Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 6 ผู้ชายเขาไม่เอาเจ้าตั้งแต่ต้นแล้ว

Share

ตอนที่ 6 ผู้ชายเขาไม่เอาเจ้าตั้งแต่ต้นแล้ว

last update publish date: 2026-11-06 09:51:57

ตอนที่ 6

ผู้ชายเขาไม่เอาเจ้าตั้งแต่ต้นแล้ว

ฮูหยินใหญ่ที่เตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว ได้ยินสาวใช้ของสะใภ้ตะโกนเช่นนั้นก็รีบให้คนจับตัวปิดปากไว้ ก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่ายป่าวร้องเอง

“ท่านโหวเหตุใดทำเช่นนี้! ในเมื่อรักชอบกับหมิงจูเหตุใดไม่บอกฮูหยินน้อยไปตามตรง ใยต้องแอบมานัดพบกันเช่นนี้ด้วยเล่า แม่เข้าใจพวกเจ้าดี แม่เห็นพวกเจ้ามาแต่เด็กใยจะไม่รู้ใจบุตรชายตัวเองกันล่ะ!”

ฮูหยินใหญ่แสร้งทำท่าหนักอกหนักใจ เพราะหางตามองเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ”

นางที่มาถึงก็ถามแม่สามี อีกฝ่ายรีบเข้ามาจับมือนางไว้ ราวกับต้องการจะขอร้องอะไรสักอย่าง

“สะใภ้ เรื่องที่ท่านโหวทำนี้ เจ้าช่วยเข้าใจเขาด้วยเถอะนะ เขากับหมิงจูรักกันมาแต่เด็ก เพราะต้องการให้เกียรติเจ้า เขาจึงเอ่ยปากว่าไม่ต้องการรับหมิงจูเข้าจวน ทั้งที่ในใจเขานั้นตรงข้ามกันทุกอย่าง”

“..........”

“แม่รู้ดีกว่าใคร ว่าหัวใจท่านโหวนั้นมีผู้ใดอยู่ ในเมื่อเขาต้องการให้เกียรติเจ้าเพียงนี้ เจ้าก็ช่วยเปิดใจให้กว้าง รับหมิงจูเข้าจวนให้ท่านโหวเป็นฮูหยินรองเถอะนะ”

ฮูหยินใหญ่พูดดักนางทุกทาง ทั้งเรื่องที่ว่านี่เป็นความต้องการของท่านโหว และเรื่องให้นางใจกว้างตามคุณธรรมสตรี ดียิ่ง! แม่สามีเช่นนี้นางชอบนัก!!

ขณะที่แม่สามีนางพูดจบ ประตูห้องอาบน้ำก็เปิดแง้มออก พบว่าเป็นโจวหมิงจูที่ออกมาในสภาพเสื้อผ้าผมเผ้าไม้เรียบร้อยนัก

“ฮะ ฮูหยินน้อย ท่านป้า มาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ”

หญิงสาวเอ่ยพลางหลบตา เหมือนต้องการปิดซ้อนอะไรบางอย่าง แต่แสดงพิรุธเยอะเพียงนี้กลัวผู้อื่นจะไม่ถามหรือ!

“หมิงจู เจ้าไม่ต้องปิดบังแล้ว พวกเรารู้เรื่องกันหมดแล้ว”

ฮูหยินใหญ่เอ่ยกับหลานสาวพลางดึงมากอดปลอบ ร่างบางในอ้อมแขนพลันสั่นเทาขึ้นมาทันที พร้อมเสียงสะอื้นที่ดังอู้อี้จนแทบฟังไม่รู้เรื่อง

“ท่านป้า ทะ ท่านโหว ท่านโหวเขาดึงข้าเข้าไปในห้องอาบน้ำ แล้วกอดหอมทำเรื่อง....ฮึก!!!”

“ไม่ต้องพูดแล้ว!! ป้าเข้าใจทุกอย่าง ท่านโหวทำเช่นนี้คงอดใจไม่ไหว อย่างว่าคนเคยกอดหอม คุยหยอกล้อกันมาหลายปี อยู่ ๆ ต้องแสร้งเป็นห่างเหินกัน ใครจะไปทนได้!”

