Partager

4

Auteur: Sitha
last update Date de publication: 2026-06-20 01:44:09

พิมพ์อัปสรที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่ตอนกลางวัน  เริ่มรู้สึกหิวจึงคิดจะหาอะไรรับประทานเช่นกัน  แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก

"มาทำอะไรแถวนี้ครับคุณเพิร์ล”  พัศกรนั่นเอง 

“หิวค่ะ จะมาหาอะไรกิน  คุณพัศล่ะคะ”

“อ๋อ ผมมาเตรียมความพร้อมให้เจ้านายครับ  บอสกับคุณๆ นัดรับประทานอาหารมื้อค่ำที่นี่” 

“อ้อค่ะ งั้นเพิร์ลขอตัวนะคะ”  พิมพ์อัปสรยักไหล่  เธอไม่ได้อยากรู้เลยว่าจิรกรจะกินข้าวที่ไหน  ตัวไม่ได้ติดกัน กระเพาะอาหารก็ของใครของมัน

หญิงสาวเดินเข้าไปหาที่นั่งในมุมเล็กๆ เธอสั่งอาหารสองอย่างและเริ่มถ่ายรูปตามความเคยชิน 

เธอรออาหารราวสิบห้านาทีจึงเริ่มมองหาบริกรเพื่อถามว่าทำไมช้า  ลูกค้าก็มีแค่สี่ห้าโต๊ะ เอาอะไรมาช้านักหนาหรือว่าไปปลูกข้าวอยู่ ว่าแต่ตอนนี้ข้าวออกรวงหรือยังจะให้ไปช่วยเกี่ยวข้าวไหม

“เอ่อ คุณผู้หญิงครับ คุณจิรกรสั่งให้มาแจ้งว่าอาหารของคุณอยู่ที่โต๊ะนั้นนะครับ”  บริกรหนุ่มผินหน้าไปทางโต๊ะวีไอพีที่มีคนหลายคนอยู่ที่นั่นรวมถึงจิรกรเจ้านายชั่วคราวของเธอด้วย

“อ้าว ก็คนสั่งอยู่ที่นี่  คุณย้ายโต๊ะให้ฉันได้ยังไงโดยพลการ  ทำแบบนี้ฉันไม่ยอมนะ  ฉันจะคอมเพลน”   

“ครับ  ต้องไปคอมเพลนกับบอสเลยครับ  ยังไงเราขออภัยในความไม่สะดวกนะครับ”  พนักงานหนุ่มโค้งจนแทบติดพื้นแล้วรีบหลบไปอย่างรวดเร็ว  พิมพ์อัปสรจึงลุกขึ้นก้าวฉับๆ ไปยังโต๊ะวีไอพีที่ว่า

“คุณเพิร์ลมาแล้ว  บอสอยากเลี้ยงต้อนรับคุณเลยเชิญคุณมาที่โต๊ะนี้ครับ”  พัศกรรีบลุกขึ้นขยับเก้าอี้ตัวข้างจิรกรให้หญิงสาวนั่ง 

“มาทำงานเป็นแม่บ้านต้องต้อนรับด้วยเหรอคะ  ดีจังเลยค่ะเซอร์ไพรส์มากๆ เลย” 

พิมพ์อัปสรพูดเสียงดังจนดาราสาวที่ร่วมโต๊ะอยู่ตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ 

“อย่าพูดเยอะ  นั่นสวัสดีพี่พุท  ณพิชย์กับดงสองคนนี้เป็นเพื่อนพี่แล้วนี่เพิร์ลครับ น้องสาวไอ้โรมมันฝากมาฝึกงานบนนี้สองอาทิตย์” 

จิรกรแนะนำให้พิมพ์อัปสรรู้จักกับหุ้นส่วนของเขาทั้งสองคน เหตุผลเพราะว่าทั้งณพิชย์และอรัญต่างก็รู้จักกับรชตเช่นกัน

“สวัสดีค่ะพี่พุท พี่ดง เพิร์ลได้ยินมาว่าพี่สองคนเป็นหุ้นส่วนของลาลีน่ามารีนด้วยใช่ไหมคะ”  พิมพ์อัปสรไหว้ทักทายและชวนคุย

“สวัสดีครับน้องเพิร์ล  พี่เพิ่งรู้ว่าไอ้โรมมันมีน้องสาวสวยแบบนี้ด้วย พี่ก็ไปบ้านมันบ่อยนะครับไม่เห็นเคยเจอเราเลย”  ณพิชย์ชายหนุ่มวัยสามสิบสามชวนคุยด้วยท่าทางเป็นกันเอง

