Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 13 งานวันเกิดหรือวันตาย

Share

ตอนที่ 13 งานวันเกิดหรือวันตาย

last update publish date: 2026-11-13 20:32:28

ตอนที่ 13

งานวันเกิดหรือวันตาย

เสิ่นจาวหนิงได้เข้ามาเป็นอนุในจวนโหวแล้ว สามวันแรกหญิงสาวก็มาหานางทุกวัน พอเซียวเฉิงยวนนำกำยานตลับใหม่มามอบให้นาง อีกฝ่ายก็แสร้งบอกว่าไม่สบาย แล้วก็ไม่มาหานางอีกเลย

กระทั่งพรุ่งนี้จะถึงงานเลี้ยงวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าเซียว ซึ่งถูกจัดขึ้นที่ตระกูลเซียวสายหลัก ทั้งสามีกับน้องสาวที่แสนดีของนางก็พากันมาหานางถึงที่เรือน

“นายหญิง ท่านโหวกับอนุเสิ่นกำลังมาทางนี้เจ้าค่ะ!!”

อวี้จูวิ่งหน้าตั้งเข้ามารายงาน ก่อนจะเลยไปจุดกำยานที่เตรียมไว้วิ่งวนไปรอบห้อง ให้เหมือนว่าในห้องนี้จุดกำยานชนิดนี้ไว้ตลอดเวลา

“ไป๋หลานเอาแป้งมา ส่วนหงซิ่วเอาผ้าชุบน้ำมาให้ข้า”

นางรีบเช็ดชาดที่ริมฝีปาก แล้วโป๊ะแป้งลงไปให้ใบหน้าดูขาวซีด ก่อนจะวิ่งไปกระโดดขึ้นเตียงแสร้งเป็นคนป่วยไร้เรี่ยวแรง

ไม่นานประตูเรือนก็เปิดเข้ามา เป็นพวกเขาสองคนที่ยิ้มแย้มหยอกล้อกัน พอเห็นนางลืมตาขึ้นมองอย่างอ่อนแรง เซียวเฉิงยวนก็ทำทีรีบเข้ามาประคองนางอย่างเป็นห่วง

“เจ้าพักผ่อนอยู่หรือ ข้ากับจาวหนิงมารบกวนเจ้าหรือไม่” เขาถามด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด แต่นางรู้ ท่าทีเช่นนี้ของเขาก็แค่แสร้งทำเท่านั้น

“ข้าตื่นได้ครู่หนึ่งแล้วเจ้าค่ะ แค่ไม่อยากลุกจากเตียงเท่านั้น พรุ่งนี้ก็เป็นวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าเซียวแล้ว ข้าได้เตรียมของขวัญไว้ แม้ร่างกายข้าจะไม่ค่อยแข็งแรงนัก แต่เชื่อว่าสามารถไปร่วมงานเลี้ยงพรุ่งนี้ได้แน่นอนเจ้าค่ะ”

“ร่างกายเจ้าอ่อนแอ ไม่ต้องไปร่วมงานเลี้ยงก็ได้ ข้าจะอธิบายให้ท่านย่าเข้าใจเอง” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งรับกึ่งสู้ พร้อมหันไปสบตากับเสิ่นจาวหนิง

หากเสิ่นจือเวยไป เขาจะทำให้เสิ่นจาวหนิงออกหน้ารับความชอบจากคนตระกูลเซียวอย่างเต็มที่ได้อย่างไร

“ข้าไหวเจ้าค่ะ นี่เป็นปีแรกที่ข้าจะได้ร่วมอวยพรฮูหยินผู้เฒ่าเซียวในฐานะสะใภ้ ข้าไม่อยากพลาดเจ้าค่ะ” นางยืนยันว่าอย่างไรพรุ่งนี้ก็จะไปให้ได้

“เช่นนั้นหากรู้สึกไม่สบายตัวให้รีบบอกข้า อย่าได้ฝืนเข้าใจหรือไม่” เขาทำเป็นกำชับ แต่ในหัวกำลังคิดหาทางออกว่าจะบอกหญิงสาวอย่างไร ว่าเขาต้องการให้เสิ่นจาวหนิงไปด้วย

“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ หากรู้สึกไม่สบายเพียงนิดข้าจะรีบบอกท่านพี่ทันทีเลย” นางยิ้มกว้าง ไม่ใช่เพราะดีใจที่เขาเป็นห่วง แต่กำลังแอบหัวเราะเยาะสีหน้าพวกเขาต่างหาก

“เช่นนั้นก็ให้เสิ่นจาวหนิงไปดูแลเจ้าอีกคนเถอะ มีนางอยู่ข้าถึงจะวางใจได้บ้าง”

เขาเอ่ยเหมือนไม่ได้ให้ค่าเสิ่นจาวหนิง แล้วฝ่ายสตรีก็ดูจะเล่นบทถูกสามีผลักไสไม่รักได้ดีจริง ๆ ไม่มีสายตาแง่งอนหลุดมาให้นางเห็นเลย

