คนโปรดของหมออัยเน่

คนโปรดของหมออัยเน่

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-01
Oleh:  SenseimiTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
38Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“มันเป็นคนทำลายชีวิตฉัน มันเป็นคนที่ทำให้คนไข้ของฉันตาย! ได้ยินไหมคนโปรด..ลูกของเธอมันทำให้ฉันไม่อยากเป็นหมอ ซะใจเธอแล้วหรือยังที่เธอกับมันได้ทำร้ายชีวิตฉันพังลงไปหมดแล้ว!!”

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

หมออัยเน่หรือนายแพทย์อัยเน่ วานิชศิริ อายุ 34 ปีมีอาชีพเป็นหมอผ่าตัดศัลยแพทย์อันดับต้น ๆ ของประเทศตั้งแต่อายุยังน้อย พร้อมพ่วงมาด้วยตำแหน่งคุณพ่อมือใหม่ ที่ไม่เคยรู้สึกยินดีกับภรรยาคนนี้ตั้งแต่จดทะเบียนจนกระทั้งเธอตั้งท้องลูกของเขา คนภายนอกที่มองเข้ามาต่างก็บอกว่าอิจฉาภรรยาของเขามิหนำซ้ำยังมองว่าเธอไม่คู่ควรที่ได้สามีเป็นถึงอาจารย์หมอสุดหล่อ ทว่าที่เขายอมมีอะไรกับเธอก็เพื่อให้แม่ของเขาสบายใจและเลิกยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขาก็เท่านั้น ขณะที่เขากำลังนั่งเดิมอยู่ในผับแห่งหนึ่งกับเพื่อนสนิทอย่างวาฬเห็นว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะกลับบ้านจึงถามออกไปด้วยความเป็นห่วงว่า

“มึงไม่รีบกลับบ้านไปหาลูกหาเมียมึงเหรอไอ้หมอ”

เขาหันไปมองค้อนเพื่อนด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะถอนหายใจแรง ๆ และพูดตอกหน้าวาฬไปว่า

“มึงอย่าเอ่ยถึงได้ไหม ฟังแล้วเสียบรรยากาศ”

“เชี่ย! แรงไปหรือเปล่าวะไอ้หมอเน่กูพูดแค่นี้ มึงจะอารมณ์เสียอะไรขนาดนั้น ถ้าน้องเขามาได้ยินน้องเขาจะเสียใจนะเว้ย”

“เลิกพูดถึงได้ยัง!..ต่อหน้าเธอกูพูดหนักกว่านี้อีก มึงไม่ต้องพูดมากเลยไอ้วาฬรีบ ๆ แดกเป็นเพื่อนกูเลยมา ๆ ”

“อืม ๆ ชนก็ชน”

ขณะที่สองหนุ่มนั่งดื่มอยู่กันอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีสาวสวยผมยาว หุ่นแซ่บเดินสับเข้ามาหาที่โต๊ะทั้งคู่พร้อมกับส่งสายตาเย้ายวนให้กับเขา

“อุ้ย!..สวัสดีค่ะพี่หมอเน่ พี่วาฬ วันนี้พี่หมอสามไม่มาด้วยเหรอคะ”

เขาหันไปสบตากับเธอก่อนจะส่งรอยยิ้มหวานให้เธอไป ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นให้กับสาวสวย

“พอดีวันนี้หมอสามติดเวรครับ เหลือแค่หมอเน่คนเดียวพอจะแทนได้ไหมครับ”

“วันนี้นมนัว โดนเพื่อนเท กะว่าจะมานั่งชิว ๆ ระบายความเครียดสักหน่อย พี่หมอเน่จะรังเกรียจไหมคะถ้านมนัวจะขอนั่งด้วยคน”

เขามองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเม้มปากหนาพร้อมกับส่งสายตาที่พร้อมจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว เขากระตุกยิ้มที่มุมปากและตบโซฟาเบา ๆ ให้เธอมานั่งข้าง ๆ เขา

“ มาสิคะ มานั่งข้างพี่มา”

“ไอ้หมอเน่มึง!”

