ตอนพิเศษ 6 แผนการ

ตอนพิเศษ 6

แผนการ

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

"พี่สะใภ้ หากพี่ใหญ่ทราบว่าข้ามาพบท่านเขาต้องแหกอกข้าแน่  เหตุใดท่านไม่กลับไปตำหนักเสียทีเล่า" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยถามขึ้นก่อนจะมองซ้ายขวา

“ข้ากังวลเรื่องพี่ชายของท่าน กล่าวตามตรง ในฐานะที่เราเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน และท่านยังเป็นน้องชายของสามีข้า ดังนั้นข้าจึงอยากให้ท่านช่วย” หยวนลู่จิ่นเอ่ยทันที

"เรื่องอะไรกัน?"

"ข้าอยากให้ท่านช่วยแนะนำข้าว่าสตรีเช่นใดที่หวังเฟยหลงถูกใจ เวลาที่เขาเข้าหอโคมเขียวเขามักจะชอบเรียกผู้ใดหรืออุ่นเตียงหรือ?"

"ท่านถามเช่นนี้... "เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะหรี่ตาลงมองดูพี่สะใภ้อย่างไม่ไว้วางใจ ด้านหยวนลู่จิ่นที่เห็นว่าต้องให้อีกฝ่ายช่วยจึงตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้คนตรงหน้าฟัง รวมถึงการไปทาบทามฝางผิงเกอแต่ได้รับการปฏิเสธอีกด้วย

"ท่านจะหาอนุให้เสด็จพี่!" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นในขณะที่เบิกตากว้าง

"ข้ารู้ว่ามันอาจดูประหลาด กล่าวตามตรง ข้าเคยได้ยินมาว่า บุรุษที่มีมากภรรยาทั้งยังชอบเที่ยวสถานที่เช่นนั้น เสี่ยงต่อการเป็นโรคติดต่อยิ่งนัก  ไหนจะต้องตั้งครรภ์ตอนเบ่งท้องคลอดบุตร..ข้ากังวลเรื่องคลอดบุตรที่สุด"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นอย่างไม่ปิดบัง

"พี่สะใภ้...เกิดมาข้าเพิ่งเคยได้ยินว่าชายาเอกจะทาบทามสตรีให้สามี ส่วนเรื่องคลอดบุตร สตรีทั่วเมืองก็มีบุตรกันทั้งนั้น" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้น

"บุรุษเช่นพวกท่านก็กล่าวได้.. ชิ ในเมื่อท่านไม่ช่วยข้า ก็แยกย้ายเถิด" หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นก่อนจะทำท่าลุกขึ้น

"เอ้  ก็ได้ๆ ข้าจะเล่าให้ฟังก็แล้วกันว่าพี่ใหญ่ชอบแบบใด"เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดของหวังเฟยหลง ให้นางฟังจนหมดเปลือก

ณ  หอโคมแดงแห่งหนึ่ง

หยวนลู่จิ่นทราบมาว่าโดยส่วนใหญ่หวังเฟยหลงมักจะมีนางกำนัลคอยอุ่นเตียง แม้เขาจะแอบมาเที่ยวสถานที่แห่งนี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ทว่ากลับไม่เคยเรียกสตรีเหล่านี้มาทำเรื่องเช่นนั้นเลยสักครั้ง...สิ่งที่นางทราบมาจากเฉิงเจิงอวี้คือมีสตรีผู้หนึ่ง...ที่หวังเฟยหลงเคยทำท่าทางพึงพอใจที่อีกฝ่ายมาดูแลเรื่องรินน้ำชา และรินสุรา...

