ก็แค่ของแถม (set..ก็แค่)

ก็แค่ของแถม (set..ก็แค่)

last updateLast Updated : 2025-05-13
By:  ไรท์โสOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
47Chapters
2.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ฉันก็แค่ของแถมที่ไม่มีค่า" "เธอมันก็แค่ของแถม..อย่าคิดว่าตัวเองมีค่าสิ" รณกร หรือ รณ ลูกชายคนกลางของทอร์ชในเรื่อง 'แค้นฝังรัก' หล่อ เย็นชา ป่าเถื่อน หวงของ . . . . "แล้วของแถมอย่างฉัน..จะถูกทิ้งเมื่อไหร่" นิพาดา หรือ นับตังค์ หญิงสาวที่ถูกแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งแล้วยังถูกยกให้เป็นของแถมฟรี ๆ ให้กับลูกค้ารายใหญ่ที่มาที่ดินของพ่อหญิงสาว ใบหน้าสะสวย แต่มีดวงตาเศร้า แต่ยิ้มง่าย จิตใจดีชอบช่วยเหลือคน เคยมีอดีตที่ดีในวัยเด็ก . . เรื่องนี้เป็นจิตนาการของนักเขียน อาจจะมีเนื้อหาที่รุนแรง กระทบกระเทือนจิตใจโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน . สงวนสิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติ่ม) พ.ศ. 2558 *ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทุกกรณี*

View More

Chapter 1

1(nuptang/ron)

Saat Evelyn dan sahabatnya bergegas tiba di lokasi, aula yang semula riuh segera menjadi sunyi. Semua orang takut jika Evelyn mengamuk, orang-orang yang tidak bersalah ikut terkena imbasnya.

Bagaimanapun, semua orang tahu betapa buruk temperamen Evelyn.

Sebagai putri sulung Keluarga Felix yang sejak kecil dimanjakan dan dibesarkan bak permata, dia sangat manja, keras kepala, dan tidak bisa mentoleransi sedikit pun cacat di matanya.

Selama ada sesuatu yang tidak disukai, dia akan membuat keributan hingga seluruh kota mengetahuinya.

Melihat kedatangannya, Juan mengernyit.

“Evelyn, kamu mengikutiku? Bukankah kamu bilang sudah tidak peduli padaku? Lalu untuk apa diam-diam datang ke sini? Aku sudah menjelaskan padamu, aku dan Lily ….”

“Aku tahu. Aku koma selama tiga tahun dan selama itu kamu jatuh cinta pada penggantiku, Lily, bahkan memiliki anak dengannya.”

Evelyn memotong perkataannya sambil tersenyum tipis.

“Awalnya kamu ingin menggugurkan kandungannya, tetapi tidak disangka dia melarikan diri dari rumah sakit dan diam-diam melahirkan anak itu. Karena anaknya sudah lahir, tentu tidak mungkin ditelantarkan. Jadi kalian mengadakan pesta satu bulan ini. Aku tahu semuanya.”

Nada bicaranya tenang, tanpa sedikit pun amarah ataupun kesedihan.

Namun Lily gemetar ketakutan. Sambil menggendong bayinya, dia berlutut di hadapan Evelyn.

“Maaf, Nyonya Hansen. Aku benar-benar tidak sengaja. Aku hanya tidak tega menyakiti sebuah nyawa kecil dan punya keyakinan bahwa tidak boleh menggugurkan anak ini. Kumohon, maafkan aku!”

Evelyn tidak memedulikannya. Dia mengulurkan tangan untuk menyentuh wajah bayi di pelukan Lily.

Namun, baru saja tangannya menyentuh bayi itu, Juan langsung menariknya dengan kasar.

“Apa yang ingin kamu lakukan? Ini anakku! Dia tidak bersalah. Kalau punya masalah, lampiaskan padaku!”

Ayah dan ibu Hansen pun tidak kuasa menahan diri, “Benar, Evelyn. Semua ini hanya kecelakaan. Siapa yang tahu kapan kamu akan sadar? Keluarga Hansen juga tidak mungkin putus keturunan.”

“Anak lahir itu tidak akan memengaruhi kedudukanmu. Kamu tetaplah Nyonya Hansen.”

Evelyn tersenyum, “Lihatlah kalian semua, kenapa tegang sekali? Apa aku pernah bilang akan melakukan sesuatu pada anak ini?”