พอเด็กสาวมานั่งข้างเขา เขารินเหล้าเพียว ๆ ก่อนที่เขายกแก้วเหล้ามาดื่มรวดเดียวจากนั้นเขาก็หันไปมองหน้าน้องนมนัวก่อนจะโน้มตัว ใช้ริมฝีปากหนาประกบปากริมฝีปากบางเพื่อถ่ายของเลวให้กันและกันโดยไม่แคร์สายตาใคร จนวาฬที่เหลืออดก็สบถออกมาเพราะรู้สึกไม่ดีที่เห็นว่าเขายังคงไม่เปลี่ยนนิสัยเพราะสถานะของเขามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว..แต่วาฬที่รู้สถานะว่าตัวเองเป็นแค่คนนอกจึงทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา

บ้านหมออัยเน่

คนโปรดหรืออีกตำแหน่งคือภรรยาของหมออัยเน่ เธอมีอายุเพียงแค่ 20 ปีเป็นนักศึกษาปี 3 ที่ตอนนี้ต้องดรอปเรียนเพราะเธอกำลังตั้งท้องลูกของหมออัยเน่ ขณะที่เธอกำลังทำกับข้าวให้คุณหมอสามีของเธออยู่นั้นก็มีสายเรียกเข้าซึ่งเป็นชื่อเพื่อนสนิทของเธอ เธอจึงรีบกดรับสาย

“จ้ะดรีม”

“แกเห็นรูปที่ฉันส่งให้แกดูหรือยังคนโปรด”

“อืม เห็นแล้ว”

“เห็นแล้ว?..แล้วยังไง แกจะปล่อยพี่หมอเน่เป็นแบบนี้เหรอ แกไม่หึงไม่หวงไม่คิดที่จะทวงสิทธิ์เมียหลวงบ้างเลยหรือไงกัน”

ขณะที่ดรีมเพื่อนสนิทโกรธเป็นฟื่นเป็นไฟ เธอกลับมีน้ำเสียงสดใสราวกับว่าเธอชินชา จนดรีมรู้สึกโมโหเธอขึ้นมาแทน

“ฉันคงให้ความสุขกับพี่เขาไม่ได้มั่งดรีม แกก็รู้หนิว่าฉันท้อง”

“ท้องแล้วยังไง ยิ่งแกท้อง พี่หมอเน่เขาก็ยิ่งไม่มีสิทธิมาทำแบบนี้กับแกไหมอ่าคนโปรด แกเป็นแบบนี้สักวันแกจะเสียพี่หมอเน่ไปนะเว้ย แกไม่เจ็บบ้างเลยหรือไง”

“เจ็บสิทำไมฉันจะไม่เจ็บ แต่ฉันรักพี่หมอและฉันก็เป็นคนเลือกเอง ฉันทนได้ดรีม”

“เฮ้ออ..ตามใจแกแล้วกันนะ แต่ถ้าไม่ไหวเมื่อไรแกออกมาจากจุดนั้นได้นะ แล้วพรุ่งนี้แกทำขนมขายไหมเนี่ย”

ดรีมรู้ดีว่าต่อให้พูดอะไรไป คนโปรดก็ยังคงหนักแน่นในสิ่งที่เธอเลือก ดรีมจึงลือกเปลี่ยนเรื่องคุยแทน

“ ทำจ้ะ พรุ้งนี้มีออเดอร์ตอนเย็นที่จะต้องไปส่งที่งานเลี้ยงนะ ฉันขอบใจนะดรีมที่แกเคารพการตัดสินใจของฉัน แกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดแถมยังเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมีด้วย ฉัเนรักแกนะ”

“จ้า..รักเหมือนกันนะคะคิดถึงด้วย มีอะไรก็โทรหาฉันนะไม่ต้องเกรงใจ กูดไนท์จ้ะ”

