7

“เดี๋ยวประมาณสิบโมงเพื่อนพี่สองคน  พี่พุทกับไอ้ดงจะเข้ามาประชุมกับพี่บนนี้  เพิร์ลช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่มกับอาหารกลางวันให้ด้วย จัดอาหารที่โต๊ะริมระเบียงสงสัยอะไรให้ถามพัศกรได้เลย” 

“ค่ะ  แล้วถ้ามีคนขอเข้าพบพี่จอมจะให้บอกคุณพัศกรด้วยเลยไหมคะ”  เธอถามต่อเพราะแค่ตอนเช้าผ่านมาชั่วโมงเศษก็มีพนักงานหลายคนมาขอเข้าพบเจ้านายหนุ่ม 

จิรกรพยักหน้าเขากล่าวเสริมไปอีกนิด  “ต้องบอกเขาเพราะเขารู้ตารางนัดของพี่ แต่ถ้าไม่เจอพัศกรก็มาถามพี่เองได้หรือเพิร์ลจะขอตารางของพี่ช่วงที่อยู่บนเรือมาจากเขาเลยก็ได้” 

“ปกติพี่ทำงานบนเรือกี่วันคะ” 

“เรือจะออกเดินทางสามเดือนครั้งหรือปีละสี่เที่ยวไปกลับรวมเป็นแปดเที่ยว  เที่ยวละสิบห้าวันพี่จะมาอยู่บนเรือไม่เกินหนึ่งอาทิตย์แต่ว่าไม่ได้มาทุกเที่ยว  ถ้ารอบไหนพี่ไม่ว่างก็จะให้ผู้ช่วยมาดูความเรียบร้อยแทน” 

“คุณพัศกรน่ะเหรอคะ” 

“ใช่ พี่มีผู้ช่วยสองคน  ส่วนมากพัศกรจะดูงานส่วนตัวอีกคนจะจัดการงานที่สถานี” 

“ค่ะ  แค่นี้ใช่ไหมคะงานเช้านี้”

พิมพ์อัปสรลุกขึ้นเก็บโต๊ะ  เธอแยกจานและชุดอาหารที่สั่งขึ้นมาใส่ถาดยกไปไว้ด้านนอก  ส่วนพวกแก้วกาแฟเธอเก็บไปรอล้างในอ่างล้างจานที่มุมแพนทรีของห้องนี้

ห้องของจิรกรอยู่ในชั้นที่สิบสี่  กินพื้นที่ประมาณหนึ่งร้อยตารางเมตรเศษ  การออกแบบแบ่งเป็นห้องทำงาน  ห้องประชุมเล็ก  ห้องพักผ่อนและห้องนอน  ส่วนแพนทรีจะอยู่ติดกับห้องพักผ่อนและห้องทำงาน  และมีอุปกรณ์สำหรับทำอาหารแบบเร่งด่วนอยู่ครบไม่ว่าจะเป็นไมโครเวฟ  เตาไฟฟ้าหรือกาน้ำร้อน 

หญิงสาวมองหาเครื่องดูดฝุ่นแต่หาไม่เจอจึงถามกับพัศกรที่เข้ามาพอดี  “คุณพัสคะเครื่องดูดฝุ่นอยู่ไหนคะ  เพิร์ลหาไม่เจอค่ะ” 

“ที่นี่แม่บ้านเขาจะใช้เครื่องดูดฝุ่นตัวใหญ่ครับ  ไม่ทราบว่าคุณเพิร์ลใช้เป็นไหม  ถ้าไม่เป็นเรียกแม่บ้านกลางมาดูดก็ได้คุณก็คอยดูความเรียบร้อยอื่นๆ” 

“ได้เหรอคะ  พี่จอมบอกว่าไม่ชอบให้มีคนเข้ามาเยอะแยะ”  พิมพ์อัปสรถามย้ำ

“ใช่ครับ  บอสไม่ชอบแต่ไม่ได้หมายความเขาจะไม่ได้ให้เข้ามาหรือทนเห็นไม่ได้เลย  คุณเพิร์ลโทรภายในไปที่เบอร์ศูนย์หนึ่งสี่จะเป็นเบอร์ประจำแผนกแม่บ้านของฟลอร์นี้ครับ  มีงานอะไรหนักๆ อย่างกวาดถูดูดฝุ่นให้เขามาทำดีกว่าเพราะเขาอบรมมา”

สุดท้ายพิมพ์อัปสรก็ได้โทรตามแม่บ้านของชั้นนี้มาทำความสะอาดห้องตามที่พัศกรแนะนำ  และเธอได้พบว่ามันช่วยเบาแรงเธอได้เยอะมากทีเดียว

สิบนาฬิกาณพิชย์และอรัญก็มาประชุมกันที่ห้องทำงานของจิรกรตามที่เขาบอก  พัศกรเองต้องเข้าไปทำหน้าที่บันทึกการประชุม  พิมพ์อัปสรจึงเป็นคนที่อยู่เตรียมอาหารมื้อกลางวันให้พวกเขาทั้งสี่คน

“ทานด้วยกันสิครับเพิร์ล”  ณพิชย์เรียกหลังจากที่พวกเขาทุกคนนั่งประจำที่

“ไม่เป็นไรค่ะพี่ๆ ทานกันเลย  เพิร์ลมีนัดกับเพื่อนแล้วค่ะ”  เธอปฏิเสธและหลบออกจากห้องไปทันที