ฮูหยินใหญ่เอ่ยเหมือนเข้าใจทุกอย่าง ทั้งที่สิ่งพวกนี้นับเป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรมแท้ ๆ

“ฮูหยินใหญ่กับคุณหนูโจวกำลังบอกข้าว่า ท่านโหวกับนางทำเช่นนี้กันเป็นเรื่องปกติงั้นหรือ” น้ำเสียงของนางราบเรียบไร้อารมณ์ จนคนฟังเดาทางไม่ออกว่าคนพูดกำลังอยู่ในอารมณ์ใด

“ฮูหยินน้อย ข้าผิดเอง แต่เมื่อก่อนเราหาได้เกินเลยกันไม่ พี่เฉิงเพียงกอดและหอมเล็กน้อยเท่านั้น แต่วันนี้ไม่รู้ทำไมเขาถึงทำเช่นนี้เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อยอย่าโกรธพวกเราเลยนะเจ้าคะ ข้ายอมทุกอย่าง ขอเพียงได้อยู่ข้างกายพี่เฉิงก็พอเจ้าค่ะ”

โจวหมิงจูรีบผละจากอ้อมกอดผู้เป็นป้า มาคุกเข่าโขกศีรษะให้นาง พลางจงใจปล่อยเสื้อที่ไหล่ให้ไหลลง เพื่อให้ทุกคนเห็นรอยช้ำสีกุหลาบที่ลำคอระหงชัด ๆ

“ฮูหยินน้อย เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วเจ้าก็ควรยอมรับได้แล้ว ข้าขอพูดตามตรงเลยแล้วกัน ท่านโหวกับหมิงจูรักใคร่กันมาแต่เยาว์วัย หากไม่ใช่เพราะสัญญาหมั้นหมายกับตระกูลเจ้า พวกเขาคงได้ครองรักกันจนมีหลานให้ข้าอุ้มไปแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ก็มาจากความรักของพวกเขา หากเจ้าจะใจแคบไม่ยอมรับ ข้าผู้เป็นแม่สามีเจ้าคนนี้จะป่าวประกาศให้คนทั่วเมืองหลวงได้รับรู้เอง ว่าเจ้าเป็นสตรีใจคอคับแคบเพียงใด!!”

นางมองท่าทีขู่ฟ่อ ๆ ของแม่สามี ก็รู้สึกสมเพชขึ้นในใจ ไม่รู้ว่าคนผู้นี้ถูกเลี้ยงดูมาเช่นไร ความคิดอ่านถึงได้บิดเบี้ยวเช่นนี้

“ที่ฮูหยินใหญ่พูดมานั้น เป็นความจริงหรือเจ้าคะท่านโหว”

นางเอ่ยขึ้นโดยไม่ได้ละสายตาไปจากใบหน้าแม่สามี อีกฝ่ายทำท่าจะพูดอะไร ก็ต้องชะงักค้างตาเบิกโพลง

“ไม่จริงเลยสักนิด! โจวหมิงจู เจ้าดูให้ดีว่าบุรุษที่อยู่ในห้องอาบน้ำกับเจ้านั้น ใช่ข้าหรือไม่!”

ท่านโหวเอ่ยพลางมองมารดาด้วยสายตาผิดหวัง แม้แต่เขามารดาก็ยังกล้าวางแผนสกปรกใส่ เพียงเพราะต้องการให้หลานสาวเข้าจวนเป็นภรรยาเขา

“ทะ ท่านโหว แล้วคนในห้อง.......” โจวหมิงจู พูดได้เพียงเท่านั้น ประตูห้องอาบน้ำก็เปิดออกกว้าง เผยให้เห็นชายคนหนึ่ง เดินออกมาคุกเข่าข้างหญิงสาว

“บ่าวเป็นบ่าวยกน้ำในเรือนท่านโหว อยู่ ๆ ก็ถูกคุณหนูโจวเข้ามากอดรัด พร้อมได้กลิ่นหอมประหลาด จากนั้นก็ไม่อาจความคุมตัวเองได้อีกเลย จึงได้ทำเรื่องล่วงเกินคุณหนูโจวไป ขอท่านโหวให้ความเป็นธรรมกับบ่าวด้วยขอรับ!!!”