“จ้ะ”

ติ้ด

หลังจากวางสายจากดรีมไปเธอก็ลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มและคุยกับลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์

“เมื่อไรนะพ่อหนูเขาจะยอมรับแม่สักที แม่แค่อยากดูแลทำให้พ่อของหนูมีความสุขและอยากได้หัวใจของพ่อเขาก็เท่านั้นเอง”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือก่อนจะย้อนคิดถึงคำพูดของเขาเมื่อก่อนได้ดี

“นี้จะเป็นคำขอเดียวที่ฉันจะให้เธอ แต่จำไว้อย่างหนึ่งว่าพี่ไม่เคยรักเธอ..คนโปรด”

ประโยคนี้เธอไม่เคยลืมเพราะเธอรู้ว่าเขาไม่เคยรักเธอเลยสักครั้งต่างจากเธอที่ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเขา เธอได้แต่หวังว่าความดีและความรักสักวันเขาอาจจะเห็นคุณค่าของมัน แม้ว่าคนรอบข้างจะไม่มีใครสนับสนุนกับความคิดนี้เท่าไรก็ตาม แต่ความดื้อรั้นและความเชื่อมั่นของเธอที่หวังว่าลูกจะเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาให้กลายเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอย่างที่เธอใฝ่ฝัน

