คืนถูกหิ้ว 1.1

เพลงอกหักในร้านเหล้า ที่นักร้องบนเวทีของผับขับร้อง

ทั้งเศร้าและตอกย้ำความเจ็บปวดของคนกำลังอกหักได้ดี โรสชูแก้วร้องตาม เหมือนกับหลายๆ คนที่นั่งดื่ม ต่างชูไม้ชูมือเป็นจังหวะ บางคนลุกขึ้นยืนขยับตัวโยกไปมา ตอนนี้เธอดื่มเหล้าเข้าไปจนหมดกลมแล้ว แต่ก็อุ่นใจเพราะมากับบุษรินทร์เพื่อนรักที่พักอยู่คอนโดมิเนียมด้วยกัน เพื่อนรับปากจะดื่มน้อยเพื่อดูแลในยามเสียใจเช่นนี้

คิดแล้วมันเจ็บปวด ความหวังจะเป็นภรรยาของไฮโซหนุ่มดีกรีนักเรียนนอก จบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดสลายไป เพราะนางมารร้ายดอกเตอร์เด่นดวง คุณหญิงแม่ของแฟนหนุ่มกีดกัน มาหาว่าอาชีพอย่างเธอน่าละอาย รับไม่ได้ที่จะมีสะใภ้ดีดดิ้นตามงานเปิดตัวสินค้า ไล่เช็กประวัติการศึกษา

เรียนไม่เก่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยดังของไทยไม่ได้ ก็เพราะเธอเป็นเด็กกิจกรรมมาตั้งแต่ชั้นมัธยมปลาย ทั้งประกวดร้องเพลง ประกวดแข่งขันกล่าวสุนทรพจน์ ความสามารถเหล่านี้บวกกับความสวยนี่แหละ ที่ทำให้เธอก้าวมาในวงการพริตตี้ ฝึกฝนทักษะการพูดจนเก่งดันตัวเองเป็นเอ็มซี^MC.นี่ไม่ใช่ง่ายๆ นะ พริตตี้เงินล้านเคยได้ยินไหม

เธอไม่ได้กระจอก ทำงานส่งตัวเองจนเรียนจบปริญญาตรี เรียนภาคค่ำมหาวิทยาลัยเอกชน จ่ายเงินแล้วได้เรียนเลยโดยไม่ต้องสอบเข้า มันผิดตรงไหน เธอเข้าเรียนจริงสอบจริงจบระดับปริญญาตรีล่ะน่า

"ยายดอกเตอร์เด่นดวง! ฉันจะแต่งงานกับพี่กฤษณ์ ไม่ใช่ตัวเองสักหน่อย เสื-ก! ฮือๆ "    

"แกทำใจเหอะ ก็อย่างว่าแหละ การที่เราจะแต่งกับเขาก็ต้องแต่งกับครอบครัวเขาด้วย"

บุษรินทร์โอบกอดปลอบใจเพื่อนสาว ปกติแล้วโรสเป็นคนเก่ง และแข็งแกร่ง คอยปกป้องเพื่อน กีดกันพวกผู้ชายที่จะเข้ามาหว่านเงินหลอกล่อ จนถูกตั้งฉายาว่านังกุหลาบพิษ ร้อยวันพันปีไม่เคยดื่ม แต่พออกหักกระดกเอากระดกเอาเสียจนเมาหนักมาก

"พี่กฤษณ์แต่งงานแล้วจริงๆ เหรอ ไม่จริงใช่ไหมบุษ ฮือๆ "

โรสคร่ำครวญ ท่ามกลางกลุ่มนักเที่ยวลุกขึ้นเต้นในจังหวะเร่งเร้า ก่อนผับปิดในคืนนี้

"แกร้องไห้พอเลยเว้ย ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเอง"

บุษรินทร์กอดปลอบ ปล่อยให้ร้องห่มร้องไห้จนผับปิด จึงลากเพื่อนออกมาตรงช่องประตูที่เชื่อมต่อไปยังล็อบบี้โรงแรม นักเที่ยวสาวหลายคนนั่งดมพิมเสนน้ำ เพราะวิงเวียนศีรษะจากการดื่ม โรสแทบจะเดินไม่ไหวและเธอตัวใหญ่กว่าคนพยุง โชคดีมีโซฟาตัวยาวว่างอยู่ บุษรินทร์จึงวางเพื่อนลงตรงนั้น

"โรสแกห้ามไปไหนนะ ฉันจะไปเรียกแท็กซี่"

"อืมๆ " คนเมาหนักผงกหัวแล้วซุกหน้ากับพนักพิงของโซฟา

"อย่าลุกไปไหนนะ" บุษรินทร์หันมากำชับอีก

"เออรีบๆ จะอ้วกแล้ว"

สาวร่างเล็กในชุดเสื้อสายเดี่ยวกางเกงยีนขาด วิ่งออกไปยืนรอเรียกแท็กซี่ ทิ้งสาวสวยในชุดเดรสราตรีสีดำอันเซ็กซี่ ทั้งคอเว้าลึกกระโปรงสั้น นั่งโอนเอนบนโซฟา ตอนนี้เธอรู้สึกไม่ไหวแล้ว มันมวลท้องพะอืดพะอม ดันขึ้นมาไม่หยุด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก ตรงซ้ายมือมีห้องน้ำ แต่มีบรรดาสาวๆ ยืนหน้าหงิกรอคิวยาว ห้องน้ำอีกฝั่งแทบไม่มีคิวเลย

