ตอนที่ 21 : ภารกิจช่วยชีวิตท่านแม่ทัพจางฮั่น (2)

ค่ำคืนนั้นในกระท่อมร้างกลางป่า เยี่ยนฟางได้นอนกอดท่านแม่ทัพจางฮั่นอย่างมีความหวัง ความหวังที่ว่าในที่สุดนางก็ได้รับความรักจากเขาผู้ซึ่งยอมเห็นความรักมาก่อนชื่อเสียงและเงินทอง

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

จู่ ๆ เหมยกุ้ยก็รีบวิ่งเข้ามาปลุกทั้งสองคนขึ้นด้วยอาการหน้าตาตื่น

“ท่านแม่ทัพจางฮั่น! ท่านหญิง! รีบตื่นเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้คนกำลังมายืนอยู่ที่หน้ากระท่อมร้างหลังนี้เต็มไปหมด”

เมื่อท่านแม่ทัพจางฮั่นได้ยินเช่นนั้น เขาก็รีบลุกขึ้นออกไปดู และเขาก็พบว่า...

“คุณหนูหลี่ซวงเจี๋ย!” ท่านแม่ทัพจางฮั่นอุทานออกมาด้วยความตกใจทันทีที่เห็นคู่หมั้นของตนเองตามมาถึงที่นี่ด้วย และเยี่ยนฟางเองก็ตกใจไม่น้อยเช่นกัน

ร่างบางของคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยวิ่งเข้าไปกอดท่านแม่ทัพจางฮั่นไว้แน่น พร้อมกับพูดขึ้น “ข้าให้ท่านพ่อส่งทหารพวกนี้ออกมาตามหาท่าน แต่ข้าก็อดไม่ได้ที่จะตามมาด้วย ตอนนี้ข้าได้รู้ว่าท่านปลอดภัยแล้ว ข้าดีใจเหลือเกิน”

ท่านแม่ทัพจางฮั่นทำตัวไม่ถูกทันทีที่ถูกคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยวิ่งเข้ามากอดเช่นนั้น เขาก็กอดนางตอบกลับก็ไม่ได้เพราะกลัวว่าเยี่ยงฟางจะเข้าใจผิด และเขาก็จะผลักนางออกก็ไม่ได้เช่นกันเพราะกลัวว่านางจะต้องเสียหน้า

และในที่สุดคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยก็ยอมถอดอ้อมกอดออกจากท่านแม่ทัพจางฮั่นด้วยตัวเอง และทั้งสี่คนก็เดินทางกลับสู่เมืองหลวงทันที

เมื่อกลับเข้ามาสู่เมืองหลวงแล้ว ท่านแม่ทัพจางฮั่นก็ขอให้เยี่ยนฟางกลับไปอยู่ที่จวนของเขาเหมือนดั่งเดิม และเขาก็สัญญาว่าเขาจะรีบทำการยกเลิกการแต่งงานนี้ให้เร็วที่สุด แต่เยี่ยนฟางก็ปฏิสเสธเขา โดยนางให้เหตุผลว่า หลังจากที่เขายกเลิกการแต่งงานเรียบร้อยแล้ว นางถึงจะกลับไปอยู่กับเขา ส่วนตอนนี้นางจะขอกลับไปอาศัยอยู่กับคุณชายหวางเจ๋ออี้เพื่อรอฟังข่าวการยกเลิกการแต่งงานจากเขาเสียก่อน

เมื่อเยี่ยนฟางกลับมาที่จวนตระกูลหวางแล้ว นางก็ยังคงได้รับการปรนนิบัติจากทุกคนดีเช่นเดิม โดยเฉพาะคุณชายหวางที่ปฏิบัติกับนางดีกว่าเก่า เพราะเขารู้สึกผิดที่เขาปล่อยให้นางออกไปเสี่ยงอันตรายช่วยท่านแม่ทัพจางฮั่นโดยที่เขาไม่ได้ติดตามนางไป แต่เยี่ยนฟางก็ไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรเขา เพราะครั้งนั้นนางเป็นคนบุ่มบ่ามหนีออกจากตระกูลหวางเพื่อไปช่วยท่านแม่ทัพจางฮั่นด้วยตัวเอง นางรู้ดีว่า หากนางขอคุณชายหวางเจ๋ออี้ไปกับนางด้วย เขาจะไม่ปฏิเสธนางอย่างแน่นอน

