ถูกกักตัว 2.2

"ผมก็ไม่ปล่อยคุณไปเช่นกัน"

หนุ่มหล่อนัยน์ตาน้ำข้าวจ้องสบตาเธอ โรสกลืนน้ำลายหนืดลงคอ ไม่ปล่อยคืออะไร หมายถึงเขากับเธอต้องมีสัมพันธ์กันแบบนี้ต่อไปอีกหรือ

"คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวฉัน ตรงกันข้ามคุณมีความผิดที่ฉวยโอกาส ฉันจะแจ้งความเอาผิดคุณก็ยังได้ แล้วนี่ยายบุษเพื่อนของฉันไปไหน คุณให้ใครจับเพื่อนฉันไปหรือเปล่า"

ชายหนุ่มส่ายหน้า

"ผมเห็นตอนคุณนอนบนโซฟาคนเดียว คุณวิ่งเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำชายแล้วก็หลับไป  รู้ไหมว่าถ้าผมไม่พาออกมา คุณจะถูกผู้ชายสองคนลากตัวไป"

"เฮอะ! พูดซะเป็นพลเมืองดีเลย สุดท้ายคุณก็ล่วงละเมิด ฉวยโอกาสตอนที่ฉันเมาไม่รู้เรื่อง"

โรสฟังแล้วแค่นหัวเราะออกมา อยากร้องไห้นะ แต่มันร้องไม่ออก ไม่มีอะไรเสียใจไปกว่าคนรักของเธอแต่งงานกับคนอื่นไปแล้ว

"ผมพร้อมรับผิดชอบ"

น้ำเสียงเขาให้ความรู้สึกว่าสำนึกผิดอยู่บ้าง แต่รับผิดชอบคืออะไร เขาจะแต่งงานกับเธออย่างนั้นหรือ   

"ฮึ อย่าบอกนะว่า คุณจะรับผิดชอบแต่งงานกับฉันน่ะ"

เธอเชิดหน้าอย่างคนหยิ่งทะนง ระหว่างเขาเงียบไป เธอก็คิดคำพูดจะตอกกลับให้เจ็บแสบในหัว

'ถ้าบอกว่าจะแต่งงานฉันจะปฏิเสธให้ อย่าคิดว่าผู้หญิงต้องเรียกร้องอะไรแบบนี้เสมอไป'

"เปล่า ผมไม่ได้จะแต่งงานกับคุณ แค่กลัวคุณท้องแล้วจะเกิดปัญหาพลัดพราก คุณก็ทานยาคุมฉุกเฉินอย่างที่คุณว่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดแล้วเราค่อยจากกัน"

หลงความงามก็หลงอยู่ ร่างกายเธอวิเศษแค่ไหนก็รู้ แต่ยังไม่พร้อมจะผูกมัดกับใคร โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่รู้จักนิสัยใจคอ เขาเคยคบหากับสาวสวยระดับนางเอกหนัง สุดท้ายก็ไปกันไม่รอดเพราะไลฟ์สไตล์ที่แตกต่าง เธออยากจะเรียกร้องค่าเสียหายเท่าไหร่ก็เรียกร้องไป จะได้ถือโอกาสเสนอค่าตัวสานสัมพันธ์ครั้งต่อๆ ไปทำสัญญาคู่ควงแทนเมริกาซะเลย

คำตอบของเอเดรียนทำเอาหญิงสาวจุกอก ใช่อยู่ว่าเธอไม่ต้องการจะแต่งงานกับเขาจริงๆ เธอเข้าใจคำว่ารับผิดชอบของคนที่มีอะไรกัน คือต้องแต่งงาน แต่อย่างว่าเขากับเธอเป็นแค่คนแปลกหน้า และเขาเป็นถึงเจ้าของโรงแรมใหญ่โต โรสสูดหายใจเข้าลึกๆ ปั้นสีหน้ายิ้มเหมือนว่าไม่แคร์ และควบคุมน้ำเสียงให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้

"แล้ว... รับผิดชอบที่คุณว่า... คืออะไร? " 

เอเดรียนโล่งอก เธอยิ้มแบบนี้แสดงว่ารอคอยสิ่งที่เขาเสนอ

"ผมให้คุณเรียกร้องค่าเสียหายได้ เท่าที่คุณต้องการ บอกมาได้เลยว่าต้องการกี่ล้าน" 

รอยยิ้มประดิษฐ์หุบลงฉับพลัน ราวกับดอกไม้ล่อแมลงงับเหยื่อ โรสโกรธจนหน้าแดง ข้อเสนอชดเชยค่าความบริสุทธิ์งั้นหรือ อาชีพอย่างเธอถูกผู้ชายระดับเจ้าสัวเสนอให้เป็นภรรยาน้อย ด้วยค่าตัวหลายล้านบาท แต่ปฏิเสธมาโดยตลอด

ทำตัวเองมีคุณค่า สมกับมีแฟนเป็นถึงลูกนักการเมืองระดับสูง วันนี้เธอผิดหวังจากคนรัก ถูกช่วงชิงความสาวไปในขณะที่ปกป้องตัวเองไม่ได้ และถูกเสนอความรับผิดชอบด้วยเงินล้าน ผู้ชายคนนี้หวังชดเชยความบริสุทธิ์ด้วยเงิน เท่ากับว่าเขาตีค่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงขายตัว

"คุณมันเลว... ฉันไม่มีทางปล่อยให้ท้องกับคุณเด็ดขาด"

หญิงสาวโกรธจนน้ำตาคลอ น้ำเสียงดุดัน กวาดสายตามองไปรอบๆ หาชุดที่สวมใส่มาเมื่อคืนนี้ ทำให้เอเดรียนไม่สบายใจ เขาคว้าข้อมือเล็กเอาไว้

"ปล่อยฉันนะ ไอ้คนเลว"

เธอสลัดเขาแต่ไม่หลุด เอเดรียนกดคนร่างเล็กให้นอนหงายลงบนเตียง แล้วคร่อมทับหญิงสาวเอาไว้

"คุณต้องการอะไรบอกผมมา" เขาถามซ้ำ 

"ฉันต้องการไปจากที่นี่ ไม่ต้องการจะเห็นหน้าคุณอีกหลังจากวันนี้"

เจ็บใจตรงที่น่าจะย่องหนีได้ทันก่อนเขาจะตื่น ไม่น่าได้สนทนากันจนรู้จักผู้ชายเลวๆ คนนี้เลย สิ่งที่สูญเสียเรียกร้องอย่างไรก็ไม่อาจกลับคืนมา ซ้ำเขายังทำให้เธออยู่ในภาวะเสี่ยงตั้งครรภ์ ถ้าโชคร้ายเช่นนั้นคงกระทบกับงานของเธอเป็นปีถึงสองปี

โรสปรารถนาความรับผิดชอบจากเขา อย่างน้อยเพียงสำนึกผิด และขอโทษด้วยใจจริง จากนั้นจึงค่อยพูดคุยถึงสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เอเดรียนกลับเสนอค่าความเสียหายเป็นเงิน ทั้งโกรธเกลียดเขาและโมโหตัวเองที่ดื่มหนักจนพลาดไปแบบนี้

"ไม่เอาน่า คนสวย ผมทำใจไม่ได้หรอกถ้าจะไม่ได้รักคุณอีก"

เอเดรียนมองตาหญิงสาว เห็นถึงความเกลียดชังที่เธอสื่อให้ เห็นความเด็ดเดี่ยวของนัยน์ตาคู่สวย หยาดน้ำใสทำให้รู้สึกสะท้อนใจ เคยผ่านผู้หญิงมาไม่น้อย ไม่เคยมีสักครั้งที่เธอเหล่านั้นจะปฏิเสธเงิน แม่สาวนักเที่ยวที่นอนดิ้นหนีเขาอยู่ตอนนี้ คงเสียดายความบริสุทธิ์ เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงที่เมาเละไม่เป็นท่า จะยังไม่เคยผ่านมือใคร               แต่ถึงขั้นต้องแต่งงานใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปตลอดก็เร็วเกินที่จะตัดสินใจ อย่างนั้นคงต้องลองกักตัวเธอไว้กับเขาอีกสักคืนสองคืน ให้ใกล้ชิดกันอีกสักหน่อย

หนุ่มลูกครึ่งทำตัวคุกคามเอาแต่ใจ จมูกโด่งซุกลงที่ซอกคอ สูดดมกลิ่นหอม ปากร้อนระอุดูดเนื้อนิ่ม ตะแคงข้างแก้มให้ตอเคราสากสัมผัสเธอ เคราน้อยๆ ที่ทำให้หญิงสาวดิ้นเร่าเข้าหาจนพลาดท่าเมื่อคืนนี้ ใช้ไม่ได้ผลในตอนที่โรสกำลังโกรธ

ใบหน้างามหันหลบการรุกราน ผมยาวดัดลอนสยายไปทั่วหมอน ปากร้องด่าทอ สะบัดแข้งขากระแด่วๆ การดิ้นรนกลับยิ่งทำให้กายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน ปลุกความเป็นชายของเอเดรียนให้เหยียดตรง ถ้าหญิงสาวไม่ยอม เขาคงได้ปลุกปล้ำเธอแน่

"ปล่อยนะ คนเลว ไอ้คนไม่เป็นสุภาพบุรุษ ปล่อยฉัน อื้อ.."

กลีบปากสวยถูกประกบไว้ เรียวลิ้นร้อนแทรกเข้าจู่โจมอย่างช่ำชอง คราแรกตั้งท่าจะกัดลิ้นเขาเสีย แต่กลับรู้สึกราวถูกกระแสไฟดูด สะท้านเสียววาบไปตามเส้นประสาททั่วร่าง โดยเฉพาะจุดศูนย์กลางความเป็นหญิง พลันอุณหภูมิทั่วกายร้อนขึ้น

 ลำแขนไร้เรี่ยวแรง แม้เขาจะไม่จับยึดแล้ว โรสกลับไม่ยกขึ้นมาปัดป่าย มือหนาเกาะกุมอกอูมไซซ์สามสิบแปด นวดคลึงกุหลาบตูมทั้งสองอย่างชอบใจ เธอเต่งตึงเนื้อแน่น สะท้านแรงกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยจับ

"อกคุณสวยและแน่นมาก"

กระซิบชมข้างหูแล้วเคลื่อนปากลงมาดูดเม้ม

"อื้อ... เสียวนะ เอาะ"