สมแล้วที่เป็นบุตรสาวที่เกิดจากหญิงในหอคณิกาชั้นสูง อนุหลินสอนบุตรสาวได้ดีจริง ๆ

“เช่นนั้นก็รบกวนน้องสามแล้ว ที่ต้องคอยมาดูแลคนป่วยเช่นนี้ เพื่อเป็นการไม่ให้น้องสามต้องลำบากมากเกินไป ข้าขอให้สาวใช้ทั้งสองติดตามไปด้วยแล้วกันเจ้าค่ะ”

นางเอ่ยเสนอ ปกตินางออกจากจวนมักจะพาสาวใช้ติดตามไปเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่นางขอนี้ก็นับว่ามีเหตุผล

เขาพยักหน้ารับ แล้วขอตัวกลับออกจากเรือนไป ไม่นานเสิ่นจาวหนิงก็ตามออกไปด้วย นางเลยให้คนไปดับกำยานในห้อง แล้วเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเท

“นายหญิง งานเลี้ยงวันพรุ่งนี้ท่านโหวต้องการเปิดตัวคุณหนูสามให้ทุกคนรับรู้ ว่าวันหน้านางจะมาแทนที่นายหญิงขอรับ” คนของนางที่สั่งให้ติดตามเซียวเฉิงยวนเข้ามารายงาน

“โอ้ว! สามีของนางนี่วางแผนเอาไว้ได้รอบคอบจริง ๆ” นางเอ่ยพร้อมรอยยิ้มสมเพช

“นายหญิงจะจัดการเช่นไรต่อขอรับ”

“ในเมื่อเขาต้องการให้ทุกคนรู้ เช่นนั้นข้าก็จะสนองให้ เอาสิ่งนี้ไปมอบให้ท่านพ่อข้าที่จวนกั๋วกง” นางยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้ คนของนางรับแล้วหายออกจากห้องไป

“พวกเขาปิดประตูเรือนกันตั้งแต่กลางวันแสก ๆ ไม่อายฟ้าดินเลยสักนิด ทั้งที่นายหญิงแต่งเข้ามาก่อน ท่านโหวยังทำเพียงนอนข้างกันเท่านั้น ข้าว่าคุณหนูสามต้องทำมนต์ดำใส่ท่านโหวแน่เลยเจ้าค่ะ!”

อวี้จูเดินเข้ามาพร้อมบ่นอย่างหงุดหงิด ในจวนแห่งนี้มีคนของนางมากมาย ไม่แปลกใจที่จะได้ยินเรื่องพวกนี้มาเป็นระยะ

“มนต์ดำอะไรล่ะ นี่เรียกว่าหูตามืดบอดหลงไหลมัวเมาในเสน่ห์ของสตรีต่างหาก” นางเอ่ยประชดพลางหัวเราะสาวใช้คนสนิทตัวเอง

“แต่นับว่านายหญิงโชคดีมากแล้วนะเจ้าคะ ที่ไม่ได้ร่วมหอกับบุรุษผู้นั้น ท่านจะได้ออกจากจวนนี้ได้อย่างสะอาดไร้มลทิน!” หงซิ่วเอ่ย

นางเองก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน ไม่เช่นนั้นนางคงได้ไปอารามสวดภาวนาอาบน้ำมนต์ทั้งปีแน่

“ของขวัญที่เคยเตรียมไว้ ก็เปลี่ยนเป็นอันใหม่ที่เขาเพิ่งส่งมาแล้วกัน ไป๋หลานบอกว่าส่วนผสมในนั้นเข้มข้นกว่ารอบที่แล้วนี่ ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวจะได้ซาบซึ้งในความกตัญญูของหลานชายมาก ๆ”

“เจ้าค่ะ” สาวใช้ของนางรับคำแล้วรีบออกไปจัดการ นางเลยไปนั่งตรวจบัญชีสินเดิมของตัวเองต่อ ยามนางออกไปจะไม่ทิ้งสิ่งใดไว้เด็ดขาด แม้แต่เงินอีแปะเดียวก็ตาม!!

วันต่อมา

นางมาถึงที่จวนตระกูลเซียวก็ถูกพามานั่งที่มุมหนึ่งของงานเลี้ยง ตอนแรกเซียวเฉิงยวนก็นั่งเป็นเพื่อนนาง จนกระทั่งป้าเขาเข้ามาตาม บอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าต้องการพบ เขาจึงขอพาเสิ่นจาวหนิงออกไป

“นี่ไม่ใช่การหักหน้านายหญิงหรือเจ้าค่ะ แทนที่จะพานายหญิงที่เป็นฮูหยินเอกไป แต่กลับพาอนุไปพบฮูหยินผู้เฒ่าแทน” หงซิ่วเอ่ยขึ้น

“เขาต้องการให้ทุกคนรู้ ก็ปล่อยเขาไปเถอะ เขาทำเช่นนี้แปลว่าเตรียมรับผลที่จะตามมาได้แล้ว” นางเอ่ยพลางเหยียดยิ้ม ก่อนจะจิบชาชมนกชมไม้ไป

