MasukShare
4
Tanggal publikasi:
2026-06-20 01:44:09พิมพ์อัปสรที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่ตอนกลางวัน เริ่มรู้สึกหิวจึงคิดจะหาอะไรรับประทานเช่นกัน แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก
"มาทำอะไรแถวนี้ครับคุณเพิร์ล” พัศกรนั่นเอง
“หิวค่ะ จะมาหาอะไรกิน คุณพัศล่ะคะ”
“อ๋อ ผมมาเตรียมความพร้อมให้เจ้านายครับ บอสกับคุณๆ นัดรับประทานอาหารมื้อค่ำที่นี่”
“อ้อค่ะ งั้นเพิร์ลขอตัวนะคะ” พิมพ์อัปสรยักไหล่ เธอไม่ได้อยากรู้เลยว่าจิรกรจะกินข้าวที่ไหน ตัวไม่ได้ติดกัน กระเพาะอาหารก็ของใครของมัน
หญิงสาวเดินเข้าไปหาที่นั่งในมุมเล็กๆ เธอสั่งอาหารสองอย่างและเริ่มถ่ายรูปตามความเคยชิน
เธอรออาหารราวสิบห้านาทีจึงเริ่มมองหาบริกรเพื่อถามว่าทำไมช้า ลูกค้าก็มีแค่สี่ห้าโต๊ะ เอาอะไรมาช้านักหนาหรือว่าไปปลูกข้าวอยู่ ว่าแต่ตอนนี้ข้าวออกรวงหรือยังจะให้ไปช่วยเกี่ยวข้าวไหม
“เอ่อ คุณผู้หญิงครับ คุณจิรกรสั่งให้มาแจ้งว่าอาหารของคุณอยู่ที่โต๊ะนั้นนะครับ” บริกรหนุ่มผินหน้าไปทางโต๊ะวีไอพีที่มีคนหลายคนอยู่ที่นั่นรวมถึงจิรกรเจ้านายชั่วคราวของเธอด้วย
“อ้าว ก็คนสั่งอยู่ที่นี่ คุณย้ายโต๊ะให้ฉันได้ยังไงโดยพลการ ทำแบบนี้ฉันไม่ยอมนะ ฉันจะคอมเพลน”
“ครับ ต้องไปคอมเพลนกับบอสเลยครับ ยังไงเราขออภัยในความไม่สะดวกนะครับ” พนักงานหนุ่มโค้งจนแทบติดพื้นแล้วรีบหลบไปอย่างรวดเร็ว พิมพ์อัปสรจึงลุกขึ้นก้าวฉับๆ ไปยังโต๊ะวีไอพีที่ว่า
“คุณเพิร์ลมาแล้ว บอสอยากเลี้ยงต้อนรับคุณเลยเชิญคุณมาที่โต๊ะนี้ครับ” พัศกรรีบลุกขึ้นขยับเก้าอี้ตัวข้างจิรกรให้หญิงสาวนั่ง
“มาทำงานเป็นแม่บ้านต้องต้อนรับด้วยเหรอคะ ดีจังเลยค่ะเซอร์ไพรส์มากๆ เลย”
พิมพ์อัปสรพูดเสียงดังจนดาราสาวที่ร่วมโต๊ะอยู่ตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ
“อย่าพูดเยอะ นั่นสวัสดีพี่พุท ณพิชย์กับดงสองคนนี้เป็นเพื่อนพี่แล้วนี่เพิร์ลครับ น้องสาวไอ้โรมมันฝากมาฝึกงานบนนี้สองอาทิตย์”
จิรกรแนะนำให้พิมพ์อัปสรรู้จักกับหุ้นส่วนของเขาทั้งสองคน เหตุผลเพราะว่าทั้งณพิชย์และอรัญต่างก็รู้จักกับรชตเช่นกัน
“สวัสดีค่ะพี่พุท พี่ดง เพิร์ลได้ยินมาว่าพี่สองคนเป็นหุ้นส่วนของลาลีน่ามารีนด้วยใช่ไหมคะ” พิมพ์อัปสรไหว้ทักทายและชวนคุย
“สวัสดีครับน้องเพิร์ล พี่เพิ่งรู้ว่าไอ้โรมมันมีน้องสาวสวยแบบนี้ด้วย พี่ก็ไปบ้านมันบ่อยนะครับไม่เห็นเคยเจอเราเลย” ณพิชย์ชายหนุ่มวัยสามสิบสามชวนคุยด้วยท่าทางเป็นกันเอง
“อ่อ เพิร์ลเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่โรมน่ะค่ะ อยู่กันคนละบ้านครอบครัวเพิร์ลทำธุรกิจโรงแรมที่ภูเก็ตกับกรุงเทพฯ ส่วนบ้านพี่โรมขายเพชรเลยไม่ค่อยว่างมาเจอกันเท่าไหร่”