Dia mengeluarkan sebuah amplop merah tebal dan sebuah gembok emas kecil dari tasnya, lalu meletakkannya di dalam bedong bayi itu.

“Anak baik, tumbuhlah dengan sehat dan selamat.”

Tindakannya membuat semua orang terpaku.

Juan pun mengerutkan kening, “Kamu tidak marah?”

“Aku tidak marah.”

Evelyn tersenyum ringan, “Nona Wells telah melahirkan keturunan bagi Keluarga Hansen. Itu hal yang baik. Kenapa harus marah? Baiklah, aku tidak akan mengganggu kalian lagi. Lanjutkan acaranya, jangan sampai suasana rusak karena kedatanganku.”

Lalu Evelyn meninggalkan aula perjamuan.

Menjelang akhir musim semi, angin malam masih terasa dingin.

Dia berjalan dengan cepat, sementara sahabatnya, Fenny, berlari mengejarnya dengan sepatu hak setinggi 8 sentimeter.

Begitu melihat Evelyn masuk ke dalam mobil yang terparkir di tepi jalan, Fenny segera ikut naik.

Hal pertama yang dilakukan setelah masuk mobil adalah menyentuh dahi Evelyn. “Suhumu normal. Tidak demam!”

“Evelyn, sebenarnya ada apa denganmu? Kenapa setelah kecelakaan itu kamu seperti menjadi orang lain? Suamimu punya anak dengan wanita lain, kenapa kamu tidak bereaksi? Itu Juan, suamimu! Juan yang telah kamu cintai selama sepuluh tahun! Kalau dulu, kamu pasti sudah menerjang masuk dan menampar wanita itu beberapa kali!”

Evelyn menyingkirkan tangannya, lalu tersenyum, “Kamu sendiri yang bilang, itu dulu. Evelyn yang dulu sudah mati dalam kecelakaan itu.”

Tidak seorang pun tahu bahwa selama tiga tahun koma tersebut, Evelyn memasuki sebuah dunia paralel.

Di dunia paralel itu, dia hidup bersama Juan selama tiga puluh tahun.

Dan di sana, Juan benar-benar berselingkuh dengan Lily hingga memiliki seorang anak.

Saat mengetahuinya, Evelyn mengamuk. Dia menghancurkan semua dekorasi di aula perjamuan, menampar Lily beberapa kali, lalu menangis dan memaksa Juan mengusir ibu dan anak itu.

Juan menolak, jadi Evelyn menggunakan segala cara untuk mengusir Lily dan anaknya.

Namun yang didapatkan hanyalah balas dendam Juan. Dengan kekuasaannya, pria itu terus menekan Keluarga Felix.

Pada akhirnya, Keluarga Felix bangkrut. Kedua orang tuanya tidak sanggup menerima kenyataan dan memilih bunuh diri.

Sementara dirinya, setelah disiksa sampai hancur, akhirnya ikut melompat dari gedung.

Ketika membuka mata sekali lagi, dia mendapati dirinya telah kembali ke dunia nyata.

Awalnya dia mengira semua yang dialaminya selama koma hanyalah mimpi.

Namun saat melihat Juan benar-benar bersama wanita pengganti itu, akhirnya dia sadar sepenuhnya.

Tuhan sudah memberinya kesempatan untuk memulai kembali, dan kali ini dia harus memanfaatkannya dengan baik.

Karena Juan hanyalah orang brengsek, maka dia cukup membuangnya seperti membuang sampah.

Lagipula, Evelyn tidak pernah kekurangan orang yang menginginkannya.

Dia mengeluarkan ponselnya dan mengirim pesan kepada pria yang mengurus jenazahnya di dunia paralel.

[Aku dan Juan akan bercerai tujuh hari lagi. Nanti apakah kamu tertarik mendaftarkan pernikahan denganku?]

