ให้ความสุขพี่ 8.1

จากวันอาทิตย์ที่ผ่านมา พี่กฤษณ์ขับรถออกจากบ้านไป

เขาไม่ติดต่อทิพย์อาภามาสามวันแล้ว หญิงสาวพยายามปลอบใจตัวเอง อย่างไรเสียก็เป็นภรรยาของเขา เรื่องอย่างคืนนั้นควรเกิดขึ้นนานแล้วด้วยซ้ำไป และความเจ็บปวดที่เขาไม่รัก มันก็เป็นสิ่งที่รู้กันอยู่แล้ว

อยู่บ้านคนเดียวบางทีก็เหงา จึงนั่งแท็กซี่ออกไปเดินตลาดนัดคนเดิน ด้วยความที่เป็นคนรักสัตว์ จึงวนที่โซนสัตว์เลี้ยงหลายรอบ อยากได้น้องหมาสักตัว แต่กฤษณ์อาจจะไม่ชอบ เธอกับเขาไม่มีโอกาสพูดคุยกัน ไม่รู้ว่าขอบเขตของการใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้ ทำอะไรได้บ้างและอะไรที่ทำไม่ได้ เห็นสุนัขแล้วให้คิดถึงลูกชายสุดที่รัก เจ้าปีโป้ พุดเดิ้ลทอยสีน้ำตาลที่อยู่กับมารดา ช่วงนี้ยังไม่อยากกลับบ้าน เพราะกลัวเห็นหน้าแม่แล้วกลั้นน้ำตาไม่อยู่

นึกได้ว่าที่บ้านมีอ่างปลา เลยได้ปลาคราฟตัวเท่าข้อมือมาสามตัว สีขาวล้วน ขาวแต้มแดงดำ และขาวแต้มเหลืองทอง ตั้งชื่อสีเผือก ซากุระ และเจ้ากำไลทอง มีปลาเหมือนมีลูกใหม่ วันนั้นทั้งวันเอาแต่นั่งคุยกับปลาในบ่อเลี้ยงสำเร็จรูป พอได้ช่วยคลายเหงาคลายเศร้าจากการคิดถึงคนที่เขาไม่ไยดีต่อตัวเองลงไปบ้าง

หลังปล่อยปลาลงบ่อช่วงบ่าย ตอนกลางคืนฝนตกกระหน่ำอย่างหนัก มาพร้อมฟ้าแลบฟ้าร้อง ลมกระโชกแรงจนได้ยินเสียงกระถางต้นไม้ล้ม ดีที่สวนของบ้านไม่มีต้นไม้ใหญ่ ไม่อย่างนั้นคงหักโค่นเป็นอันตราย ทิพย์อาภาตื่นแต่เช้าเดินลิ่วออกไปที่อ่างปลาทั้งชุดนอนด้วยความเป็นห่วง

"สีเผือก ซากุระ กำไลทองเป็นไงบ้าง"

บ่อปลาสีขุ่นเพราะน้ำฝนชะหน้าดินไหลลงไป น่ากลัวว่าลูกๆ ของเธอจะน็อกน้ำตาย โล่งอกที่ตอนนี้ทั้งสามยังปลอดภัย ต้องสร้างขอบบ่อสูงขึ้นไม่ให้น้ำไหลลงได้ คงต้องขออนุญาตสามีติดตั้งเครื่องตีน้ำ เพิ่มออกซิเจนให้ปลา

หลังดูแลลูกๆ ทิพย์อาภากวาดตามองรอบๆ บ้าน เศษใบไม้เต็มไปหมด ทั้งตามพื้นและสระว่ายน้ำ เพราะกฤษณ์ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย บ้านเลยไม่มีคนรับใช้ งานหนักของเธอสินะ ทิพย์อาภาใช้ตะแกรงตักช้อนเศษสิ่งสกปรกอยู่พักใหญ่ ก็ได้ยินเสียงรถสามีเข้ามาในบ้าน เขากลับมาเพราะเป็นห่วง รู้ว่าฝนตกบ้านคงจะเลอะเทอะ เพียงรู้ว่าเป็นเขาก็ใจเต้นแรง หันไปมองเผลอขยับเท้าอย่างไม่ระวังทำให้ลื่นตกลงไปในสระว่ายน้ำ

"ว้ายยยยย! "

หญิงร่างเล็กถีบเท้าใต้น้ำไม่รู้ทิศทาง เหวี่ยงเรียวแขนทั้งสองตีน้ำกระเซ็นซ่าอย่างตระหนก พลางร้องขอความช่วยเหลือเสียงดัง  เพราะวัยเด็กเคยจมน้ำตอนไปเที่ยวทะเลจนเกือบเสียชีวิต ทำให้เธอกลัวน้ำและว่ายน้ำไม่เป็น 

"ช่วยด้วย! " ยิ่งตกใจยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งห่างฝั่งออกไป

"ทิพย์! "

กฤษณ์ก้าวลงจากรถได้ก็วิ่งไปที่สระน้ำข้างบ้าน ถอดแว่นตาถอดรองเท้าโยนทิ้ง แล้วกระโดดลงไปคว้าตัวหญิงสาว เธอโอบรอบคอเขาแล้วดิ้นไม่หยุด