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
38 Bab
บทนำ
หมออัยเน่หรือนายแพทย์อัยเน่ วานิชศิริ อายุ 34 ปีมีอาชีพเป็นหมอผ่าตัดศัลยแพทย์อันดับต้น ๆ ของประเทศตั้งแต่อายุยังน้อย พร้อมพ่วงมาด้วยตำแหน่งคุณพ่อมือใหม่ ที่ไม่เคยรู้สึกยินดีกับภรรยาคนนี้ตั้งแต่จดทะเบียนจนกระทั้งเธอตั้งท้องลูกของเขา คนภายนอกที่มองเข้ามาต่างก็บอกว่าอิจฉาภรรยาของเขามิหนำซ้ำยังมองว่าเธอไม่คู่ควรที่ได้สามีเป็นถึงอาจารย์หมอสุดหล่อ ทว่าที่เขายอมมีอะไรกับเธอก็เพื่อให้แม่ของเขาสบายใจและเลิกยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขาก็เท่านั้น ขณะที่เขากำลังนั่งเดิมอยู่ในผับแห่งหนึ่งกับเพื่อนสนิทอย่างวาฬเห็นว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะกลับบ้านจึงถามออกไปด้วยความเป็นห่วงว่า “มึงไม่รีบกลับบ้านไปหาลูกหาเมียมึงเหรอไอ้หมอ” เขาหันไปมองค้อนเพื่อนด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะถอนหายใจแรง ๆ และพูดตอกหน้าวาฬไปว่า “มึงอย่าเอ่ยถึงได้ไหม ฟังแล้วเสียบรรยากาศ” “เชี่ย! แรงไปหรือเปล่าวะไอ้หมอเน่กูพูดแค่นี้ มึงจะอารมณ์เสียอะไรขนาดนั้น ถ้าน้องเขามาได้ยินน้องเขาจะเสียใจนะเว้ย” “เลิกพูดถึงได้ยัง!..ต่อหน้าเธอกูพูดหนักกว่านี้อีก มึงไม่ต้องพูดมากเลยไอ้วาฬรีบ ๆ แดกเป็นเพื่อนกูเลยมา ๆ ” “อืม ๆ ชนก็ชน” ขณะท
Baca selengkapnya
ถ้าไม่พอใจเราก็หย่ากัน
เวลา 02:00 นาฬิกา แกร๊ก “พี่หมอกลับมาแล้วเหรอคะ..พี่หมอหิวไหมคะเดี๋ยวหนูจะลงไปอุ่นกับข้าวให้ค่ะ” พอเขาเปิดไฟในห้องเธอตื่นงัวเงียลุกขึ้นมาถามเขาด้วยความเป็นห่วงทั้งยังช่วยเขาถอดเสื้ออีก ขณะที่เขายืนเซ เขาก็ไม่วายที่จะเอี้ยวตัวไปอีกทางเพื่อที่จะไม่ให้เธอแตะเนื้อต้องตัวเขาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดว่า “ไม่ต้องลงไปหรอกดึกขนาดนี้แล้วเธอนอนต่อเถอะ ฉันจัดการตัวเองได้ ไม่ต้องยุ่ง” พอเขาพูดแบบนั้นเธอถอยและเดินกลับไปนั่งที่ปลายเตียง แต่ก็ยังถามไถ่เขาด้วยความเป็นห่วง “พี่หมอไม่ควรขับรถกลับบ้านเวลาดื่มนะคะ เกิดพี่หมอเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง วันหลังถ้าพี่จะดื่มพี่หมอโทรหาหนูให้เรียกรถหรือให้เรียกคนขับรถให้มาส่งที่บ้านก็ได้นะคะ” ฟรึบ! “เธอเลือกเองทั้งหมดเลยนะคนโปรด ฉะนั้นเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะมาสั่งพี่ ถ้าเธอไม่พอใจเราหย่ากันได้ทุกเมื่อเลยนะ เพียงแค่เธอเอ่ยปากมาคำเดียว” เขาปาเสื้อสูทลงตะกร้าผ้าทั้งยังปรายตามองเธอจากด้านหลังด้วยน้ำเสียงที่ไร้เยื่อใย เธอข่มอารมณ์ตัวเองด้วยการก้มหน้ามือทั้งสองข้างก็ขย้ำผ้าปูที่นอนก่อนจะพูดกลับไปด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ไม่หย่าค่ะ หนูไ