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
47 Chapters
1(nuptang/ron)
Nuptang/Ron"แม่เงินเราจะหมดแล้วนะ เจ้าหนี้ก็มาทวงทุกวี่ทุกวัน..เอยว่าแม่ต้องขายบ้านที่ดินของพ่อนังนับเอามาใช้หนี้แล้วเราก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศกันดีไหม"นับตังค์ยืนแอบฟังเอิงเอยคนเป็นลูกและแม่ของเธอกำลังพูดคุยกัน"ขายบ้าน"หญิงสาวใบหน้าสวยพึมพำกับตัวเองแล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างสลดใจ ถ้าแม่เลี้ยงขายบ้านแล้วเธอจะไปอยู่ไหนกันล่ะ"ก็ดีเหมือนกัน แม่ก็ไม่อยากอยู่ที่นี่นักหรอก""ไม่นะ"หญิงสาวร่างเล็กตัดสินใจเดินออกมาจากที่ซ่อนแล้วเอ่ยคัดค้าน"แกมีสิทธิ์อะไรมาห้ามไม่ให้แม่ฉันขายบ้าน..ลืมไปแล้วเหรอพ่อแกให้แม่ฉันเป็นเจ้าของบ้านและที่ดินทั้งหมด"เอิงเอยลูกติดแม่เลี้ยงยืนขึ้นท้าวเอวแล้วพูดกระชากเสียงใส่นับตังค์"แต่บ้านหลังนี้เป็นของพ่อกับแม่นับนะ..."แล้วหันไปที่แม่เลี้ยงแล้วยกมือขึ้นพนม"...น้าออยอย่าขายบ้านเลยนะนับขอล่ะ"แม่เลี้ยงลุกจากโซฟาแล้วใช้นิ้วชี้จิ้มที่หน้าผากหญิงสาวแรง ๆ"แกไม่ต้องมาห้ามฉัน ยังไงฉันจะขายทั้งบ้านทั้งที่ดินทั้งหมด"นับตังค์ได้ฟังแบบนั้นก็น้ำตาคลอ"ละ แล้วนับจะไปอยู่ที่ไหนล่ะคะ"เธอเอ่ยน้ำเสียงสั่น ๆ"นั้นมันก็เรื่องของแก...ไปกันเถอะยัยเอย"ว่าจบผู้เป็นแม่ก็หันไปพูดกับลูกสา
Read more
2 (สามพี่น้อง)nc20+
สามพี่น้องRonหลังจากที่เจ้าของบ่อนใหญ่เสร็จจากงาน เขาเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ลิ้นชักที่โต๊ะทำงานก่อนที่จะล็อกอย่างเรียบร้อยชายหนุ่มใบหน้าหล่อนิ่งลุกขึ้นจากเก้าอี้ยืนเต็มความสูงแล้วก้าวขาเดินออกมาจากห้องทำงานหรู มุ่งไปยังอีกห้องที่มีหญิงสาวรออยู่รณถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ได้ขออนุญาตคนในห้อง เขาเดินเอามือสอดไปในกระเป๋ากางเกงเข้ามาในห้องสีหน้าเรียบนิ่งก็ได้พบกับหญิงสาวร่างบางนั่งอยู่ที่ปลายเตียงเมื่อเธอเห็นชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาที่มีใบหน้าหล่อเหลาเธอคลี่ยิ้มหวานพร้อมกับทำสีหน้ายั่วยวนชายหนุ่มทันที ก่อนที่จะรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหยุดตรงหน้าเจ้าของบ่อน ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดจึงทำให้เผยหน้าอกแกร่งที่ดูเซ็กซี่ ไม่รอช้าหญิงสาวยกมือบางลูบไปที่หน้าอกนั้นทันที"คงจะโชกโชนเลยสินะ"เจ้าของบ่อนใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ.เมื่อได้เห็นท่าทางหญิงสาวไม่มีความเกรงกลัวใด ๆ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเธอมาทำอะไรในห้องนี้"ไม่ชอบเหรอคะ"หญิงสาวแหงนหน้าเแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาน"หึ..ทนให้ได้ล่ะกัน"เขาแค่นห้วเราะแล้วผลักหญิงสาวไปที่เตียงก่อนจะปลดเข็มขัดถอดกางเกงลงไว้ที่หน้าขาแกร่ง โชว์ท่อนเอ็นที่มี
