ตอนที่ 22 : ฮูหยินของท่านแม่ทัพจาง (1)

บทที่ 6

ฮูหยินของท่านแม่ทัพจาง

เมื่อเยี่ยนฟางตื่นขึ้นมาอีกทีนางก็พบว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นมิอยู่ในหอนอนของนางอีกต่อ นางจึงเดินออกไปเพื่อตามหาเขา และเมื่อนางเปิดประตูหอนอนนางก็พบว่าทั้งจวนตระกูลจางถูกตกแต่งไปด้วยผ้าสีแดงเพื่อเตรียมพิธีแต่งงานแล้ว

ท่านแม่ทัพจางฮั่นเดินตรงเข้ามาหานางด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับพูดขึ้น “พรุ่งนี้เช้าเราจะเข้าพิธีแต่งงานกันทันที โดยมีท่านพ่อท่านแม่ของข้าและญาติพี่น้องตระกูลจางมาร่วมงานด้วย ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าจะกลายเป็นฮูหยินจางแล้วนะ”

เมื่อเยี่ยนฟางได้ยินคำว่าฮูหยินจางนางก็รู้สึกเขินอายขึ้นมมาทันที

“แล้วครั้งนี้เจ้าก็อย่าคิดหนีข้าไปไหนอีกล่ะ! เพราะข้าจะไม่ยอมให้เจ้าหนีข้าไปไหนแล้ว” พูดจบเขาก็คว้าร่างบางของนางเข้ามากอดไว้จนแน่น

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

สือเยี่ยนฟาง หญิงสาวงามจากยุคปัจจุบันที่สวรรค์เมตตาให้ได้ย้อนอดีตมาที่แคว้นอี้เฉิง บัดนี้ความรักที่นางฝ่าฝันมาได้พบกับสุขแล้ว ตอนนี้นางกำลังอยู่ในชุดแต่งงานสีแดงสง่างามจนใคร ๆ ก็ไม่สามารถละสายตาไปจากนางได้

แม้ว่า ณ ดินแดนแห่งนี้จะไม่มีใครเป็นญาติฝ่ายผู้ใหญ่ของนางเลยสักคน แต่ท่านเสนาบดีหวาง บิดาของคุณชายหวางเจ๋ออี้ ผู้ซึ่งเอ็นดูในตัวหญิงสาวจากต่างแดนผู้นี้มากโดยไม่สนใจว่านางจะมาจากที่ใด เป็นลูกเต้าเหล่าใคร เขากลับเลือกที่จะมาเป็นญาติฝั่งผู้ใหญ่ให้นางด้วยตนเอง

เยี่ยนฟางเดินเข้าไปกอดท่านเสนาบดีหวางไว้แน่น พร้อมกับกล่าวขอโทษเขาที่นางทำให้งานแต่งงานของนางและคุณชายหวางเจ๋ออี้ต้องพังลง แต่ท่านเสนาบดีหวางกลับไปโกรธนางเลยแม้แต่น้อย เขากลับกอดนางกลับไว้แน่นด้วยความเอ็นดู พร้อมกับพูดขึ้น “เจ้าเป็นเหมือนบุตรสาวของข้ามากกว่าที่จะมาเป็นสะใภ้ของข้า อี้เอ๋อร์ก็ทำผิดที่เข้าไปอยู่ระหว่างกลางระหว่างเจ้ากับท่านแม่ทัพจางฮั่น ข้าในฐานะบิดาอีกคนหนึ่งของเจ้า ข้าย่อมเลือกความสุขของบุตรสาวก่อนคนอื่นเสมอ”

เมื่อเยี่ยนฟางได้ยินคำพูดของท่านเสนาบดีหวางเช่นนั้นนางก็น้ำตาไหลออกมาในอ้อมกอดของเขาทันที ก่อนที่ท่านเสนาบดีจะพูดขึ้นต่อ “ฟางเอ๋อร์! บัดนี้เจ้าคือบุตรสาวของข้า จำไว้นะลูก หากวันใดท่านแม่ทัพจางฮั่นทำให้เจ้าไร้ที่พึ่งพิง เจ้าอย่างมีข้าผู้เป็นบิดาที่เป็นที่พึ่งพิงของเจ้าเสมอ”

“ฮืออออออออออออออออออออออออ” เยี่ยนฟางร้องไห้ออกมา ก่อนจะตอบกลับไป “ข้าโชคดีเหลือเกินที่ได้มาพบกับท่าน” พูดจบ นางก็รีบเช็ดน้ำตา และเดินไปหาท่านแม่ทัพจางฮั่นเพื่อทำพิธีต่อ

