรก...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 30 (ตอนจบ)

    วันต่อมา“พี่ขุนเดี๋ยวแวะร้านพี่ทรายให้เอมหน่อยนะ เอมอยากกินโออิชิ”“ได้ครับ”เมื่อร่างสูงขับรถเข้ามาในหมู่บ้านหลังจากพาคนตัวเล็กไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ คนตัวเล็กก็หันมาพูดกับเขาที่กำลังขับรถอยู่ เมื่อเขาหันมาตอบรับเธอก็หันกลับไปเล่นโทรศัพท์เครื่องใหม่ต่อ เธอดูสนใจมันเป็นพิเศษซึ่งไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่กำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่เลยและเมื่อมาถึงร้านขายของชำหรือร้านของทราย ร่างสูงก็ทำการจอดรถโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่กำลังตั้งท่าจะเปิดประตูลงจากรถ“เดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้เองครับ เรารอพี่อยู่ในรถนี่แหละไม่ต้องลงไป” ไม่ลืมที่จะกำชับเธออย่างเป็นคำสั่ง“โอเคค่ะ เอารสน้ำผึ้งมะนาวนะคะ ขวดสีเหลืองๆ”“ได้ครับ”จากนั้นร่างสูงก็หยิบกระเป๋าสตางค์ใบสีดำลงจากรถเดินเข้าร้านค้าไปทันที โดยมีสายตาของคนตัวเล็กมองตามไม่ละ แต่ทว่าเมื่อสายตาของเธอดันไปสะดุดกับร่างของทรายเจ้าของร้านที่กำลังยืนโอบเอวอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาน่ารักพอตัว อีกทั้งท่าทีของทั้งคู่ดูกระหนุงกระหนิงราวกับคู่รัก ก็พอจะเดาได้ทันทีว่าทรายมีรสนิยมเช่นไร มิน่าเวลาที่เธอมาซื้อของร้านทรายเธอถึงรู้สึกว่าทรายเข้า

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 29 เลี้ยงดู

    วันต่อมาเช้ามาไปส่งเมียเรียน ถึงเวลาเลิกเรียนไปรับเมียกลับ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเจ้าขุนไปเสียแล้วซึ่งหลังจากจอดรถรอรับเมียที่จุดเดิมเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะเขาจะมารับเธอก่อนเวลาเลิกเรียนเสมอ ก็เห็นร่างอรชรของเมียเดินมากับเพื่อนสนิทในกลุ่มก่อนจะแยกกันไปเมื่อเธอเข้ามานั่งในรถสิ่งแรกที่เธอมักจะทำเป็นประจำคือยกมือไหว้เขาทั้งตอนมาส่งและตอนมารับ เขาจึงยิ้มรับและมองเธอด้วยสายตารักใคร่เอ็นดูก่อนจะเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“วันนี้เรียนเหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยค่ะ”“หิวมั้ย กินขนมพวกนี้รองท้องไปก่อนนะ” มือใหญ่หยิบถุงขนมที่ซื้อเตรียมไว้ยื่นให้คนตัวเล็ก เธอจึงรับเอาไปกินตามปกติ ถึงแม้ตอนนี้ระหว่างเรายังตึงใส่กันอยู่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไม่พูดจากัน หลังจากนั้นเจ้าขุนก็ขับรถพาเมียกลับบ้าน...แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพอเปิดประตูเข้าไปในห้องชะเอมก็ต้องสะดุ้งตกใจกับสิ่งที่เห็นในแว็บแรก แต่เมื่อมองชัดว่าเป็นอะไรที่วางอยู่บนเตียงก็ถึงกับตาลุกวาวแล้วรีบพุ่งเข้าใส่มันทันทีด้วยความตื่นเต้น“น้องหมี~ น่ารักจังเลย” เธออุ้มตุ๊กตาหมีสีขาวตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่าตัวเธออีกมากอดไว้แน่นขณะใบหน้าเปื้อนยิ้มไม่หุบ ก่อ