“งั้นพอดีเลย พี่กำลังอยากไปเที่ยวภูเก็ตพอดี งั้นคงขอคำแนะนำจากน้องเพิร์ลได้นะครับ พี่เพิ่งมาอยู่ไทยไม่กี่ปียังไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวเลยครับ” อรัญพูดขึ้นบ้าง
“แหม... จะไม่มีใครแนะนำเอพริลให้รู้จักคุณเพิร์ลบ้างเหรอคะ แต่ว่าตะกี้ได้ยินแว่วๆ ว่าคุณเพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้าน จำเป็นต้องมารู้จักกับหุ้นส่วนของจอมด้วยหรือคะ” ดาราสาวพูดขึ้นด้วยท่าทางหงุดหงิดที่ตั้งแต่พิมพ์อัปสรมาถึงก็ไม่มีใครสนใจเธอ
“อ๋อ คือแบบนี้นะคะคุณ” พิมพ์อัปสรยกชายผ้าที่วางบนตักขึ้นมาเช็ดที่มุมปากแล้วพูดต่อ
“เพิร์ลมาฝึกงานเป็นแม่บ้านก็จริงค่ะ แต่ว่าเป็นแม่บ้านเฉพาะที่ห้องพี่จอมคนเดียว ทั้งห้องทำงาน ห้องพักผ่อนและห้องนอน รวมๆ ก็คือเพิร์ลเป็นแม่บ้านของพี่จอมน่ะค่ะ”
Bab terbaru
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 8
พิมพ์อัปสรไม่ได้มีนัดกับใครแต่หญิงสาวอยากมีเวลาอยู่ตามลำพังบ้าง อย่างน้อยขอแค่ช่วงเวลาพักกลางวันก็ยังดีเธอเลี้ยวไปตามทางและเดินชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหน หญิงสาวกล่าวขอโทษอย่างตกใจ“อุ๊ย ขอโทษค่ะ เป็นอะไรมากรึเปล่าคะ” พิมพ์อัปสรประคองหญิงสาวที่ดูว่าคงเป็นรุ่นพี่เธอไม่มาก แต่งตัวสุภาพท่าทางเรียบร้อยที่เซจนเกือบล้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันยืนเกะกะขวางทางเองต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ” เขสรากล่าวอย่างรู้สึกผิด “พอดีว่าฉันหาห้องอาหารไม่เจอน่ะค่ะ ถามทางพนักงานมาแล้วว่าห้องอาหารเวียดนามไปทางไหน แต่ก็ยังหลง... แย่จัง” “จะไปร้านอาหารเวียดนามเหรอคะ อยู่หลังล็อกนี้ค่ะเดินตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายก็เจอ ไปด้วยกันไหมคะเพิร์ลก็กำลังจะไปพอดี” “ดีเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะน้องชื่อเพิร์ลเหรอ ชื่อน่ารักดีจัง” หญิงสาวแปลกหน้าทำสีหน้าชื่นชม ทำให้พิมพ์อัปสรยิ้มกว้าง“ขอบคุณค่ะ พี่ชื่ออะไรคะชอบอาหารเวียดนามเหรอ” หากถูกชะตากับใคร พิมพ์อัปสรมักจะเป็นฝ่ายชวนคุยเองแบบเช่นเวลานี้“พี่ชื่อเขสราค่ะ เรียกเข็มก็ได้ พี่ไม่ได้ชอบอาหารเวียดนามหรอกแต่มาสั่งให้เจ้านายน่ะค่ะ” เขสราบอกตามตรง เธอ
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 7
