ตอนที่ 64 ผื่นปริศนา

ตอนที่ 64 ผื่นปริศนา

"ไทเฮามีผื่นคันหรือไม่เพคะ" หลิวซีจินถามขึ้น

"มีผื่นที่ท้องแขน..." ชุนหลิงไทเฮาตอบ ในใจรู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่อีกฝ่ายซักถามอาการราวกับว่าตนเป็นหมอมาก่อน

"ท่านมีอาการระคายเคืองหรือแสบตาหรือไม่?" หลิวซีจิน

ถามขึ้นเพราะนางสังเกตว่าอีกฝ่ายตาแดงขึ้นมา แต่อย่างไรก็ต้องถามผู้ป่วยเพื่อยืนยันอาการ

"ข้าระคายเคืองตาอยู่" ชุนหลิงไทเฮาตอบก่อนจะสังเกตท่าทางของหลิวซีจินฮองเฮา

"หลายวันมานี้ ท่านได้ทานอาหารอะไรที่แปลกไปจากเดิมหรือไม่" หลิวซีจินถามต่อ ในขณะที่พลิกดูผื่นที่ขึ้นบนร่างกายของไทเฮา

"อาหารที่ข้าทานช่วงนี้ ล้วนเป็นของที่ข้าเคยกินอยู่ประจำ"ไทเฮาตอบก่อนจะใช้ผ้าปิดจมูกจามออกมาอีกครั้ง(ฮัดชิ่ว!)

ด้านหลิวซีจินที่ได้ยินเช่นนั้น ก็หันซ้ายแลขวาไปรอบห้องก่อนจะสะดุดเข้ากับสิ่งหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะไม่ไกล ก่อนจะสรุปขึ้น

"ดูแล้ว ไทเฮาน่าจะแพ้เกสรดอกไม้เพคะ... " หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินไปยังแจกันดอกไม้นั้น

"แพ้เกสรดอกไม้งั้นหรือ?...ที่ข้าปลูกส่วนใหญ่เป็นดอกไม้จากต่างแคว้น...มีดอกเจี้ยจู๋เถา(ดอกยี่โถ)...ดอกจวี๋ฮวา

(ดอกเบญจมาศ)...ดอกตู้เจวียน(ดอกกุหลาบพันปี)...จะว่าไปข้าก็สังเกตอยู่ว่าทุกครั้งที่ให้นางกำนัลตัดมาใส่แจกันข้าก็จะมีอาการหนักทุกครั้งจริง ๆ" ชุนหลิงไทเฮา เอ่ยขึ้นคิ้วเรียวขมวดคิดก่อนจะมองที่ใบหน้าผู้เป็นสะใภ้ที่เป็นถึงฮองเฮา...

"ดอกไม้สามอย่างนี้ นอกจากนำมาจัดใส่แจกัน ไทเฮาได้มีการนำกลีบดอกไม้พวกนี้มาปรุงอาหารหรือไม่เพคะ" หลิวซีจิน

ถามขึ้นอีกครั้ง...ฟังจากที่ไทเฮากล่าวมาดอกไม้พวกนี้ล้วนมีพิษทั้งสิ้น

"ข้าไม่เคยนำกลีบดอกไม้พวกนี้มาปรุงอาหาร" ชุนหลิงไทเฮาเอ่ยขึ้นก่อนจะไอออกมาครั้งหนึ่ง หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้นก็ทราบได้ทันทีถึงสาเหตุ

"ทูลฮองเฮา...ดอกไม้เหล่านี้ปลูกที่นี่มานานมากแล้ว

พ่ะย่ะค่ะ เป็นของที่ต่างแคว้นนำมาให้ตอนชุมนุมต่างแคว้น หากไม่รับมาปลูกเกรงว่าจะไม่เหมาะ" โจวซานหมอหลวงเอ่ยขึ้น

"หมอหลวงกำลังจะบอกข้าว่า ชีวิตของไทเฮาสำคัญน้อยกว่าดอกไม่พวกนี้ เช่นนั้นหรือ?" ชุนหลุนซีที่เอาแต่จดจ้องแต่ใบหน้างามของผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินประโยคเช่นนั้นจากปากหมอหลวงจึงเอ่ยทันที

"กระหม่อมมิได้หมายความเช่นนั้น แต่หากหนึ่งในดอกไม้นี้มีพิษจริง ฮองเฮาจะพิสูจน์อย่างไรว่าไทเฮาแพ้ดอกไม้ชนิดใด" โจวซานหมอหลวงเอ่ยขึ้นอย่างลองเชิง

"ทูลไทเฮา...ฝ่าบาท... ข้าคาดเดาเบื้องต้นว่าท่านแพ้

ตู้เจวียน(ดอกกุหลาบพันปี).... ดอกไม้ชนิดนี้ อย่าว่าแต่ไทเฮาเลยแม้แต่คนที่แพ้ยากหากกินหรือสูดดมเข้าไปมาก ๆสามารถตายได้เช่นกัน" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น

"เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าแพ้ดอกตู้เจวียน ทั้งที่ในแจกันมีดอกไม้ถึงสามชนิด" ฮองไทเฮาเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ

"ข้าเคยอ่านบันทึกของหมอผู้หนึ่ง ท่านเคยระบุดอกไม้

ที่มีพิษไว้อยู่หลายชนิด หนึ่งในนั้น มีดอกไม้ทั้งสามอย่างที่มี

ในตำหนักของท่าน  ที่ข้าคาดเดาว่าท่านแพ้ดอกตู้เจวียน

(ดอกกุหลาบพันปี) เพราะว่าดอกไม้นี้มีพิษอยู่ในเกสรที่สามารถกระจายตามทิศลมได้...ส่วนดอกไม้อีกสองชนิดก็มีพิษเช่นกัน... แต่มีพิษที่ลำต้น กลีบดอก และยาง หากท่านไม่ได้นำมาดื่มหรือรับประทานก็ไม่มีผล...อันตรายจากดอกตู้เจวียน(ดอกกุหลาบพันปี)...หากรับประทานเข้าไปแล้วสามารถทำลายลำไส้และกระเพาะอาหาร ทำให้หัวใจเต้นเร็ว หากแพ้รุนแรงก็อาจทำให้ตายได้เช่นกัน" หลิวซีจินสรุปขึ้น

"สวรรค์!...นี่ขนาดข้าเพียงสูดดมยังมีอาการได้มากถึงเพียงนี้... พวกเจ้าเอาไปทิ้งให้หมด..." ฮองไทเฮาเอ่ยขึ้นก่อนจะยกมือทาบอกในขณะสั่งนางกำนัล

"ไทเฮา ดอกตู้เจวียนนี้ ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่ามีพิษชุนเหลียนฮวาไม่เคยคิดทำร้ายท่านเลย" ชุนเหลียนฮวาเอ่ยขึ้นก่อนจะร้องไห้ออกมา

"เหลียนฮวา...เจ้าเป็นผู้นำดอกไม้อันตรายนี่มาปลูกในตำหนักไทเฮาหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจดจ้องใบหน้างามอ่อนหวานของชุนเหลียนฮวา

"ทูลฝ่าบาท มีครั้งหนึ่งที่ข้าไปร่วมงานชุมนุมกับต่างแคว้น มีคนผู้หนึ่งมอบต้นไม้นี้มาให้ข้า อีกทั้งดอกของมันยังสวยงามและความหมายดียิ่งข้าจึงรับมาแล้วนำมามอบให้ไทเฮา ข้าไม่ได้รู้จักเลยแม้แต่น้อย ว่าดอกไม้ชนิดนี้จะมีพิษ" ชุนเหลียนฮวาเอ่ยขึ้นก่อนจะร้องไห้ออกมา

"ผู้ที่นำดอกไม้มามอบให้ท่านนี้อาจจะไม่ทราบว่ามีพิษ...พิษของดอกไม้เหล่านี้...มิได้ทราบกันแพร่หลาย...ต้องรบกวน

โจวซานหมอหลวงช่วยต้ม กุ้ยเยว่เชียนหนิว(รางจืด)ให้ไทเฮาโดยเร็วเพื่อถอนพิษ" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...

"พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไปต้มตอนนี้" โจวซานเอ่ยขึ้นก่อนจะรีบขอตัวไปต้มสมุนไพรในใจรู้สึกกังวล อยู่มากว่าตนจะถูกตำหนิ.... พลางคิดในใจว่าฮองเฮารอบรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน

"ฮองเฮาช่างรอบรู้" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของผู้เป็นฮองเฮาอย่างมีความหมาย...หลิวซีจินไม่ชอบสายตาเช่นนี้ของเขาเลยแม้แต่น้อย...อย่างไรก็ตามนางยังคงเคืองเขาอยู่มากที่ลำเอียงเรื่องการลงโทษสนมคนโปรด อีกทั้งยังมาหลอกถามนางเรื่องห่อผ้านั่นอีก...

บุรุษผู้นี้ทำนางโมโหบ่อยครั้ง

หลังจากจากที่ไทเฮาดื่มกุ้ยเยว่เชียนหนิวเรียบร้อยแล้วก็พักผ่อน หลิวซีจินได้จัดยาบำรุงกำลังให้ผู้เป็นไทเฮาแล้วจึงขอตัวกลับตำหนักตน ส่วนชุนหลุนซีที่มีงานเร่งรีบก็กลับตำหนักเพื่อ

ประชุมกับชุนเป่ยหยางเช่นกัน