Baca selengkapnya
ภาม
พอเธอแต่งตัวเสร็จเธอจึงรีบโทรหาภาม หนุ่มผิวแทนแดนอีสานแท็กซี่เจ้าประจำของเธอซึ่งเขาก็มีอายุไล่เลี่ยพอ ๆ กับเธอ ทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันและหนุ่มภามที่แสนจะใจดีกับเธอค่อยไปรับไปส่ง ยิ่งเขารู้ว่าเธอท้องเขาก็ยิ่งเป็นห่วงเธอคอยซื้อของมาฝากเธออยู่เสมอ ซึ่งนอกจากหน้าที่มารับคนโปรดแล้วนั้นภามยังจะต้องแวะไปส่งข้าวกล่องให้หมออัยเน่อยู่เป็นประจำ ซึ่งทั้งหมดที่เขาทำให้เธอนอกจากค่าจ้างแล้วอีกอย่างหนึ่งก็เพราะความเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่งก็เท่านั้น “พี่ภามสวัสดีค่ะ คนโปรดเองนะคะ” “ครับ น้องโปรด” “เอ่อ..คือพอดีคนโปรดจะไปซื้อของมาทำขนมค่ะ พี่ภามว่างมารับคนโปรดที่หน้าบ้านได้ไหมคะ” “ได้สิครับ แต่น้องโปรดรอสักครู่นะครับ พี่กำลังส่งลูกค้าอยู่ใกล้ ๆ ซอยบ้านน้องโปรดพอดีเลย เดี๋ยวพี่แวะไปรับนะครับ” “ค่ะพี่ภาม” หลังจากวางสายแล้วเธอก็เดินไปหาเขาที่นั่งอยู่ห้องทำงานก่อนจะบอกเขาว่าเธอจะไปซื้อของขณะที่เธอยืนรอแท็กซี่ที่หน้าบ้านไม่นานภามก็มารับเธอ “รอนานไหมครับน้องโปรด” พอเธอขึ้นรถภามก็หันไปยิ้มให้เธอ เธอก็ยิ้มตอบกลับก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ “ไม่เลยค่ะพี่ภาม เดี๋ยววันนี้เราไปร้านขายอุปก
Baca selengkapnya
ถ้าแม่หนูเลือกลุงวันนั้น วันนี้เราคงเป็นพ่อลูกแล้วนะ
คนโปรดหันไปทางต้นเสียงที่เรียก เธอก็เห็นว่าเป็นวาฬยิ้มร่าให้เธออย่างเป็นมิตร โดยมีหมออัยเน่ที่ยืนข้าง ๆ วาฬ ทั้งคู่หันมาสบตากันเพียงแค่แวบเดียว ก่อนที่เขาก็เดินมานั่งข้างเธอโดยที่ไม่ได้พูดทักทายอะไรกับเธอ ส่วนวาฬก็มานั่งประกบเธออีกฝั่งจากนั้นวาฬก็ชวนเธอคุยอย่างกระตือรือร้น “น้องคนโปรดมาได้ไงคะเนี่ย” “เอ่อ..คือว่าพี่ตาแป๋วสั่งขนมที่ร้านคนโปรดพอดีค่ะ พี่เขาก็เลยชวนคนโปรดมานั่งที่นี่ค่ะ” “เหรอ ดีเนอะ..ถ้ารู้ว่ามางานเดียวกันแบบนี้วันหลังก็มาพร้อมไอ้หมอเน่ก็ได้นะ แล้วช่วงนี้น้องคนโปรดแพ้ท้องหรือยังคะอีกอย่าง..นี่รู้เพศอัยเน่น้อยยังอ่ะ” “เอ่อ..” “มองอะไรครับ คุณพ่อป้ายแดง” พอวาฬคุยกับเธอเรื่องลูกไม่หยุดเขาก็ทำท่าไม่พอใจ วาฬก็ยิ่งเอ่ยแซวเขาจนเธอเหลือบไปมองเขาสายตาแลบะท่าทางของเขา เธอมองออกว่าเขาไม่ได้ชอบใจที่วาฬพูดใส่เขาแบบนั้นเท่าไร เธอจึงทำเป็นไม่ได้สนใจเขาและหันไปคุยกับวาฬแทน “ตั้งแต่ท้องมาลูกก็ไม่เคยงอแงเลยค่ะ คนโปรดแทบจะไม่แพ้อะไรเลย ส่วนเรื่องเพศก็รอไปหาหมออีกรอบถึงจะรู้เพศค่ะ” “ดีจังเลยนะคะ ดูน้องคนโปรดจะเป็นคุณแม่ที่เสียสละทุกอย่างได้จริง ๆ นี่ยอมแลกแม้กระทั
Baca selengkapnya
แพ้ท้อง
