ログインซ่า!! แค่ก ๆ ๆ“เทียนเอ๋อร์ลูกแม่ เจ้าเป็นเยี่ยงไรบ้างมาให้แม่ดูหน่อยสิ”“ท่านแม่ข้าเจ็บไปทั้งหน้าเลย แล้วนี่ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ใดกันหรือขอรับ”“ตอนนี้พวกเจ้าสองคนแม่ลูกอยู่ที่จวนของพวกข้าเอง เป็นอย่างไร ดูใหญ่โตโอ่อ่าน่าอยู่มากหรือไม่เล่า ฮึ” เซียวเฟยเจินเป็นคนตอบคำถามของหยวนจื่อเทียนแทนแม่ของเขา“
แต่เขาจะเอาคนทั้งตระกูลหยวน แลกกับคนสองคนที่พระปนัดดาของฮ่องเต้ต้องการตัวได้อย่างไร และการรับบุตรเขยแต่งเข้าตระกูลใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น เนื่องจากมีครอบครัวที่รักและหวงแหนบุตรสาวมาก เขาต้องตัดใจส่งนางออกไปอยู่ห่างไกลตนไม่ได้ จึงให้บุรุษแต่งเข้าตระกูลก็ได้เช่นกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นหยวนเฝิงห้าวจึงยินย
วันนี้ที่พวกเราตระกูลสวีและตระกูลเซียว พาสวีอันผิงมาเยือนตระกูลหยวนในแคว้นหนานซวิ่น เพราะต้องการลงโทษสตรีชั่วช้าอย่างจูชุนลี่ผู้นี้ เพื่อเป็นการปลอบขวัญดวงวิญญาณเสี่ยวฮูหยินที่อยู่ในปรโลก นางจะได้นอนตายตาหลับอย่างแท้จริง และหมดห่วงในตัวบุตรชายของนางเสียที พวกเราทั้งสองตระกูลรักและดูแลสวีอันผิงอย่างท
“เอามันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้” พรึ่บ! วูบ…ผัวะ!! โอ๊ย ตุบ“ไร้มารยาท!! มารดาเจ้าอบรมสั่งสอนได้ดีไม่น้อยเลยนี่ ไม่ต้องห่วงเรื่องชั่ว ๆ ที่เจ้าแอบทำลับหลังบิดา ข้ายังมีพยานอีกหลายคน”“โอ๊ย ท่านแม่เจ้าบ้านี่มันทำร้ายข้า ท่านต้องให้คนจัดการมันเดี๋ยวนี้เลยนะขอรับ หากใบหน้าเสียโฉมขึ้นมาเหล่าองค์หญิงต้องเลิกสน
จึงให้พ่อบ้านไปเชิญทุกคนตามคำขอของแขกทั้งเจ็ดคน เมื่อเจ้าของจวนรวมถึงทุกคนในครอบครัวมาถึงห้องรับแขก ก็แปลกใจกับการจัดห้องใหม่และแขกที่นั่งรอมีอยู่สองแถวด้วยกัน แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ใช้สายตาโลมเลียหญิงสาวกับเด็กสาว ที่นั่งรออยู่อย่างเปิดเผย โดยไม่เกรงกลัวสายตาคมกริบที่จ้องมองเขาเป็นตาเดียวกัน“นะ นะ นี
และเป็นอย่างที่ม่อเหยียนเป่าเตือนกับท่านชาย ท่านหญิงทั้งหลายไว้ ทุกคนมาพร้อมกันด้านหน้าห้องโถงใหญ่ในต้นยามเฉิน ซึ่งก้งคุนได้สั่งการให้ขู่เหอแบ่งกำลัง คอยดูแลความเรียบร้อยรอบจวนตระกูลหยวน เผื่อมีคนแปลกหน้ามีพิรุธปะปนเข้ามาสร้างความวุ่นวายส่วนคนที่จะติดตามเจ้านายน้อยทั้งหลายเข้าไปด้านในจวน คงมีเพียงอ
“ขอบใจพวกเจ้ามากที่ให้ข้ากับสหายคนอื่น ๆ ได้ผิงไฟในคืนนี้”“ไม่เป็นไรหรอกพี่ชาย พวกเราก็คนเดินทางเหมือนกัน แล้วนี่พวกท่านกำลังจะไปใดกันหรือ พวกข้าห้าคนกำลังจะไปเยี่ยมญาติที่ชายแดน จากบ้านมานานเพื่อทำงานก็เก็บเงินได้น้อยนิดเหลือเกิน กว่าจะถึงหมู่บ้านเงินคงไม่เหลือแน่”“พวกเจ้าอยู่ชายแดนทิศใดกัน มาหาง
เป๊าะ!! “ยินดีต้อนรับแขกที่มาเยือนยามวิกาล ไม่ทราบว่าพวกเจ้ามีกิจธุระอันใดที่นี่หรือ ถึงได้พาคนมาเยอะแยะถึงเพียงนี้”“พวกข้าจะมีกิจธุระหรือไม่ไม่เกี่ยวกับพวกเจ้า หลีกไปถ้าไม่อยากเจ็บตัว พวกข้าแค่ต้องการพาคนไปจากที่นี่เท่านั้น ไม่ต้องการทำร้ายใคร”“อ้ออ คนที่เจ้าต้องการคงจะเป็นเยี่ยเกาจงนั่นกระมัง คน
ปึก!!!“ชิงเอ๋อร์!! ทำไมถึงวางถ้วยชาแรงนักมันยังร้อนอยู่นะ ดูสิมือเจ้าแดงไปหมดแล้ว มีอะไรในใจหรือไม่พูดมันออกมาเถิด”ลู่เวินเอ่ยกับลู่ชิงอย่างใจเย็น “ลูกพ่อเจ้าใจเย็นลงสักนิดเถิด อย่าเพิ่งนำอารมณ์โกรธมาทำร้ายตนเองเลย ทุกคนต่างก็เป็นห่วงเจ้านะ”“เดี๋ยวแม่ไปหยิบยามาทาให้นะ แล้วอย่าทำเช่นนี้อีก”คราแรก
“พวกพี่ทั้งสองเข้ามาเถิด ข้าอยากรู้ว่าได้ข้อมูลอันใดมาบ้าง”เต๋อหลินรายงานกับลู่ชิงหลังจากทำความเคารพ ซึ่งในห้องยังมีลู่จื้อนั่งฟังอยู่อีกคน “คุณชายใหญ่ คุณหนู เรื่องราวในจวนเหลียวดูเผิน ๆ คล้ายไม่มีอะไร แต่ความชอบส่วนตัวของเหลียวเคอฮว่านผู้นี้ คือการเลียนแบบขุนนางคนอื่น ที่มีฐานะสุขสบายกว่าตน ไม่ว่