ผ่านไปนานนับอาทิตย์ เยี่ยนฟางก็ยังไม่ได้ข่าวคราวการยกเลิกการแต่งงานของท่านแม่ทัพจางฮั่น นางรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้งที่ถูกเข้าใช้คำพูดมาหลอกลวงนาง

“ผ่านไปนานขนาดนี้ ท่านคงหลอกข้าอีกแล้วสินะ”

ความใจร้อนของเยี่ยนฟางเกิดขึ้นทันที นางคิดไปแล้วว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นคงไม่ทางกลับมาสู่ขอนางอย่างแน่นอน ดังนั้นนางจึงตัดสินใจขอให้คุณชายหวางเจ๋ออี้ช่วยจัดแจงหาคู่ครองให้นาง เพื่อนางจะได้หาที่พึ่งใหม่ แต่คุณชายหวางเจ๋ออี้กลับเสนอตัวของเขาเข้าแต่งงานกับนางเอง

               

งานแต่งงานของคุณชายหวางเจ๋ออี้และท่านแม่ทัพจางฮั่นถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่จนใคร ๆ ต่างก็พูดนั้น และนั้นก็ไปเข้าหูของท่านแม่ทัพจางฮั่น ทำให้เขาตัดสินใจบุกเข้ามาทำลายพิธีแต่งงานนี้พร้อมกับดาบในมือทันที

“ข้ามิยอมให้งานแต่งงานนี้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน” ท่านแม่ทัพจางฮั่นพูดขึ้นกลางพิธีแต่งงาน พร้อมกับชี้ดาบไปที่หน้าของคุณชายหวางเจ๋ออี้

“แต่ข้าจะแต่งงานกับคุณชายหวางเจ๋ออี้ ท่านมีสิทธิ์อะไรที่จะมาห้ามข้า” เยี่ยนฟางพูดขึ้นด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ

“ก็เพราะว่าข้าให้สัญญาแล้วว่าเจ้าจะต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว แล้วข้าจะยอมปล่อยให้พิธีแต่งงานนี้เกิดขึ้นได้เช่นไร?” ท่านแม่ทัพจางฮั่นตอบกลับมาด้วยความโกรธ

“ได้สิ เพราะจนปานนี้แล้วท่านก็ยังไม่เคยรักษาคำสัญญา ดังนั้นท่านจงออกไปจากพิธีแต่งงานของเราซะ” เยี่ยนฟางสั่งเขาขึ้น

“ไม่!” ท่านแม่ทัพจางฮั่นปฏิเสธขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะเข้าไปรวบตัวเยี่ยนฟางขึ้นพาดบ่าแล้วพาออกมาจากงานแต่งงาน แต่ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างบางของออกมา เขาก็ได้ทำการประกาศก้องด้วยเสียงอันดัง

“หากใครตามมาห้ามข้า ข้าจะฆ่าเสียให้สิ้นโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น” พูดจบ เขาก็อุ้มร่างบางของนางออกไปจากพิธีแต่งงานโดยไม่มีใครกล้าเข้ามาขว้างเขา

ท่านแม่ทัพจางฮั่นวางร่างบางของเยี่ยนฟางลงบนเตียงนอนของนางที่จวนตระกูลจางด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโมโห พร้อมกับถามนางขึ้น “ข้าส่งคนให้ไปบอกเจ้าแล้ว ข้าได้ทำการยกเลิกงานแต่งงานของข้ากับคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยแล้ว และอีกไม่กี่วันข้าจะไปรับเจ้ากับจวนในฐานะฮูหยินของข้า แต่เหตุใดเจ้าถึงยังไปแต่งงานกับคุณชายหวางเจ๋ออี้เช่นนี้?”