“อ่อ  เพิร์ลเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่โรมน่ะค่ะ  อยู่กันคนละบ้านครอบครัวเพิร์ลทำธุรกิจโรงแรมที่ภูเก็ตกับกรุงเทพฯ ส่วนบ้านพี่โรมขายเพชรเลยไม่ค่อยว่างมาเจอกันเท่าไหร่” 

“งั้นพอดีเลย  พี่กำลังอยากไปเที่ยวภูเก็ตพอดี  งั้นคงขอคำแนะนำจากน้องเพิร์ลได้นะครับ  พี่เพิ่งมาอยู่ไทยไม่กี่ปียังไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวเลยครับ”  อรัญพูดขึ้นบ้าง

“แหม... จะไม่มีใครแนะนำเอพริลให้รู้จักคุณเพิร์ลบ้างเหรอคะ  แต่ว่าตะกี้ได้ยินแว่วๆ ว่าคุณเพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้าน  จำเป็นต้องมารู้จักกับหุ้นส่วนของจอมด้วยหรือคะ”  ดาราสาวพูดขึ้นด้วยท่าทางหงุดหงิดที่ตั้งแต่พิมพ์อัปสรมาถึงก็ไม่มีใครสนใจเธอ

“อ๋อ  คือแบบนี้นะคะคุณ”  พิมพ์อัปสรยกชายผ้าที่วางบนตักขึ้นมาเช็ดที่มุมปากแล้วพูดต่อ 

“เพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้านก็จริงค่ะ  แต่ว่าเป็นแม่บ้านเฉพาะที่ห้องพี่จอมคนเดียว  ทั้งห้องทำงาน  ห้องพักผ่อนและห้องนอน  รวมๆ ก็คือเพิร์ลเป็นแม่บ้านของพี่จอมน่ะค่ะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   16

    สองชั่วโมงต่อมา สองหนุ่มสาวก็มาถึงโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่จังหวัดภูเก็ต เพื่อตรวจร่างกายโดยมีทนายเดินทางมาด้วย โดยที่ระหว่างอยู่บนเครื่องบินเล็กจิรกรคุยติดพันกับภวิศเรื่องรูปคดี“เห็นว่าทางเจ้าหน้าที่จะเรียกคนไปสอบเพิ่มนะครับ” ภวิศวางสายจากทีมงานของเขาและหันมารายงานนายจ้าง“มีใครน่าสนใจไหมครับ” เป็นไปได้ว่าทางเจ้าหน้าที่อาจจะได้ข้อมูลใหม่มา“มีคนนึงครับเป็นแขกบนเรือของคุณที่ค่อนข้างน่าสนใจมากครับ คุณจิโอวานนี่ ธาริส แอสตัน” ชื่อของนักธุรกิจหนุ่มที่ถือเป็นคู่แข่งของจิรกรในธุรกิจหลักเกี่ยวกับโทรคมนาคมที่เขาได้ยินทำให้ชายหนุ่มค่อนข้างแปลกใจ เหตุใดที่เขาไม่ได้รับรายงานว่าฝ่ายนั้นขึ้นเรือมาด้วยในเที่ยวนี้“น่าสนใจยังไงครับ” จิรกรถาม“คือว่าตอนนี้มีข่าวซุบซิบกันบนเรือครับว่าคุณจิโอวานนี่อาจจะเป็นฆาตกรก็ได้ เพราะเขาเคยติดต่อกับผู้ตายหลายครั้งแต่เธอไม่สนใจ เขาอาจจะโกรธแค้นหรือว่าเสียหน้าอะไรแบบนั้น”“ไม่จริงค่ะ พี่ไทม์ไม่ใช่คนแบบนั้น” พิมพ์อัปสรโพล่งขึ้นทันที ทำให้สองหนุ่มหันมามองเธอ“เพิร์ลรู้จักจิโอวานนี่เหรอ” จิรกรย้อนถามพิมพ์อัปสรพยักหน้าพลางทำหน้าไม่สบอารมณ์ “พี่ไทม์เป็