“คนโปรดขอโทษค่ะพี่วาฬ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด วาฬหันมามองและส่งยิ้มให้เธอก่อนจะเดินไปส่งเธอต่อ “กลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้วค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะ ฝันดีนะคะคนโปรด” “เช่นกันค่ะ พี่วาฬก็อย่าดื่มเยอะนะคะ ไม่ไหวก็พักที่โรงแรมก่อนค่อยกลับตอนเช้านะคะ” “ขอบคุณที่เป็นห่วงพี่ครับ” วาฬลูบหัวเธอเบา ๆ ก่อนจะโบกมือลา หลังจากนั้นเธอรีบเดินไปหาภามทันที ซึ่งภามก็เปิดประตูด้านหลังรอเธออยู่แล้ว พอเธอมาถึงบ้านเธอก็รีบดื่มนมและอาบน้ำเข้านอน เช้าวันต่อมา คนโปรดที่ตื่นมาเธอรีบลงไปเตรียมกับข้าวเหมือนในทุก ๆ วันจากนั้นเธอก็รีบขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว พอทานข้าวเสร็จเธอพยายามโทรหาติดต่อหมออัยเน่เพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้กลับมานอนที่บ้านแต่ก็ยังดีที่วาฬส่งข้อความมาบอกเธอว่าเขาเมาหนักจนต้องนอนค้างที่โรงแรม “ทำไมพี่หมอไม่รับสายนะ หวังว่าพี่คงตื่นไปทำงานได้นะคะ” หลังจากที่เธอพยายามโทรหาเขาอยู่หลายครั้ง เขาก็ไม่รับสายส่งข้อความไปก็ไม่อ่านไม่ตอบ พอเธอพึมพำเขาเสร็จเธอจึงตัดใจโทรให้ภามให้มารับเธอและพาเธอไปหาหมอตามนัดเรื่องลูกแทน ณ โรงพยาบาล “หนูคนโปรดเห็นไหมครับ ดูเจ้าตัวเล็กสิ” “ค่ะ”
Baca selengkapnya
มันขาดไม่ได้เลยใช่ไหม
“ไอ้หมอเน่มึงอย่าทำเหมือนว่ามึงไม่เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้สิวะ เราทำเต็มทีแล้วเว้ย” “กูควรทำได้ดีกว่าว่ะ” พอเขาเดินกลับมาห้องพัก หมอสามที่นั่งรอเขาอยู่พอเห็นสีหน้าของเขาก็พอจะเดาได้ว่าผลการผ่าตัดนั้นไม่ค่อยดีเท่าไร เขาจึงเดินไปปลอบใจ ยังไม่ทันจะนั่งอาการแพ้ท้องอยากจะอ้วกเขาก็กลับมาอีกครั้ง อ้วกกก..อ้วกกก เขาทั้งนั่งอ้วกทั้งร้องไห้ความรู้สึกของเขาตอนนี้มันดิ่งเกินกว่าเขาจะรับไหวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น 3 วันต่อมา คนโปรดเดินไปเปิดกล่องพัสดุที่ดรีมเพื่อนสนิทส่งมาให้เธอ ซึ่งพอเปิดมาเธอก็เห็นว่ามีของบางอย่างซึ่งมันมีลักษณะคล้าย ๆ ไข่ก้อนกลม ๆ และมีที่กด พอเธอลองกดมันก็สั่น ๆ พอเธอรู้ว่ามันคืออะไรหน้าของเธอก็แดงระเรือทั้งยังรู้สึกเขินอาย เธอจึงรีบกดเบอร์โทรไปหาดรีมเพื่อนสนิทเธอทันที “ดรีมเธอ..เธอส่งอะไรมาให้ฉันเนี่ย” “ก็ตัวช่วยแกไง แกได้รับของแล้วเหรอ เป็นไงถูกใจไหม” “แก แกจะบ้าเหรอดรีม..ฉันว่ามันไม่ค่อยเหมาะเท่าไรนะ” เธอพูดน้ำเสียงที่เขินอายและทำตัวไม่ถูก ต่างจากดรีมที่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมา “เหมาะสิ ทำไมจะไม่เหมาะแกไม่ได้นอกกายนอกใจเหมือนพี่หมอ
Baca selengkapnya
ขีวิตฉันมันพังไปหมดแล้ว