"หวังเฟยหลง ข้าอยากจะรู้ว่าหากท่านพบสตรีที่พึงใจเช่นนาง ท่านยังจะยืนอยากลงโทษข้าอยู่หรือไม่?" หยวนลู่จิ่นคิดกับตนเองอย่างลำพองใจ

ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปในที่แห่งนั้นทันที

"ข้ามาขอพบแม่นางเซียวอิง ข้ามีเรื่องสำคัญจะสนทนากับนาง" หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นกับผู้ดูแลที่ทำสีหน้าไม่ไว้วางใจเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะมาหาเรื่องตบตีเด็กๆในการดูแลของนาง

"ขออภัยนายหญิงเวลานี้ แม่นางเซียวอิงกำลังติดรินสุราให้คนผู้หนึ่งอยู่......." ผู้ดูแลหอเอ่ยขึ้น

"วางใจเถอะ ข้ามาที่นี่เพื่อขอร้องเซียวอิงให้ทำงานบางอย่างให้ ข้ามิได้คิดทำร้ายนาง"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทันความคิดอีกฝ่ายก่อนจะยื่นถุงเงินถุงหนึ่งที่มีจำนวนไม่น้อยให้อีกฝ่าย

"เช่นนั้น   โปรดรอสักครู่เจ้าค่ะ" ผู้ดูแลหอแห่งนั้น เมื่อได้รับถุงเงินจึงเอ่ยขึ้นก่อนจะหมุนตัวจากไป

****

"คารวะนายหญิง....ท่านเรียกพบข้า  มีอะไรหรือเจ้าคะ?" เซียวอิงเอ่ยขึ้นหลังจากย่อคารวะอีกฝ่ายพลางมีสีหน้าหวาดหวั่นเล็กน้อย เพราะนางไม่เคยรู้จักอีกฝ่ายมาก่อน ด้านหยวนลู่จิ่นที่เห็นใบหน้างดงามของอีกฝ่ายนั้นก็ไม่แปลกใจเลยสักนิดที่หวังเฟยหลงจะมีใจชอบพอสตรีผู้นี้  แต่คงติดที่อีกฝ่ายมีฐานเป็นเพียงสตรีในโคมเขียวเท่านั้น

จากที่นางสืบมา เด็กสาวตรงหน้านี้อายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นทราบมาว่าอีกฝ่ายมีหน้าที่ร้องเล่นเต้นระบำ และจะมารินน้ำชาหรือสุราให้กับแขกที่มีฐานะสูงส่งเท่านั้น....หยวนลู่จินทราบมาอีกว่านางไม่เคยรับแขกมาก่อน...ดังนั้น นางคิดว่าหากอีกฝ่ายยอมร่วมมือกับนางก็เท่ากับว่าได้ประโยชน์ทั้งคู่...

"เจ้ารู้จักคุณชายเฟยหลงหรือไม่? "หยวนลู่จิ่นเอ่ยถามขึ้น

"นายหญิงเป็นภรรยาของคุณชายหรือเจ้าคะ"เซียวอิงเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"เขาเป็นสามีข้าจริง แต่ข้ากำลังหาอนุให้เขา... กล่าวตามตรงข้าอยากให้เจ้าทำอย่างไรก็ได้ให้เขาลุ่มหลงเจ้า...หากเจ้าปรนนิบัติจนเขาถูกใจขึ้นมา อาจจะยกเจ้าเป็นชายาเลยก็ย่อมได้"หยวนลู่จิ่นหว่านล้อมขึ้น

"แล้วข้าจะไปอยู่ปรนนิบัติคุณชายได้อย่างไรเจ้าคะ ไม่เมื่อคุณชายไม่เคยเรียกข้าเลยสักครั้ง "เซียวอิงเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลง

"เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะทำให้เจ้ามีโอกาสอยู่กับเขาให้มากหน่อย"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นก่อนจะวางแผนการกับนางครู่หนึ่ง

      เมื่อหยวนลู่จิ่นได้ตัวช่วยแล้วจึงแสร้งกลับตำหนักทำทีว่าเพิ่งเดินทางกลับมาจากบ้านเดิม อีกทั้งยังพาสตรีแปลกหน้าที่งดงามคนหนึ่งมาด้วยซึ่งก็คือเซียวอิงนั่นเอง

ณ  ตำหนักองค์รัชทายาท

"คารวะองค์รัชทายาท  หยวนลู่จิ่นกลับช้าทำให้พระองค์รำคาญแล้ว"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้ง