"อ้วก! "  ตายแล้วมันจะออกไม่ไหวแล้ว หญิงสาววิ่งพรวดเข้าห้องน้ำ ท่ามกลางความตกใจของบุรุษสองคน ที่กำลังยืนทำธุระตรงโถฉี่ เธอนั่งคุกเข่ากอดชักโครกอาเจียนตัวโยน โดยไม่สนใจมองรอบตัว จึงไม่รู้ว่าชายวัยรุ่นร่างผอมสองคนในห้องน้ำเป็นเพื่อนกัน และพวกสายล่าหญิงเสียด้วย ทั้งคู่พยักหน้าส่งสัญญาณให้กัน เดินเข้าไปในห้องที่โรสอยู่ ซึ่งตอนนี้เธอหลับคาชักโครกไปแล้ว

"พวกนายจะทำอะไร? " เสียงเข้มกังวานของหนุ่มลูกครึ่ง หยุดชายโฉดทั้งสองไว้

"เมียฉันอ้วกว่ะ นายจะเยี่ยวก็ไปเยี่ยวโถในโน่น"

หนึ่งในนั้นอ้างตัวเป็นสามีเธอ พลางบุ้ยปากไปที่ชักโครกชายด้านในสุด

"เมียเหรอ เท่าที่ดูจากกล้องวงจรปิด เธอไม่ได้มากับพวกนาย อย่าได้คิดจะมาฉุดผู้หญิงที่ผับของฉัน ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็ออกไปซะดี ๆ "

วัยรุ่นทั้งสองมีสีหน้าตกใจ รีบล่าถอยไปโดยดี เพราะหนุ่มต่างชาติคนนี้ไม่ได้มาคนเดียว มีชายร่างใหญ่ใบหน้าหล่อคมเข้มสองคนยืนอยู่ด้านหลัง ทั้งคู่มีอาวุธปืนลูกซองสั้นเหน็บที่เอวด้วย

เอเดรียน ดอว์สันลูกครึ่งไทยอเมริกัน เกิดและเติบโตที่สหรัฐอเมริกา แต่ด้วยมาร์กพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเขา ขายกิจการโรงแรมให้ เอเดรียนเห็นว่าน่าลงทุน จึงซื้อเอาไว้ เขามาอยู่ที่ไทยได้เกือบสองปีแล้ว โรงแรมแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ถูกต่อขยายโซนด้านล่างเป็นผับสำหรับวัยรุ่น ส่วนชั้นบนแถบใกล้ห้องส่วนตัวของเอเดรียน มีบาร์นั่งชิลสำหรับคนที่เข้าพักในโรงแรมเท่านั้น

ผับในโรงแรมแห่งนี้ ถือเป็นสถานบันเทิงในที่พักได้รับความนิยมสูงมาก แต่ปัญหาคือต้องระวังเรื่องยาเสพติด และไม่ต้องการให้เกิดเหตุละเมิดทางเพศ ดีนะที่เขาดูกล้องวงจรปิด ในจังหวะเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้าไปในห้องน้ำชาย ถ้าไม่เห็นตอนเข้าไป ก็ไม่รู้เลยว่าเธออยู่ในนั้น และคงถูกปู้ยี่ปู้ยำไปแล้ว แต่เมื่อมองสำรวจหญิงที่ฟุบหลับในสภาพนั่งกอดชักโครก เอเดรียนถึงกับเกิดอาการคลื่นไส้ กับภาพตรงหน้าจนไม่อยากเข้าใกล้

"ซันนี่ มาร์ติน จัดการเธอซิ"

คู่หูบอดี้การ์ดร่างใหญ่รับคำ รีบเข้าไปพยุงเธอยืนขึ้น ผู้หญิงคนนี้มีสัดส่วนน่าสนใจ รูปร่างสูงเพรียวหุ่นนางแบบ ผมยาวดัดลอนสีน้ำตาลประกายทอง ลู่ลงมาปกปิดใบหน้า 

"คุณครับ! " ซันนี่เขย่าเรียกแต่หญิงสาวไม่รู้สึกตัว

เจ้าของโรงแรมส่ายหน้าอนาถใจกับสภาพของเธอ มาร์ตินจับเชยคางให้คนเมาหลับแหงนหน้าขึ้น วินาทีที่ได้เห็นสาวนางนั้นชัดเจน เอเดรียนรู้สึกราวกับต้องมนต์ ใบหน้างามออกไปทางลูกครึ่ง ขอบตาบรรจบชิดทำให้เห็นขนตางอนสวย จมูกโด่งเรียว ดูออกว่าไม่ผ่านมีดหมอ เรียวปากบางรูปปีกนกของเธอน่าจูบซะเหลือเกิน ช่างเป็นผู้หญิงเซ็กซี่ไปทั้งตัว ตรงสเปคของเขาทุกอย่าง

"ซันนี่ มาร์ติน ฉันจะพาเธอไปเอง" บอกแล้วก็ช้อนร่างหญิงสาวแนบอก พาขึ้นไปห้องพักส่วนตัว