“ข้าไม่เคยได้รับข่าวสารอะไรจากท่านเลยแม้แต่น้อย หากข้าได้รับสารจากท่าน ข้าจะเข้าพิธีแต่งงานกับคุณชายหวางเจ๋ออี้เช่นนี้รึ?” เยี่ยนฟางเถียงเขากลับไปเช่นกัน

“อ่อ! ข้าเข้าใจแล้ว ถ้าเช่นนี้คุณชายหวางเจ๋ออี้คงอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ ๆ เขาคงไม่ยอมส่งสารต่อให้กับเจ้าอย่างแน่นอน เพราะเขาอยากจะแต่งงานกับเจ้าเองนะสิ” ท่านแม่ทัพจางฮั่นรู้ทันทันที

“ห๊ะ! แต่คุณชายหวางเจ๋ออี้มิใช่คนเช่นนั้น เขาไม่มีทางเข้ามาขัดขวางข้ากับท่านอย่างแน่นอน” เยี่ยนฟางยังคงเถียงกลับไป

“นี่เจ้าปกป้องชายอื่นหรอรึ?” ท่านแม่ทัพจางฮั่นพูดออกมาด้วยอาการหึงหวง พร้อมกับเดินเข้าไปประชิดร่างบางของนาง “ข้าไม่ชอบที่เจ้าปกป้องชายอื่นเช่นนี้”

“ก็ข้าพูดความจริงนี่น่า ข้ารู้จักคุณชายหวางเจ๋ออี้ดี เขาไม่มีทางทำอย่างนั้นอย่างแน่นอน” เยี่ยนฟางตะคอกใส่เขากลับไป

“จนถึงปานนี้แล้วเจ้ายังไม่เลิกปกป้องชายอื่นอีกรึ? หากเขาไม่อยากขัดขว้างงานแต่งงานของเจ้ากับข้า เขาก็คงส่งต่อสารของข้าให้เจ้าได้รับรู้แล้ว”

เมื่อเยี่ยนฟางได้ยินเช่นนั้น นางก็เริ่มใช้สติคิดตามในสิ่งที่ท่านแม่ทัพจางฮั่นพูดทันที เพราะในจวนตระกูลจางนั้น ทุกสารจะต้องผ่านคุณชายหวางเจ๋ออี้เสียก่อน แต่สารของท่านแม่ทัพจางฮั่นไม่ถึงนางเช่นนี้ ก็ต้องเป็นเพียงเขาอย่างแน่นอน

“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณชายหวางเจ๋ออี้จะทำกับข้าเช่นนี้!” เยี่ยนฟางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง

ท่านแม่ทัพจางฮั่นค่อย ๆ ลดอารมณ์ของตัวเองให้เบาลงก่อนที่จะนั่งลงข้าง ๆ นาง พร้อมกับพูดขึ้น “ไม่แปลกหรอก เพราะสายตาที่เขามองเจ้านั้น ใคร ๆ ก็มองออกว่าเขาชอบเจ้า หากมีวิธีที่เขาจะได้ครอบครองเจ้า เขาก็ต้องทำอย่างแน่นอน” 

“ข้าขอโทษ” เยี่ยนฟางกล่าวขอโทษท่านแม่ทัพจางฮั่นออกมาทันที “ข้าขอโทษที่โกรธท่านจนไม่ได้สติจนนำไปถึงการแต่งงานกับคุณชายจางฮั่นเช่นนี้ ข้าเพียงแต่กลัวว่าท่านจะหลอกลวงข้าเหมือนดั่งคนรักเก่าของข้า ข้ากลัวจะต้องเจ็บปวดอีก เพราะว่าข้าไม่อยากเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว” นางพูดออกมาทั้งน้ำตา

“โถ่ว เยี่ยนฟางของข้า” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “เจ้าเป็นยอดดวงใจของข้า เป็นชีวิตของข้า ตั้งแต่วินาทีแรกที่ข้าได้พบเจ้าที่บ่อน้ำนั้นก็ทำให้ข้าตกหลุมรักเจ้าทันที ข้าจึงได้ให้สัญญากับเจ้าว่าข้าจะปกป้องเจ้า และไม่ทำให้เจ้าต้องพบเจอเรื่องราวเลวร้ายและเจ็บปวดเหมือนดั่งที่เจ้าเจอมาอีก ขอเพียงเจ้าเปิดหัวใจของเจ้าให้เชื่อใจข้าสักครั้ง” แล้วเขาก็ลูบหัวของนางเบา ๆ อย่างเอ็นดู

“ข้า...ข้าจะเปิดใจให้ท่าน ข้าจะเชื่อใจท่าน ข้าขอโทษ” นางพูดออกมาทั้งน้ำตาก่อนที่จะซบไหลเขาและร้องไห้จนเผลอหลับไป

_________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^