Share

8

Author: Sitha
last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-20 01:46:03

พิมพ์อัปสรไม่ได้มีนัดกับใครแต่หญิงสาวอยากมีเวลาอยู่ตามลำพังบ้าง  อย่างน้อยขอแค่ช่วงเวลาพักกลางวันก็ยังดี

เธอเลี้ยวไปตามทางและเดินชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหน  หญิงสาวกล่าวขอโทษอย่างตกใจ

“อุ๊ย  ขอโทษค่ะ เป็นอะไรมากรึเปล่าคะ”  พิมพ์อัปสรประคองหญิงสาวที่ดูว่าคงเป็นรุ่นพี่เธอไม่มาก  แต่งตัวสุภาพท่าทางเรียบร้อยที่เซจนเกือบล้ม 

“ไม่เป็นไรค่ะ  ดิฉันยืนเกะกะขวางทางเองต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ”  เขสรากล่าวอย่างรู้สึกผิด  “พอดีว่าฉันหาห้องอาหารไม่เจอน่ะค่ะ  ถามทางพนักงานมาแล้วว่าห้องอาหารเวียดนามไปทางไหน แต่ก็ยังหลง... แย่จัง” 

“จะไปร้านอาหารเวียดนามเหรอคะ  อยู่หลังล็อกนี้ค่ะเดินตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายก็เจอ  ไปด้วยกันไหมคะเพิร์ลก็กำลังจะไปพอดี” 

“ดีเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะน้องชื่อเพิร์ลเหรอ ชื่อน่ารักดีจัง”  หญิงสาวแปลกหน้าทำสีหน้าชื่นชม  ทำให้พิมพ์อัปสรยิ้มกว้าง

“ขอบคุณค่ะ  พี่ชื่ออะไรคะชอบอาหารเวียดนามเหรอ”  หากถูกชะตากับใคร พิมพ์อัปสรมักจะเป็นฝ่ายชวนคุยเองแบบเช่นเวลานี้

“พี่ชื่อเขสราค่ะ เรียกเข็มก็ได้  พี่ไม่ได้ชอบอาหารเวียดนามหรอกแต่มาสั่งให้เจ้านายน่ะค่ะ”  เขสราบอกตามตรง เธออธิบายเมื่ออีกฝ่ายทำหน้างง 

“พี่เป็นผู้จัดการของน้องเอพริล เมษาน่ะค่ะ  ดูแลเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวด้วยทั้งหมดเลย” 

“โห... เหมือนเป็นพี่เลี้ยงเลยนะคะ”  พิมพ์อัปสรนึกถึงดาราสาวที่เธอได้เจอคืนวาน  ไม่น่าเชื่อว่ามีผู้จัดการที่เรียบร้อยขนาดนี้

สองสาวเดินมาถึงร้านอาหารเวียดนามพอดี  พิมพ์อัปสรเอ่ยปากชวนเธอร่วมโต๊ะระหว่างที่เขสรารออาหารของเมษา

“ของคุณเอพริลให้พนักงานไปส่งที่ห้องพักก็ได้นะคะพี่เข็ม  พี่เองก็ควรทานตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว” 

“จะดีเหรอคะ  น้องเอพริลเอาใจยากพี่เกรงว่าถ้าพนักงานร้านไปส่งเธอจะไม่พอใจ”  เขสราลังเลแต่พิมพ์อัปสรก็คะยั้นคะยอเพราะเริ่มรู้สึกหมั่นไส้ดาราสาว  ‘ทำตัวเยอะสิ่งได้แม้ไม่ได้อยู่ด้วย  คนอะไร’ 

“ดีสิคะ  พี่ทานเถอะอยากสั่งอะไรทานเลยค่ะ  เพิร์ลเลี้ยงเองถือว่าเป็นการขอโทษที่เพิร์ลเดินชนพี่เข็มเมื่อครู่” 

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่เลี้ยงน้องเพิร์ลเองดีกว่า พี่ทำงานแล้วมีเงินเดือนแล้วให้น้องมาเลี้ยงไม่ได้หรอกค่ะ”  เขสราแย้ง  หญิงสาวนั่งลงตรงข้ามพิมพ์อัปสรที่กำลังเรียกพนักงานมารับออร์เดอร์เพิ่ม

