Share

4

Author: Sitha
last update publish date: 2026-06-20 01:44:09

พิมพ์อัปสรที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่ตอนกลางวัน  เริ่มรู้สึกหิวจึงคิดจะหาอะไรรับประทานเช่นกัน  แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก

"มาทำอะไรแถวนี้ครับคุณเพิร์ล”  พัศกรนั่นเอง 

“หิวค่ะ จะมาหาอะไรกิน  คุณพัศล่ะคะ”

“อ๋อ ผมมาเตรียมความพร้อมให้เจ้านายครับ  บอสกับคุณๆ นัดรับประทานอาหารมื้อค่ำที่นี่” 

“อ้อค่ะ งั้นเพิร์ลขอตัวนะคะ”  พิมพ์อัปสรยักไหล่  เธอไม่ได้อยากรู้เลยว่าจิรกรจะกินข้าวที่ไหน  ตัวไม่ได้ติดกัน กระเพาะอาหารก็ของใครของมัน

หญิงสาวเดินเข้าไปหาที่นั่งในมุมเล็กๆ เธอสั่งอาหารสองอย่างและเริ่มถ่ายรูปตามความเคยชิน 

เธอรออาหารราวสิบห้านาทีจึงเริ่มมองหาบริกรเพื่อถามว่าทำไมช้า  ลูกค้าก็มีแค่สี่ห้าโต๊ะ เอาอะไรมาช้านักหนาหรือว่าไปปลูกข้าวอยู่ ว่าแต่ตอนนี้ข้าวออกรวงหรือยังจะให้ไปช่วยเกี่ยวข้าวไหม

“เอ่อ คุณผู้หญิงครับ คุณจิรกรสั่งให้มาแจ้งว่าอาหารของคุณอยู่ที่โต๊ะนั้นนะครับ”  บริกรหนุ่มผินหน้าไปทางโต๊ะวีไอพีที่มีคนหลายคนอยู่ที่นั่นรวมถึงจิรกรเจ้านายชั่วคราวของเธอด้วย

“อ้าว ก็คนสั่งอยู่ที่นี่  คุณย้ายโต๊ะให้ฉันได้ยังไงโดยพลการ  ทำแบบนี้ฉันไม่ยอมนะ  ฉันจะคอมเพลน”   

“ครับ  ต้องไปคอมเพลนกับบอสเลยครับ  ยังไงเราขออภัยในความไม่สะดวกนะครับ”  พนักงานหนุ่มโค้งจนแทบติดพื้นแล้วรีบหลบไปอย่างรวดเร็ว  พิมพ์อัปสรจึงลุกขึ้นก้าวฉับๆ ไปยังโต๊ะวีไอพีที่ว่า

“คุณเพิร์ลมาแล้ว  บอสอยากเลี้ยงต้อนรับคุณเลยเชิญคุณมาที่โต๊ะนี้ครับ”  พัศกรรีบลุกขึ้นขยับเก้าอี้ตัวข้างจิรกรให้หญิงสาวนั่ง 

“มาทำงานเป็นแม่บ้านต้องต้อนรับด้วยเหรอคะ  ดีจังเลยค่ะเซอร์ไพรส์มากๆ เลย” 

พิมพ์อัปสรพูดเสียงดังจนดาราสาวที่ร่วมโต๊ะอยู่ตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ 

“อย่าพูดเยอะ  นั่นสวัสดีพี่พุท  ณพิชย์กับดงสองคนนี้เป็นเพื่อนพี่แล้วนี่เพิร์ลครับ น้องสาวไอ้โรมมันฝากมาฝึกงานบนนี้สองอาทิตย์” 

จิรกรแนะนำให้พิมพ์อัปสรรู้จักกับหุ้นส่วนของเขาทั้งสองคน เหตุผลเพราะว่าทั้งณพิชย์และอรัญต่างก็รู้จักกับรชตเช่นกัน

“สวัสดีค่ะพี่พุท พี่ดง เพิร์ลได้ยินมาว่าพี่สองคนเป็นหุ้นส่วนของลาลีน่ามารีนด้วยใช่ไหมคะ”  พิมพ์อัปสรไหว้ทักทายและชวนคุย