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 28 กลัวเธอจะทิ้งกัน

    หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากมหาลัยเปิดเจ้าขุนก็เป็นคนไปรับไปส่งชะเอมเรียนตลอด ชีวิตในแต่ละวันของทั้งคู่ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีปัญหาใดๆเข้ามาแทรก จนกระทั่งวันนี้...เมื่อกลับจากมหาลัยชะเอมก็ไปช่วยน้าขวัญของเธอทำกับข้าวมื้อเย็นตามปกติกระทั่งเสร็จ ของขวัญจึงบอกให้เธอไปตามทุกคนในบ้านมากินข้าว แต่เมื่อเดินออกมาตามคนรักที่อยู่หน้าบ้าน สิ่งที่เห็นก็ทำให้เธอปวดใจ“พี่ขุน”“เอม!”พรึ่บ!ภาพตรงหน้าที่เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนกอดคนรักของตัวเองอยู่มันราวกับถูกมีดกรีดลงกลางอก แต่เมื่อเขาได้ยินที่เธอเรียกก็รีบผลักอีกฝ่ายออกทันที ทำเอาหญิงสาวเซไปด้านหลังจนเกือบล้ม เธอจึงรีบเดินดุ่มๆเข้าไปหาเขา แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม พยายามที่จะใจเย็นให้ได้มากที่สุดแม้ตอนนี้ดวงตาจะร้อนผ่าวไปหมดแล้ว อีกทั้งน้ำใสๆที่เอ่อคลอเบ้าตาก็พร้อมจะไหลออกมาทุกเมื่อ“ใครเหรอขุน”สิ้นคำถามของอีกฝ่ายที่ยืนมองพวกเขาอยู่ มือใหญ่ก็คว้ามือเธอไปกุมไว้แน่นก่อนที่เขาจะหันไปตอบหญิงสาว“เมียฉันเอง”“เมียเหรอ แต่งงานกันแล้วเหรอถึงกล้าเรียกว่าเมีย แล้วดูน้องเค้าสิยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลยจะเป็นเมียนายได้ไง““แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ” ขณะป

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 27 ตอนนั้นเป็นน้อง ตอนนี้เป็นเมีย

    ในเวลาเกือบเที่ยงคืน ร่างสูงที่ไม่ยอมหลับเอาแต่นอนมองหน้าคนตัวเล็กในอ้อมกอด มองสำรวจใบหน้าเธออยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงเด็กคนนี้จนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก หากวันนึงเธอหายไปหรือทิ้งเขาไปเขาก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปยังไง แค่คิดใจมันก็แทบขาด หากวันใดเขาถูกเธอทิ้งขึ้นมาจริงๆเขาคงตายอย่างอนาถแน่นอน“ล่ามโซ่ไว้ดีมั้ยเนี่ย จะได้ไม่ทิ้งพี่ไปไหน”“อื้อ” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากในลำคอของคนตัวเล็กราวกับเมื่อครู่เจ้าตัวได้ยินที่เขาพูด ปากหยักจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนหลับในอ้อมกอด ขนาดหลับเธอก็ยังไม่หยุดน่ารัก แล้วแบบนี้เขาจะไปไหนรอดทว่าจู่ๆเสียงข้อความไลน์จากโทรศัพท์ของคนตัวเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น เขาจึงถือวิสาสะหยิบขึ้นมากดเปิดอ่าน(เอมมะรืนมหาลัยจะเปิดแล้ว งั้นพรุ่งนี้พวกเรามาเจอกันหน่อยมั้ย พอดีพี่ชายฉันเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ เห็นแกเคยบอกว่าอยากเจอ)เมื่อเห็นข้อความดังกล่าวจากเพื่อนของเธอที่ส่งมา แม้จะไม่รู้จักเพื่อนของเธอเลย แต่แค่รับรู้ว่าเธออยากไปเจอพี่ชายของเพื่อนคนนี้ใจมันก็ร้อนเป็นไฟขณะมือใหญ่กำโทรศัพท์ของเธอไว้แน่น ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ต้องข่มคว