สองสาวรับประทานอาหารมื้อเที่ยงกันไป คุยกันไปอย่างออกรสออกชาติ  เขสราถึงกับตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าพิมพ์อัปสรมาฝึกงานกับจิรกรโดยตรง 

“น่าอิจฉาน้องเพิร์ลจังค่ะได้ทำงานใกล้ชิดคุณจอม  รู้ไหมว่าสาวๆ ในช่องเขาคลั่งไคล้ท่านรองมาก  ฮอตเนิร์ดของแท้เลย”

พิมพ์อัปสรเบ้ปาก  “ถ้าฮอตเนิร์ดแปลว่าปากจัด เจ้าระเบียบ น่าเบื่อ ทำตัวเป็นตาแก่ก็คงใช่ค่ะ  เพิร์ลไม่เห็นวี่แววความฮอตของเขาเลยนะพี่เข็ม” 

เขสราหัวเราะนึกเอ็นดูสาวรุ่นน้องตรงหน้า  เพราะเธอเองก็ได้ยินกิตติศัพท์ความเจ้าระเบียบของจิรกรมาบ้างเหมือนกัน  สองสาวทานกันจนเกือบอิ่มเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเขสราก็ดังขึ้น 

“คะน้องเอพริล  ได้ค่ะ พี่จะไปเดี๋ยวนี้เลย” 

เขสรารับสายแล้วรีบขอตัว 

“น้องเอพริลโทรเรียกแล้วค่ะ  พี่ต้องไปแล้วขอตัวก่อนนะคะน้องเพิร์ล  ส่วนนี่ค่าอาหาร...” เธอเปิดกระเป๋าเตรียมจ่ายค่าอาหารแต่พิมพ์อัปสรห้ามไว้  

“ไม่เป็นไรค่ะพี่เข็ม  พี่ไปก่อนเถอะเดี๋ยวคุณนางเอกจะวีนใส่พี่  ค่าอาหารมื้อนี้เพิร์ลจ่ายเองค่ะ  ถ้าพี่ไม่สบายใจเอาไว้พี่มาเลี้ยงเพิร์ลคืนรอบหน้าแล้วกัน”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   16

    สองชั่วโมงต่อมา สองหนุ่มสาวก็มาถึงโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่จังหวัดภูเก็ต เพื่อตรวจร่างกายโดยมีทนายเดินทางมาด้วย โดยที่ระหว่างอยู่บนเครื่องบินเล็กจิรกรคุยติดพันกับภวิศเรื่องรูปคดี“เห็นว่าทางเจ้าหน้าที่จะเรียกคนไปสอบเพิ่มนะครับ” ภวิศวางสายจากทีมงานของเขาและหันมารายงานนายจ้าง“มีใครน่าสนใจไหมครับ” เป็นไปได้ว่าทางเจ้าหน้าที่อาจจะได้ข้อมูลใหม่มา“มีคนนึงครับเป็นแขกบนเรือของคุณที่ค่อนข้างน่าสนใจมากครับ คุณจิโอวานนี่ ธาริส แอสตัน” ชื่อของนักธุรกิจหนุ่มที่ถือเป็นคู่แข่งของจิรกรในธุรกิจหลักเกี่ยวกับโทรคมนาคมที่เขาได้ยินทำให้ชายหนุ่มค่อนข้างแปลกใจ เหตุใดที่เขาไม่ได้รับรายงานว่าฝ่ายนั้นขึ้นเรือมาด้วยในเที่ยวนี้“น่าสนใจยังไงครับ” จิรกรถาม“คือว่าตอนนี้มีข่าวซุบซิบกันบนเรือครับว่าคุณจิโอวานนี่อาจจะเป็นฆาตกรก็ได้ เพราะเขาเคยติดต่อกับผู้ตายหลายครั้งแต่เธอไม่สนใจ เขาอาจจะโกรธแค้นหรือว่าเสียหน้าอะไรแบบนั้น”“ไม่จริงค่ะ พี่ไทม์ไม่ใช่คนแบบนั้น” พิมพ์อัปสรโพล่งขึ้นทันที ทำให้สองหนุ่มหันมามองเธอ“เพิร์ลรู้จักจิโอวานนี่เหรอ” จิรกรย้อนถามพิมพ์อัปสรพยักหน้าพลางทำหน้าไม่สบอารมณ์ “พี่ไทม์เป็