คำพูดของบ่าวชายผู้นั้น ยิ่งตอกย้ำว่าเรื่องอัปยศที่เกิดขึ้นวันนี้ เป็นแผนการของโจวหมิงจู

“ไม่จริงนะเจ้าคะ! บ่าวชั้นต่ำนี่มันฉุดข้าเข้าไปเอง ข้า ข้าเป็นผู้เสียหายนะเจ้าคะ! ท่านโหวต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้าต่างหาก!!” โจวหมิงจูคลานเข่าเข้าไปกอดขาชายที่ตนรักไว้อย่างลนลาน

ฮูหยินใหญ่ที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ก็เหมือนจะได้สติกลับมา รีบพูดแก้ต่างให้หลานสาวอีกคน

“จริงอย่างที่หมิงจูว่า นางจะทำเรื่องต่ำทรามเช่นนั้นได้อย่างไร นางเป็นคุณหนูในห้องหอที่ได้รับการอบรมมาอย่างดีนะ เรื่องนี้ต้องเป็นเพราะไอ้บ่าวชั้นต่ำนี่เป็นแน่!! ท่านโหวต้องสั่งลงโทษมันให้หมิงจูนะ!!”

“แต่เมื่อครู่ฮูหยินใหญ่กับคุณหนูโจวต่างก็ยืนยันหนักแน่นด้วยความมั่นใจ ว่าในห้องคือท่านโหว เช่นนี้ไม่ใช่ว่านี่คือการปองร้อยผู้อื่นแล้วถูกกรรมตามสนองหรือเจ้าคะ”

นางเอ่ยขึ้น ทำให้สองป้าหลานพร้อมใจกันหันมามองนางตาเขียว หากพวกเขาสามารถเข้ามาฉีกร่างนางได้ คงทำไปแล้ว

“พรุ่งนี้ข้าจะพาโจวหมิงจูกลับจวนด้วยตัวเอง และอธิบายให้ใต้เท้าโจวเข้าใจ ว่าเรื่องเป็นมาเช่นไรกันแน่ แล้วค่อยหาทางออกร่วมกัน”

“....”

“โจวหมิงจู ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่าให้อยู่อย่างเจียมตัวรู้ฐานะตัวเอง เป็นอย่างไรเล่าทีนี้ เดิมข้าจะหาบุรุษดี ๆ ให้เจ้าแต่งออกไป ท่านแม่จะได้ไม่กังวลใจนัก สุดท้ายดูสิ่งที่เจ้าทำตัวเอง ข้ายามนี้ก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้แล้ว พวกเจ้าพาคุณหนูโจวกับฮูหยินใหญ่กลับเรือนเสีย!”

“......”

โจวหมิงจูได้แต่สิ้นไร้เรี่ยวแรง ความบริสุทธิ์ที่เสียไปแล้วนี้ ไม่อาจเรียกกลับคืนมาได้ เกียรติของนางเองก็เช่นกัน อย่าว่าแต่ตำแหน่งอนุชั้นต่ำในจวนโหวเลย แค่สาวใช้อุ่นเตียงยามนี้นางก็ไม่มีสิทธิ์ด้วยซ้ำ

“ส่วนเจ้า ให้คนกุมตัวไว้ พรุ่งนี้กลับจวนตระกูลโจวกับข้า”

ท่านโหวหันไปสั่งกับบ่าวผู้นั้น ก่อนที่จะมีคนเข้ามาคุมตัวออกไป ส่วนโจวหมิงจูก็ถูกสาวใช้ประคองกลับเรือน

เมื่อจัดการขั้นต้นเสร็จแล้ว คนต่อไปที่ต้องสะสางก็คือฮูหยินใหญ่ของจวน ที่ยามนี้ดูจะยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองทำสิ่งใดผิดไป

นางมองฮูหยินใหญ่ที่ยามนี้กำลังคิดหาทางออก ก็ได้แต่แอบยิ้มในใจ ทางออกที่ว่านั้นคงมีเพียงความเมตตาที่บุตรชายจะมีให้แล้ว

“ท่านแม่ เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้แม้ไม่สืบหลักฐาน ทุกอย่างก็ชี้ไปที่ตัวท่าน หากคนนอกรู้เรื่องเข้า จะมองจวนโหวอย่างไร ท่านเป็นถึงฮูหยินใหญ่จวนโหว แต่กลับวางแผนกับบุตรชายตัวเองเพื่อคนนอก ท่านยังควรให้ข้าเรียกท่านว่ามารดาอยู่หรือไม่!”

ท่านโหวเอ่ยวาจาเฉือดเฉือนนี้ออกมา ทำให้ฮูหยินใหญ่ได้สติ ยามฟังคราแรกก็รู้สึกผิด แต่เมื่อนึกได้ว่าตนเป็นมารดาของเขา แล้วเขากล้าพูดจาล่วงเกินเช่นนี้ใส่ตน ความโกรธก็พุ่งตีสวนขึ้นมาทันที

“ท่านโหว!! แม่เป็นแม่เจ้านะ เจ้าพูดจาไม่ให้เกียรติแม่เช่นนี้ได้อย่างไร! อย่าลืมว่าหากไม่ใช่เพราะแม่ที่คอยกรุยทางให้เจ้า เจ้าจะได้บรรดาศักดิ์โหวนี้มาได้หรือ!!!”