“สวัสดีครับน้องเพิร์ล  พี่เพิ่งรู้ว่าไอ้โรมมันมีน้องสาวสวยแบบนี้ด้วย พี่ก็ไปบ้านมันบ่อยนะครับไม่เห็นเคยเจอเราเลย”  ณพิชย์ชายหนุ่มวัยสามสิบสามชวนคุยด้วยท่าทางเป็นกันเอง

“อ่อ  เพิร์ลเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่โรมน่ะค่ะ  อยู่กันคนละบ้านครอบครัวเพิร์ลทำธุรกิจโรงแรมที่ภูเก็ตกับกรุงเทพฯ ส่วนบ้านพี่โรมขายเพชรเลยไม่ค่อยว่างมาเจอกันเท่าไหร่” 

“งั้นพอดีเลย  พี่กำลังอยากไปเที่ยวภูเก็ตพอดี  งั้นคงขอคำแนะนำจากน้องเพิร์ลได้นะครับ  พี่เพิ่งมาอยู่ไทยไม่กี่ปียังไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวเลยครับ”  อรัญพูดขึ้นบ้าง

“แหม... จะไม่มีใครแนะนำเอพริลให้รู้จักคุณเพิร์ลบ้างเหรอคะ  แต่ว่าตะกี้ได้ยินแว่วๆ ว่าคุณเพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้าน  จำเป็นต้องมารู้จักกับหุ้นส่วนของจอมด้วยหรือคะ”  ดาราสาวพูดขึ้นด้วยท่าทางหงุดหงิดที่ตั้งแต่พิมพ์อัปสรมาถึงก็ไม่มีใครสนใจเธอ

“อ๋อ  คือแบบนี้นะคะคุณ”  พิมพ์อัปสรยกชายผ้าที่วางบนตักขึ้นมาเช็ดที่มุมปากแล้วพูดต่อ 

“เพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้านก็จริงค่ะ  แต่ว่าเป็นแม่บ้านเฉพาะที่ห้องพี่จอมคนเดียว  ทั้งห้องทำงาน  ห้องพักผ่อนและห้องนอน  รวมๆ ก็คือเพิร์ลเป็นแม่บ้านของพี่จอมน่ะค่ะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   16

    สองชั่วโมงต่อมา สองหนุ่มสาวก็มาถึงโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่จังหวัดภูเก็ต เพื่อตรวจร่างกายโดยมีทนายเดินทางมาด้วย โดยที่ระหว่างอยู่บนเครื่องบินเล็กจิรกรคุยติดพันกับภวิศเรื่องรูปคดี“เห็นว่าทางเจ้าหน้าที่จะเรียกคนไปสอบเพิ่มนะครับ” ภวิศวางสายจากทีมงานของเขาและหันมารายงานนายจ้าง“มีใครน่าสนใจไหมครับ” เป็นไปได้ว่าทางเจ้าหน้าที่อาจจะได้ข้อมูลใหม่มา“มีคนนึงครับเป็นแขกบนเรือของคุณที่ค่อนข้างน่าสนใจมากครับ คุณจิโอวานนี่ ธาริส แอสตัน” ชื่อของนักธุรกิจหนุ่มที่ถือเป็นคู่แข่งของจิรกรในธุรกิจหลักเกี่ยวกับโทรคมนาคมที่เขาได้ยินทำให้ชายหนุ่มค่อนข้างแปลกใจ เหตุใดที่เขาไม่ได้รับรายงานว่าฝ่ายนั้นขึ้นเรือมาด้วยในเที่ยวนี้“น่าสนใจยังไงครับ” จิรกรถาม“คือว่าตอนนี้มีข่าวซุบซิบกันบนเรือครับว่าคุณจิโอวานนี่อาจจะเป็นฆาตกรก็ได้ เพราะเขาเคยติดต่อกับผู้ตายหลายครั้งแต่เธอไม่สนใจ เขาอาจจะโกรธแค้นหรือว่าเสียหน้าอะไรแบบนั้น”“ไม่จริงค่ะ พี่ไทม์ไม่ใช่คนแบบนั้น” พิมพ์อัปสรโพล่งขึ้นทันที ทำให้สองหนุ่มหันมามองเธอ“เพิร์ลรู้จักจิโอวานนี่เหรอ” จิรกรย้อนถามพิมพ์อัปสรพยักหน้าพลางทำหน้าไม่สบอารมณ์ “พี่ไทม์เป็

