3

พิมพ์อัปสรเริ่มสำรวจห้องพักของจิรกรที่ตนเองมาขอแชร์ด้วย และเป็นที่เดียวกับที่เธอจะต้องดูแลในตำแหน่งแม่บ้าน  หญิงสาวทำสีหน้าครุ่นคิด

‘เอ  แล้วเราไม่มีต้องมีชุดฟอร์มเหรอ’  เธอนึกสงสัยพร้อมกับโทรไปถามพัศกรที่เธอขอเบอร์ติดต่อไว้แล้วเผื่อมีเรื่องให้เขาช่วย

“คุณเพิร์ลไม่ใช่พนักงานในระบบปกติ  ไม่ต้องสวมยูนิฟอร์มก็ได้ครับหาชุดที่คุณชอบได้เลย  หรือว่าถ้าจะให้ทางเราจัดหาให้ก็ได้ครับจะเป็นชุดเสื้อกางเกงสีน้ำเงินแบบที่คุณเห็นแม่บ้านสวมกัน” 

เสียงพัศกรตอบมาตามสายทำให้หญิงสาวย่นจมูกใส่  ชุดแบบนั้นเธอไม่อยากใส่แน่ๆ มันไม่ได้ทำให้เธอมั่นใจในการทำงานอะไรเลย

“เพิร์ลไม่รบกวนคุณพัศดีกว่าค่ะ  เดี๋ยวเพิร์ลหาชุดเอง แล้วปกติเมดนี่ทำงานกันกี่โมงเหรอคะ” 

“เวลาเข้างานปกติครับ  โดยทั่วไปแม่บ้านจะทำงานเป็นกะวนกันยี่สิบสี่ชั่วโมง  แต่ว่าคุณเพิร์ลดูแลแค่ห้องของบอสไม่ต้องทำเป็นกะก็ได้  เข้าออกงานตามเวลาวันละแปดชั่วโมงได้เลยครับ”

“แปดชั่วโมงเลยเหรอคะ”

“อ่อ... ครับหรือว่าคุณเพิร์ลจะแบ่งเวลาทำห้องบอสวันละสองสามชั่วโมงก็ได้  แล้วเวลาที่เหลือไปฝึกงานแผนกอื่นตำแหน่งอื่นก็ได้ครับ”  พัศกรเข้าใจว่าเธออาจจะอยากฝึกงานแผนกอื่นๆ บ้างที่ไม่ใช่แม่บ้านจึงเสนอให้  หญิงสาวแบ่งรับแบ่งสู้โดยการตอบไปว่า

“ขอบคุณมากค่ะ  น่าสนใจเหมือนกันเอาไว้เพิร์ลจะไปเดินดูงานแผนกอื่นๆ บ้างนะคะว่ามีอะไรที่น่าทำ” 

พิมพ์อัปสรวางสายแล้วก็มาคิดว่าเธอจะหาชุดทำงานได้อย่างไร  ได้ยินมาว่าที่นี่มีร้านเสื้อผ้าหลายร้านดังนั้นเธอควรไปหาเสื้อผ้าที่เหมาะสมดู

ในเวลาไม่นานหลังจากนั้น  พิมพ์อัปสรจึงมาถึงร้านเสื้อผ้าสุดหรูซึ่งมีหลายร้านในโซนพลาซ่าของเรือ  เธอเลือกเดินเข้าร้านหนึ่งที่มีป้ายแบรนด์คุ้นตา 

“สวัสดีค่ะ  หาเสื้อผ้าแนวไหนให้ทางเราช่วยได้นะคะคุณลูกค้า”   พนักงานขายสาวสวยเข้ามาต้อนรับ

“อ๋อค่ะ ดีเลย  อยากได้ชุดแม่บ้านมีไหมคะ”

พนักงานอึ้งไปครึ่งนาทีก่อนจะถามใหม่  “คุณลูกค้าหมายถึงชุดแม่บ้านแบบคอสเพลย์ใช่ไหมคะ” 

พิมพ์อัปสรไม่ได้ฟังคำว่า ‘คอสเพลย์’ ของพนักงาน  เธอพยักหน้ารับส่งๆ 

“มีแบบไหนบ้างคะ  ขอดูหน่อยค่ะ”  เธอเดินตามพนักงานไปด้านในปรากฏเป็นเสื้อผ้าแนวเซ็กซี่หลากหลาย  พนักงานส่งชุดหนึ่งเป็นชุดเดรสกระโปรงยาวเหนือเข่าประมาณหนึ่งคืบ กระโปรงสองชั้นบานฟูฟ่อง  ใต้อกเป็นเชือกเส้นเล็กๆ ร้อยถักไปมาเพื่อเน้นความกระชับ  ตัวเสื้อมีเสื้ออีกตัวสวมทับกับเสื้อคอบัวสีขาวติดลูกไม้แขนยาวดูกรุยกราย 

“โห  สวยดีเหมือนกันนะ”  แต่ดูแล้วไม่น่าทำงานสะดวก  แม้จะคิดแบบนั้นแต่พิมพ์อัปสรก็หยิบส่งให้พนักงาน  จากนั้นหญิงสาวก็เลือกชุดอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นชุดลำลอง  ชุดว่ายน้ำหรือแม้กระทั่งชุดนอนอีกหลายตัวแล้วจ่ายด้วยบัตรเครดิต

 ขณะรอของเธอได้ยินเสียงคนฮือฮาที่ด้านหน้าร้านก็มองออกไปอย่างสนใจ 

“มีอะไรกันเหรอ  ทำไมคนมุงอะไรเต็มเลย”  พิมพ์อัปสรถามขณะที่รับของและบัตรเครดิตคืนมา  พนักงานสาวชะโงกมองไปด้านหน้าและร้องออกมาอย่างตื่นเต้น

“อุ๊ยนั่นคุณเอพริลนี่คะ  นางเอกดังของช่องเก้าหกเลยค่ะสงสัยคุณเขาจะมาหาคุณจิรกรที่นี่” 

ชื่อเอพริลนางเอกสาวไม่ได้ทำให้พิมพ์อัปสรสนใจเพราะเธอไม่รู้จัก  แต่ชื่อจิรกรต่างหากที่ทำให้หญิงสาวหูผึ่ง

“หมายถึงพี่จอมน่ะเหรอคะ”

“ใช่ค่ะคุณลูกค้า  มีข่าววงในซุบซิบกันว่าคุณจิรกรกับคุณเอพริลเป็นแฟนกันน่ะค่ะ” 

พิมพ์อัปสรฟังแล้วก็ก้าวฉับๆ ไปด้านหน้า  เห็นผู้หญิงสวยจัดคนหนึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าราคาแพง  เดินผ่านร้านต่างๆ โดยที่มีการ์ดของเรือคอยดูแลผ่านหน้าไป  เธอเดินตามไปและเห็นว่าหญิงสาวคนนั้นไปหยุดที่หน้าร้านอาหารหรูในบริเวณเดียวกับพลาซ่า  ก่อนจะหายเข้าไปในร้านดังกล่าว