“เดี๋ยวประมาณสิบโมงเพื่อนพี่สองคน พี่พุทกับไอ้ดงจะเข้ามาประชุมกับพี่บนนี้ เพิร์ลช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่มกับอาหารกลางวันให้ด้วย จัดอาหารที่โต๊ะริมระเบียงสงสัยอะไรให้ถามพัศกรได้เลย” “ค่ะ แล้วถ้ามีคนขอเข้าพบพี่จอมจะให้บอกคุณพัศกรด้วยเลยไหมคะ” เธอถามต่อเพราะแค่ตอนเช้าผ่านมาชั่วโมงเศษก็มีพนักงานหลายคนมาขอเข้าพบเจ้านายหนุ่ม จิรกรพยักหน้าเขากล่าวเสริมไปอีกนิด “ต้องบอกเขาเพราะเขารู้ตารางนัดของพี่ แต่ถ้าไม่เจอพัศกรก็มาถามพี่เองได้หรือเพิร์ลจะขอตารางของพี่ช่วงที่อยู่บนเรือมาจากเขาเลยก็ได้” “ปกติพี่ทำงานบนเรือกี่วันคะ” “เรือจะออกเดินทางสามเดือนครั้งหรือปีละสี่เที่ยวไปกลับรวมเป็นแปดเที่ยว เที่ยวละสิบห้าวันพี่จะมาอยู่บนเรือไม่เกินหนึ่งอาทิตย์แต่ว่าไม่ได้มาทุกเที่ยว ถ้ารอบไหนพี่ไม่ว่างก็จะให้ผู้ช่วยมาดูความเรียบร้อยแทน” “คุณพัศกรน่ะเหรอคะ” “ใช่ พี่มีผู้ช่วยสองคน ส่วนมากพัศกรจะดูงานส่วนตัวอีกคนจะจัดการงานที่สถานี” “ค่ะ แค่นี้ใช่ไหมคะงานเช้านี้”พิมพ์อัปสรลุกขึ้นเก็บโต๊ะ เธอแยกจานและชุดอาหารที่สั่งขึ้นมาใส่ถาดยกไปไว้ด้านนอก ส่วนพวกแก้วกาแฟเธอเก็บไปรอล้างในอ่างล้างจานที่มุมแพนทรีของ
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 6
จิรกรเข้ามาในห้องน้ำ เห็นของที่พิมพ์อัปสรวางเตรียมไว้ให้ก็นึกชมในใจ ‘ใช้ได้เหมือนกันนี่ นึกว่าจะไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย’ เขาถอดแว่นตาออกวางไว้ในบริเวณนั้น จากนั้นเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน ถอดเสื้อคลุมออกล้างตัวที่ฝักบัวแล้วร่างกายแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบอดีตนักกีฬาก็ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่น“อ๊าก...” ชายหนุ่มร้องออกมาแล้วชักขาขึ้นแทบไม่ทัน น้ำที่คิดว่าอุ่นมันอุ่นจนเกินกลายเป็นร้อนจี๋ ‘ยายเพิร์ลเธอจะฆ่าพี่เหรอ’ เขาบ่นด้วยความโมโหตัวเองที่ไม่เช็กอุณหภูมิน้ำเสียก่อน จิรกรตัดสินใจไม่แช่น้ำเขาอาบน้ำสระผมโดยใช้ฝักบัวแทน ฝ่ายพิมพ์อัปสรเมื่อโทรสั่งอาหารเช้าแล้ว เธอรีบอาบน้ำแต่งตัวแบบที่เร็วที่สุดในชีวิตก่อนจะแต่งตัวด้วยชุดเมดที่ได้มาเมื่อวาน เธอหมุนตัวเองดูในกระจกถ่ายรูปเก็บไว้ เพราะเมื่อสวมจริงชุดนี้เน้นทรวดทรงองค์เอวหน้าอกหน้าใจมากกว่าที่คิดไว้ แต่ก็ยังคงดูไม่น่าเกลียดเพราะตัวกระโปรงไม่สั้นมากและเสื้อมีสองชั้นดูดีใช้ได้ในความคิดของเธอเธอออกจากห้องมาเจอเจ้านายที่กำลังจิบกาแฟอยู่ จิรกรแทบสำลักเมื่อเห็นเสื้อผ้าบนตัวของน้องสาวเพื่อน ‘ให้ตายสิ ใคร
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 5