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   15

    อาการที่อีกฝ่ายไม่พูดต่อ แต่มองไปยังด้านนอกหน้าต่างแทนทำให้ชายหนุ่มสองคนรู้คำตอบทันที “แล้วมึงทำยังไง อย่าบอกนะว่ากับเพิร์ล” ณพิชย์ลดเสียงลง“ผมขอร้อง ผมไม่อยากให้เพิร์ลเสียหาย” จิรกรมองหน้าเพื่อน ป่วยการจะบอกว่าไม่มีเกิดขึ้น“แต่ถ้านายไม่ให้การกับตำรวจเรื่องนี้ โอกาสที่จะรอดคุกมันยากมากนะมึง” ณพิชย์เปลี่ยนสรรพนามในตอนท้ายประโยค“ผมจะหาทางอื่น ผมไม่ได้ทำอะไรผิดผมไม่ยอมติดคุกแน่” จิรกรกล่าวแต่เพื่อนสองคนไม่เห็นด้วย“ก่อนคิดเรื่องนี้ ฉันว่านายต้องรีบกลับขึ้นฝั่งไปตรวจร่างกายไว้ก่อนที่สารในร่างกายมันจะหายไป ส่วนผลของมันจะเอามาใช้อะไรได้ไหมค่อยว่ากัน” พัศกรกลับมาถึงเรือในบ่ายวันนั้นโดยที่ชายหนุ่มมาพร้อมกับ ‘ภวิศ’ ทนายส่วนตัวของจิรกร โดยที่ทนายหนุ่มได้ขอข้อมูลเบื้องต้นจากลูกความของตนว่าทราบอะไรบ้างเกี่ยวกับคดี และได้ให้การอย่างไรกับเจ้าหน้าที่ไปแล้วบ้างก่อนที่ตนจะมาถึง“คุณไปตรวจร่างกายไว้ก่อนดีกว่า แล้วผมจะเช็คภาพจากกล้องแบบละเอียดอีกหลายๆ รอบ” ภวิศกล่าวและนั่นทำให้จิรกรต้องเปลี่ยนแผน“เพิร์ลไปไหนมาครับ ไม่ได้อยู่บนห้องเหรอ” ชายหนุ่มกลับขึ้นมาบนห้องเจอพิมพ์อัปสรที่เพิ่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   14

    “ใช่ค่ะ น้องเพิร์ลเคยได้ยินชื่อจิโอวานนี่ ธาริส แอสตันไหมคะ ที่ตอนนี้เขามาเปิดตัวรถยนต์นำเข้าจากยุโรปและอเมริกา” พิมพ์อัปสรขมวดคิ้ว นิ่งคิดก่อนจะตอบ “ค่ะ เคยได้ยิน” “นั่นล่ะค่ะ พี่ได้ยินมาว่าเขาก็เป็นมาเฟียด้วยนะคะ เขาติดต่อเอพริลมาสองเดือนแล้วค่ะ จะขอนัดทานข้าวด้วยเอพริลยอมไปครั้งเดียวก็บอกว่าน่ากลัว แต่เขาก็ไม่ยอมถอดใจนี่พี่เพิ่งรู้ว่าเขาอยู่บนเรือด้วยนะคะ” “แล้วทำไมพี่เข็มถึงคิดว่าแอสตันจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะคะ” พิมพ์อัปสรถาม เธอจึงเห็นเขสราถอนหายใจด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม“พี่ก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่นาทีนี้พี่ก็คิดไปหมดตราบใดที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอพริลกันแน่” เจ้าหน้าที่ตำรวจจากกองปราบปรามกับเจ้าหน้าที่หน่วยอื่นที่เกี่ยวข้อง อาทิ พิสูจน์หลักฐานและนิติเวชเดินทางมาโดยเฮลิคอปเตอร์มาถึงเรือลาลีน่าในเวลาเกือบเที่ยงของวันนั้น และจากการลงพื้นที่ของเจ้าหน้าที่ ตำรวจพบโทรศัพท์ของจิรกรที่เจ้าตัวจำไม่ได้ว่าหายไปตอนไหนเมื่อไหร่ คนที่เจ้าหน้าที่ประเมินว่าน่าจะมีส่วนในคดีต่างถูกเรียกไปสอบถามเบื้องต้น โดยที่ตำรวจมุ่งความสนใจมาที่เจ้าของเรือหนุ่มเป็นพิเศษ แต่เขาก็ยังยืนยันหนักแน่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   13