ระหว่างนั้นไม่มีผู้ใดเข้ามาพูดคุยกับนางเลย กลับกันเสิ่นจาวหนิงถูกเหล่าฮูหยินต้อนรับอย่างดี เพราะมีป้าของเซียวเฉิงยวนพาไปแนะนำให้ทุกคนรู้จัก

กระทั่งงานเลี้ยงเริ่มเขาถึงกลับมาพานางไปนั่งที่โต๊ะ นางนั่งเงียบไม่พูดอะไรเอาแต่ยิ้มอย่างเดียว ต่อให้ได้ยินเสียงนกเสียงกาดังมาก็ตาม จนถึงเวลามอบของขวัญ

เซียวเฉิงยวนประคองนางเดินไปยังหน้าผู้เป็นย่าของเขา ด้านหลังมีเสิ่นจาวหนิงถือกล่องตามมาติด ๆ แต่ไม่ใช่ของขวัญที่นางเตรียมไว้

“หลานสะใภ้คารวะฮูหยินผู้เฒ่าเซียวเจ้าค่ะ ได้ยินว่าท่านชอบกำยานมาก หลานสะใภ้จึงนำกำยานช่วยให้ผ่อนคลายและหลับง่ายมาฝากท่านเจ้าค่ะ”

นางเอ่ยพลางหันไปพยักหน้าให้หงซิ่วนำของไปมอบให้ พออีกฝ่ายได้ยินว่าเป็นสิ่งที่ตัวเองชอบ ก็ยิ้มกว้างกวักมือให้เอาเข้าไปให้ดูทันที

“หลานสะใภ้ผู้นี้รู้ความนัก งานแต่งของเจ้าย่าไม่สบายจึงไม่ได้ไปร่วมงาน เช่นนั้นย่าขอมอบสิ่งนี้เป็นของขวัญพบหน้าแล้วกัน” ฮูหยินผู้เฒ่าถอดกำไลหยกที่แขนตัวเองใส่ให้นาง

“ขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ หลานสะใภ้ร่างกายอ่อนแอ จึงคิดเผื่อท่านโหวในวันหน้า นี่คือน้องสามของข้า นางเองก็มีของขวัญมามอบให้ฮูหยินผู้เฒ่าเช่นกันเจ้าค่ะ”

นางขยับไปด้านข้างให้เห็นสตรีที่ยืนด้านหลังชัดขึ้น ฮูหยินผู้เฒ่ามีสีหน้าที่เจื่อนลงทันที เพราะไม่คิดว่านางจะแนะนำน้องสาวตัวเองเช่นนี้

นี่ไม่เท่ากับกำลังบอกว่า อีกฝ่ายรู้ทุกอย่างที่ท่านโหวทำหรือ ตั้งแต่จงใจพาเสิ่นจาวหนิงมาคารวะฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก่อน ไปจนถึงฝากฝังให้ป้าสะใภ้แนะนำหญิงสาวให้ทุกคนในงานเลี้ยงรู้จัก

“เจ้าเป็นฮูหยินเอกของท่านโหว คิดเผื่อเขานั้นเป็นเรื่องเหมาะสมแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นอนุกับฮูหยินเอกก็ไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นเจ้าจงรักษาตัวให้หายเร็ว ๆ จะได้มีบุตรชายหญิงให้ท่านโหวเร็ววัน”

ฮูหยินผู้เฒ่าแสร้งเอ่ยพลางทำทีหันไปสนใจกำยานที่นางมอบให้จนดูเกินจริง

“ขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่าที่สั่งสอนเจ้าค่ะ” นางยิ้มรับ ก่อนจะมองดูท่าทีเก้ ๆ กัง ๆ ของเสิ่นจาวหนิงด้วยความสะใจ

เซียวเฉิงยวนก็ไม่กล้าเข้าไปช่วย เพราะหากเขาแสดงออกว่าห่วงหญิงสาว ก็จะถูกครหาเอาได้ว่าหลงอนุจนละเลยฮูหยินเอก เขาจึงได้แต่ยืนอดทนอดกลั้นเห็นหญิงคนรักต้องเสียหน้าเช่นนี้

“กำยานนี้กลิ่นหอมใช้ได้ทีเดียว เหวินเอ๋อร์เจ้าลองดมดูสิ เจ้าก็ชอบกำยานเหมือนกันนี่” ฮูหยินผู้เฒ่าดมก่อนจะเอ่ยชม แล้วส่งต่อให้หลานสะใภ้อีกคนที่กำลังท้องอยู่

“กลิ่นหอมจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าขอ...โอ๊ย!!! ท้องข้าเหตุใดจึงปวดเช่นนี้!!!” พอเจียวซูเหวินได้ดมก็ร้องปวดท้องขึ้นมาทันที

เซียวเฉิงยวนเห็นก็ตกใจ รีบปัดตลับกำยานนั้นออกห่างทุกคน จนมันกระเด็นตกกระจายเต็มพื้น กำยานมากมายลอยฟุ้งเต็มอากาศ ทำเอาแขกในงานรีบลุกหนีกันจนเกิดเป็นความวุ่นวายชั่วขณะ

“เสิ่นจือเวย เจ้าต้องการสังหารท่านย่าของข้าหรือ!!!!”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status