Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 14 แผนลวงฆ่าภรรยา

Share

ตอนที่ 14 แผนลวงฆ่าภรรยา

last update publish date: 2026-11-13 20:32:31

ตอนที่ 14

แผนลวงฆ่าภรรยา

เสียงตวาดของท่านโหวทำให้ทุกคนหันมามองที่นางเป็นตาเดียว แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังแสร้งทำเป็นสตรีอ่อนแอ เอาแต่ร้องไห้เหมือนคนเสียขวัญอยู่ตรงนั้น

“ขะ...ข้า...ข้า.......”

“ไปตามหมอมาก่อนเถอะ เรื่องเป็นเช่นไรให้ท่านหมอตรวจดูก็รู้แล้ว!” เป็นพี่ชายคนโตของนางที่เอ่ยขึ้น พี่ชายคนรองก็มาพานางไปนั่งพร้อมลูบหัวปลอบอย่างทนุถนอม

“ก็ได้ ให้คนไปตามหมอมาดูอาการพี่สะใภ้กับท่านย่าเดี๋ยวนี้!!” เซียวเฉิงยวนตะโกนสั่งคน

“แขกทุกท่าน เชิญกินดื่มกันต่อตามสบายเถิด” ใต้เท้าเซียวที่เป็นลุงของเซียวเฉิงยวนเอ่ยกับแขกทุกคน

ขณะที่พวกเขากำลังจะพาคนไปที่ห้องข้าง ก็ถูกเสียงของบิดานางขัดขึ้นเสียก่อน

“เรื่องเกิดท่ามกลางสายตาทุกคน หากตัดสินกันในห้อง เช่นนั้นคนจะมองบุตรสาวข้าเช่นไร ไม่สู้ให้หมอตรวจแล้วมาแจ้งผลแก่ทุกคนตรงนี้ไม่ดีกว่าหรือ”

เสียงทรงอำนาจนี้ทำเอาเจ้าบ้านชะงัก ก่อนจะหันมองหน้ากันอย่างขอความเห็น

นางมองสีหน้าพวกเขาก็รู้ว่าพวกเขาลำบากใจเพียงใด แต่ไม่สามารถขัดบิดาของนางได้

“จริงอย่างท่านกั๋วกงว่า เช่นนั้นขอทุกท่านอยู่ร่วมเป็นพยานให้แก่เรื่องในวันนี้ด้วยเถิดขอรับ” ใต้เท้าเซียวที่เป็นเพียงพนักงานในกรมตุลาการหรือจะสามารถขัดคำพูดท่านกั๋วกงที่เป็นเสนาบดีกรมกลาโหมได้

แขกทุกคนก็พร้อมใจกันกลับมานั่งที่เดิมทันที เรื่องสนุกมาให้ชมถึงที่ จะไม่ชมก็น่าเสียดายแย่

“พี่หญิง กำยานนั่นคือกำยานอะไรหรือเจ้าคะ เหตุใดพี่สะใภ้เจียวดมนิดเดียวก็ปวดท้องแล้วเช่นนั้น หากฮูหยินผู้เฒ่าเซียวจุดดมทุกวัน สุขภาพจะไม่แย่เอาหรือ”

เสียงแผ่วเบาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ของเสิ่นจาวหนิงดังขึ้น เรียกความสงสัยในใจทุกคนได้เป็นอย่างดี

“น้องสาม เจ้าเอ่ยเช่นนี้มีเจตนาใดกันแน่ หรือเจ้ากำลังจะบอกว่าข้าตั้งใจวางยาฮูหยินผู้เฒ่าเซียวหรือ!!!” นางแสร้งทำเป็นโมโห แล้วก็ได้ผลเมื่อเซียวเฉิงยวนรีบดึงแขนเสิ่นจาวหนิงไปหลบหลังตัวเองทันที

“หลักฐานยังไม่แน่ชัด อย่าปรักปรำกันสุ่มสี่สุ่มห้าเลย รอหมอตรวจให้แน่ชัดก่อนเถอะ”

แม้ปากจะพูดเป็นกลาง แต่การกระทำกลับลำเอียงขั้นสุด ครอบครัวนางที่มาร่วมงานในวันนี้ล้วนได้เห็นกันเต็มสองตา

หมอเข้าไปตรวจอาการคนในห้อง ก่อนจะออกมาตรวจกำยานที่หล่นอยู่บนพื้น สีหน้าที่เคร่งขรึมอยู่แล้ว กลับเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

“ท่านหมอ กำยานนี่มีปัญหาหรือไม่” เป็นท่านโหวที่ถามขึ้นก่อน

“กำยานนี่มียาพิษบางอย่างผสมอยู่ น่าจะเป็นดอกไม้พิษที่มีกลิ่นอ่อน เมื่อคนปกติสูดดมจะทำให้ร่างกายอ่อนแอลงเรื่อย ๆ หากเป็นคนท้องสูดดมจะทำให้เสี่ยงแท้งลูกได้ แต่หากเป็นคนชราหรือคนที่ร่างกายไม่แข็งแรงสูดดมเข้าไปจะทำให้เสียชีวิตในระยะเวลาเพียงสามเดือนขอรับ”

พอได้ฟังท่านหมอเอ่ยจบ แขกในงานก็แตกตื่นลุกฮือกันไปยืนที่ระเบียงทางเดินทันที

“เสิ่นจือเวย! นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่!!”