การนอนบนเรือคืนแรกของพิมพ์อัปสรผ่านไปด้วยดี เพราะว่าจิรกรไม่ได้กลับเข้ามาที่ห้องเธอจึงยึดที่นอนของเขาตามสบาย ส่วนเจ้าของห้องอยู่ที่ห้องรับรองวีไอพีทั้งคืนและกลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนเช้า “เพิร์ล ยังไม่ตื่นอีกเหรอนี่เช้าแล้วนะ” จิรกรเคาะประตูห้องเพราะว่ามันถูกล็อกจากด้านใน เสียงนั้นทำให้พิมพ์อัปสรรู้ตัวตื่น เธอตกใจเมื่อเห็นว่าฟ้าสว่างจนแดดส่องเข้ามาในห้องแล้ว “เดี๋ยวค่าพี่จอม แป๊บนะคะ” เธอรีบคว้าเสื้อคลุมมาสวมแล้วเปิดประตูให้เขาจิรกรเข้ามาในห้อง เขากวาดสายตามองปราดไปทั่วไม่ว่าจะเป็นสภาพห้องของเขา หรือตัวแม่บ้านคนใหม่ที่ยึดที่นอนเขาไปนอนแบบสบายใจเฉิบ “วันนี้เพิร์ลจะเข้างานกี่โมงครับ ถ้าตื่นตอนนี้” คำถามนั้นทำให้หญิงสาวหน้ามุ่ย “ก็แหม... เพิร์ลเข้างานแปดโมง ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงครึ่งเองค่ะ เพิร์ลอาบน้ำแต่งตัวแป๊บเดียวก็พร้อมทำงานแล้วค่ะ ห้องทำงานก็อยู่บนนี้ไม่ได้ต้องเดินทางไปไหน แล้วพี่จอมจะอาบน้ำที่ไหนคะ ปกติแม่บ้านต้องเตรียมอะไรให้รึเปล่า” ถามสักหน่อยเดี๋ยวจะหาว่าเธอไม่ใส่ใจงาน หญิงสาวคิดในใจ“ห้องพี่อยู่บนนี้ก็อาบที่นี่สิ แต่เดี๋ยวพี่ไปอาบห้องน้ำด้านนอ
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 4
พิมพ์อัปสรที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่ตอนกลางวัน เริ่มรู้สึกหิวจึงคิดจะหาอะไรรับประทานเช่นกัน แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก"มาทำอะไรแถวนี้ครับคุณเพิร์ล” พัศกรนั่นเอง “หิวค่ะ จะมาหาอะไรกิน คุณพัศล่ะคะ”“อ๋อ ผมมาเตรียมความพร้อมให้เจ้านายครับ บอสกับคุณๆ นัดรับประทานอาหารมื้อค่ำที่นี่” “อ้อค่ะ งั้นเพิร์ลขอตัวนะคะ” พิมพ์อัปสรยักไหล่ เธอไม่ได้อยากรู้เลยว่าจิรกรจะกินข้าวที่ไหน ตัวไม่ได้ติดกัน กระเพาะอาหารก็ของใครของมันหญิงสาวเดินเข้าไปหาที่นั่งในมุมเล็กๆ เธอสั่งอาหารสองอย่างและเริ่มถ่ายรูปตามความเคยชิน เธอรออาหารราวสิบห้านาทีจึงเริ่มมองหาบริกรเพื่อถามว่าทำไมช้า ลูกค้าก็มีแค่สี่ห้าโต๊ะ เอาอะไรมาช้านักหนาหรือว่าไปปลูกข้าวอยู่ ว่าแต่ตอนนี้ข้าวออกรวงหรือยังจะให้ไปช่วยเกี่ยวข้าวไหม“เอ่อ คุณผู้หญิงครับ คุณจิรกรสั่งให้มาแจ้งว่าอาหารของคุณอยู่ที่โต๊ะนั้นนะครับ” บริกรหนุ่มผินหน้าไปทางโต๊ะวีไอพีที่มีคนหลายคนอยู่ที่นั่นรวมถึงจิรกรเจ้านายชั่วคราวของเธอด้วย“อ้าว ก็คนสั่งอยู่ที่นี่ คุณย้ายโต๊ะให้ฉันได้ยังไงโดยพลการ ทำแบบนี้ฉันไม่ยอมนะ ฉันจะคอมเพลน” “ครับ ต้องไปคอมเพลนกับบอสเ
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 3