"อย่าดิ้น! "

เสียงร้องห้าม ดังพอให้คนขวัญเสียหยุด เธอไม่ดิ้นรนจึงพาขึ้นฝั่งโดยง่าย หญิงสาวไอตัวโยน เพราะน้ำเข้าปากเข้าจมูกแสบไปหมด

"เป็นยังไงบ้าง" ชายหนุ่มวางมือที่หลังเล็ก

"พี่กฤษณ์ ฮือ ทิพย์กลัว"

หญิงสาวกอดสามีร้องร้องไห้ เธอสั่นเทาไปทั้งตัว มือใหญ่โอบกอดลูบหลังปลอบใจ

"ไม่เป็นไรแล้วนะ"

เห็นอาการหวาดกลัวของทิพย์อาภาแล้ว ก็รู้สึกผิดที่ปล่อยเธอไว้คนเดียว ถ้าเขามาช้ากว่านี้ภรรยาคงได้จบชีวิตที่สระน้ำเป็นแน่ ความโกรธเกลียดเธอลดลง หลังจากที่เขาย่ำยีเธอในคืนนั้น หัวใจเต้นถี่ของคนในอ้อมกอด ปะทะเข้ากับหน้าอกข้างขวาของชายหนุ่ม บ่งบอกว่าเธอตกใจอย่างน่าสงสาร หญิงสาวดันตัวเองออกจากอ้อมอกแกร่ง

"ขอบคุณนะคะพี่กฤษณ์"

เอ่ยพร้อมหยาดน้ำตา มากกว่าความตื้นตันใจที่เขาช่วยชีวิต มันคือน้ำตาแห่งความคิดถึง คิดถึงแต่ต้องเก็บคำนั้นไว้กับตัวเอง เพราะสามีคงไม่ปรารถนาอะไรจากเธอ จังหวะที่ใบหน้างามละออกจากเขา ลมหายใจอุ่นรินรดต้นคอทำกฤษณ์ขนลุกเกรียว

ชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวสีชมพูอ่อน อยู่ในสภาพเปียกน้ำแนบเนื้อ เผยเนินอกทะลักล้นบราเซียร์สีขาว เนื้อกายขาวผ่องน่าสัมผัส แม้คืนนั้นจะเมาแต่เขาจำได้ว่ามันหอมและนุ่มเพียงใด ทิพย์อาภารับรู้ว่านัยน์ตาคมจ้องทรวงอกตัวเองอยู่ แต่มิได้ยกมือขึ้นปิดบัง เพราะก็เผลอไผลจ้องแผงอกแน่นนูน เห็นหัวนมสีเข้มภายในเสื้อเชิ้ตตัวบาง ทำเอาหัวใจเธอเต้นแรงจนรู้สึกเจ็บหน้าอกไปหมด

ใบหน้าหล่อเคลื่อนเข้าหางับริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ สอดปลายลิ้นเข้าไปสัมผัสลิ้นเล็ก แล้วหยุด ทั้งคู่สูดหายใจเข้าลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้น ไม่น่าเชื่อว่าหญิงที่เคยรำคาญและเกลียดชัง จะปลุกเร้าความต้องการได้มากถึงเพียงนี้ ลืมตาจ้องทิพย์อาภาอีกครั้ง เรียวหน้าสวยหน้าแดงซ่าน หลุบตาซ่อนอาการขวยเขิน เมื่อเห็นเขาจ้องไม่วางตา จึงแหงนหน้าขึ้นมองอีกหน แววตาของชายหนุ่มเป็นประกายเพราะแรงปรารถนา

"ให้ความสุขพี่"

เป็นคำขอกึ่งคำสั่งแล้วก็โถมกายเข้าเบียดบดจูบเร่าร้อน แต่ไม่รุนแรง ดูดชิมความหวานจากปากนิ่ม ร่างเล็กอ่อนระทวยวาบหวามจนเกินทานไหว ไม่กี่นาทีต่อมาก็รู้สึกวืดหวิว ลอยขึ้นกลางอากาศในอ้อมแขนของสามี เขาพาเธอเดินลิ่วเข้าไปในบ้าน วางลงกับพื้นห้องรับแขก ก่อนจัดการถอดเสื้อผ้าอย่างร้อนรน แล้วยังออกคำสั่งกับเธอด้วย

"ถอดชุดออกสิมันเปียกแล้ว"

นี่เธอต้องเป็นคนถอดเสื้อผ้าตัวเองให้ผู้ชายหรือ คนเรียบร้อยอย่างทิพย์อาภายังเขินอายที่จะทำแบบนี้ แต่เหมือนคำสั่งของเขาสะกดเธอ เสื้อผ้าทุกชิ้นถูกวางกองกับพื้นไม้ กฤษณ์จับภรรยากดลงที่โซฟาตัวแอลสีเทาโถมกายเข้าประกบจูบสูบวิญญาณ ร่างเล็กอ่อนเปลี้ยไปกับสามี สองเต้าอวบถูกบีบเคล้น แล้วลิ้นร้อนก็เข้าครอบจุกชมพูจากข้างซ้ายไปขวา 

"อา อื้อ พี่กฤษณ์"