เซียวเฉิงยวนหันมาเอาเรื่องนางทันที คนในตระกูลเซียวก็ไม่ต่างกัน สายตาพวกเขาพร้อมที่จะเข้ามารุมทึ้งนางได้ตลอดเวลา

“มะ ไม่ใช่นะ ข้าไม่ได้คิดทำร้ายใครเลย...”

“แล้วกำยานนั่นหมายความว่าอย่างไร เจ้าจะบอกว่ายาพิษมันลอยเข้ามาอยู่ในกำยานที่เจ้าตั้งใจมอบให้ท่านย่าเองหรือ!!!!”

เซียวเฉิงยวนเดินปรี่เข้ามาพร้อมง้างมือหมายทำร้ายนาง แต่พี่ชายของนางไม่ยอมให้เกิดเรื่องเช่นนั้นง่าย ๆ

“เซียวโหวใจเย็นก่อน! ฟังที่น้องสาวข้าพูดก่อนดีหรือไม่” พี่ชายใหญ่เอาตัวมาบังนางไว้ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“ยังต้องฟังสิ่งใดอีก! นางก็บอกแค่ว่าไม่รู้เท่านั้น แต่หากลูกในท้องข้าเป็นอะไรไป คุณชายใหญ่เสิ่นก็จะจ่ายเงินให้แล้วจบกันไปเฉย ๆ สินะ!!” เป็นบุตรชายคนโตของจวนเซียวสายหลักที่เอ่ยขึ้นด้วยความโกรธ

“คนมีปัญญามักฟังความก่อนตัดสินเสมอ แต่พวกท่านยังไม่ทันได้ฟังน้องสาวข้าพูดก็ตัดสินนางเสียแล้ว นี่หรือตระกูลชาตินักรบ ไร้ระเบียบแบบแผนปรักปรำผู้อื่นซึ่งหน้า ยังจะให้ผู้ใดมาก้มหัวเคารพอีก”

คำพูดของพี่ชายคนรองของนาง ทำเอาคนตระกูลเซียวหน้าชากันไปเป็นแถบ

ตระกูลเซียวสายหลักเป็นสายบุ๋น แม้ตำแหน่งไม่สูงมากนักแต่ก็นับว่าพอมีเส้นสาย ตระกูลเซียวสายรองเป็นฝ่ายบู้ เซียวเฉิงยวนก็เป็นนักรบ แถมยังมีบรรดาศักดิ์ พอถูกพูดตอกหน้าเช่นนี้มีหรือที่พวกเขาจะไม่รู้สึก

“เช่นนั้นก็ให้นางพูดมา! หากนางมีความผิด อย่างไรวันนี้ก็ต้องลงโทษตามกฎของตระกูลเซียวอย่างไม่มีการละเว้น!!!”

เซียวเฉิงยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แต่นางที่มองเขาอยู่ตลอดเวลา กลับเห็นประกายความสะใจในแววตาเขา

“ข้าไม่ได้คิดทำร้ายใครจริง ๆ เจ้าค่ะ กำยานนั่นก็เป็นท่านโหวที่เพิ่งนำมามอบให้ข้า ข้าใช้แล้วรู้สึกว่าดีและได้ยินว่าฮูหยินผู้เฒ่าเองก็ชอบกำยานเช่นกัน จึงได้นำมามอบให้เจ้าค่ะ”

นางเอ่ยพลางสะอื้น ใบหน้างามอาบด้วยน้ำสีใสจนมารดาที่เข้ามาภายหลังต้องดึงนางไปกอดปลอบ

“ว่าอย่างไรนะ!!” เซียวเฉิงยวนอุทานออกมาอย่างตกใจ

“หากเป็นเช่นนั้นจริงก็แปลว่ากำยานนั่นมีปัญหาอยู่ก่อนแล้ว ข้าก็ว่าเหตุใดน้องสาวข้าที่ร่างกายแข็งแรงมาตลอด ถึงล้มป่วยจนลุกจากเตียงไม่ได้ ที่แท้ก็เพราะกำยานนี่! เซียวเฉิงยวนเจ้าวางแผนสังหารน้องสาวข้าเพราะเหตุใดกัน!!!”

พี่ชายใหญ่ของนางตวาดลั่นพลางชี้หน้าเขา แต่คนที่ถูกโยนข้อหาหนักใส่หัวมีหรือจะยอมรับง่าย ๆ

“เหลวไหล! ข้ารักจือเวยเพียงใดในเมืองหลวงนี้มีใครไม่รู้บ้าง ข้าจะวางแผนทำร้ายนางไปทำไมกัน!!” เซียวเฉิงยวนรีบแก้ต่าง

“แต่น้องสาวข้าล้มป่วยหลังจากเขียนจดหมายมาเล่าให้ฟัง ว่าเจ้ามอบกำยานจากในวังให้นาง จากนั้นเพียงครึ่งเดือนก็มีข่าวว่านางล้มป่วยและทรุดหนักลงเรื่อย ๆ หากไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใครได้อีก!!”