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   15

    อาการที่อีกฝ่ายไม่พูดต่อ แต่มองไปยังด้านนอกหน้าต่างแทนทำให้ชายหนุ่มสองคนรู้คำตอบทันที “แล้วมึงทำยังไง อย่าบอกนะว่ากับเพิร์ล” ณพิชย์ลดเสียงลง“ผมขอร้อง ผมไม่อยากให้เพิร์ลเสียหาย” จิรกรมองหน้าเพื่อน ป่วยการจะบอกว่าไม่มีเกิดขึ้น“แต่ถ้านายไม่ให้การกับตำรวจเรื่องนี้ โอกาสที่จะรอดคุกมันยากมากนะมึง” ณพิชย์เปลี่ยนสรรพนามในตอนท้ายประโยค“ผมจะหาทางอื่น ผมไม่ได้ทำอะไรผิดผมไม่ยอมติดคุกแน่” จิรกรกล่าวแต่เพื่อนสองคนไม่เห็นด้วย“ก่อนคิดเรื่องนี้ ฉันว่านายต้องรีบกลับขึ้นฝั่งไปตรวจร่างกายไว้ก่อนที่สารในร่างกายมันจะหายไป ส่วนผลของมันจะเอามาใช้อะไรได้ไหมค่อยว่ากัน” พัศกรกลับมาถึงเรือในบ่ายวันนั้นโดยที่ชายหนุ่มมาพร้อมกับ ‘ภวิศ’ ทนายส่วนตัวของจิรกร โดยที่ทนายหนุ่มได้ขอข้อมูลเบื้องต้นจากลูกความของตนว่าทราบอะไรบ้างเกี่ยวกับคดี และได้ให้การอย่างไรกับเจ้าหน้าที่ไปแล้วบ้างก่อนที่ตนจะมาถึง“คุณไปตรวจร่างกายไว้ก่อนดีกว่า แล้วผมจะเช็คภาพจากกล้องแบบละเอียดอีกหลายๆ รอบ” ภวิศกล่าวและนั่นทำให้จิรกรต้องเปลี่ยนแผน“เพิร์ลไปไหนมาครับ ไม่ได้อยู่บนห้องเหรอ” ชายหนุ่มกลับขึ้นมาบนห้องเจอพิมพ์อัปสรที่เพิ่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   14

    “ใช่ค่ะ น้องเพิร์ลเคยได้ยินชื่อจิโอวานนี่ ธาริส แอสตันไหมคะ ที่ตอนนี้เขามาเปิดตัวรถยนต์นำเข้าจากยุโรปและอเมริกา” พิมพ์อัปสรขมวดคิ้ว นิ่งคิดก่อนจะตอบ “ค่ะ เคยได้ยิน” “นั่นล่ะค่ะ พี่ได้ยินมาว่าเขาก็เป็นมาเฟียด้วยนะคะ เขาติดต่อเอพริลมาสองเดือนแล้วค่ะ จะขอนัดทานข้าวด้วยเอพริลยอมไปครั้งเดียวก็บอกว่าน่ากลัว แต่เขาก็ไม่ยอมถอดใจนี่พี่เพิ่งรู้ว่าเขาอยู่บนเรือด้วยนะคะ” “แล้วทำไมพี่เข็มถึงคิดว่าแอสตันจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะคะ” พิมพ์อัปสรถาม เธอจึงเห็นเขสราถอนหายใจด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม“พี่ก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่นาทีนี้พี่ก็คิดไปหมดตราบใดที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอพริลกันแน่” เจ้าหน้าที่ตำรวจจากกองปราบปรามกับเจ้าหน้าที่หน่วยอื่นที่เกี่ยวข้อง อาทิ พิสูจน์หลักฐานและนิติเวชเดินทางมาโดยเฮลิคอปเตอร์มาถึงเรือลาลีน่าในเวลาเกือบเที่ยงของวันนั้น และจากการลงพื้นที่ของเจ้าหน้าที่ ตำรวจพบโทรศัพท์ของจิรกรที่เจ้าตัวจำไม่ได้ว่าหายไปตอนไหนเมื่อไหร่ คนที่เจ้าหน้าที่ประเมินว่าน่าจะมีส่วนในคดีต่างถูกเรียกไปสอบถามเบื้องต้น โดยที่ตำรวจมุ่งความสนใจมาที่เจ้าของเรือหนุ่มเป็นพิเศษ แต่เขาก็ยังยืนยันหนักแน่