    พิมพ์อัปสรเห็นเจ้าหน้าที่บนเรือหลายคนเดินกันขวักไขว่จึงเดินตามไปห่างๆ เธอดูตัวเลขลิฟต์ที่พวกเขาขึ้นไปว่าสิ้นสุดที่ชั้นไหนแล้วปะปนไปกับแขกทั่วไปของเรือขึ้นลิฟต์ตามไปด้วย “เมื่อกี๊ฉันได้ยินว่ามีคนตายบนเรือ เป็นดาราด้วยนะ”“มิน่าเห็นการ์ดเดินกันให้วุ่น แล้วทางเจ้าของเรือจะมีแถลงข่าวอะไรไหมนี่” สุภาพสตรีที่ยืนด้านหน้าเธอสองคนคุยกัน พลอยทำให้พิมพ์อัปสรหูผึ่งแอบฟังไปด้วย“แถลงข่าวว่าเป็นฆาตกรเหรอ นี่เห็นการ์ดพูดกันว่ามีคนบอกว่าเจ้าของเรือที่เป็นแฟนของดาราที่ตายน่ะ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยนะเธอ” “เอ้า แล้วถ้าเป็นงั้นจริงฉันว่าเรือนี่ก็ไม่น่าไปต่อแล้วล่ะ จะทำไงดีเนี่ย” พิมพ์อัปสรฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เจ้าของเรือคนที่ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหมายถึงใคร จิรกรอย่างนั้นหรือเธอไม่อยากเชื่อเลย“เพิร์ล น้องเพิร์ลใช่ไหมคะ” เขสราเรียกพิมพ์อัปสรเมื่อเห็นหญิงสาวคนที่คุ้นตาอยู่ใกล้ห้องพักของเธอและเอพริล“พี่เข็มเป็นไงบ้างคะ เพิร์ลเป็นห่วงเลยลงมาดู” พิมพ์อัปสรมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ เข้าใจว่าเขสราคงเครียดมากเขสรายกมือลูบหน้าช้าๆ เธอหลับตาชั่วครู่แล้วลืมตามองคู่สนทนา “พี่ไม่รู้เลยค่ะว่าเกิ

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   12

    “ครับท่าน” หัวหน้ารปภ. ตอบด้วยท่าทางนอบน้อม เพราะว่าณพิชย์ไม่ได้เป็นแค่หุ้นส่วนเรือ แต่เขายังมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) อีกด้วย ส่วนอรัญเดินไปคุยกับเขสราที่ยังอยู่ในภาวะช็อกถึงเรื่องราวในคืนนี้อยู่ครู่หนึ่งก็เดินกลับมาสมทบ บอกเพียงสั้นๆ ว่า“ไปหาที่คุยกันเถอะ ผมว่าเรื่องนี้มีกลิ่นไม่ค่อยดีแล้ว” ทั้งสามคนย้ายมาคุยในห้องรับรองพิเศษที่พวกเขาใช้ประจำ เมื่อนั่งลงประจำที่แล้วอรัญจึงเล่าให้ฟังจากการที่คุยกับเขสรามา“คุณเขมบอกว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้นอนที่ห้องเพราะบังเอิญเจอเพื่อน เธอจึงออกไปค้างห้องเพื่อนตั้งแต่เลิกงานก็คือเวลาหนึ่งทุ่ม” “แล้วยังไงวะ มีกลิ่นไม่ดีแบบไหน” ณพิชย์ถาม“ก็เธอบอกว่าตอนที่เธอแยกไป ครั้งสุดท้ายที่เห็นคุณเอพริลก็คือเจ้านายของเธออยู่กับพี่จอม เพราะว่าคุณเอพริลนัดกินข้าวกับพี่จอมที่ร้านอาหาร และเธอได้ยินว่าพี่จอมจะมาส่งคุณเอพริลที่ห้องพักเองหลังจบดินเนอร์” “อ้าว ฉิบหายสิมึง จริงไหมวะ” ณพิชย์หันมาถามจิรกร “ผมไปกินข้าวกับเอพริลจริง แต่ไม่ได้มาส่งเธอที่ห้องเราแยกกันที่ห้องอาหาร ผมออกมาก่อนด้วยซ้ำ” เขาไม่ได้พูดต่อว่าเกิดอาการแปลกๆ กับตัวเองหลัง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   11