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   15

    อาการที่อีกฝ่ายไม่พูดต่อ แต่มองไปยังด้านนอกหน้าต่างแทนทำให้ชายหนุ่มสองคนรู้คำตอบทันที “แล้วมึงทำยังไง อย่าบอกนะว่ากับเพิร์ล” ณพิชย์ลดเสียงลง“ผมขอร้อง ผมไม่อยากให้เพิร์ลเสียหาย” จิรกรมองหน้าเพื่อน ป่วยการจะบอกว่าไม่มีเกิดขึ้น“แต่ถ้านายไม่ให้การกับตำรวจเรื่องนี้ โอกาสที่จะรอดคุกมันยากมากนะมึง” ณพิชย์เปลี่ยนสรรพนามในตอนท้ายประโยค“ผมจะหาทางอื่น ผมไม่ได้ทำอะไรผิดผมไม่ยอมติดคุกแน่” จิรกรกล่าวแต่เพื่อนสองคนไม่เห็นด้วย“ก่อนคิดเรื่องนี้ ฉันว่านายต้องรีบกลับขึ้นฝั่งไปตรวจร่างกายไว้ก่อนที่สารในร่างกายมันจะหายไป ส่วนผลของมันจะเอามาใช้อะไรได้ไหมค่อยว่ากัน” พัศกรกลับมาถึงเรือในบ่ายวันนั้นโดยที่ชายหนุ่มมาพร้อมกับ ‘ภวิศ’ ทนายส่วนตัวของจิรกร โดยที่ทนายหนุ่มได้ขอข้อมูลเบื้องต้นจากลูกความของตนว่าทราบอะไรบ้างเกี่ยวกับคดี และได้ให้การอย่างไรกับเจ้าหน้าที่ไปแล้วบ้างก่อนที่ตนจะมาถึง“คุณไปตรวจร่างกายไว้ก่อนดีกว่า แล้วผมจะเช็คภาพจากกล้องแบบละเอียดอีกหลายๆ รอบ” ภวิศกล่าวและนั่นทำให้จิรกรต้องเปลี่ยนแผน“เพิร์ลไปไหนมาครับ ไม่ได้อยู่บนห้องเหรอ” ชายหนุ่มกลับขึ้นมาบนห้องเจอพิมพ์อัปสรที่เพิ่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   14

    “ใช่ค่ะ น้องเพิร์ลเคยได้ยินชื่อจิโอวานนี่ ธาริส แอสตันไหมคะ ที่ตอนนี้เขามาเปิดตัวรถยนต์นำเข้าจากยุโรปและอเมริกา” พิมพ์อัปสรขมวดคิ้ว นิ่งคิดก่อนจะตอบ “ค่ะ เคยได้ยิน” “นั่นล่ะค่ะ พี่ได้ยินมาว่าเขาก็เป็นมาเฟียด้วยนะคะ เขาติดต่อเอพริลมาสองเดือนแล้วค่ะ จะขอนัดทานข้าวด้วยเอพริลยอมไปครั้งเดียวก็บอกว่าน่ากลัว แต่เขาก็ไม่ยอมถอดใจนี่พี่เพิ่งรู้ว่าเขาอยู่บนเรือด้วยนะคะ” “แล้วทำไมพี่เข็มถึงคิดว่าแอสตันจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะคะ” พิมพ์อัปสรถาม เธอจึงเห็นเขสราถอนหายใจด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม“พี่ก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่นาทีนี้พี่ก็คิดไปหมดตราบใดที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอพริลกันแน่” เจ้าหน้าที่ตำรวจจากกองปราบปรามกับเจ้าหน้าที่หน่วยอื่นที่เกี่ยวข้อง อาทิ พิสูจน์หลักฐานและนิติเวชเดินทางมาโดยเฮลิคอปเตอร์มาถึงเรือลาลีน่าในเวลาเกือบเที่ยงของวันนั้น และจากการลงพื้นที่ของเจ้าหน้าที่ ตำรวจพบโทรศัพท์ของจิรกรที่เจ้าตัวจำไม่ได้ว่าหายไปตอนไหนเมื่อไหร่ คนที่เจ้าหน้าที่ประเมินว่าน่าจะมีส่วนในคดีต่างถูกเรียกไปสอบถามเบื้องต้น โดยที่ตำรวจมุ่งความสนใจมาที่เจ้าของเรือหนุ่มเป็นพิเศษ แต่เขาก็ยังยืนยันหนักแน่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   13