เธอจ้องหน้าเขาก่อนที่เธอจะสะบัดมือของเขาออกและวิ่งหนีลงไปที่ห้องรับแขก โดยที่เขาไม่ได้วิ่งตามเธอมา หลังจากที่เธอปิดประตูแล้วเธอก็นั่งทรุดที่ประตู พร้อมปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก ภายในใจตอนนี้ของเธอรู้สึกว่ามันแหลกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ทำคำพูดและท่าทางของเขามันทำให้เธอเจ็บจนไม่สามารถจะทนนอนกับเขาต่อไปได้อีกแล้ว เธอนั่งปาดน้ำตา มืออีกข้างก็ลูบท้องของตัวเองและพึมพำออกมา “เจ้าตัวเล็กหนูอย่าเก็บคำพูดของคุณพ่อมาใส่ใจนะลูก แม่เองก็เสียใจไม่ต่างกัน อดทนอีกหน่อยนะแม่ยังแอบหวังว่าพ่อหนูจะเปลี่ยนใจ แม้ว่าความหวังของแม่จะดูเพ้อเจ้อไปก็เถอะ..ฮื่อ ฮื่อ” พูดไปน้ำตาเธอก็ไหลไม่หยุด หลังจากเธอร้องไห้จนพอใจเธอเดินไปที่เตียงเสียงสะอืดก็ยังไม่หยุด เธอหยิบมือถือตัวเองออกมาก่อนจะเปิดรูปครอบครัวตัวเองที่แสนอบอุ่นอยู่พร้อมหน้ากันที่โต๊ะอาหาร ใจของเธอก็มันยิ่งอ่อนแอเพราะเธอเองก็รู้สึกผิดกับทุกคนอยู่ไม่น้อย “แม่คะ พ่อคะ พี่ปลื้ม..คนโปรดคิดถึงทุกคนจัง ฮื่อ” เธอเอามือถือทาบอกก่อนจะกอดมือถือตัวเอง เธอรู้ดีว่าทุกคนไม่ได้เห็นด้วยกับสิ่งที่เลือก เธอยอมทะเลาะกับที่บ้านเพื่อเขาขนาดนี้แต่สิ่งที่เขาตอบแทนเธอตอนนี้เธอก็ไม
Baca selengkapnya
ตอนนี้ไม่รักมันแล้ว
คนโปรด “แม่ขอโทษนะลูกแต่ไม่สามารถให้พ่อของหนูมากล่าวหาว่าหนูทำชีวิตของพ่อเขาพังแบบนี้ได้จริง ๆ ” … “ทำไมนะ พ่อของหนูถึงใจร้ายกับหนูขนาดนี้” พอเธอเข้าห้องนอนได้เธอก็ลูบท้องและพูดออกด้วยความเสียใจ ก่อนจะปาดน้ำตารีบเก็บของใช้ส่วนตัวขณะที่มือก็สั่นเทาด้วยความเสียใจจากนั้นเธอก็รีบโทรหาภาม “พี่ภาม..มารับคนโปรดที่บ้านได้ไหมคะ” “น้องคนโปรดเป็นอะไรหรือเปล่า เสียงเราไม่โอเคเลยเกิดอะไรขึ้น” เธอพยายามพูดให้เสียงปกติที่สุดแล้วแต่เธอก็ไม่สามารถปิดเสียงที่แหบจากอาการร้องไห้หนัก ๆ กับภามได้เลย “เปล่าค่ะ ตอนนี้คนโปรดเลิกกับสามีแล้วค่ะ คนโปรดไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วที่ภามมาถึงเมื่อไรโทรหาคนโปรดด้วยนะคะ” “ครับ พี่จะรีบไปนะอีก 15 นาที ถ้ามีอะไรไม่ดีคนโปรโทรหาพี่ได้เลยนะ” “ค่ะ” หลังจากวางสายเธอก็มองไปรอบ ๆ ห้องอีกครั้งเธออดใจหายไม่ได้ที่สุดท้ายเธอต้องทิ้งความสัมพันธ์กับเขาจริง ๆ แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะทำใจเอาไว้แล้วก็ตามแต่พอมันเกิดขึ้นจริง ๆ เธออดที่จะเสียใจไม่ได้อยู่ดี ไม่นานภามก็โทรเข้ามาเธอรีบกดรับสาย “พี่อยู่หน้าบ้านแล้วนะ ให้พี่เข้าไปรับในบ้านไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวคนโปรดจะ
Baca selengkapnya
ย้อนคิดถึงอดีต
