บทที่9

วันที่และเวลาบนมือถือบ่งบอกว่าหล่อนย้อนเวลามาในช่วงอายุยี่สิบ หรือหลังจากวันเกิดได้เพียงสามวัน

หล่อนจำได้ว่าในปีนั้นเพื่อส่งน้องสุดท้องเรียนพยาบาล มารดาจึงบีบบังคับให้หล่อนหาเงินจ่ายค่าเทอมน้องสาว

แน่ละ รายได้จากงานพาร์ตไทม์นั้นเพียงพอกับแค่ค่าใช้จ่ายส่วนตัวของตัวเองเท่านั้น ไหนเลยจะมากพอที่จะส่งน้องเรียน อีกทั้งมหาวิทยาลัยที่นุชจรีเลือกดันเป็นมหาลัยเอกชนค่าเรียนแพงหูฉี่

‘มันคือความฝันของยัยนุช ลูกเป็นพี่ก็ต้องช่วยพ่อกับแม่ส่งน้องสาวเรียนสิ’ แม่จอมปลอมเคยใช้ศีลธรรมจอมปลอมเพื่อกดดันให้ทำตาม ทั้งที่ในอดีตหล่อนเองก็เคยสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ..เพียงแต่ค่าแรกเข้าต้องออกก่อน บุพการีก็อ้างแต่ว่าไม่มีเงิน

‘น้องก็เลือกเรียนมหาวิทยาลัยธรรมดาๆ สิ ม.C มันแพงเกินไป พ่อกับแม่ไม่มีปัญญาส่งหนูหรอก’

คำที่ใช้ราวกับก้องในหัว วันนั้นหล่อนจึงเถียงแม่จอมปลอมไปว่า

‘ทีน้องยังเรียนแค่มหาวิทยาลัยธรรมดาๆ เลย ทำไมไม่รอปีหน้าให้นุชสอบใหม่ แล้วก็…’

‘เผ่ย..มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ ทำไม? แกอิจฉาน้องมันที่จะได้เรียนดีๆ เหรอ? แกรู้ไหมถ้ายัยนุชสอบข้าราชการได้ ครอบครัวของเราก็จะมีหน้ามีตา..ตัวแกเองก็จะได้มีที่พึ่งพิงยามแก่ มันไม่ดีหรือไง!’

‘แต่..น้องไม่มีเงินอ่ะแม่ เงินเป็นแสนเลยนะ น้องจะไปหามาจากไหน’ เธอย้อนถามเสียงแหบแห้ง ทว่าคำตอบที่ได้กลับพาให้สะอึก

‘แกก็ถามยัยสาเพื่อนแกสิ’

สา หรือสาลิกา เป็นเพื่อนร่วมหมู่บ้านที่เข้ามาเรียนเมืองกรุง และอาชีพเสริมที่หล่อนทำคือ ‘เด็กเสี่ย’ ในทุกๆ เดือนส่งเงินกลับบ้านคราวล่ะหลายหมื่น

แม่สาลี่เองก็รู้…แต่กลับแสร้งทำเป็นไม่รู้

‘แม่..น้องทำไม่ได้จริงๆ’ หล่อนเคยปฏิเสธคำขอด้วยหัวใจแห้งผาก

‘ฮึก เป็นเวรเป็นกรรมอะไรของฉันเนี่ย มีลูกสามคนก็พึ่งพิงไม่ได้สักคน’ ประโยคดราม่าเคล้าน้ำตาถูกส่งมาเป็นวรรคเป็นเวร ทั้งเรื่องที่ลูกชายคนโตสำมะเลเทเมา ติดหญิง ติดพนัน สอบราชการตำรวจมาหลายปีก็ไม่ติด

ส่วนลูกสาวคนสุดท้องก็ยังเด็กไม่สามารถแบ่งเบาภาระพ่อแม่ได้

มีเพียงหล่อนที่เป็นลูกสาวคนกลาง..ที่มารดาคิดว่าโตพอจะทำได้..แต่ก็หาข้ออ้างสารพัดที่จะไม่ทำ

‘แม่..มันไม่ใช่แบบนั้น’

‘ฮึก…ได้ถ้าน้องไม่ช่วย งั้นแม่จะไปขายไตเดี๋ยวนี้ ยัยนุชจะได้เรียน’ และท่านก็ขู่จะขายอวัยวะเพื่อจะส่งลูกเรียน ถ้าเป็นบ้านอื่นโดนขู่ ลูกหลานคงหัวเราะขัน

ประเทศนี้ไหนเลยจะมีค้าอวัยวะ เพราะเป็นเรื่องผิดกฎหมาย

แต่กับบิดามารดาตัวปลอม หล่อนกับเชื่อโดยไม่สงสัย..ก็แน่ล่ะ กลุ่มเพื่อนหรือสังคมรอบๆ ตัว ก็ล้วนมีแต่พวกเทาๆ ทั้งนั้น

‘ตกลงค่ะ ฮึก..น้องจะพยายามหาเงินมาให้’

ขนิษฐา…ในอดีตเธอโคตรโง่เลย

มือเล็กเปิด app ธนาคาร เพื่อดูตัวเลขที่ปรากฏอยู่บนนั้น มันคือเงินที่หล่อนเก็บหอมรอมริบไว้สำหรับค่าใช้จ่ายเพื่อเรียนมหาวิทยาลัย และเงินอีกก้อนที่เพิ่มพูนมาคือเงินที่ได้รับจากผู้ชายคนนั้น

ชินณธร

พ่อของลูกในภพชาติที่แล้ว

ถ้าหล่อนคืนเงินเขา..วงล้อกรรม..คงไม่ซ้ำ 'รอยเดิม' ใช่ไหม?

คิดได้ดังนั้นหญิงสาวจึงตัดสินใจจะยกเลิกความสัมพันธ์โดยติดต่อผ่านเลขาหนุ่ม