    พิมพ์อัปสรเห็นเจ้าหน้าที่บนเรือหลายคนเดินกันขวักไขว่จึงเดินตามไปห่างๆ เธอดูตัวเลขลิฟต์ที่พวกเขาขึ้นไปว่าสิ้นสุดที่ชั้นไหนแล้วปะปนไปกับแขกทั่วไปของเรือขึ้นลิฟต์ตามไปด้วย “เมื่อกี๊ฉันได้ยินว่ามีคนตายบนเรือ เป็นดาราด้วยนะ”“มิน่าเห็นการ์ดเดินกันให้วุ่น แล้วทางเจ้าของเรือจะมีแถลงข่าวอะไรไหมนี่” สุภาพสตรีที่ยืนด้านหน้าเธอสองคนคุยกัน พลอยทำให้พิมพ์อัปสรหูผึ่งแอบฟังไปด้วย“แถลงข่าวว่าเป็นฆาตกรเหรอ นี่เห็นการ์ดพูดกันว่ามีคนบอกว่าเจ้าของเรือที่เป็นแฟนของดาราที่ตายน่ะ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยนะเธอ” “เอ้า แล้วถ้าเป็นงั้นจริงฉันว่าเรือนี่ก็ไม่น่าไปต่อแล้วล่ะ จะทำไงดีเนี่ย” พิมพ์อัปสรฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เจ้าของเรือคนที่ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหมายถึงใคร จิรกรอย่างนั้นหรือเธอไม่อยากเชื่อเลย“เพิร์ล น้องเพิร์ลใช่ไหมคะ” เขสราเรียกพิมพ์อัปสรเมื่อเห็นหญิงสาวคนที่คุ้นตาอยู่ใกล้ห้องพักของเธอและเอพริล“พี่เข็มเป็นไงบ้างคะ เพิร์ลเป็นห่วงเลยลงมาดู” พิมพ์อัปสรมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ เข้าใจว่าเขสราคงเครียดมากเขสรายกมือลูบหน้าช้าๆ เธอหลับตาชั่วครู่แล้วลืมตามองคู่สนทนา “พี่ไม่รู้เลยค่ะว่าเกิ

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   12

    “ครับท่าน” หัวหน้ารปภ. ตอบด้วยท่าทางนอบน้อม เพราะว่าณพิชย์ไม่ได้เป็นแค่หุ้นส่วนเรือ แต่เขายังมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) อีกด้วย ส่วนอรัญเดินไปคุยกับเขสราที่ยังอยู่ในภาวะช็อกถึงเรื่องราวในคืนนี้อยู่ครู่หนึ่งก็เดินกลับมาสมทบ บอกเพียงสั้นๆ ว่า“ไปหาที่คุยกันเถอะ ผมว่าเรื่องนี้มีกลิ่นไม่ค่อยดีแล้ว” ทั้งสามคนย้ายมาคุยในห้องรับรองพิเศษที่พวกเขาใช้ประจำ เมื่อนั่งลงประจำที่แล้วอรัญจึงเล่าให้ฟังจากการที่คุยกับเขสรามา“คุณเขมบอกว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้นอนที่ห้องเพราะบังเอิญเจอเพื่อน เธอจึงออกไปค้างห้องเพื่อนตั้งแต่เลิกงานก็คือเวลาหนึ่งทุ่ม” “แล้วยังไงวะ มีกลิ่นไม่ดีแบบไหน” ณพิชย์ถาม“ก็เธอบอกว่าตอนที่เธอแยกไป ครั้งสุดท้ายที่เห็นคุณเอพริลก็คือเจ้านายของเธออยู่กับพี่จอม เพราะว่าคุณเอพริลนัดกินข้าวกับพี่จอมที่ร้านอาหาร และเธอได้ยินว่าพี่จอมจะมาส่งคุณเอพริลที่ห้องพักเองหลังจบดินเนอร์” “อ้าว ฉิบหายสิมึง จริงไหมวะ” ณพิชย์หันมาถามจิรกร “ผมไปกินข้าวกับเอพริลจริง แต่ไม่ได้มาส่งเธอที่ห้องเราแยกกันที่ห้องอาหาร ผมออกมาก่อนด้วยซ้ำ” เขาไม่ได้พูดต่อว่าเกิดอาการแปลกๆ กับตัวเองหลัง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   11

