تسجيل الدخول| นารา |
“อื้อ~ สะ…เสียว อ๊า~” พอได้ปลดปล่อยเสียงที่เก็บกลั้นออกมาแค่นั้นแหละ เหมือนความเสียวของฉันมันเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าทวีคูณ
[ทำดีมากเลยครับที่รัก...ที่นี้หลับตา ลองจินตนาการว่าตอนนี้ผมจับของผมเข้าจ่อตรงด้านปากทางของคุณ อื้อ~ ตอนนี้หัวมันค่อยๆ ดันเข้าไปได้ทีละนิด]
“อืม~ คะ...คุณการันต์ นาราเสียวจัง”
[อื้อ~ ผมกำลังจะกระแทกเข้าไปจนสุด ตอนนี้ผมกำลังชักมันเข้าออกจากตัวของนารา ผมกระแทกย้ำๆ ซอยถี่ๆ ตรงจุดเสียวข้างในนั่น ส่วนคุณก็แอ่นสะโพกรับของผมอยู่ เสียวไหมครับ...]
“ค่ะ อื้อ…นาราจะไม่ไหวแล้วนะ” อายก็อาย เสียวก็เสียว ให้มันได้แบบนี้สิ! สารพัดวิธีจะหลอกล่อกระต่ายน้อยอย่างฉันออกมาจากโพรงให้หมาจิ้งจอกมันขย้ำกิน
[แลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากตัวเองหน่อยครับ]
ฉันทำตามที่เขาสั่ง...
[ดีมากครับ เมียผมน่ารักจัง]
ยิ่งทำ เสียงแห่งความเสียวซ่านของเราสองคน ถูกปลดปล่อยออกมาให้ร้องครางซี้ดซ้าดอืออาสอดประสานกัน
[นารา...ผมขอกระแทกแรงๆ นะครับ ใกล้จะไม่ไหวแล้ว]
คนในหน้าจอบอกกับฉัน ก่อนที่เจ้าตัวจะรูดรั้งแก่นกายของตัวเองขึ้นสุดลงสุดด้วยจังหวะเร็วและแรงขึ้น ไม่ต่างกับฉันที่ทั้งชักนิ้วเข้าออกตรงช่องทางรัก อีกมือก็ย้ายจากหน้าอกมาบีบบี้จุดอ่อนไหวในกลีบกุหลาบของตัวเองเพื่อเพิ่มความเสียว เร่งสปีดความเร็วและแรงไม่ต่างจากอีกคนเช่นกัน
เราสองคนมองดูหน้าจอมือถือของตัวเองตาแทบไม่กะพริบ จับจ้องมองดูอีกคนที่อยู่กันคนละซีกโลก แต่กำลังมีเซ็กส์อย่างเมามันหื่นกระหายผ่านหน้าจอมือถือเล็กๆ นี่ ดูมันเป็นการกระทำที่โคตรจะน่าอาย แต่ทำไมมันถึงตื่นเต้นและมีความสุขแบบนี้นะ...
ตอนนี้ฉันกำลังจะไม่ไหว น้ำรักไหลล้นออกมามากขึ้น “คะ...คุณการันต์...อึก...ไม่ไหวแล้ว”
[พร้อมกันนะครับ]
เขาชักรูดมันอีกไม่กี่ครั้ง และฉันก็แทงนิ้วไม่ยั้ง ก่อนที่หยาดน้ำรักสีมุกของเขาจะหลั่งออกมา ส่วนฉันเองขยับตัวลงจากเตียงทัน ก่อนชักนิ้วออก ปล่อยให้น้ำของฉันพุ่งออกมาเลอะเต็มพื้นห้อง ทรุดตัวลงนั่ง พร้อมกับตัวที่สั่นกระตุกด้วยความเสียวอย่างหาที่สุดไม่ได้
แฮก...เวลาช่วยตัวเอง นี่ก็เหนื่อยไม่เบาเหมือนกันแฮะ!
[เมื่อกี้ผมชอบจัง...แทบรองานที่นี่เสร็จไม่ไหว กลับพรุ่งนี้เลยดีไหม]
“พูดอะไรก็ไม่รู้...บ้า ทำงานให้เสร็จก่อนเถอะ นาราไม่หนีคุณไปไหนหรอก”
[ก็นาราน่ารักอะ ผมทนไม่ไหวนี่นา]
“เอาหน่า คุณการันต์รีบทำงานให้เสร็จ กลับมาแล้วเดี๋ยวเราค่อย...”
