ตอนที่ 10 แรกพบสบตา

           พอฉันออกมาจากในครัวหลังจากที่ช่วยป้านนาทำอาหารสำหรับงานเลี้ยงเสร็จแล้ว ฉันก็อาบน้ำเรียบร้อยและมานั่งอ่านหนังสือทบทวนความรู้ เพราะใกล้จะสอบปลายเทอมแล้ว คิดแล้วก็ใจหายเวลาผ่านไปไวมาก นี่ฉันใกล้จะเรียนจบแล้วเหรอเนี่ย ไวจัง ฉันกำลังจะก้าวไปอีกขั้นที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ นั่งนึกคิดอะไรไปเพลินๆ ได้พลันนึกคิดอะไรขึ้นมาได้

            “เอาหนังสือไปนั่งอ่านในสวนดีกว่า”

            พอพูดจบฉันก็เก็บข้าวของใส่กระเป๋าเพื่อจะไปหาที่นั่งอ่านหนังสือที่สวนหลังคฤหาสน์เพราะตอนนี้ก็ยังไม่ดึกมาก ฉันจึงหาที่เปลี่ยนบรรยากาศในการอ่าน เผื่อว่าฉันจะจำได้มากกว่านั่งอ่านในห้อง  ไปนั่งอ่านพร้อมดื่มด่ำกับธรรมชาติและบรรยากาศในค่ำคืนแค่คิดก็รู้สึกดีแล้ว ไม่รอช้าพอเก็บของใส่กระเป๋าเสร็จฉันก็เปิดประตูออกจากห้องทันที

            “แวะบอกป้านาหน่อยดีกว่า”

            ‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’

ฉันเดินมาหยุดที่หน้าประห้องป้านาและเคาะเรียกป้า แต่กลับเงียบ  ฉันยืนรออยู่หน้าประตูอีกพักนึงแต่ก็ไม่เห็นป้ามาเปิดประตูให้

            “สงสัยยังไม่กลับมาห้องแน่ๆเลย”

            พอคิดได้ดังนั้นฉันก็เดินมุ่งหน้าไปทางห้องครัวเพื่อไปหาป้านา สงสัยป้าคงอยู่ดูความเรียบร้อยเรื่องอาหาร ฉันเดินหอบหนังสือและอุปกรณ์เดินมาเรื่อยๆจนใกล้จะถึงโซนห้องครัวฉันหันไปมองสถานที่ที่เขาจัดงานเลี้ยง ฉันตาโตเท่าไข่ห่าน เมื่อตอนเย็นที่เดินผ่านว่าอลังการแล้ว ตอนนี้ยิ่งกว่าไหนจะแขกที่มากันเยอะแยะไหนจะดนตรีที่บรรเลงอยู่อีก ผู้คนต่างพูดคุยหัวเราะสนุกสนาน บ้างก็นั่งกินนั่งดื่ม ฟังเพลงกันไป  ช่างดูมีความสุขกันเหลือเกิน ฉันยืนมองทางงานเลี้ยงอยู่สักพัก ก็พลันได้สตินึกคิดว่าตัวเองมาตรงนี้เพื่อทำอะไร

            “มายืนเพ้ออะไรตรงนี้น้ำอิง ไปหาป้านาดีกว่า”

            ฉันพูดกับตัวเองเบาๆและสาวเท้าเดินเร็วๆไปทางโซนห้องครัวทันที พอเดินมาถึงฉันก็กวาดสายตามองหาป้านาว่าอยู่ตรงไหน และในที่สุดฉันก็เห็นป้ากำลังนั่งอยู่ดูพวกพี่ๆทำอาหารอยู่ น่าจะทำอาหารไปเพิ่มในงานอีก

            “ป้าคะ ทำอาหารเพิ่มอีกเหรอคะ”

            “อ้าว อิงมาทำไรตรงนี้ลูก ป้านึกว่าหนูอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องเสียอีก”

            “คือหนูอ่านหนังสืออยู่ห้องนั่นแหละค่ะป้า แต่อ่านไปอ่านมันอึนๆค่ะ หนูเลยจะไปอ่านในสวนหลังคฤหาสน์ค่ะ หนูไปเคาะห้องป้าจะขอไปอ่านหนังสือที่สวนแต่ป้าไม่อยู่หนูเลยมาหาป้าที่นี่แทน คือป้าทำอาหารเพิ่มเหรอคะ มีอะไรให้หนูช่วยมั้ยคะ”

            “ไม่มีหรอกลูก ทำเพิ่มไม่เยอะเสร็จแล้ว หนูไปอ่านหนังสือเถอะแต่ดูแลตัวเองด้วยนะลูกมันมืดแล้วป้าเป็นห่วง”

            “รับทราบค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”

            พูดกับป้าจบฉันก็หันหลังเดินออกจากห้องครัวมุ่งหน้าตรงไปที่สวนหลังคฤหาสน์ทันที เมื่อเดินมาถึงสวนฉันก็นั่งลงยังเก้าอี้และวางกระเป๋าหนังสือและอุปกรณ์ลงบนโต๊ะ หยิบหนังสือออกมาอ่านทบทวน บรรยากาศอันเงียบสงบสายลมพัดมากระทบผิวทำให้รู้สึกเย็นสบาย ผ่อนคลายสมองมาก ฉันสูดหายใจเข้า เพื่อเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด แล้วผ่อนลมหายใจออกมาแล้วกลับมาจดจ่อกับหนังสือตรงหน้าต่อ

            “บรรยากาศดีจัง”

            พูดจบฉันก็นั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ ผ่านไปสักพักฉันก็เงยหน้ามามองบรรยากาศรอบๆเพื่อให้สมองผ่อนคลายสักพัก แล้วก็ก้มหน้ามาอ่านหนังสือต่อ