ฮูหยินใหญ่ชี้หน้าบุตรชายพร้อมพ่นวาจาทวงบุญคุณแต่เก่าก่อน ซึ่งนี้ทำให้สีหน้าคนเป็นบุตรชายมืดคล้ำลงทันที

“เรื่องนั้นข้าจดจำได้แน่นอน ท่านแม่ไม่ต้องเอ่ยขึ้นมาข้าก็สำนึกไว้ในใจเสมอ แต่สิ่งที่ท่านทำวันนี้ วางแผนสกปรกอย่างการวางยาปลุกกำหนัดลูกตัวเอง ให้หลับนอนกับหลานสาวตระกูลเดิมของท่าน คนนอกรู้ท่านคิดว่าพวกเขาจะมองท่านเช่นไร จะมองจวนโหวที่มีความดีความชอบติดต่อกับสามชั่วอายุคนเช่นไร ท่านเคยคำนึงถึงเรื่องนี้บ้างหรือไม่!!!”

“นั่นก็เพราะ.....”

“ยังมีเรื่องที่เพิ่งแต่งฮูหยินเอกไม่ถึงสามเดือน ก็จะให้ข้ารับสตรีอื่นเข้าบ้านอีก ธรรมเนียมเช่นนี้มีที่ไหนกัน คนในเมืองหลวงคงได้เอาจวนโหวไปพูดกันสนุกปาก ว่าจวนโหวต้องการรังแกฮูหยินเอกของตัวเอง!!”

“......”

“อีกอย่างเสิ่นจือเวยเป็นถึงบุตรสาวจวนกั๋วกง บรรดาศักดิ์จวนนางสูงกว่าเรา แผนการที่ทำวันนี้เท่ากับเป็นการล่วงเกินจวนกั๋วกงด้วย ท่านอยากให้เส้นทางในราชสำนักของข้าจบสิ้นลงเพียงเท่านี้หรือ!!!”

ท่านโหวพูดรัวเร็วจนฮูหยินใหญ่หาช่องว่างพูดแทรกไม่ได้ และทุกคำก็ล้วนเป็นความจริงที่ฮูหยินใหญ่ไม่ทันได้คิดจริง ๆ

“แม่ แม่ไม่ได้ต้องการเช่นนั้น เจ้าก็รู้ว่าโจวหมิงจูน่าสงสารเพียงใด นางอยู่ในจวนก็ถูกรังแกตลอด แม่แค่เอ็นดูนางอยากได้นางมาเป็นสะใภ้เท่านั้น แต่หากต้องรอสามปี นางก็จะอายุมากเกินกว่าจะออกเรือน นั่นเท่ากับเป็นการไม่ให้เกียรตินางไม่ใช่หรือ”

ฮูหยินใหญ่เถียงแบบข้าง ๆ คู ๆ จนคนเป็นบุตรชายถอนหายใจใส่แรง ๆ อย่างไม่คิดปิดบังความเอือมระอาที่มีต่อมารดา

“ในเมื่อท่านแม่ยังคิดไม่ได้เช่นนี้ ข้าก็คงต้องจัดการให้เด็ดขาด ฮูหยินใหญ่กระทำความผิดวางแผนร้ายให้เจ้าบ้านอย่างข้าเสื่อมเสียชื่อเสียง ให้ส่งตัวไปที่อารามประจำตระกูลเพื่อพิจารณาว่าตัวเอง หากยังคิดไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับจวนโหว!!!”

“ไม่นะท่านโหว! อารามนั่นลำบากจะตาย เจ้าจะส่งแม่ไปอยู่ในสถานที่เช่นนั้นได้อย่างไร ท่านโหว ท่านโหว!!!”

 เสียงฮูหยินใหญ่ค่อย ๆ ห่างออกไป ก่อนจะเหลือเพียงความเงียบสงัด กับคนไม่กี่คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น แต่ทุกคนก็มีความคิดที่แตกต่างกันออกไป

นางมองไปที่ชายร่างสูงด้วยสายตาอ่านยาก แต่ในใจอดที่จะชื่นชมเขาไม่ได้ คนเด็ดขาดและซื่อตรงเช่นนี้ ถึงจะเหมาะสมเป็นสามีของนาง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status