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   13

    พิมพ์อัปสรเห็นเจ้าหน้าที่บนเรือหลายคนเดินกันขวักไขว่จึงเดินตามไปห่างๆ เธอดูตัวเลขลิฟต์ที่พวกเขาขึ้นไปว่าสิ้นสุดที่ชั้นไหนแล้วปะปนไปกับแขกทั่วไปของเรือขึ้นลิฟต์ตามไปด้วย “เมื่อกี๊ฉันได้ยินว่ามีคนตายบนเรือ เป็นดาราด้วยนะ”“มิน่าเห็นการ์ดเดินกันให้วุ่น แล้วทางเจ้าของเรือจะมีแถลงข่าวอะไรไหมนี่” สุภาพสตรีที่ยืนด้านหน้าเธอสองคนคุยกัน พลอยทำให้พิมพ์อัปสรหูผึ่งแอบฟังไปด้วย“แถลงข่าวว่าเป็นฆาตกรเหรอ นี่เห็นการ์ดพูดกันว่ามีคนบอกว่าเจ้าของเรือที่เป็นแฟนของดาราที่ตายน่ะ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยนะเธอ” “เอ้า แล้วถ้าเป็นงั้นจริงฉันว่าเรือนี่ก็ไม่น่าไปต่อแล้วล่ะ จะทำไงดีเนี่ย” พิมพ์อัปสรฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เจ้าของเรือคนที่ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหมายถึงใคร จิรกรอย่างนั้นหรือเธอไม่อยากเชื่อเลย“เพิร์ล น้องเพิร์ลใช่ไหมคะ” เขสราเรียกพิมพ์อัปสรเมื่อเห็นหญิงสาวคนที่คุ้นตาอยู่ใกล้ห้องพักของเธอและเอพริล“พี่เข็มเป็นไงบ้างคะ เพิร์ลเป็นห่วงเลยลงมาดู” พิมพ์อัปสรมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ เข้าใจว่าเขสราคงเครียดมากเขสรายกมือลูบหน้าช้าๆ เธอหลับตาชั่วครู่แล้วลืมตามองคู่สนทนา “พี่ไม่รู้เลยค่ะว่าเกิ

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   12

    “ครับท่าน” หัวหน้ารปภ. ตอบด้วยท่าทางนอบน้อม เพราะว่าณพิชย์ไม่ได้เป็นแค่หุ้นส่วนเรือ แต่เขายังมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) อีกด้วย ส่วนอรัญเดินไปคุยกับเขสราที่ยังอยู่ในภาวะช็อกถึงเรื่องราวในคืนนี้อยู่ครู่หนึ่งก็เดินกลับมาสมทบ บอกเพียงสั้นๆ ว่า“ไปหาที่คุยกันเถอะ ผมว่าเรื่องนี้มีกลิ่นไม่ค่อยดีแล้ว” ทั้งสามคนย้ายมาคุยในห้องรับรองพิเศษที่พวกเขาใช้ประจำ เมื่อนั่งลงประจำที่แล้วอรัญจึงเล่าให้ฟังจากการที่คุยกับเขสรามา“คุณเขมบอกว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้นอนที่ห้องเพราะบังเอิญเจอเพื่อน เธอจึงออกไปค้างห้องเพื่อนตั้งแต่เลิกงานก็คือเวลาหนึ่งทุ่ม” “แล้วยังไงวะ มีกลิ่นไม่ดีแบบไหน” ณพิชย์ถาม“ก็เธอบอกว่าตอนที่เธอแยกไป ครั้งสุดท้ายที่เห็นคุณเอพริลก็คือเจ้านายของเธออยู่กับพี่จอม เพราะว่าคุณเอพริลนัดกินข้าวกับพี่จอมที่ร้านอาหาร และเธอได้ยินว่าพี่จอมจะมาส่งคุณเอพริลที่ห้องพักเองหลังจบดินเนอร์” “อ้าว ฉิบหายสิมึง จริงไหมวะ” ณพิชย์หันมาถามจิรกร “ผมไปกินข้าวกับเอพริลจริง แต่ไม่ได้มาส่งเธอที่ห้องเราแยกกันที่ห้องอาหาร ผมออกมาก่อนด้วยซ้ำ” เขาไม่ได้พูดต่อว่าเกิดอาการแปลกๆ กับตัวเองหลัง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   11