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 26 เด็กดื้ิอโคตรน่ารัก

    เวลาต่อมา 20:25 น.หลังจากหลับไปนานเป็นเวลาหลายชั่วโมงเพราะเหนื่อยล้าจากบทรักอันเร่าร้อน ชะเอมก็ตื่นขึ้นมาในเวลาสองทุ่มกว่า แต่ข้างกายตอนนี้กลับไร้ร่างของอีกคนที่เคยนอนอยู่ข้างกัน เธอจึงดันตัวลุกขึ้นจากที่นอนเตรียมจะไปอาบน้ำ ทว่าร่างสูงของอีกคนก็เปิดประตูเดินเข้ามาพอดีพร้อมกับเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“ตื่นแล้วเหรอครับ”เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แค่เพียงพยักหน้าเบาๆพร้อมกับยิ้มบางๆ แต่กลับไม่กล้าสบตาเขาเพราะเมื่อนึกย้อนถึงเหตุการณ์เร่าร้อนก่อนหน้าก็ทำเอาเขินอายไม่น้อยที่ตอนนี้ตัวเองได้เสียครั้งแรกให้คนตรงหน้าไปแล้ว ไม่นานก็รู้สึกถึงมือใหญ่ของเขาวางลงบนศีรษะของเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่นกับสัมผัสนี้เป็นอย่างมาก“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำจะได้ลงไปกินข้าว เดี๋ยวพี่ลงไปอุ่นแกงให้”สิ้นเสียงทุ้มคนตัวเล็กจึงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะเอ่ยถามกลับ“แล้วคนอื่นล่ะคะ”“เข้านอนกันหมดแล้ว”“งั้นพี่ขุนออกไปก่อนเอมจะได้อาบน้ำ”“ก็ไปอาบสิเดี๋ยวพี่ออกไปเอง”“แต่เอมโป๊อยู่” ขณะพูดสองมือเล็กที่กำลังจับผ้าห่มคลุมกายไว้แน่นก็เริ่มสั่นจนอีกคนที่มองอยู่สังเกตเห็นได้ อีกทั้งดวงตากลมโตคู่สวยในยามนี้เอาแต่หลบตาเขาตลอ

  • กำราบรักในแดนใต้   ตอนที่ 25 เสียงของความรัก

    จนกระทั่งร่างสูงที่ไม่อาจทนต่อความต้องการของตัวเองได้จึงยอมผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามดอกโตแล้วหยัดกายแกร่งขึ้นพร้อมกับกระชากผ้าขนหนูออกจากเอวสอบจนเผยให้เห็นท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่ทั้งใหญ่และยาวจนคนตัวเล็กที่นอนมองอยู่ถึงกับตาค้างกับความใหญ่โตของมันที่เธอเคยสัมผัสมากับมือแต่ก็เพิ่งจะเคยเห็นกับตาของจริงก็วันนี้ แต่ถึงแม้มันจะดูหน้ากลัวแต่กลับทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจโดยที่ร่างสูงก็นั่งมองด้วยความเอ็นดูขณะที่มือใหญ่ก็คอยชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองไปด้วยเบาๆ จากนั้นก็เขยิบกายเข้าไปประชิดหว่างขาเรียวเล็กแล้วจับท่อนเอ็นถูไถกับปากทางรูรักเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยห้าม“อื้อ! พะ พี่ขุนเดี๋ยวก่อน พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ” เพราะเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยจึงทวงถามไป แต่แทนที่เขาจะหยุดก็เปล่าเลย ยังพยายามถูไถท่อนเอ็นของเขากับน้องสาวของเธอไม่หยุด“พี่จะเอาสดกับเรา พี่มีวิธีของพี่ไม่ท้องหรอกไม่ต้องกลัวนะ” เพราะรู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังกลัวอะไรอยู่จึงบอกกล่าวเพื่อให้เธอคลายความกังวล“วิธีอะไรคะ”“ปล่อยนอกไง”“แต่เอมเรียนมา ครูบอกว่าวิธีหลั่งนอกมันมีความเสี่ยงสูงนะ”“หึ เด็กน้อยชะม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status