Read more
3 (แค้นใจ)
แค้นใจNuptangฉันตื่นแต่เช้าลุกจากเตียงนอนก็ล้างหน้าล้างตาแล้วลงมาในครัวทำอาหารเช้าให้สองแม่ลูกก่อนที่จะไปทำงาน เป็นแบบนี้ทุกวัน แม้จะเหนื่อยจากการทำงานขนาดไหนกลับมาถึงบ้านก็ต้องลุยกับงานบ้านและทำอาหารเย็นถึงจะได้พัก เหนื่อยแต่มันชินแล้วแหละ เพื่อที่ฉันจะได้อยู่ที่บ้านหลังนี้ บ้านพ่อแม่ของฉัน เพราะความไว้ใจพ่อจึงได้ตัดสินใจยกที่ดินและบ้านหลังนี้ให้น้าออยเป็นคนดูแลฉันไม่ได้โกรธอะไรพ่อหรอกนะ แต่ที่ฉันโกรธก็คือน้าออย เธอไม่ยอมทำตามสัญญาที่ให้กับพ่อฉัน คำพูดของเธอเป็นแค่ลมปากฉันแค้นใจที่สุด เธอไม่ได้ส่งฉันเรียนด้วยเงินของพ่อฉันที่ฝากฝังให้เงินก้อนนั้นไว้สำหรับให้ฉันเรียนจนจบ แต่เธอกลับใช้เงินก้อนนั้นกับลูกสาวของตน ไปซื้อของฟุ่มเฟือย กินอาหารหรู เที่ยวต่างประเทศ จนเงินหมดก็ไปหายืม เป็นหนี้ไปทั่ว แล้วยังคิดจะขายบ้านขายที่ดินอีก .ฉันอยากจะใส่ยาพิษลงไปในอาหารให้สองแม่ลูกกินซะจริง ๆ แต่ก็กลัวติดคุก ปล่อยให้เวรกรรมทำหน้าที่ของมันดีกว่า หลังจากทำอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ขึ้นมาบนห้องแล้วรีบอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานฉันทำงานอยู่ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง.รับหน้าที่เป็นทั้งเสิร์ฟชงกาแฟ ชงเครื่องดื่มก็ท
Read more
4 (ของแถม)
ของแถมช่วงนี้น้าออยพานายหน้าเข้ามาดูบ้านและที่ดินอยู่เรื่อย ๆ ฉันรู้สึกหัวใจหวิว ๆ อย่างบอกไม่ถูก ถ้าเกิดเธอขายบ้านได้ ฉันต้องเสียใจมากแน่ ๆ"เตรียมเก็บข้าวของแกไว้เลยนะนังนับ..อีกไม่นานก็จะมีคนมาซื้อบ้านแล้ว"หลังจากที่นายหน้าออกไปแล้วน้าออยก็เดินมาพูดกับฉันด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ราวกับว่ากำลังจะขายบ้านได้"ไม่ขายไม่ได้เหรอคะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เพราะรู้ว่าเธอคงไม่ทำตามคำขอของฉันหรอก"ฉันจะขาย แล้วจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับยัยเอยลูกสาวฉัน..."น้าออยชายตามองมาที่ฉันแล้วแสยะยิ้มร้าย."....ส่วนแกจะไปอยู่ที่ไหนก็ไป""แต่บ้านและที่ดินเป็นของ...."เพียะ! ยังพูดไม่จบประโยคฝ่ามือของน้าออยก็ปะทะเข้ามาที่ใบหน้าฉัน"พ่อแกยกให้ฉันมันก็ต้องเป็นของฉัน"เธอตวาดใส่เสียงดัง ฉันยกมือลูบใบหน้าส่วนอีกข้างก็กำหมัดแน่น"ไปให้พ้นหน้าฉัน!"ฉันกัดฟันจ้องหน้าแม่เลี้ยงตัวเองด้วยอารมณ์โกรธก่อนจะหันหลังเดินขึ้นมาที่ห้อง พอปิดประตูห้องก็ฟุบลงที่พื้น แล้วเงยหน้ากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องด้วยน้ำตาที่ไหลรินลงมา"ฮึก ฮืออออ"หมดสิ้นแล้วทุกอย่าง.ฉันไม่เหลืออะไรแล้วจริง ๆ ใช่ไหม แม้แต่ที่ซุกหัวนอน ฉันนั่งกอดเข่าร้องไห้อย่างน