    ตอนที่ 6 พบผู้เสียชีวิตบนเรือแสงไฟจากในห้องน้ำเป็นไฟดวงเดียวที่เปิดอยู่ แสงของมันทำให้จิรกรเห็นร่างที่นอนหลับสนิทบนเตียงหลังจากที่เวลาผ่านเข้าวันใหม่มาสองชั่วโมง พิมพ์อัปสรหลับไปแทบจะทันทีหลังจากที่เขาพาเธอออกจากห้องน้ำเช็ดตัวให้พอหมาดเปลี่ยนชุดนอนใหม่แล้วเธอก็เงียบไปเหมือนปิดสวิทซ์ ชายหนุ่มหยิบกางเกงนอนขายาวมาสวมเพียงตัวเดียวจากนั้นก็กลับมาสอดตัวในผ้าห่มผืนเดียวกับคนที่หลับไปแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมากจากอาการแปลกๆ ช่วงหัวค่ำ จิรกรมองคนที่นอนพลิกตัวหันมากอดเขาทั้งที่หลับอยู่ ชายหนุ่มรู้ดีว่าวันพรุ่งนี้ตนเองกับพิมพ์อัปสรคงมีเรื่องต้องคุยทำความเข้าใจกันยาว เขากอดตอบเธอหลวมๆ หลับตาลงและบอกตัวเองว่าพรุ่งนี้อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลังจากที่เขาหลับไปเพียงสองชั่วโมง จิรกรลืมตาอย่างรวดเร็วตามนิสัยที่เป็นคนตื่นเร็ว ชายหนุ่มเอื้อมมือไปยกหูโทรศัพท์ภายในกดรับเพราะเกรงว่าอีกคนจะตื่นมาด้วย‘คุณจอมครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ’ เสียงของหัวหน้าพนักงานรักษาความปลอดภัยรายงานมาอย่างร้อนรนทำให้เขาลุกขึ้นนั่งทันที และการขยับตัวนั้นก็ทำให้พิมพ์อัปสรรู้ตัวตื่นไปด้วย“มีอะไร

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   2

    จิรกรหันไปมองหน้าพัศกร เมื่อได้ยินเธอบอกว่าห้องนอนต้องแชร์กันสามคนนั่นหมายความว่าอย่างไร“เอ่อ ห้องนอนพนักงานแผนกแม่บ้านเต็มทุกห้องเลยครับ แล้วปกติให้แชร์กันสองคนต่อห้อง แต่พอคุณเพิร์ลเพิ่งมาผมก็เลยต้องให้ไปแชร์กับห้องที่มีคนอยู่แล้ว” พัศกรเหงื่อตก ใครๆ ก็รู้ว่าพื้นที่บนเรือนั้นจะถูกออกแบบมาให

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   6

    จิรกรเข้ามาในห้องน้ำ เห็นของที่พิมพ์อัปสรวางเตรียมไว้ให้ก็นึกชมในใจ ‘ใช้ได้เหมือนกันนี่ นึกว่าจะไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย’ เขาถอดแว่นตาออกวางไว้ในบริเวณนั้น จากนั้นเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน ถอดเสื้อคลุมออกล้างตัวที่ฝักบัวแล้วร่างกายแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบอดีตนักกีฬาก็ก้าวลง

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   5

    การนอนบนเรือคืนแรกของพิมพ์อัปสรผ่านไปด้วยดี เพราะว่าจิรกรไม่ได้กลับเข้ามาที่ห้องเธอจึงยึดที่นอนของเขาตามสบาย ส่วนเจ้าของห้องอยู่ที่ห้องรับรองวีไอพีทั้งคืนและกลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนเช้า “เพิร์ล ยังไม่ตื่นอีกเหรอนี่เช้าแล้วนะ” จิรกรเคาะประตูห้องเพราะว่ามันถูกล็อกจากด้านใน เสียงนั

  • คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ   3

    พิมพ์อัปสรเริ่มสำรวจห้องพักของจิรกรที่ตนเองมาขอแชร์ด้วย และเป็นที่เดียวกับที่เธอจะต้องดูแลในตำแหน่งแม่บ้าน หญิงสาวทำสีหน้าครุ่นคิด‘เอ แล้วเราไม่มีต้องมีชุดฟอร์มเหรอ’ เธอนึกสงสัยพร้อมกับโทรไปถามพัศกรที่เธอขอเบอร์ติดต่อไว้แล้วเผื่อมีเรื่องให้เขาช่วย“คุณเพิร์ลไม่ใช่พนักงานในระบบปกติ ไม่ต้องสวมยู

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status