"กล่าวเช่นนี้...ทำราวกับว่าคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจ้าช่างเป็นสตรีที่แสนจะร้ายจริงๆ"หวังเฟยหลงเอ่ยขึ้นในขณะที่มือหนานั้นกำหมัดแน่น

"ท่านพี่โปรดะงับโทสะ  เพราะหยวนลู่จิ่นอยากไถ่โทษเรื่องคืนนั้น อีกทั้งเกรงท่านพี่จะเบื่อ เลยพาเซียวอิงมาช่วยรินสุรา ให้พระองค์ดื่มผ่อนคลาย…ดีหรือไม่?"หยวนลู่จิ่นกลบเกลื่อนทันทีก่อนจะทำสัญญาณมือให้เซียวอิงเข้ามาในห้อง ด้านองค์รัชทายาทหนุ่มที่เห็นใบหน้างามนั้นก็จำได้ทันทีว่านั่นคือเซียวอิง สตรีที่มักจะรินสุราให้เขาอื่มบ่อยครั้ง เขายอมรับว่าสตรีผู้นี้ถูกใจเขาไม่น้อย

"ไม่ได้เจอกันนาน...เจ้างดงามขึ้นหรือไม่?" หวังเฟยหลงเอ่ยขึ้นก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้เซียวอิงที่ก้มหน้าอยู่ นึกไม่ถึงว่าหวังเฟยหลงจะเป็นถึงองค์รัชทายาท!

ด้านหยวนลู่จิ่นที่เห็นดังนั้นก็ได้ยิ้มในใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายดูพอใจเซียวอิง

"เพคะ"เซียวอิงตอบเพียงเท่านั้น

"เช่นนั้นคืนนี้ เจ้าก็มารินสุราให้ข้ากับชายาเอกหน่อยเถิด"องค์รัชทายาทหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ

"ท่านพี่  ลู่จิ่นคออ่อนเชิญท่านพี่ดื่มเล่นกับนางให้สบายใจเถิด"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลง

"หากเจ้าไม่ดื่ม ก็มานั่งเล่นเป็นเพื่อนข้าเถิด หากเจ้าปฏิเสธ...ข้าก็ไม่อาจให้เซียวอิงเข้าไปรินสุราให้ได้"หวังเฟยหลงเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน

"เช่นนั้นหยวนลู่จิ่นไม่ปฏิเสธเจ้าค่ะ" หยวนลู่จิ่นเอ่ยเสียงเบา...ในใจพลางคิดแผนต่อไปว่า...ช่างเถิด เพียงไปนั่งดูพวกเขารินสุราเท่านั้น หากหวังเฟยหลงขึ้นเตียงกับเซียวอิงแล้ว...นางก็จะหาสตรีให้เขาอีกหลายๆคน จากนั้นนางก็จะแสร้งเอ่ยกับท่านพ่อของนางและฝ่าบาทเพื่อขอหย่าออกไป...สุดท้าย...นางก็จะรอดพ้นจากการมีบุตร

ฮึ!

เรื่องอะไรนางต้องมาเสี่ยงตายเบ่งคลอดเช่นนั้น

หยวนลู่จิ่นคิดในใจจึงเอ่ยขึ้น

"เช่นนั้น  ข้าขอตัวไปผลัดผ้าก่อน  ส่วนเซียวอิงก็ไปผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เถิด " หยวนลู่จิ่นเอ่ยอย่างใจดี

"เดี๋ยวก่อน"องค์รัชทายาทหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะมาหยุดที่ตรงหน้าชายาสาวแสนจะร้ายของตน

"หยวนลู่จิ่น...เจ้าไปอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์เถิด ส่วนเซียวอิง ก็ให้นางรินน้ำชาให้ข้าที่นี่ระหว่างรอเจ้า"เอ่ยเสียงเรียบ

"เจ้าค่ะ"หยวนลู่จิ่นเอ่ยขึ้นพลางยิ้มในใจ...นี่แค่เริ่มหวังเฟยหลงก็ดูหลงใหลอีกฝ่ายเช่นนี้ ดียิ่ง นางจะได้ไม่ต้องลงแรงมาก...หญิงสาวคิดก่อนจะรีบกลับตำหนักไป