Read more
5 (ต้องผ่านคืนนี้ให้ได้)nc
ต้องผ่านคืนนี้ให้ได้ฉันรู้สึกปวดหัวมากราวกับมีอะไรมากระแทก พอลืมตาขึ้นกวาดมองไปรอบ ๆ ห้อง ก็พบว่าฉันไม่ได้อยู่ในห้องนอนตัวเองจึงรีบหยัดกายลุกขึ้น"ที่นี่ไม่ใช่ห้องฉัน..โอ๊ะ..ปวดหัวชะมัดเลย"ฉันใช้มือทั้งสองกุมที่ศีรษะ แล้วค่อย ๆ ลงจากเตียงนอน จากนั้นก็เดินตรงไปที่ประตู กำลังจะเอื้อมมือไปเปิด แอ๊ดดดด แต่ทว่าก็มีคนเปิดเข้ามาพอดี พร้อมกับร่างชายหนุ่มตัวสูงใบหน้าเรียบนิ่ง ฉันเบิกตาโตด้วยความตกใจแฝงความดีใจ ที่ได้เจอเขาอีกครั้ง"คุณนั้นเอง เอ่อ..."ฉันหันไปที่เตียงเพื่อดูว่ามีกระเป๋าของฉันอยู่ด้วยไหม เพื่อจะคืนเงินให้เขา"นี่นะเหรอของแถมของฉัน"ฉันหันขวับกลับมายังคนพูด"เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ..."ฉันขมวดคิ้วจนเป็นปมด้วยสีหน้าสงสัยกับคำพูดของเขา"...ของแถมอะไรกัน"ชายร่างสูงเอามือสอดเข้าไปในกางเกงแล้วแสยะยิ้มร้าย"หึ""นับเป็นคนไม่ใช่สิ่งของ และก็ไม่ได้เป็นของแถมบ้าบออะไรทั้งนั้น"ฉันตวาดใส่อย่างไม่สบอารมณ์แล้วเบือนหน้าไปทางอื่นภาพที่ฉันน้าออยและพี่เอิงเอยที่นั่งดื่มไวน์กันก่อนหน้าก็ผุดเข้ามาในหัว.หรือว่า 'ฉันโดนสองแม่ลูกวางยา'"กล้าดียังไงมาตวาดใส่ฉัน""ขอทางด้วยค่ะนับจะกลับ"ฉันไม่สนใจชายตรงห
Read more
6 (ไม่ใช่คนเลวร้าย)
ไม่ไช่คนเลวร้าย"อ่า"น้ำกามสีขาวขุ่นพ่นเข้าไปในเกราะป้องกันเป็นรอบที่สาม ฉันยังคงนอนกัดฟันข่มความเจ็บปวดร่างกายโดยเฉพาะส่วนตรงนั้น"พะ พอแล้วใช่ไหม"ฉันลืมตาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาคล้ายกับคนกำลังจะหมดเรี่ยวแรง"หึ อึดดีหนิ"ชายหนุ่มบนร่างแสยะยิ้มร้ายก่อนที่จะถอนถอดท่อนเอ็นขนาดใหญ่ออกมา แล้วหลุบตามองที่กลางกายฉัน"ยังไม่แหกเลย"ฉันเบิกตาโตจ้องหน้าคนตัวโตด้วยใจสั่น ๆ อย่าบอกนะว่าเขาจะทำอีก"พอเถอะค่ะ นับไม่ไหวแล้ว"ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเคลือน้ำตาคลอเบ้า"ทนให้ได้!"ว่าจบคนตัวโตก็ถอดถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยน้ำเชื้อสีขาวขุ่นออกแล้วหยิบอันใหม่ขึ้นมากัดมันด้วยปากแล้วสวมเข้าไปที่ท่อนเอ็นของเขาทันที สวบ!"อื้ออ"ฉันร้องออกมาในลำคอรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวต่อไปแล้ว มันหมดเรี่ยวแรง กล้ามเนื้อที่ขาล้าไปหมด ปึก ปึก ปึก เอวสอบถาโถมเข้ามาอย่างไม่ผ่อนแรง"หึ"เจ้าของใบหน้าหล่อจ้องหน้าฉันขณะที่ท่อนอย่างยังคงกระแทกเข้าออกไม่หยุด ฉันสบตากับเขาที่กำลังจะปิดลง.สุดท้ายแล้วฉันก็ไม่สามารถผ่านมันไปได้ ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวดที่ท่อนล่างมาก พอจะขยับกายก็ยิ่งเจ็บแสบไปหมดทั้งตัว แต่ก็พยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่
Read more