    ตอนที่ 6 พบผู้เสียชีวิตบนเรือแสงไฟจากในห้องน้ำเป็นไฟดวงเดียวที่เปิดอยู่ แสงของมันทำให้จิรกรเห็นร่างที่นอนหลับสนิทบนเตียงหลังจากที่เวลาผ่านเข้าวันใหม่มาสองชั่วโมง พิมพ์อัปสรหลับไปแทบจะทันทีหลังจากที่เขาพาเธอออกจากห้องน้ำเช็ดตัวให้พอหมาดเปลี่ยนชุดนอนใหม่แล้วเธอก็เงียบไปเหมือนปิดสวิทซ์ ชายหนุ่มหยิบกางเกงนอนขายาวมาสวมเพียงตัวเดียวจากนั้นก็กลับมาสอดตัวในผ้าห่มผืนเดียวกับคนที่หลับไปแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมากจากอาการแปลกๆ ช่วงหัวค่ำ จิรกรมองคนที่นอนพลิกตัวหันมากอดเขาทั้งที่หลับอยู่ ชายหนุ่มรู้ดีว่าวันพรุ่งนี้ตนเองกับพิมพ์อัปสรคงมีเรื่องต้องคุยทำความเข้าใจกันยาว เขากอดตอบเธอหลวมๆ หลับตาลงและบอกตัวเองว่าพรุ่งนี้อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลังจากที่เขาหลับไปเพียงสองชั่วโมง จิรกรลืมตาอย่างรวดเร็วตามนิสัยที่เป็นคนตื่นเร็ว ชายหนุ่มเอื้อมมือไปยกหูโทรศัพท์ภายในกดรับเพราะเกรงว่าอีกคนจะตื่นมาด้วย‘คุณจอมครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ’ เสียงของหัวหน้าพนักงานรักษาความปลอดภัยรายงานมาอย่างร้อนรนทำให้เขาลุกขึ้นนั่งทันที และการขยับตัวนั้นก็ทำให้พิมพ์อัปสรรู้ตัวตื่นไปด้วย“มีอะไร

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   8

    พิมพ์อัปสรไม่ได้มีนัดกับใครแต่หญิงสาวอยากมีเวลาอยู่ตามลำพังบ้าง อย่างน้อยขอแค่ช่วงเวลาพักกลางวันก็ยังดีเธอเลี้ยวไปตามทางและเดินชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหน หญิงสาวกล่าวขอโทษอย่างตกใจ“อุ๊ย ขอโทษค่ะ เป็นอะไรมากรึเปล่าคะ” พิมพ์อัปสรประคองหญิงสาวที่ดูว่าคงเป็นรุ่นพี่เธ

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   7

    “เดี๋ยวประมาณสิบโมงเพื่อนพี่สองคน พี่พุทกับไอ้ดงจะเข้ามาประชุมกับพี่บนนี้ เพิร์ลช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่มกับอาหารกลางวันให้ด้วย จัดอาหารที่โต๊ะริมระเบียงสงสัยอะไรให้ถามพัศกรได้เลย” “ค่ะ แล้วถ้ามีคนขอเข้าพบพี่จอมจะให้บอกคุณพัศกรด้วยเลยไหมคะ” เธอถามต่อเพราะแค่ตอนเช้าผ่านมาชั่วโมงเศษก็มีพนักงานหล

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   6

    จิรกรเข้ามาในห้องน้ำ เห็นของที่พิมพ์อัปสรวางเตรียมไว้ให้ก็นึกชมในใจ ‘ใช้ได้เหมือนกันนี่ นึกว่าจะไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย’ เขาถอดแว่นตาออกวางไว้ในบริเวณนั้น จากนั้นเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน ถอดเสื้อคลุมออกล้างตัวที่ฝักบัวแล้วร่างกายแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบอดีตนักกีฬาก็ก้าวลง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   5

    การนอนบนเรือคืนแรกของพิมพ์อัปสรผ่านไปด้วยดี เพราะว่าจิรกรไม่ได้กลับเข้ามาที่ห้องเธอจึงยึดที่นอนของเขาตามสบาย ส่วนเจ้าของห้องอยู่ที่ห้องรับรองวีไอพีทั้งคืนและกลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนเช้า “เพิร์ล ยังไม่ตื่นอีกเหรอนี่เช้าแล้วนะ” จิรกรเคาะประตูห้องเพราะว่ามันถูกล็อกจากด้านใน เสียงนั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status