[หึๆ...อย่าคิดว่าจะรอดนะ คุณโดนจัดหนักแน่ๆ]
โอ๊ย...คนหื่น คนบ้ากาม ฉันเขินไปหมดแล้ว บางทีเขาก็พูดตรงเกินไป
[วันนี้สบายตัวแล้ว งั้นไปนอนเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้วด้วย...ฝันดีนะครับ อีกไม่กี่วันก็ได้เจอกันแล้ว]
“ค่ะ ฝันดีเช่นกันค่ะ”
จั๊กจี้หัวใจสุดๆ คนอะไรทำให้ฉันหลงรักหัวปักหัวปำได้ขนาดนี้ ผู้ชายอะไรสุดแสนจะเพอร์เฟกต์ หน้าตาหล่อเหลา ทำงานเก่ง เทคแคร์เก่ง เอาใจเก่ง ยิ่งเรื่องเปย์นี่ยิ่งโคตรเก่ง ฉันนี่โชคดีจริงๆ ไม่คิดไม่ฝันว่าวันหนึ่งจะได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา
.....
ตื่นแต่เช้าด้วยความรู้สึกสบายตัว...พี่สุเมธมารับฉันที่บ้านแต่เช้าตรู่ เพื่อรีบเข้าไปเคลียร์งานทุกอย่างที่ยังค้างเติ่ง และเข้าประชุมแทนเจ้านายในช่วงสาย ส่วนในช่วงบ่าย ฉันนั่งแกร่วตอบอีเมลอยู่ที่โต๊ะตัวเดิมของตัวเอง ก่อนเข้าประชุมในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า จนกระทั่ง…
ครืด~ ครืด~ เสียงสั่นจากมือถือดังขึ้นมาพร้อมกับเบอร์แปลกๆ ที่ไม่ได้เมมชื่อเอาไว้
“สวัสดีครับ”
[คุณนาราใช่ไหมครับ ผมโทรจากบริษัทขนส่ง มีพัสดุด่วนถึงคุณครับ]
“อ้อ...งั้นรบกวนพี่แลกบัตรแล้วเอาขึ้นมาชั้นยี่สิบเก้าได้ไหมครับ พอดีฉันกำลังจะเข้าประชุม”
[ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมแลกบัตรแล้วเอาขึ้นไปให้นะครับ]
“พี่เดินออกลิฟต์มาเลี้ยวซ้าย แล้วเดินมาสุดทางเลยนะคะ”
[โอเคครับ]
ฉันนั่งรออยู่ไม่กี่นาที พี่ผู้ชายที่โทรมาเมื่อสักครู่ก็เดินมาถึงโต๊ะ จากนั้นจึงส่งกล่องพัสดุขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่กล่องหนึ่งยื่นให้ ก่อนที่ฉันจะรับกล่องนั้นมา และเซ็นชื่อลงบนอุปกรณ์คล้ายๆ มือถือของเขา
เมื่อดูที่หน้ากล่อง ไม่มีชื่อที่อยู่ของผู้ส่ง มีเพียงชื่อและเบอร์โทรของฉันแค่นั้น
“ใครส่งอะไรมาอีกล่ะเนี่ย” ฉันพึมพำกับตัวเอง พลางหยิบคัตเตอร์ขึ้นมากรีดลงตรงซีลเทปกาวที่ปิดอย่างแน่นหนา แล้วจึงค่อยๆ เปิดฝากล่องส่องลงไปดูของด้านใน
“เฮ้ย!!” ฉันรีบปิดกล่องเอามันไปวางไว้ที่ใต้โต๊ะแทบไม่ทัน พลันหันซ้ายหันขวากลัวจะมีใครอยู่แถวนี้
แล้วฉันก็สะดุ้งโหยง เมื่อมีแจ้งเตือนข้อความจากไลน์สั่นขึ้นมา เพราะก่อนหน้าที่จะรับพัสดุ ฉันคุยงานค้างไว้กับพี่หัวหน้าแผนกอาคารอยู่ แต่พอกดเข้าไปดู อ้าว..ไม่ใช่นี่นา เพราะคนที่ส่งมาคือเจ้านายตัวดีของฉันต่างหาก
คุณการันต์ : ชอบของที่พี่ส่งมาให้ไหมครับ
คุณการันต์ : คืนนี้เดี๋ยวเราเอามาเล่นกัน คิดถึงนารานะ จุ๊บๆ
คุณการันต์ : (สติกเกอร์รูปหมาจิ้งจอกกับกระต่ายจูบกัน)
โอเคนัมเบอร์วัน!! งานนี้ไม่ต้องสืบแล้วละว่าใครเป็นคนส่งเซ็กส์ทอยพวกนี้มา!!