7 (โดนทำโทษ)
โดนทำโทษระหว่างที่ฉันนั่งทานอาหารที่พนักงานเสิร์ฟนำมาให้อย่างเงียบ ๆ ก็มีสายตาคมใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยมองมาที่ฉันอยู่บ่อยครั้ง.มันทำให้ฉันรู้สึกเกร็งอยู่ไม่น้อยแอ๊ด..อยู่ ๆ ประตูห้องก็เปิดเข้ามาทำให้ฉันกับคุณรณต้องหันไปมองก็ปรากฎร่างชายหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างสูงโปร่ง.สีหน้ายิ้มแย้ม"รณ..."เขาเอ่ยแล้วตวัดตามองมาที่ฉัน"มีอะไร"คุณรณวางปากกาแล้วลุกจากเก้าอี้เดินสอดมือล้วงกระเป๋าเดินตรงไปที่ผู้ชายคนนั้นที่ยังจ้องฉันอยู่"ใครอ่ะ"พอคุณเดินไปถึงชายหนุ่มที่มาใหม่ก็หันไปเอ่ยถาม."ยุ่ง""อ้าว ฉันพี่แกนะถามนิดถามหน่อยก็ไม่ได้...น้องคนสวยชื่ออะไรครับ"ชายหนุ่มที่มาใหม่พูดกับคุณรณก่อนจะหันมาถามฉันประโยคหลัง."ชื่อนับตะ..."ยังพูดไปจบคุณรณก็คว้าแขนผู้ชายคนนั้นแล้วกำลังจะดึงออกจากห้อง แต่ทว่าเขาหันกลับมาที่ฉัน"อยู่ในนี้ห้ามออกไปไหน"ว่าจบก็พาชายหนุ่มอีกคนออกไป"อะไรเนี่ยพี่ยังไม่ได้..."ปัง! เสียงประตูห้องปิด....RONผมดึงทอยพี่ชายต่างมารดาออกมาจากห้องด้วยความรำคาญที่พอเจอของแถมของผมแล้วมีท่าทีสนใจ."เด็กขัดดอก?"ทอยเอ่ยถามขณะที่กำลังเดินไปที่ห้องวีไอพีห้องประจำของมัน"ของแถม"ผมลอบหายใจเบา ๆ ด้วย
Read more
8(ทำให้ฉันพอใจ)
ทำให้ฉันพอใจฉันนั่งเงียบ ๆ อยู่บนโซฟาด้วยสภาพใบหน้าที่มีน้ำคาวเต็มไปด้วย ซึ่งฉันทำอะไรกับมันไม่ได้เพราะคุณรณสั่งไว้ว่าให้อยู่แบบนั้นจนกว่าเขาจะทำงานเสร็จ และตอนนี้มันก็เริ่มแห้งเกรอะกรังไปหมด"หึ"เสียงแค่นหัวเราะดังเข้ามาเบา.ๆ พอฉันหันไปที่เสียงก็เห็นว่าคุณรณกำลังใส่ปลอกปากกาแล้วปิดแฟ้มเอกสารมันทำให้ฉันยิ้มออก เพราะนั้นหมายความว่าเขาทำงานเสร็จแล้ว."คุณรณทำงานเสร็จแล้วเหรอคะ"ฉันเอ่ยถามแล้วคลี่ยิ้มบาง.ๆ"อืม"พอได้คำตอบฉันก็ลุกขึ้นจากโซฟากำลังจะก้าวขาเดินไปที่ประตูห้อง"จะไปไหน"ฉันหยุดชะงักแล้วหันไปที่ชายหนุ่มร่างสูง."นับจะไปล้างหน้า""ห้องน้ำในนี้ก็มี...."ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักเดินตรงมาที่ฉัน"....จะออกไปคุยกับผู้ชายอีกหรือไง""ปะ เปล่านะคะ นับไม่รู้ว่ามี...""ฉันลงโทษเธอเบาไปใช่ไหม"คุณรณยืนเต็มความสูงแล้วสอดมือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงจ้องหน้าฉัน"เอ่อ.."ฉันก้มหน้างุดแล้วเม้มปากทั้งสองเข้าหากันแน่น"รีบไปล้างจะได้กลับ!""ค่ะ"ฉันตอบรับแล้วมองไปรอบ ๆ ห้องก็เจอกับประตูห้องน้ำ จากนั้นก็รีบพาตัวเองเข้าไปทำความสะอาดใบหน้าหลังจากทำความสะอาดใบหน้าเรียบร้อยฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำเห็นค
Read more
9(คู่แข่ง)