    ตอนที่ 6 พบผู้เสียชีวิตบนเรือแสงไฟจากในห้องน้ำเป็นไฟดวงเดียวที่เปิดอยู่ แสงของมันทำให้จิรกรเห็นร่างที่นอนหลับสนิทบนเตียงหลังจากที่เวลาผ่านเข้าวันใหม่มาสองชั่วโมง พิมพ์อัปสรหลับไปแทบจะทันทีหลังจากที่เขาพาเธอออกจากห้องน้ำเช็ดตัวให้พอหมาดเปลี่ยนชุดนอนใหม่แล้วเธอก็เงียบไปเหมือนปิดสวิทซ์ ชายหนุ่มหยิบกางเกงนอนขายาวมาสวมเพียงตัวเดียวจากนั้นก็กลับมาสอดตัวในผ้าห่มผืนเดียวกับคนที่หลับไปแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมากจากอาการแปลกๆ ช่วงหัวค่ำ จิรกรมองคนที่นอนพลิกตัวหันมากอดเขาทั้งที่หลับอยู่ ชายหนุ่มรู้ดีว่าวันพรุ่งนี้ตนเองกับพิมพ์อัปสรคงมีเรื่องต้องคุยทำความเข้าใจกันยาว เขากอดตอบเธอหลวมๆ หลับตาลงและบอกตัวเองว่าพรุ่งนี้อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลังจากที่เขาหลับไปเพียงสองชั่วโมง จิรกรลืมตาอย่างรวดเร็วตามนิสัยที่เป็นคนตื่นเร็ว ชายหนุ่มเอื้อมมือไปยกหูโทรศัพท์ภายในกดรับเพราะเกรงว่าอีกคนจะตื่นมาด้วย‘คุณจอมครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ’ เสียงของหัวหน้าพนักงานรักษาความปลอดภัยรายงานมาอย่างร้อนรนทำให้เขาลุกขึ้นนั่งทันที และการขยับตัวนั้นก็ทำให้พิมพ์อัปสรรู้ตัวตื่นไปด้วย“มีอะไร

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   7

    “เดี๋ยวประมาณสิบโมงเพื่อนพี่สองคน พี่พุทกับไอ้ดงจะเข้ามาประชุมกับพี่บนนี้ เพิร์ลช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่มกับอาหารกลางวันให้ด้วย จัดอาหารที่โต๊ะริมระเบียงสงสัยอะไรให้ถามพัศกรได้เลย” “ค่ะ แล้วถ้ามีคนขอเข้าพบพี่จอมจะให้บอกคุณพัศกรด้วยเลยไหมคะ” เธอถามต่อเพราะแค่ตอนเช้าผ่านมาชั่วโมงเศษก็มีพนักงานหล

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   6

    จิรกรเข้ามาในห้องน้ำ เห็นของที่พิมพ์อัปสรวางเตรียมไว้ให้ก็นึกชมในใจ ‘ใช้ได้เหมือนกันนี่ นึกว่าจะไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย’ เขาถอดแว่นตาออกวางไว้ในบริเวณนั้น จากนั้นเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน ถอดเสื้อคลุมออกล้างตัวที่ฝักบัวแล้วร่างกายแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบอดีตนักกีฬาก็ก้าวลง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   5

    การนอนบนเรือคืนแรกของพิมพ์อัปสรผ่านไปด้วยดี เพราะว่าจิรกรไม่ได้กลับเข้ามาที่ห้องเธอจึงยึดที่นอนของเขาตามสบาย ส่วนเจ้าของห้องอยู่ที่ห้องรับรองวีไอพีทั้งคืนและกลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนเช้า “เพิร์ล ยังไม่ตื่นอีกเหรอนี่เช้าแล้วนะ” จิรกรเคาะประตูห้องเพราะว่ามันถูกล็อกจากด้านใน เสียงนั

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   4

    พิมพ์อัปสรที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่ตอนกลางวัน เริ่มรู้สึกหิวจึงคิดจะหาอะไรรับประทานเช่นกัน แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก"มาทำอะไรแถวนี้ครับคุณเพิร์ล” พัศกรนั่นเอง “หิวค่ะ จะมาหาอะไรกิน คุณพัศล่ะคะ”“อ๋อ ผมมาเตรียมความพร้อมให้เจ้านายครับ บอสกับคุณๆ นัดรับประทานอาหารมื้อค่ำที่นี่” “

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status