โอ๊ย...แค่คิดว่าคืนนี้จะต้องเล่นกับของเล่นพวกนี้ ฉันก็เสียวท้องน้อยวูบวาบขึ้นมาทันทีทันใด ให้ตายเถอะ ช่างสรรหามาเล่นจริงๆ เลยพ่อคุณเอ๊ย…!!
น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่นนาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้วเมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว
หมดจากการพักผ่อนยาวๆ ที่ภูเก็ต วันจันทร์...วันเริ่มต้นสัปดาห์ การันต์กับนารามาทำงานพร้อมกัน โดยมีพี่สุเมธขับรถตู้คันหรูมาส่ง แต่พอรถจอดตรงหน้าบริษัทปุ๊บ ท่านประธานของบริษัทก็หันไปบอกกับเลขาของเขาทันทีเหตุการณ์มันเหมือนวันนั้นเป๊ะๆ เช้าหลังจากคืนนั้นที่เจ้านายหอบหิ้วเลขาตัวเองกลับบ้านแบบงงๆ“คุณเลขาครับ สงสัยคุณต้องกลับไปเอาของที่บ้านให้ผมแล้วแหละ ผมนี่ขี้ลืมจริงๆ ดันลืมเอกสารสำคัญไว้ในลิ้นชักห้องทำงาน เดี๋ยวให้พี่สุเมธไปส่ง รหัสเดิมนะ”“เดี๋ยวค่ะท่านประธาน...เอกสารอะไร วันนี้ไม่เห็นมีประชุม หรือนัดเซ็นงานสำคัญอะไรเลยนี่นา ไว้ไปเอาพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”นาราเริ่มอิดออด เพิ่งมาถึงบริษัท ยังไม่ทันได้ก้าวขาลงจากรถ ก็มีอันต้องกลับไปเอาของที่บ้านอีกแล้ว แต่ด้วยวันนี้อารมณ์ดี จิ๊ปากทำหน้ามู่จู้ใส่ผู้เป็นเจ้านายควบตำแหน่งคนรักเสร็จ ก็ไล่เขาลงรถไป และให้พี่สุเมธออกรถกลับบ้านทันทีด้วยความที่เป็นขาออกเมือง ถนนค่อนข้างโล่ง ไม่นานนักก็ถึงบ้านหรูย่านรามอินทรา ก่อนที่คุณเลขาจะเดินเข้าไปยังห้องทำงาน ใส่รหัสปลดล็อกลิ้นชัก ก่อนเปิดออกมาเห็นของอะไรบางอย่าง ในลิ้นชักไม่มีอะไรเลยนอกจากจดหมายหนึ่งฉบับไม่ได
“เรื่องแรก บ้านคุณมีสมบัติเยอะเกินไป นาราไม่สบายใจ ถ้าจดทะเบียนแล้วหมายถึงการที่นาราจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของครอบครัวเตชะกุลธร...นาราไม่อยากแต่ง แค่นี้นาราก็โดนเหน็บแนมจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ส่วนข้อสองคือเรื่องแม่ ถ้าแต่งงานแล้ว เราก็ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แต่แม่อาจต้องอยู่คนเดียว นาราไม่ค่อยโอเค แม่แก่ตัวลงไปทุกวัน เดี๋ยวนี้แกเจ็บออดๆ แอดๆ บ่อยด้วย”“...”“ข้อสาม นาราไม่อยากจัดงานแต่งงาน อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นารารู้ว่าคุณการันต์ไม่ทิ้งนาราไปไหน และนาราเองก็ไม่ทิ้งคุณไปไหนเช่นกัน กลัวว่าถ้าแต่งงานแล้ว ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปจากเดิม แบบนั้นนาราไม่อยากแต่งเลย ขออยู่แบบนี้ดีกว่า”“โอเค เข้าใจละ ไม่ต้องจัดงานแต่งงาน แต่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่อำเภอเลยดีกว่า ผมตัดสินใจแล้ว”“โอ๊ย...คุณการันต์คะ ที่นาราบอกเมื่อกี้นี้ คุณไม่เข้าใจสักนิดเลยเหรอไง...ฮึ” นาราจิ๊ปากหนึ่งทีพร้อมถอนหายใจยาว ก่อนที่อีกคนจะจับประคองใบหน้าเธอให้หันมาและกอบกุมมือเล็กเรียวของเธอไว้“นาราครับ..คุณฟังผมนะ ผมจะตอบคำถามทุกข้อที่คุณยังติดใจสงสัย ข้อแรก ป๊าม้าผมดีใจมากนะ ที่นาราจะมาเป็นส