คู่แข่ง"อย่าใจดำไปหน่อยเลย กูก็แค่ขอจอดรถ..."ชายหนุ่มร่างสูงแสยะยิ้มแล้วยกมือชี้ไปอีกฝั่ง"...กูก็มาสำรวจที่ดินที่กูกำลังจะสร้างคาสิโนเหมือนกัน"พอเขาพูดจบคุณรณที่กระชากคอเสื้อผู้ชายคนนั้นด้วยท่าทางโกรธ"คุณรณ!"ฉันเอ่ยปรามเพราะกลัวจะมีเรื่อง."มึงคิดจะแข่งกับกู?""คุณรณอย่า"ฉันรีบดึงแขนคุณรณออกมา พอมือหลุดจากคอเสื้อผู้ชายคนนั้นก็จัดให้เรียบร้อยแล้วยกยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว."หึ ก็ลองดูว่าใครจะแน่กว่ากัน"ว่าจบชายหนุ่มที่ชื่อเทวาก็เดินล้วงกระเป๋ากางเกงข้ามถนนไปที่ฝั่งตรงข้าม คุณรณยืนขบกรามกำหมัดแน่นมองแผ่นหลังผู้ชายคนนั้นจนเขาข้ามถนนไปแล้ว จากนั้นเจ้าของบ่อนใหญ่ก็ล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา"ทอย เตรียมหาทีมงานออกแบบ ทีมงานก่อสร้างไว้ให้ด้วย กูจะเร่งสร้างคาสิโนให้เสร็จโดยเร็วที่สุด ""อืม"พอสิ้นเสียงคุณรณก็กดวางสาย เขาพ่นลมหายใจแล้วมองไปฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเรียบนิ่งแฝงความดุดันจากนั้นคุณรณก็พาฉันนั่งรถออกมา ตลอดทางเข้านั่งเงียบมากราวกับมีเรื่องที่จนคิด เพราะดูจากสีหน้า ซึ่งฉันก็ไม่ได้ไถ่ถามอะไร จนกระทั่งคุณรณขับรถมาถึงห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมือง ก่อนจะลงจากรถคุณรณได้พูดกับฉันว่า"เดี๋ยว
Read more
10(ไปอยู่ในที่ไม่มีคนเห็น)nc+
ไปอยู่ในที่ไม่มีคนเห็น"ฉันจะคุยตอนนี้ เดี๋ยวนี้!"ฉันชะงักจ้องมองใบหน้าหล่อที่เรียบเฉยแล้วลอบหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะสะบัดแขนออก แต่ทว่า..."คุณรณ!"ฉันกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อถูกคนตัวโตอุ้มตัวฉันขึ้นพาดที่ไหล่เขาแล้วเดินเข้ามาภายในห้องนอนก่อนจะทุ่มฉันลงไปนอนกองบนเตียง."อะ..โอ๊ย""วันนี้แหละ ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า...."ชายหนุ่มร่างสูงยืนเต็มความสูงจ้องมาที่ฉันมือหนาของเขาได้ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น"....ต่อไปนี้เธอจะไม่ต้องการkวยของใครนอกจาก kวยของฉัน"พรึ่บ! เสื้อเชิ้ตราคาแพงได้ถูกโยนทิ้งลงไปที่พื้น"คุณรณกำลังเข้าใจนับผิด"ฉันพยายามหยัดกายลุกขึ้นแต่ก็โดนเขาผลักลงไปนอนราบแล้วขึ้นคร่อมบนร่างฉันก่อนที่จะดึงผ้าขนหนูที่ห่อหุ้มร่างฉันออก ทำให้เขาได้เห็นเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของฉันคนตัวโตโน้มตัวลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอฉันสลับกันทั้งสองฝั่ง ส่วนมือหนาก็ไม่ปล่อยว่างบีบเค้นที่เต้าอกฉันแรง ๆ จนรู้สึกเจ็บไปหมดคุณรณดูดที่ต้นคอของฉันจนเป็นจ้ำ ๆ ไม่ว่าจะห้ามยังไงเขาก็ไม่ฟัง พอสมใจแล้วก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนที่เปลี่ยนมาชกชิมดูดดุนที่ยอดปทุมถันทั้งสองข้างจนเปียกแฉะไปด้วยน้ำลาย แถมยังฝังฟันคม
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status