พิมพ์อัปสรเริ่มสำรวจห้องพักของจิรกรที่ตนเองมาขอแชร์ด้วย และเป็นที่เดียวกับที่เธอจะต้องดูแลในตำแหน่งแม่บ้าน หญิงสาวทำสีหน้าครุ่นคิด‘เอ แล้วเราไม่มีต้องมีชุดฟอร์มเหรอ’ เธอนึกสงสัยพร้อมกับโทรไปถามพัศกรที่เธอขอเบอร์ติดต่อไว้แล้วเผื่อมีเรื่องให้เขาช่วย“คุณเพิร์ลไม่ใช่พนักงานในระบบปกติ ไม่ต้องสวมยูนิฟอร์มก็ได้ครับหาชุดที่คุณชอบได้เลย หรือว่าถ้าจะให้ทางเราจัดหาให้ก็ได้ครับจะเป็นชุดเสื้อกางเกงสีน้ำเงินแบบที่คุณเห็นแม่บ้านสวมกัน” เสียงพัศกรตอบมาตามสายทำให้หญิงสาวย่นจมูกใส่ ชุดแบบนั้นเธอไม่อยากใส่แน่ๆ มันไม่ได้ทำให้เธอมั่นใจในการทำงานอะไรเลย“เพิร์ลไม่รบกวนคุณพัศดีกว่าค่ะ เดี๋ยวเพิร์ลหาชุดเอง แล้วปกติเมดนี่ทำงานกันกี่โมงเหรอคะ” “เวลาเข้างานปกติครับ โดยทั่วไปแม่บ้านจะทำงานเป็นกะวนกันยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ว่าคุณเพิร์ลดูแลแค่ห้องของบอสไม่ต้องทำเป็นกะก็ได้ เข้าออกงานตามเวลาวันละแปดชั่วโมงได้เลยครับ”“แปดชั่วโมงเลยเหรอคะ”“อ่อ... ครับหรือว่าคุณเพิร์ลจะแบ่งเวลาทำห้องบอสวันละสองสามชั่วโมงก็ได้ แล้วเวลาที่เหลือไปฝึกงานแผนกอื่นตำแหน่งอื่นก็ได้ครับ” พัศกรเข้าใจว่าเธออาจจะอยากฝึกงานแผนกอื่นๆ
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 2
จิรกรหันไปมองหน้าพัศกร เมื่อได้ยินเธอบอกว่าห้องนอนต้องแชร์กันสามคนนั่นหมายความว่าอย่างไร“เอ่อ ห้องนอนพนักงานแผนกแม่บ้านเต็มทุกห้องเลยครับ แล้วปกติให้แชร์กันสองคนต่อห้อง แต่พอคุณเพิร์ลเพิ่งมาผมก็เลยต้องให้ไปแชร์กับห้องที่มีคนอยู่แล้ว” พัศกรเหงื่อตก ใครๆ ก็รู้ว่าพื้นที่บนเรือนั้นจะถูกออกแบบมาให
คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ 1
จิรกรออกจากห้องทำงานในเวลาเกือบสิบเจ็ดนาฬิกา เขาตรงไปที่ห้องรับรองพอดีกับที่รชตหรือโรมมาถึง สองหนุ่มทักทายกันก่อนที่รชตจะแนะนำญาติสาวให้รู้จักกับว่าที่เจ้านาย“นี่ยายเพิร์ลชื่อจริงพิมพ์อัปสรลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เขาเรียนปีสี่สาขาการท่องเที่ยวกับเจพีตอนนี้ปิดเทอมเลยอยากให้มาลองฝึกงานกับนายดู เพ
Anda juga akan menyukai
พิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar32.8K Dibacaเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees35.4K Dibacaแค้นรัก คู่หมั้นร้าย NC20+
Naya Solene54.0K Dibacaมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้37.3K DibacaBAD FRIEND ร้อนรักเลว
กชภาภัค2.6K Dibacaเมียแลก
มนสิกานต์476 Dibacaเด็กเลี้ยงซาตาน
Lovemotu281 Dibacaหัวใจเฮียขอล็อกไว้ให้แค่หนู
Tawan miki103 Dibaca