“คุณชายเสิ่นไม่มีหลักฐานก็อย่าได้ปรักปรำผู้อื่นไม่ทั่วเช่นนี้ ข้าจะมีเหตุผลใดที่ต้องสังหารภรรยาตัวเอง ทั้งที่นางทั้งเก่งและฉลาดแถมรู้ความเช่นนี้!”

เขาแก้ต่างอีกครั้ง และเหตุผลนี้ก็มีแขกหลายคนที่พยักหน้าเห็นด้วยกับเขา

“เช่นนั้นก็ให้หมอท่านนี้ตรวจ ว่าร่างกายของน้องสาวข้ามีพิษชนิดเดียวกันตกค้างอยู่หรือไม่” พี่ชายรองของนางเอ่ยบ้าง

“พวกท่านและข้าก็หาหมอแทบทุกคนในเมืองหลวงมาตรวจนางแล้ว ก็ไม่เห็นจะพบอะไร ท่านยังจะตรวจอะไรอีก” แม้เขาจะมั่นใจว่าตรวจไปก็ไม่เจอ แต่เขาก็ยังแอบหวั่นใจอยู่เช่นกัน

“แต่หมอท่านนี้ยังไม่เคยมาตรวจน้องสาวข้า ท่านหมอเชิญตรวจร่างกายน้องสาวข้าหน่อยเถิดขอรับ” พี่ชายใหญ่ของนางเอ่ยพลางเปิดทางให้หมอเข้ามาตรวจ

“ความจริงพิษชนิดนี้หากไม่รู้จักก็คิดว่าเป็นเพียงโรคเรื่อรังที่ร่างกายอ่อนแอเท่านั้น เพราะฉะนั้นต่อให้รักษาอย่างไรก็ไม่หาย ยิ่งได้รับพิษเติมเข้าไปทุกวัน โอกาสหายย่อมน้อยลงตามไปด้วยขอรับ”

ท่านหมออธิบาย ก่อนจะขออนุญาตนางเพื่อจับชีพจร ตรวจม่านตา และดูสีเล็บมือเล็บเท้าของนาง

“ท่านหมอเป็นอย่างไรบ้างขอรับ” บิดานางดูจะร้อนใจมากกว่าผู้ใด ท่านพ่อนางนี่แสดงงิ้วได้ไม่แพ้สตรีในเมืองหลวงเลยนะ

“ท่านกั๋วกงกังวลเกินไปแล้ว จะมีอะไรได้อีก นางก็แค่ร่างกายอ่อนแอเท่านั้น ใช่หรือไม่ท่านหมอ” เซียวเฉิงยวนเอ่ยดักก่อน แต่ท่านหมอกลับส่ายหน้า

“ฮูหยินท่านนี้ถูกวางยาพิษจากกำยานนี้จริง ๆ ที่ร่างกายอ่อนแอเพียงนี้คงได้รับมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งเดือนแล้ว หากตรวจพบช้ากว่านี้มีหวังนางได้นอนหลับไปแล้วไม่ตื่นมาอีกเลยเป็นแน่”

“ฮึก!! ว่าแล้วเหตุใดช่วงหลังมานี้นายหญิงของบ่าวถึงได้นอนหลับลึกนัก ข้าปลุกขึ้นมาทานข้าวเที่ยงก็ไม่รู้สึกตัว ต้องใช้ทั้งแรงและเสียงเรียกอยู่นาน นายหญิงของบ่าวถึงตื่นขึ้นมา คราแรกพวกเราก็คิดว่าเพราะร่างกายของนายหญิงต้องการฟื้นฟู แต่ที่ไหนได้ล้วนเป็นเพราะพิษทั้งสิ้น!!!”

อวี้จูที่ได้รับบทนี้รีบออกมาตีโพยตีพาย ร้องไห้คร่ำครวญเสียยกใหญ่ จนคนมองรู้สึกสงสารตามไปด้วย

“จริงหรือ! เหตุใดเจ้าไม่เคยรายงานเรื่องนี้ให้ข้ารู้เลยเล่า!!” มารดาของนางก็เอาด้วยอีกคน

“บ่าวคิดว่าเป็นเรื่องปกติ จึงไม่ได้รายงานฮูหยินใหญ่เจ้าค่ะ บ่าวผิดเอง บ่าวมันโง่เขลานัก!!!” อวี้จร้องไห้กอดขานางอย่างน่าสงสาร

“เซียวโหว ท่านจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร กำยานนั่นก็เป็นท่านที่มอบให้จือเวยของเรา หากนางไม่เอามามอบให้ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวในวันนี้ ข้าคงต้องเสียบุตรสาวไปอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลยตลอดกาล!”

บิดาของนางหันไปถามเซียวเฉิงยวนที่ตอนนี้ดูจึงอึ้งกับเรื่องที่เกิดขึ้น จนทำสิ่งใดไม่ถูก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status