“แต่ตอนนี้เหมือนผมจะโดนนาราดุทุกวันเลยนะ คนอะไรดุชะมัด” การันต์หยิบที่คั่นหนังสือมาคั่นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนจากท่านอนเอนสบาย มาเป็นท่านั่ง แล้วหันหน้าหันตัวไปคุยกับคนข้างๆ ด้วยท่าทางที่จริงจัง“นาราครับ เรามาแต่งงานกันไหม”หืม...!! มาร์การิต้าที่กำลังจิบแทบพุ่ง นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คุณการันต์เขาเป็นอะไร อยู่ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา“จัดงานแต่ง แล้วก็จดทะเบียนสมรสด้วยเลย”หืม!! จดทะเบียนสมรสด้วยงั้นเหรอ ตั้งแต่เป็นแฟนกันมา ใช้ชีวิตร่วมกันมา เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวนาราเลย เพราะเธอโอเคกับที่เป็นอยู่ ไม่ต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่การันต์รักและซื่อสัตย์กับเธอ แค่นั้นก็เกินพอ“คุณการันต์คิดจะจริงจังกับนาราแล้วเหรอคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมก็จริงจังมาตั้งแต่คืนนั้นแล้วนะ ใครก็ไม่รู้ หน้าไม่อาย อยู่ดีๆ ก็มานอนห้องคนอื่นเฉยเลย”“อย่าแซวสิ นาราไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นห้องเจ้านายอะ”“นะๆๆ แต่งงานกันนะ อยากแต่ง อยากมีเมียจนตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย”“ไหนอะแหวน”“เดี๋ยวซื้อให้”“ไม่เห็นโรแมนติกเหมือนตอนขอเป็นแฟนเลย”“ผมใจร้อน...จริงๆ อยากพาไปจดทะเบียนวันนี้เล
ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผม
| การันต์ |ให้ตายเหอะ...ภาพที่ผมเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจของผมสั่นจนแทบจะหัวใจวายตาย เมียผมกำลังเล่นกับของเล่นที่เพิ่งซื้อให้ไปเมื่อวันก่อน มือหนึ่งของเธอจับมือถือเอาไว้ เหมือนกำลังดูอะไรค้างไว้อยู่ อีกมือก็กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจบยับย่น หายใจหอบถี่ ตาหลับพริ้มล่องลอยไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเนื้อตัวเธอที่บิดเร่าแอ่นไปมาจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นผมไปไม่เป็นเลยทีเดียว ภาพตรงหน้ามันทำให้เจ้าการันต์น้อยตื่นตัวแทบจะทันที ตอนนี้สองมือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ค่อยๆ ปิดประตูด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินตรงไปยังเตียง นั่งคุกเข่าลงข้างๆ และสิ่งที่ผมเห็นในหน้าจอมือถือ ทำให้ผมเซอร์ไพรส์เข้าไปอีก มันคือทุกอิริยาบถของผมเมื่อสองวันก่อน เธอแอบอัดมันเอาไว้ แสบจริงๆ!!“ทำแบบนี้แล้วหายปวดหัวเหรอครับ”“อื้อ~” เมื่อผมกระซิบเข้าที่ข้างหูเบาๆ จนเจ้าตัวครางอือตอบกลับมา คาดว่าความเสียวเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอคงคิดว่าเสียงพูดที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงแว่วจากจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเองผมเห็นรีโมทของเล่นชิ้นนี้วางอยู่ข้างๆ ผมจึงหยิบมันขึ้นมาพลันกดปุ่ม






![Farm ร้อนซ่อนสวาท [ อีโรติก 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