พิธีแต่งงานดำเนินต่อไปจนครบครั้น เหล่าสมาชิกในครอบครัวของท่านแม่ทัพจางฮั่นต่างได้รับรู้ถึงความอาจหาญของนางที่เสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยเขาจนถึงแคว้นปี่เฟิง ดังนั้นเหล่าสมาชิกในครอบครัวจึงต่างชื่นชมนาง และไม่มีใครสนใจว่านางนั้นมีที่มาที่เป็นอย่างไร ขอเพียงแค่นางนั้นรักท่านแม่ทัพจางฮั่นของพวกเขาก็เพียงพอแล้ว

และในที่สุด ช่วงเวลาที่ท่านแม่ทัพจางฮั่นรอคอยก็มาถึง นั้นก็คือช่วงเวลาแห่งการเข้าหอนั้นเอง

ท่านแม่ทัพจางฮั่นเปิดประห้องหอเข้ามาด้วยรอยยิ้มเบิกบาน พร้อมกับเปิดผ้าคลุมหน้าของนางออก แต่ก่อนที่เขาจะเริ่มบรรเลงเพลงรักกับนาง เขาก็เลือกที่จะนั่งลงข้าง ๆ นางบนเตียงพร้อมกับพูดขึ้น “ตั้งแต่ที่ข้าได้พบเจ้าวันนั้น ชีวิตของข้าก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้ข้าเป็นชายฉกรรจ์ เป็นท่านแม่ทัพใหญ่ของแคว้นอี้เฉิง แต่ละครั้งที่ข้าออกไปรบก็ไม่เคยกลัวตาย แต่ตั้งแต่ที่เจ้าเข้ามาในชีวิตของข้า ข้ากลับอยากมีชีวิตที่ยืนยาวไปเป็นร้อยปีพันปี เพื่อที่ข้าจะได้อยู่มองหน้าใจไปทุก ๆ วัน และรักเจ้าในทุก ๆ คืน”

เมื่อเยี่ยนฟางได้ยินเช่นนั้นนางก็ยิ้มออกมาทันที พร้อมกับพูดขึ้น “ก่อนหน้าที่ข้าจะได้มาพบกับท่าน ข้าเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่ถูกคนรักและเพื่อนรักทรยศจนนำมาสู่การสังหาร ก่อนหน้านี้ข้าก็เอาแต่โทษโชคชะตาอยู่ในใจตลอดเวลาว่าเหตุใดหญิงสาวธรรมดาเช่นข้าจึงต้องมาเจอเรื่องราวที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ จนข้าได้รู้ว่าเพราะนั้นคือเส้นทางที่นำทางข้ามาพบกับท่านนั้นเอง และนั้นก็ทำให้ข้าได้พบกับรักแท้ที่ข้าตามหามาตลอด”

ท่านแม่ทัพจางฮั่นยิ้มออกมา พร้อมกับค่อย ๆ จับมือของนางไว้แน่น และเขาก็ไม่รอช้าเริ่มบรรเลงเพลงรักกับนางทันที

และในที่สุดสองร่างกายและสองหัวใจที่อยู่ต่างภพต่างชาติก็กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น 

เยี่ยนฟางตื่นขึ้นมาก็พบว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นออกไปว่าราชการแล้ว นางจึงตื่นขึ้นมาแต่งตัวให้สวยงามเพื่อที่จะเข้าครัวทำอาหารไว้รอเขากลับมารับประทานด้วยกัน

แต่ระหว่างที่เยี่ยนฟางกำลังทำอาหารอยู่ในครัวอยู่นั้น นางก็ได้รับจดหมายฉบับจากสาวใช้ โดยเนื้อหาในจดหมายนั้นเป็นท่านแม่ทัพจางฮั่นส่งมา และเขาต้องการให้นางออกไปพบที่ตรอกข้างโรงเตี้ยมในตลาดเพียงลำพัง

ตอนแรกเยี่ยนฟางก็เอะใจว่าทำไมท่านแม่ทัพจางฮั่นต้องนัดนางไปพบที่นั้น แต่เพราะว่านางเชื่อใจในตัวเขาจึงไม่ได้สงสัยต่อไป และตัดสินใจออกไปพบกับท่านแม่ทัพจางฮั่นตามที่นัดหมายในจดหมายทันที

เมื่อเยี่ยนฟางเดินทางมาถึงที่นัดหมายตามลำพัง นางก็ไม่เห็นท่านแม่ทัพจางฮั่นเลย แต่กลับกลายเป็นชายร่างใหญ่สองคนที่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้า พร้อมคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยที่มาพร้อมกับพวกเขาด้วย

___________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^