“ปลาบปลื้ม!” “แม่ครับ..ใครจะอดทนไหว ดูสภาพตัวเล็กสิ พวกเราเลี้ยงตัวเล็กมายุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม มันเป็นใครถึงกล้าทำตัวเล็กเสียใจขนาดนี้” “ลืมไปหรือเปล่าว่าน้องสาวเราเสนอตัวให้เขาเองนะ” พอแม่เขาส่งสายตาที่ดุและปรายตาเหลือบไปมองเธอ ปลาบปลื้มก็กระฟัดกระเฟียด ด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะมองท้องที่นูนป่องออกมาของเธอ “ผู้หญิงหรือผู้ชายอ่า” “ผู้ชายค่ะ” เธอลูบท้องก่อนจะหันไปยิ้มให้พี่ชายตัวเอง แววตาเป็นกประกายเมื่อพูดถึงลูกของตัวเอง “แม่คะ พี่ปลื้มคะ โปรดขอโทษอีกครั้งนะคะ ทุกคนให้อภัยโปรดได้ไหม โปรดรู้แล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่โปรดทำไปมันผิดและโปรดก็เข้าใจแล้วว่าไม่ควรทำตัวแบบนั้น ต่อไปนี้โปรดจะเชื่อฟังนะคะ” เธอดึงมือของทั้งสองคนเข้ามากุมเอาไว้และขอโทษทั้งสองคนอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแววตาสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปจริง ๆ “เอาล่ะ ๆ ที่ผ่านมาก็ถือว่าเป็นบทเรียน แม่ยอมรับนะว่าเสียใจมากที่เลี้ยงดูลูกได้ไม่ดี แต่ชีวิตมันเป็นของโปรด แม่ก็ต้องยอมรับกับสิ่งที่หนูตัดสินใจ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้วก็ต้องยอมรับความจริงและเดินหน้ากันต่อไป” “แม้ว่าพี่จะรู้สึกผิดหวังในตัวเล็กมาก ๆ และเส
Baca selengkapnya
สิทธิ์ความเป็นพ่อ
“ตัวเล็ก ตัวเล็กเหม่ออะไรเนี่ย ทำไม!..คิดถึงมันเหรอ” “เปล่าค่ะ แค่คิดถึงเมื่อก่อนตอนที่เราอยู่บ้านพร้อมหน้ากัน โปรดจำแทบไม่ได้แล้วว่าเราทานข้าวด้วยกันครั้งสุดท้ายวันไหน” “23 ธันวาคม ของปีก่อนแม่เราทำเมี่ยงคำ มีผัดไทยร้านประจำที่เจ้าปลื้มงอแงจะกินให้ได้ด้วยนะ ฝนก็ตกหนักแต่สุดท้ายพ่อก็ยอมออกไปซื้อมาให้เพราะวันนั้นก็เป็นวันที่พี่ชายเราเรียนจบพอดี” ขณะที่พูดพ่อก็คีบผักและหมูรวมไปถึงปูอัดใส่จานและยื่นมาให้คนโปรด เธอรับจานนั้นมาและรีบวางมันลงก่อนจะปาดน้ำตาและพยายามไม่ร้องไห้ จนแม่เธอช่วยเช็ดคราบน้ำตาทั้งแก้มและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ไม่ร้องแล้ว วันนี้ร้องไห้ไปกี่รอบแล้วหือ..ทานก่อน ๆ เจ้าตัวเล็กหิวข้าวแล้วนะ กินแต่น้ำตาคุณแม่อิ่มหมดแล้ว ส่วนคุณ! โตขนาดนี้ยังจะร้องอีกไม่ไหว ๆ แทนที่จะเข้มแข็งให้ลูกเห็นอุตส่าห์เก๊กมาตั้งนาน” บรรยากาศในบ้านที่ขาดหายเสียงหัวเราะและความอบอุ่น ก็เหมือนดอกไม้ที่ได้รับน้ำฝน ทุกอย่างดูมีชีวิตชีวาและเหมือนจะเติมเต็มทำให้บ้านนี้น่าอยู่ขึ้นอีกหลายเท่าตัว จนเธอเริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ณ ที่ว่าการอำเภอ “จะ11 โมงแล้วทำไมมันยังไม่โผล่หัวมาอีกอ่าตัวเล็ก”
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status